Monthly Archives: April 2015

turtle paper plate craft

Standard

blog

Advertisements

our Indonesia trip (day 12-13: Java – meeting opa/oma for the first time!)

Standard

blog

blog1Di hari ke-12 kami terbang dari Bali ke Yogyakarta. Terbangnya sendiri cuma sejam, tapi total delay-nya 2 jam lebih! Pesawat kami harus berputar-putar 1,5 jam di atas bandara Adisucipto karena kebetulan (kok ya bisa bareng ya…) RI-1 juga mendarat di Yogya, sehubungan dengan acara Nyepi yang akan beliau hadiri. Setelah dari Yogya kami bermobil ke Magelang (tempat tinggal ortu, sekitar 1-1,5 jam tergantung situasi lalu-lintas dan cuaca).

Kami dijemput dan disambut hangat oleh orang tuaku: Sky akhirnya bertemu live dengan opa dan oma Indo untuk pertama kalinya! (Sebetulnya dia sudah pernah bertemu opa 1 hari, waktu tahun lalu opa pernah menginap semalam di rumah karena kebetulan bisa disempatkan di sela-sela kunjungan kerja). Nah, 2 minggu sesudah itu Sky bakal dimanja habis-habisan oleh opa dan oma, hehe…

Oma ternyata masih menyimpan sebagian besar mainan yang adikku dan aku mainkan sekitar 30 tahun lalu. Semuanya sudah dibersihkan, jadi Sky tiap hari mendapat mainan dan boneka baru! Selain itu banyak juga benda-benda yang sepertinya biasa (buat orang Indo), tapi buat Sky jadi mainan yang menarik, seperti: kemucing bulu! (foto atas tengah) Saking sukanya dia bermain kemucing sampai akhirnya kami membeli versi mini-nya dan membawanya sebagai suvenir pulang ke Belanda, hahaha….

Di hari ke-13 kami mengunjungi taman wisata di seberang rumah oma opa: “Taman Kyai Langgeng” (foto-foto bawah). Memang lain sekali kalau dibandingkan dengan taman wisata di sini (dari segi keamanan, kemudahan sirkulasi, kebersihan, jenis atraksi), tapi seru juga dolan ke sana. Apalagi buat Sky, buatnya semuanya sama menarik dan seru! 🙂

***

blog0

Op dag 12 vlogen we van Bali naar Yogyakarta (Midden Java). De vlucht zelf duurde maar een uurtje, maar de totale vertraging was ruim 2 uur! Het vliegtuig moest anderhalf uur blijven cirkelen boven het vliegveld van Yogyakarta omdat Mr. President rond dezelfde tijd ook in Yogyakarta arriveerde. Tja…

blog2We zijn opgehaald en heel hartelijk ontvangen door mijn ouders: Sky ontmoette live haar opa en oma Indo voor de allereerste keer! (Eigenlijk heeft ze opa vorig jaar wel 1 dag ontmoet, toen hij toevallig tijdens zijn doorreis 1 nachtje in ons huis kon overnachten). De volgende twee weken werd Sky uiteraard enorm verwend door opa en oma! We reden daarna van Yogyakarta naar Magelang (de stad waar mijn ouders wonen, zo’n 1-1,5 uur rijden, afhankelijk van het verkeer en het weer).

Oma heeft blijkbaar bijna alle speelgoed waarmee mijn broer en ik 30 jaar geleden hebben gespeeld nog bewaard. Alles was schoongemaakt en Sky kreeg dus elke dag een berg nieuw speelgoed en knuffels! Daarnaast zijn er ook veel dingen die Sky interessant vond en als speelgoed beschouwde, zoals foto boven in het midden: de veren-plumeau. Zó geweldig vond Sky dat ding, zodat wij ook uiteindelijk een mini-versie ervan hebben aangeschaft en naar Nederland hebben meegenomen, haha…

Op dag 13 hebben we het attractiepark tegenover “ons” huis bezocht: “Taman Kyai Langgeng” (foto’s onder). Totaal anders natuurlijk dan wat wij hier hebben (denk maar aan het verschil voor veiligheid, toegankelijkheid, onderhoud, schoon of niet…), maar het was gewoon grappig om te doen. En voor Sky maakt het allemaal niet uit, ze heeft vooral plezier! 🙂

blog3

blog4

blog5

promotion movie from the dance course (and we’re in it!)

Standard

blog-A

Pilihanku saat ini: bersin-bersin seratus kali berturut-turut dan mata berair-air sampai susah membuka mata, atau menelan pil anti alergi tapi jadinya lemas dan tidak berenergi (termasuk untuk menulis di blog ini). Begini deh sedihnya jadi pasien hay fever (alergi serbuk bunga dan pohon) tingkat tinggi kalau sudah masuk musim semi dan cuaca sedang bagus. Jadi maafkan ya kalau blognya sedang terhambat lagi.

Tapi hari ini kami bisa membagi sebuah berita yang menyenangkan (dan pendek!). Les menari tempat Sky sering berpartisipasi baru-baru ini membuat film promosi singkat, dan kami (bukan aku, tapi Joop dan Sky) ada di dalamnya! Filmnya hari ini sudah resmi, jadi boleh disebarluaskan. Terjemahan interview dengan Joop kira-kira begini: “Karena suasana les menari yang santai, jadi Sky bisa mengatasi rasa takutnya akan hal-hal tertentu.”

***

Óf ik honderd keer achter elkaar moet niezen en ogen zo branderig zijn dat ik bijna niets meer kan zien, óf ik neem een hooikoorts tabletje maar heb dan zo weinig energie om iets te doen (waaronder het schrijven van deze blog). Mooi weer dagen hebben zo groot nadeel voor een zware hooikoorts patiënt als ik… Dus excuseer me als deze blog weer vertraagd is.

Maar vandaag hebben we iets leuks (en kort) te melden! De dansles waar Sky altijd meedoet heeft een promotie filmpje opgesteld, en wij (nou ik niet, maar Joop en Sky wel!) zitten er in! Het filmpje is nu officieel dus we mogen het delen (ook omdat het zo’n leuke les is, delen doen we dus graag!)

our Indonesia trip (day 8-11: beach(es), food, mall, and party)

Standard

blog5

blog4

blog9

blog10

blog11

blog12Tentu saja selama di Bali kami sering dolan ke pantai. Tidak percuma kalau Bali terkenal akan pantai-pantainya. Dari hotel kami di Sanur ke pantai cuma berjalan 5 menit. Foto-foto di atas kami ambil di sana. Yang di bawah lain, kami ambil di hari ke-10. Waktu kami bermobil menuju ke Selatan, di sekitar wilayah Jimbaran, menuju ke Nusa Dua. Tahun-tahun terakhir ada beberapa pantai “baru” dibuka di wilayah ini. Tentunya bukan betul-betul “baru”, tapi yang tadinya tidak bisa dijangkau, sekarang sudah dibuatkan jalan ke sana. Biarpun masih tetap harus lebih bersusah payah daripada pantai-pantai yang sudah lebih dulu terkenal. Kami harus memarkir mobil di area khusus (masuknya bayar), lalu diantar dengan shuttle bus (lebih tepatnya sebuah angkot tua) menuju ke pantai. Berjalan kaki lagi sedikit, naik turun tangga, sebelum disambut oleh pasir putih dan laut biru. Ombaknya terlihat jelas lebih besar daripada di Sanur. Dan satu lagi kekurangannya, adalah bahwa di sana panas banget, karena tidak ada pohon sama sekali. Tidak seperti Sanur yang punya beach walk di sepanjang pantai, yang dinaungi pepohonan besar-besar sehingga nyaman untuk dijalani. Jadinya kami lebih lama nongkrong di restoran dan berteduh di sebuah gua besar yang kebetulan ada di pantai, sekedar supaya tidak menjadi terlalu gosong dan kepanasan.

***

We gingen vaak naar het strand (daar is Bali tenslotte zeer bekend om, en niet voor niets!). Ons hotel in Sanur ligt op zo’n 5 minuten lopen van het strand, de foto’s boven zijn daar genomen. Foto’s onder zijn op dag 10 genomen. Toen reden we naar de Zuiden, rond het gebied van Jimbaran, richting Nusa Dua. Daar zijn de laatste jaren een paar “nieuwe” stranden geopend. Nou ja, niet echt nieuw natuurlijk, maar eerst waren die stranden ontoegankelijk door de vele rotsen enz. Men heeft een weg ernaartoe gemaakt, maar je moet nog wat meer doen dan bij de “gewone” stranden die al lang bekend zijn. We moesten onze auto op een betaal-parkeerplek zetten, om vervolgens met de shuttle bus (uit 1950)  naar het strand gebracht (gerammeld) te worden. Daarna moesten we nog een stukje lopen (trap op en af) voordat het mooie witte zand en de blauwe zee ons begroetten. De golven zijn duidelijk woester dan bij Sanur. Een ander nadeel is dat het veel warmer voelt, omdat er geen bomen zijn (Sanur heeft een lange beachwalk met veel bomen eromheen en ertussen, heel fijn om erlangs te wandelen). We bleven dus lang bij het restaurant en onder de grot zitten om verkoeling te zoeken. Het heet trouwens de Dreamland beach.

blog15

blog

blog16

blog17

blog13

blog14

Makan di tepi pantai memang paling relaxed dan enak. Dengan Sky yang bermain pasir di antara kaki-kaki kami, sambil mengumpulkan biji-bijian dan daun-daunan, atau menggambar di pasir. Seekor tupai berlari di atas kepala kami, bunyi ombak terdengar di latar belakang. Nikmat sekali! Dan memang kami lakukan hampir tiap hari. Satu-satunya yang mengganggu suasana (bukan saat makan, tapi kalau sedang berjalan-jalan di sepanjang pantai) adalah banyaknya penjual yang sering ngotot, malah kadang menempel sambil terus menawarkan segala sesuatu…bikin sebal!

***

Eten bij het strand, super lekker en relaxed. Sky die tussen onze voeten speelde, nootjes en blaadjes verzamelen en in het zand tekenen. Een eekhoorn rende boven ons hoofd de hoge boom in, de zee ruiste op de achtergrond. Genieten! Hebben we dan ook elke dag gedaan. Het enige dat de rust verstoorde (niet tijdens het eten, maar als je langs het strand wandelt) zijn de vele verkopers die bleven roepen en soms aan je rug bleven kleven (best irritant!).

blog2

blog18

blog7

blog8

Di Indonesia, perlahan tapi pasti Sky mulai mengenal fenomena “mall“. Kata ini bunyinya dalam bahasa Belanda mirip dengan kata “mol“, yang artinya tikus tanah. Secara guyon, Sky sering menyebut mall sebagai “molshoop” (lubang-lubang para tikus tanah), hehe… Tentunya pergi ke mall untuk membeli suvenir dan baju. Buatku serasa di surga deh, bukan cuma karena harganya yang relatif murah, tapi terutama karena semua bajunya pas di badanku! Satu hal yang di Belanda susah banget dicari: baju yang ukurannya pas. Kadang kami ke mall cuma untuk ngadem sih, mendinginkan keringat, hehe…dan di hari terakhir kami khusus pergi ke Kuta Beach Walk untuk membawa Sky bermain di tempat main di sana (lantai paling atas, sambil kaminya wisata kuliner, hehe).

***

Sky werd in Indonesië langzaam maar zeker bekend met het fenomeen “mall” (winkelcentrum, maar dan anders). Ze noemde het gekscherend “molshoop”, haha…We gingen natuurlijk wat souvenirs en kleren kopen (voor mij is het een ware paradijs, niet alleen vanwege de lage prijzen, maar vooral omdat ik overal in pas! Iets waar ik in Nederland veel moeite mee heb: passende kleren zoeken). Af en toe gingen we naar de mall alleen om af te koelen in de airco, haha…en op de laatste dag gingen we speciaal naar Kuta Beach Walk mall om Sky bij de binnenspeeltuin daar te laten spelen.

blog1

blog6

Om dan tante kami di Denpasar mengadakan acara makan malam bersama untuk merayakan ultah Joop. Keluarga dan banyak kenalan mereka hadir untuk meramaikan suasana. Tante memasak banyak makanan enak-enak, dan ada acara tiup lilin tart juga, sambil menyanyikan happy birthday dan ‘lang zal za leven‘ (versi bahasa Belanda dari ‘panjang umurnya’. Om masih kenal lagu ini karena dia masih bisa bahasa Belanda sedikit-sedikit). Seru sekali! Dan Sky tentunya mendapat lebih dari cukup perhatian dari para om dan tante barunya. 🙂

***

Onze oom en tante in Denpasar hebben een gezamenlijke diner georganiseerd om Joop’s verjaardag te vieren. Familie en veel van hun kennissen waren aanwezig. Tante heeft heel veel lekker eten gekookt, als verassing ook nog een taart en zongen we met z’n allen happy birthday en lang zal ze leven (oom kent het liedje nog, hij spreekt nog een heel klein beetje Nederlands), het was super gezellig! En Sky kreeg natuurlijk heel veel aandacht van al haar nieuwe oom’s en tante’s. 🙂

blog0

our Indonesia trip (day 7, swimming)

Standard

blog1blog

Sebetulnya judulnya tidak terlalu tepat, karena sejak hari ke-7 Sky berenang hampir tiap hari. Tapi memang mulainya di hari ke-7 ini. Jadi waktu kami di hari ke-6 makan malam di restoran di seberang rumah sewa kami di Ubud, kami melihat bahwa restorannya punya taman di tengah, plus kolam renang (foto atas). Kami bertanya apakah kami boleh memakai kolam renangnya kalau kami besoknya sarapan di sana. Ya boleh, jawabannya. Begitulah awal kejadiannya.

Setelah sarapan dan berenang kami mengepak barang-barang kami dan bermobil menuju Sanur, di mana kami tinggal selama 6 malam, sampai kami duduk di pesawat yang akan membawa kami ke Jawa. Sanur terletak di sisi Tenggara Bali (lihat peta untuk tiga posisi kami selama di Bali: Denpasar, Ubud, dan Sanur). Pantainya berombak tenang, dibandingkan di sisi Barat. Panas sekali, kami menduga beberapa derajat celcius lebih panas daripada di Ubud. Hotel kami di Sanur juga punya kolam renang, di mana Sky tiap sore pasti asyik bermain air, sebelum makan malam (foto bawah). Dengan cepat dia mencuri hati banyak pengunjung tetap kolam renang, dengan ban renang oranye-nya dan ocehannya yang tidak pernah berhenti. Dan bukan cuma karena banyaknya orang Belanda yang juga tinggal di hotel itu lho, hehehe….(orang Belanda memang membanjir di Bali, hampir setara dengan turis Australia, tapi kan yang terakhir ini tinggalnya cuma berjarak 4 jam terbang ya!)

***

Print

De titel klopt eigenlijk niet helemaal, want dat zwemmen, dat heeft Sky sinds dag 7 vrijwel elke dag gedaan. Maar het begint inderdaad op dag 7. Toen we op de avond van dag 6 tegenover ons huurhuis in Ubud in een restaurant gingen eten, zagen we dat het een mooie binnenplein met zwembad heeft (foto’s boven). We vroegen of wij van het zwembad gebruik mogen maken, als wij de volgende ochtend weer kwamen ontbijten. Ja hoor, dat mag zeker, was het antwoord. Zodoende.

Na het ontbijt hebben we onze spulletjes ingepakt en reden we richting Sanur, waar wij de komende 6 nachten verbleven, tot wij in een vliegtuig richting Java vertrokken. Sanur ligt aan de Zuid-Oostelijke kant van Bali (zie kaart voor onze drie verblijf-plaatsen: Denpasar, Ubud, en Sanur). Het strand aan deze kant heeft zachte golven, ter vergelijking met de Westelijke kant (post hierover komt nog). Het was wel erg warm, toch wel een paar graden warmer dan in Ubud, vermoeden we. Ons hotel in Sanur heeft een mooie zwembad, waar Sky elke namiddag voor het avondeten zeker te vinden was (foto’s onder). Ze is wel een hartenbrekertje en iedereen vond haar zo aandoenlijk, met haar oranje zwembandjes en haar vele gebabbel. En niet alleen vanwege de vele Nederlanders die in dat hotel verbleven, hihi… (de Nederlanders zijn sowieso ruimschoots vertegenwoordigd in Bali, net als de Australiërs, maar ja, die wonen op 4-uur vliegafstand!)

blog2

blog3

automatic sensor tap

Standard

blog1

Siang tadi kami dolan ke Efteling (semacam Disneyland-nya Belanda lah). Sky baru saja selesai mencuci tangan di wc, waktu seorang anak lain masuk dan dengan antusias berkata pada neneknya: “Oma, di sini keran airnya ajaib lho!”, sambil menunjuk ke wastafel. Kata “ajaib” yang dipilih anak itu dalam bahasa Belanda sebetulnya lebih mengarah ke “sihir”, sesuai dengan tema keseluruhan taman Efteling, yang suasananya selalu “menyihir” anak-anak (begitu promosinya). Sky mengikuti gerak-gerik anak itu dan waktu mendengar kata-katanya lalu menjawab dengan pelan: “…otomatis…” (maksudnya bahwa keran air di wastafel sana memang otomatis keluar airnya kalau mendeteksi gerakan di bawah keran). Hahaha…untung suara Sky lembut dan jarak dengan anak itu cukup jauh, jadi dia tidak mendengar ucapan Sky. Tapi lublogcu banget deh…bahwa yang satu menganggap keran air otomatis adalah keran “sihir” dan yang baru berumur 3 tahun ini menjawab dengan fakta dan logika (yang kadang memang terlalu mendalam untuk usianya, keturunan siapa sih ya). Untung Sky tidak sampai merusak impian si anak, hehe…biarkan saja kan anak-anak hidup di dalam dunianya. 🙂

***

Vanmiddag waren we bij de Efteling. Sky heeft net haar handen gewassen in de wc, toen er een ander kindje binnen kwam. Vol enthousiasme riep dat kindje tegen haar oma: “Oma, hier hebben ze tover-kranen!”, wijzend naar de wastafels. Sky volgde de bewegingen van dat meisje en fluisterde zacht: “…automatisch…” (ze bedoelt dat het automatische kranen zijn, met beweging sensoren). Hahaha….gelukkig zei Sky dat zachtjes en kon het meisje haar niet horen. Maar wat een komische situatie was dat! Stel je voor, dat ons 3-jarige een ander (veel ouder) meisje’s droom verstoort door haar (soms te) logische en technische uitleg. Haha…van wie zou ze dat nou toch hebben! 😀

blog2

our Indonesia trip (day 6, monkey forest and holy water spring temple)

Standard

blog

Sudah menjadi keharusan tentunya, kalau sudah di Ubud, untuk mengunjungi Monkey Forest. Tapi bukan hanya karena keharusan jadi kami ke sana. Tempatnya kan memang lucu banget! Hehe…Seperti sudah diduga Sky senang sekali di sana, mengamati para monyet yang berkeliaran. Terutama kalau ada mama monyet yang menggendong anaknya di perut, atau ada monyet yang memanjati para pengunjung. Saran yang umum kami terima adalah untuk melepas kacamata dan perhiasan lainnya, berhubung banyak monyet yang iseng dan tertarik pada benda-benda mengkilap. Tapi di kasir kami blog3diberitahu bahwa monyet zaman sekarang ternyata sudah ‘nggak doyan’ kacamata dan sejenisnya, hehe… Kacamata Sky masih tetap kami lepas. Main aman saja deh. Tapi aku tetap memakai kacamataku, karena kalau dicopot bakal lebih sering menabrak-nabrak daripada berjalan-jalan, haha… Dan sepertinya memang betul. Monyetnya tidak lagi tertarik pada kacamata. Yang mereka tunggu-tunggu adalah bunyi kantong plastik. Begitu ada bunyi kemeresek pasti bakal ada monyet berloncatan ke kepala, bahu, atau tas ransel pengunjung. Seringnya memang tepat, karena bunyi plastik sering berarti ada pengunjung yang mau mengeluarkan makanan untuk para monyet. Dan berhubung monyetnya memang nakal-nakal, sering plastiknya sudah direbut terlebih dulu sebelum makanannya bisa dikeluarkan. Kami tidak membawa apa-apa waktu kesana, tapi toh ada satu monyet yang datang mengecek, naik ke tas ransel Joop. Tidak lama, karena cepat sadar bahwa dia nggak bakal dapat apa-apa dari kami, hehe…

***

“Monkey forest” (= het apenbos) is zo’n beetje DE attractie van Ubud. Maar niet alleen daarom gingen we er naartoe, het is gewoon zo’n grappige plek! Sky vond het natuurlijk geweldig, al die loslopende apen. Vooral als er een baby aap hangend aan mama’s buik te zien is, of als er een aap een toerist beklimt. Het is algemeen bekend dat de apen erg brutaal zijn, en iedereen zal wel weten dat brillen en andere blinkende sieraden geliefd bij de apen zijn. Maar bij de kassa werden we verteld dat de apen tegenwoordig geen brillen meer “lustten”, dus we hoefden onze brillen niet af te doen. Bij Sky deden we het voor de zekerheid nog hoor, maar ik heb mijn bril gewoon opgehouden (anders zie ik geen hand voor ogen!). En inderdaad, het lijkt alsof de apen niet meer geïnteresseerd zijn in brillen en sieraden. Waar ze wel super alert op zijn, is het geluid van plastic zakje. Zodra ergens een geritsel te horen is, springen de apen er naartoe. Vaak terecht, want het waren vaak de toeristen die wat eten aan hun wilden geven. En zo brutaal als die apen zijn, gristen ze vaak de zakjes al voordat het eten werkelijk uit de zak gaat. Of springen ze wild op je hoofd, schouder, en rugzak. We hadden niks bij ons, maar er sprong toch op een gegeven moment een aap op Joop zijn rugzak. Niet lang, want hij besefte dat er bij ons niks te halen viel, haha….

blog1

blog2

Dari Monkey Forest kami menuju ke arah Utara. Waktunya berwisata budaya, setelah berkunjung ke binatang-binatang. Ubud memang terkenal atas seni budayanya, dan terlihat jelas waktu kami bermobil melewati desa-desa di sana. Jalanan penuh toko-toko benda seni. Yang satu lebih cantik dan lebih unik dari yang lain. Tapi kami tidak berhenti, sampai ke tempat tujuan kami: Pura Tirtha Empul, di bawah Istana Tampak Siring. Istananya ternyata tidak boleh dimasuki, bahkan tidak boleh bermobil mengelilinginya. Bapak penjaga Pura memberitahu bahwa hanya dengan surat izin khusus orang boleh mengunjungi Istana. Ya sudah, Pura-nya juga sudah bagus banget kok.

Dalam versi bahasa Belanda di bawah ini aku menjelaskan sedikit apa itu yang namanya Pura. Tapi dalam bahasa Indonesia tidak usah pakai penjelasan segala lah ya, hehe…Kami memang sengaja memilih Pura Tirtha Empul karena tidak terlalu ramai, lokasinya dekat Ubud, dan ada pancuran air sucinya. Sebelum masuk ke kompleks Pura kami harus memakai sarung dulu. Sky dipinjami sebuah syal kuning untuk dililitkan di pinggangnya. Kompleks Puranya sendiri memang mengesankan. Secara fisik, dari bangunan, arsitektur, patung-patung dan ukiran seni, kolam-kolam dan pancuran air. Juga dari segi sejarah, banyaknya arti dan makna dari setiap ritual dan kegiatan yang dilakukan di sana.

***

blog4Na het apenbos reden we richting het noorden. Het is tijd om iets cultureels te doen, na al dat dierenbezoek. Ubud is bekend om zijn kunstwereld. Het was duidelijk te zien toen we langs de verschillende dorpen reden. Hele straten vol kunstwinkeltjes, de ene nog mooier en unieker dan de andere. Maar we stopten niet, totdat we bij onze bestemming waren: Pura Tirtha Empul, naast het paleis van Tampak Siring. Het paleis zelf is helaas niet toegankelijk voor publiek. Mag ook geen rondje om het paleis rijden, zei de strenge meneer van de Pura. Men moet speciaal toestemming (brief van hoge ambtenaar) hebben voor het paleisbezoek. Okee dan…de Pura is ook al heel leuk.

Wat is nou een Pura? Het eiland Bali is het enige Hindoeïstische eiland van Indonesië. Dat betekent dat de meerderheid van de bevolking het geloof Hindoe omarmen. En een Pura is een heilige plek om te bidden, offer te doen, allerlei ceremoniële taken te vervullen…kortom, wat een kerk voor de christenen en een moskee voor de moslim is, is een Pura voor de Hindoes. De Pura die wij bezochten, Pura Tirtha Empul, heeft nog iets extra bijzonder: een heilige bron. Waar mensen onder de stromende fonteintjes hun lichaam en ziel reinigen (ik denk dat het nu alleen gebeurd op bepaalde dagen, want toen we daar waren was er niemand in het water).

We moesten een Balinese sarong dragen alvorens wij de Pura in mochten. Sky kreeg een gele sjaal om om haar middel te knopen. Leuk allemaal, en best indrukwekkend om te wandelen rond de Pura. Fysiek, met al de tempeltjes, de offers, de gebouwen en kunstwerken. Maar ook de betekenissen en de geschiedenis ervan.

blog5

blog7

blog8

blog6