Monthly Archives: March 2014

wonderful birthday party

Standard

Video: Meniup lilin ulang tahun / De verjaardagskaarsjes uitblazen. Hieperdepiep…hoeraaaa!!!! 🙂

blog1

Di hari-hari mendatang kami akan terus mengupdate artikel ini dengan foto-foto dan video.

Hari Jumat dan Sabtu kemarin kami merayakan ulang tahun Sky yang kedua. Menyenangkan dan seru sekali! Tapi juga melelahkan, jadi kami sekarang mau tarik nafas dulu sebentar, hehe…

***

In de komende dagen zal ik deze post met meer foto’s en video’s uitbreiden.

Afgelopen vrijdag en zaterdag vierden we Sky’s tweede verjaardag. Het was gezellig en erg leuk allemaal! Maar ook vermoeiend, dus hebben we nu even tijd nodig om bij te komen, haha…

blog2

Paginya Sky membantu papa membuat dan menghias cupcakes, dan sesudah jadi tentu dia boleh langsung mencicipi. 🙂 Sky punya satu kebiasaan unik: Dia bisa lamaaa sekali menikmati makanan enak (biasanya kue atau cookies). Lucu banget melihatnya, terutama buat para orang tua lain yang anak-anaknya lebih ‘rakus’ bila diberi kue, langsung dimakan atau dijejalkan ke mulut. Sky bisa sampai sejam cuma memegangi kuenya sambil tersenyum-senyum, hehe…kadang-kadang dijilat atau digigit sedikit. Pelannnn sekali dia lalu menggigiti kuenya dari pinggir sampai ke tengah, sampai akhirnya habis. 😀

***

‘s Morgens hielp Sky papa met het maken en versieren van cupcakes, en natuurlijk mocht ze er daarna gelijk eentje opsmikkelen! 🙂 Sky heeft iets unieks: Ze kan van een “dierbaar” eten (een koekje ofzo) héél lang genieten. Echt leuk om te zien, en onbegrijpelijk voor veel andere ouders die haar ooit met een koekje in haar hand gezien hebben. Waar andere kindjes een koekje snel in de mond proppen, kan Sky rustig een uur zitten glimlachen naar haar koekje. Af en toe een likje, daarna pas héél langzaam met mini-hap het eten opeten, bij de randjes beginnen en met een draaiende beweging naar het midden. 😀

blog3

Membuka kado ulang tahun…seru tentunya! Foto yang tengah adalah kado dari oma: boneka bayi (yang bisa ngomong dll, tapi sampai sekarang belum kami masukkan baterenya) dan ponco hasil rajutan tangan sendiri (lihat deh: boneka bayinya juga mengenakan ponco yang sama, versi mini. Lucu ya!) 😀

***

Cadeautjes uitpakken…super leuk natuurlijk! Op de middelste foto zijn cadeaus van oma: een babypop (die kan praten enz, maar we hebben er nog geen batterijen ingedaan), en een zelfgemaakte poncho (let op: babypop heeft een mini-versie van dezelfde poncho, hoe leuk is dat!) 😀

blog4

Tapiiii…. kado favoritnya adalah: kado dari papa mama! (syukurlah!). Sebuah sepeda kaki dengan helm yang sesuai (temanya Hello Kitty). Ini kolase video dari saat dia membongkar kadonya pagi-pagi (semua masih memakai piyama), langkah-langkah awalnya yang masih bergoyang-goyang, sampai saat dia mencoba keluar rumah dan berkeliling mengendarai sepeda barunya. Terlihat bahwa dia masih belum terlalu biasa. Tapi dia senangggg sekali dengan sepedanya. Dinaiki terus, keluar masuk rumah, dan sering minta keluar untuk mengelilingi kompleks. Sekarang sudah makin terbiasa, dan makin lama makin cepat! 😀

***

Maarrrrr…. het aller allerleukste cadeau vindt ze toch: ons cadeau! (gelukkig maar!). Een coole loopfiets met bijpassende helm (Hello Kitty thema). Hier is een video collage vanaf het moment dat ze het cadeau (‘s morgens vroeg, iedereen nog in pyjama) uitgepakt heeft, de eerste wankelende stapjes totdat ze het buiten geprobeerd heeft en een rondje rond het huis heeft gelopen. Je ziet dat ze nog niet helemaal gewend is met het lopen met het fietsje. Maar ze is heel erg blij met haar loopfiets, pakt het nu een paar keer per dag en wil graag vaak naar buiten om een rondje te doen. Het gaat steeds beter, en harder! 😀

blog2

hooray…first day diaper-off (except when sleeping)!

Standard

blog1

Senangggg!!! Bangga sekali pada gadis kecil kami! 😀

Hari ini untuk pertama kalinya bebas dari popok (kecuali kalau tidur).
Sebenarnya sudah beberapa minggu Sky tidak memakai popok kalau di rumah. Kadang-kadang masih kecolongan, tapi sudah sangat jauh berkurang. Bahkan dia makin sering menolak-nolak kalau dipakaikan popok. Seperti hari ini saat kami pergi keluar rumah. Seperti sudah disebutkan, di rumah memang dia sudah lumayan jago, tapi kalau keluar rumah masih rada ngeri. Mungkin kami yang ketakutan sendiri ya, tapi kalau keluar memang masih kami pakaikan popok. Tapi pagi dan sore tadi dia betul-betul nggak mau pakai. Ya sudah, bawa dua celana dan kaus kaki cadangan saja deh….Dannnn…sukses berat!!! Dua kali kencing di wc perpustakaan (karena letaknya strategis di pusat kota, jadi kami sering mampir ke wc ini, hehe, sekarang baru sadar deh kalau harus tahu betul di mana letak wc-wc di kota, haha), dan sepulangnya di rumah langsung kencing dan pup di pispot dan di wc (masih berganti-ganti, suka-suka dia mau yang mana). Waktu tidur siang dia masih mau pakai popok. Sudah sering kami coba juga tidur siang tanpa popok, tapi hasilnya masih tidak stabil. Jadi konsentrasi dengan periode kalau dia bangun saja dulu. Ahhh senangnya melihat dia sekarang dengan penuh percaya diri bisa berjalan sendiri ke pispot atau ke wc, menurunkan celananya sendiri dan mengisi pispotnya. Mungkin ini efek positif juga dari persiapan kami: baik di lantai bawah maupun atas sekarang tersedia pispot dan di wc-nya ada tempat duduk khusus kecil buatnya.

Di foto, dari kiri ke kanan: “bermain” dengan beras (senang banget tuh), merangkai manik-manik kayu besar (yang ini dia masih kurang suka) dan menggambar dengan cat air (sekarang pakai celemek khusus dong…mama sudah belajar dari pengalaman. Karena biarpun namanya cat air yang berarti bahan dasarnya larut di air, tapi kalau kena baju susah juga menghilangkan nodanya, hehe…)

***

Super blij!!! Trots op onze kleine meid!!! 😀

Vandaag is ze de hele dag voor de eerste keer luier-vrij (behalve tijdens het naar bed gaan).
Sky loopt al weken thuis zonder luier. Af en toe kleine ongelukjes, maar steeds minder. Ze weigert zelfs steeds vaker de luier aan te trekken. Zoals vandaag toen we naar buiten gingen. Zoals gezegd, thuis gaat het al bijna altijd goed, maar naar buiten gaan is toch wel erg spannend, vonden we. Misschien uit voorzorg, maar dan doen we haar toch een luier aan. Maar vanmorgen en vanmiddag wilde ze de luier echt niet aan. Nou ja, dan maar twee extra broeken en sokken meenemen… En het ging heel goed! Twee keer bij de bieb geplast (ons vaste wc bezoek, haha…wel zo veilig om te weten waar de wc’s in de stad zijn, beseffen we nu), en thuisgekomen direct een kleine én grote boodschap gedaan, netjes in het potje en in de wc (doet ze om en om, net waar ze zin in heeft). Bij het middagdutje wilde ze nog wel een luier aan. Hebben we al een paar keer geprobeerd om haar toch zonder luier te laten slapen. Een paar keer ging het goed, maar soms nog niet, dus maar eventjes concentreren op de wakkere periode. Maar ooo wat is het heerlijk om haar nu met zoveel zelfvertrouwen zelf naar haar potje te zien lopen, zelf haar broek naar beneden trekken en netjes het potje vullen. Het scheelt misschien ook wel dat we nu zowel beneden als boven én een potje én een verkleinde wc-bril hebben, speciaal voor haar. Grote meid hoor! 🙂

Op de foto’s, van links naar rechts: met rijst “spelen” (vond ze erg leuk om te doen!), kralen rijgen (vond ze iets minder leuk) en aan de slag met waterverf, deze keer met schort om! (ja ja, mama heeft goed geleerd, dat zelfs verf op waterbasis niet echt makkelijk van de kleren weg te krijgen is, haha…)

her first steps going to school

Standard

blog-a

Hari bersejarah nih hari ini: Sky pergi ke sekolah! Sebetulnya playgroup (untuk anak usia 2-4 tahun), tapi tetap saja terasa seperti sekolah, hehe… Gadis kecil kami pagi tadi sudah bersemangat sekali untuk pergi ke sekolah (di video ini dia ngotot mau cepat-cepat berangkat, menyandang tas ranselnya dan bilang “we gaan naar school toe!” (= kita pergi ke sekolah)). blog-bLangkah-langkah kecilnya, rasa penasarannya yang besar…dan semua ceritanya sesudah sekolah (makan bersama! menyanyi! main di luar! ‘masak-masak’! bikin puzzel! difoto! –> Kebetulan banget kok momen foto tahunan sekolahnya pas hari ini, jadi Sky langsung boleh ikut difoto bersama teman-teman sekelas. Untung banget!). Kami sangat menikmatinya, dan rasanya Sky juga. Foto yang paling atas sebetulnya dibuat minggu lalu, waktu kami dipanggil interview terakhir dengan Bu Guru Wendy. Waktu itu Sky boleh menjelajahi ruang kelasnya (tanpa anak-anak lain) waktu Bu Guru memberitahu kami segala info tentang sekolahnya nanti. Hari ini adalah “trial”, alias percobaan pertama. 1,5 jam di sekolah dari seharusnya yang 2,5 jam. Kami mengantarnya jam 08.45 ke sekolah dan tinggal agak lama, menunggu sampai semua orang tua lain pulang, supaya bisa dengan tenang berpamitan pada Sky (ini tips dari Bu Guru, supaya pamit dengan jelas sehingga nanti anaknya tidak mencari-cari kami). Sebetulnya tidak perlu tuh, karena Sky senang-senang saja. Melambai waktu kami pergi dan sibuk lagi dengan puzzelnya, juga sibuk mengamati anak-anak lain, seperti biasanya kalau dia menghadapi situasi yang baru. Selalu melihat-lihat dulu, mengobservasi sampai merasa yakin, baru beraksi, hehe… Aku diminta Bu Guru untuk menjemput jam 10.30 (waktu jemput normalnya jam 11.15). Dari Bu Guru aku mendapat laporan bahwa Sky bisa mengikuti semuanya dengan sangat baik. Bermain bersama, makan dan minum bersama. Tidak sekalipun dia mencari kami. Tapiiii….dia juga terlihat senang melihatku lagi. Katanya berulang-ulang: “Mama kembali lagi!” dan gampang sekali diajak pulang ke rumah. Bilang “dahhh” dan melambai pamit pada Bu Guru dan teman-temannya, dan berjalan sendiri ke luar ruangan. Mulai minggu depan dia resmi boleh pergi ke sekolah, dua kali seminggu. Fase baru buatnya dan buat kami. Fase yang akan sangat menyenangkan, sekarang saja sudah terasa! 🙂

Detil kecil: tas ransel, tempat makan (kami hanya boleh membawakannya bekal buah. Nanti semua buah akan dikumpulkan di tengah meja dan semua anak boleh mengambil yang mereka mau) dan botol minumnya dia sendiri yang pilih. Temanya jelas sekali ya, hehehe…Mickey dan Minnie memang favoritnya. Di semua barang aku menempelkan label namanya, khusus dipesan dari Indonesia, hehe, karena di Belanda sedikit sekali pilihan label nama begini, yang anti sobek dan anti air, plus gambarnya lucu-lucu. Sky senangggg sekali! 🙂

blog-e

***

Een grote mijlpaal vandaag: Sky gaat naar school! Nou het is de peuterspeelzaal natuurlijk (voor 2-4 jarigen), maar voor het gevoel is het toch naar de grote school. Een kleine meid die vanmorgen al heel veel zin had in “we gaan naar school toe!“. Haar kleine stapjes, haar nieuwsgierigheid…al haar verhalen na school (sameblog-cn eten! zingen! buiten spelen! ‘koken’! puzzelen! foto gemaakt! –> Toe-val-lig is vandaag ook het jaarlijkse fotomoment van de school en Sky mocht direct mee met de klassenfoto, super leuk!). We genieten er erg van, en volgens ons Sky ook! De foto’s boven zijn eigenlijk van vorige week, toen we een gesprek met juffrouw Wendy hadden. Toen mocht Sky de
klaslokaal al verkennen (zonder andere kindjes) toen juf alle nodige zaken met ons doornam. Vandaag is de “trial”, 1,5 uur op school in plaats van de normale 2,5. We brachten haar om 08.45 naar school en waren iets langer gebleven dan de andere ouders, om zodoende rustig afscheid te kunnen nemen van Sky (tip van de juf). Het hoefde eigenlijk niet per se, want Sky zwaaide ons vrolijk toe en was direct bezig met allerlei puzzels en ook bezig andere kindjes te observeren, zoals ze altijd met alles wat nieuw is doet. Ik werd verzocht haar om om half 11 weer op te halen (de normale ophaaltijd is 11.15). Het ging hartstikke goed, zei de juf. Sky heeft overal aan meegedaan, goed meegespeeld met andere kinderen, samen gegeten en gedronken. Niet een keer heeft ze ons gezocht. Maarrrr…ze was wel zichtbaar blij mij weer te zien. Zei steeds: “Mama is weer terug!” en was heel makkelijk mee naar huis te nemen. Zei ze “daggg” en zwaaide ze tegen de juf en alle kindjes, en liep zelf naar buiten toe. Volgende week is ze dan officieel twee ochtenden per week naar school. Een nieuwe fase voor ons en voor haar, een hele leuke fase, voel ik het nu al! 🙂

Leuke detail: de schooltas, de fruittrommel (we moeten haar alleen fruit meegeven, die vervolgens op een berg gegooid wordt om vervolgens samen opgegeten te worden) en de drinkbeker heeft ze zelf gekozen. Het thema is zichtbaar duidelijk, hihi…Mickey en Minnie blijven favoriet. Op alles heb ik haar naamsticker geplakt, speciaal uit Indonesië besteld omdat er te weinig aanbod in Nederland te vinden is (scheur- en waterbestendige labeltjes die ook grappige cartoon figuren hebben). Sky is er he-le-maal blij mee! 🙂

blog-d

our Picasso and other nice statements

Standard

blog2

Sampai beberapa waktu lalu Sky tidak terlalu tertarik untuk menggambar atau mewarnai. Tapi dengan terus menawarkannya, dengan menggunakan berbagai macam variasi material, dia tampaknya sekarang mulai suka. Sekarang dia setiap hari mau duduk menggambar sebentar, di meja kursi kecilnya atau duduk di lantai saja. Setelah pensil warna, kapur tulis, crayon dan spidol, hari ini dia mulai kami kenalkan pada cat air. Wah senangnya!!! 😀

Beberapa hari lalu tiba-tiba dia duduk di depanku, dekat sekali. Dirabanya wajah mama dengan tangan kecil halusnya dan katanya: “Mooi gezicht…” (= wajah cantik) dan dielusnya rambut mama: “Mooi haar…” (= rambut bagus), lalu ditutup dengan: “Mama is lief” (= mama baik). Duhhhh meleleh deh…. 

Dan dilihatnya aku sedang sibuk, lalu katanya: “Mama opruimen” (= mama beres-beres). Ya betul Sky, mama sedang beres-beres. Waktu aku selesai dia berkata ceria: “Goed zo, meid!” Sebetulnya kalimat ini tidak terlalu lucu kalau diterjemahkan. Yang lucu adalah bahwa aku selalu mengatakannya padanya kalau dia berbuat sesuatu yang baik, jadi sekarang terbalik, dia yang bilang itu pada mamanya, haha…artinya kira-kira “Bagus sekali, nak”. Tapi anaknya khusus anak perempuan, jadi lucu juga kalau Sky yang bilang itu pada mamanya. Yang lebih lucu lagi, waktu papa hari ini selesai membereskan puzzelnya yang berserakan, dia juga bilang kalimat yang sama pada papanya, hahaha… 😀

***

Tot een tijdje geleden had Sky nog niet veel interesse in tekenen en kleuren. Maar langzaamaan, door het steeds, met veel verschillende materialen aan te bieden, krijgt ze er toch wel meer zin in. Nu wil ze wel elke dag even zitten tekenen, aan haar tafeltje of gewoon op de grond. Na kleurpotlood, schoolkrijt, vetkrijt, en stift, maakt ze vandaag kennis met waterverf. Leuk!!! 😀

Een paar dagen geleden zat ze ineens voor mij, erg dichtbij. Ging ze mijn gezicht met haar zachte handjes voelen, zei ze: “Mooi gezicht…” en mijn haar aaien: “Mooi haar…”, afgesloten met: “Mama is lief”. Smeltttt….. 

En zag ze me bezig, zei ze: “Mama opruimen”. Ja, dat klopt Sky, mama is aan het opruimen. Toen ik klaar was zei ze opgewekt: “Goed zo, meid!” Hahahaha…….precies zoals wat ik altijd tegen haar zeg natuurlijk! En blijkbaar heeft ze het niet alleen tegen mij, want toen papa vandaag haar puzzel heeft opgeruimd zei ze ook precies hetzelfde: “Goed zo meid!” 😀

at the (children) gym

Standard

blog1

Hari Selasa lalu papa bisa ikut pergi ke children gym (olahraga khusus anak), jadi mama bisa membuat foto2 dan video. Masih sekitar 5-6 kali lagi, setiap hari Selasa pagi, bahwa kami akan mengikuti gym ini. Sky suka sekali. Selalu dimulai dengan senam bersama (yang makin bisa/mau dia ikuti) dan diakhiri dengan berlari berkeliling bersama-sama diiringi dengan lagu disko yang seru, hehe. Di antaranya anak-anak bisa bermain dengan semua alat yang tersedia. Kami mengamati bahwa kemampuan fisik/motorik Sky berkembang pesat dalam waktu singkat. Makin pintar memanjat dan mengatasi rintangan. Yang awalnya tidak bisa meloncat-loncat dengan dua kaki (seperti cara kelinci meloncat), sekarang sudah bisa. Makin berani mencoba-coba. Bisa memanjat ‘perosotan’ sendiri dan berinteraksi dengan anak-anak lain. Hanya bermain petak-umpet yang dia tidak suka. Di rumah padahal suka lho, tapi di tempat gym dia malah menangis waktu pertama kali dicoba. Mungkin dia merasa ngeri kalau harus sembunyi sendirian (padahal tidak sendirian, tapi bersama pembimbing dan bersama anak-anak lain). Atau ngeri kalau tiba-tiba tidak bisa melihat mama lagi. Sembunyi bersama dengan mama masih lumayan oke, biarpun tetap saja tidak terlalu suka. Yang dia suka, adalah bahwa sesudah gym kami minum kopi/teh bersama-sama. Dari ruang gym kita berjalan bersama ke gedung SD di dekat situ. Sky biasanya sudah bilang: “minum teh!” Di sana dia makan bekal pisang dan sepotong kue, dan tentu saja secangkir teh (dicampur air), yang akan dia minum dengan penuh nikmat. 🙂

***

Afgelopen dinsdag ging papa ook mee naar de kindergym, en dan kon mama veel video’s maken. Nog zo’n 5-6 keer te gaan, tot eind april, dat we elke dinsdagmorgen gaan gymen. Sky vindt het erg leuk. Gym begint altijd met een dansje (dat Sky steeds beter kan/wil volgen) en het eindigt met een renrondje, met disco muziek op de achtergrond. Ertussenin kunnen de kinderen van alles doen met alle materialen die aanwezig zijn. We zien in korte tijd dat Sky’s klim- en klautermotoriek steeds beter wordt. Aan het begin kon ze niet met twee benen een paar keer springen (net als een springende haas, zeg maar), maar nu wel. De “glijbaan” zelf beklimmen gaat nu ook erg goed. Ze durft steeds meer en maakt ook contact met andere kindjes. Alleen verstoppertje spelen vindt ze niks. Thuis wel, maar bij de gym niet. Ze moest huilen toen het voor de eerste keer gespeeld wordt. Waarschijnlijk vindt ze toch eng om zelf te moeten verstoppen (hoewel natuurlijk niet alleen, maar met een begeleider en met andere kindjes) of om mama ineens niet meer te kunnen zien. Samen met mama verstoppen vindt ze nog okay, maar erg leuk vindt ze het niet. Wat ook feest is, is om daarna samen een kopje koffie/thee te drinken. Dan lopen we van de gymzaal naar een basisschool 100 meter verderop. Sky roept meestal al blij: “kopje thee drinken!” Daar krijgt ze van mij een banaan met een stukje ontbijtkoek (of iets anders) en uiteraard een kopje (slappe) thee, dat ze met groot genot rustig opdrinkt. 🙂

she’s good in making puzzles

Standard

blog1Sky suka sekali membuat puzzel. Ini puzzel terakhir dan terbesar yang bisa Sky buat sendiri. Terdiri dari: 8 x 8 = 64 keping puzzel, pada usia yang belum juga 2 tahun. Kami pinjam dari perpustakaan, sampai sekarang sudah dia buat kira-kira 3-4 kali (jadi bukan puzzel yang sudah dia kenal dengan sangat baik). Kami mencari info di internet, usia berapa biasanya bisa membuat puzzel berapa keping. Dan kami tahu bahwa Sky memang sangat maju untuk usianya. Di website van Ravensburger misalnya (pabrik puzzel terkenal) tercantum bahwa puzzel mulai 50 keping ditujukan untuk anak mulai umur 5 tahun. Biarpun begitu, tentunya kami tetap saja orang tua Sky. Yang namanya orang tua pasti bangga akan anaknya. Ditambah lagi kami tinggal di negara yang super “down-to-earth“, yang tidak suka aneh-aneh dan membesar-besarkan kemampuan anak. Jadi kami tidak “berani” untuk mengumumkan betapa suka dan betapa pintarnya Sky membuat puzzel. Tapi kemarin kebetulan tetangga kami Janske dan seorang temannya datang ke rumah, persis saat Sky sedang membuat puzzel besar ini. Janske adalah guru les privat dan temannya pemimpin tempat penitipan anak. Keduanya terheran-heran melihat Sky membuat puzzel sebesar ini dengan penuh konsentrasi, kesabaran, dan ketepatan. Senang betul rasanya waktu mendengar dari kedua orang yang berpengalaman di dunia pendidikan ini bahwa Sky sungguh sangat maju dibanding anak seusianya di bidang membuat puzzel. Bahwa puzzel sebesar ini biasanya mulai diberikan sekitar umur 4 tahun (dan tidak semua anak usia 4 tahun akan bisa membuatnya). Ya ya…kami bangga sekali, sudah jelas. Tapi juga sekaligus harus berpikir-pikir terus, apa lagi yang bisa kami lakukan untuk mendukung dan menanggapi semangat belajarnya dan kemampuannya yang berkembang pesat. 🙂

***

Sky is gek op puzzelen. Dit is de laatste, grootste puzzel die Sky zelf gemaakt heeft. Een puzzel van 8 x 8 = 64 stukjes, nog geen 2 jaar oud. Geleend van de bieb, dus tot nu toe maar zo’n 3-4 keer gemaakt (dus niet een hele bekende puzzel voor haar). Gaan we op internet opzoeken, hoeveel stukjes horen meestal bij welke leeftijd, en weten we dat zij ver vooruit ligt in het gebied van puzzelen. Bij de website van Ravensburger (de bekende puzzel fabrikant) bijvoorbeeld, staat 50 stukjes als het begin aantal voor een 5-jarige. Maar we blijven natuurlijk trotse ouders die in een super nuchter land wonen, dus “durven” we niet om dit hardop te vertellen… Maar gisteren kwamen toevallig onze buurvrouw Janske en een vriendin binnen (Janske is lerares en die vriendin is kinderopvang leidster), toen Sky bezig was met deze grote puzzel. Het verbaasde ze zeer om Sky zo geduldig, geconcentreerd en correct alle puzzelstukjes in de goede plek te zetten te zien. Het is zeker een groot compliment om van deze professionele mensen vervolgens te horen dat Sky wel echt héél goed is in puzzelen. Dat dit soort puzzels meestal te gebruiken is voor kinderen vanaf 4 jaar (en dan niet lang alle 4 jarigen het zo kunnen maken). Ja ja…trotse ouders hier, en ook ouders die nu zitten te denken welke uitdagingen Sky nog meer nodig heeft om haar leergierigheid tegemoet te komen. 🙂

blog2

birthday lunch at a child-friendly restaurant

Standard

blog1

Horeeee buat papa yang berulang tahun!!! 🙂

Kemarin lusa kami pergi merayakan dengan makan siang di restoran t’Klauterwoud, persis waktu mama ultah 4 bulan yang lalu. Namanya makan siang tapi perginya pagi-pagi, jam setengah 11, hehe… Pilihan untuk pergi ke restoran ini lagi karena pengalaman sebelumnya menyenangkan sekali. Sekarang juga kami masih berpikir-pikir, sebetulnya bisa lebih sering lagi ke sana, bukan cuma kalau ada yang ulang tahun. Nah, iklan khusus buat restoran yang sangat sangat ramah anak nih, hehe… Bukannya kami tidak kreatif ya. Pembaca yang mengenal kami dengan baik tentunya tahu bahwa kami sebetulnya hobby mengunjungi dan mencoba-coba tempat-tempat baru. Tapi dengan adanya Sky, mencobanya jadi beralih ke tempat-tempat yang ada fasilitas untuk anak kecilnya, yang tercantum sebagai “kidsproof” di website tentang ‘bepergian dengan anak-anak’. Restoran ini adalah kombinasi yang tepat antara makan enak dan terjangkau, dan tempat di mana semua anak bisa bermain sampai puas. Di restoran biasa Sky bakal cepat bosan (dan kami yang tentunya jadi repot…). Bukan berarti di restoran ini kami bisa makan tenang juga lho, salah satu dari kami tetap harus mengawasi Sky. Tapi tetap saja lebih tenang kalau dibandingkan kami yang harus “menghibur”nya.

Di halaman belakang restoran ada tempat bermain yang cukup besar, lengkap dengan trampolin dan macam-macam alat bermain. Tapi waktu kami tiba di sana cuacanya kurang bagus untuk duduk dan makan di luar. Di dalam restoran ada semacam kandang besar (jadi aman) yang penuh dengan macam-macam rintangan, panjatan, kolam bola dll. Semuanya aman dilapisi busa empuk. Sayangnya ada dua buah rintangan yang terlalu tinggi buat Sky untuk diloncati. Yang pertama masih lumayan bisa dia panjati (kalau posisinya benar, hehe), tapi yang kedua, sekaligus rintangan terakhir sebelum sampai ke perosotan, betul-betul ketinggian buatnya. Awalnya beberapa kali aku ikut masuk ke ‘kandang’ menemaninya. Rasanya badan seperti ditekuk-tekuk dan dilipat-lipat, haha…serasa jadi manusia ular di sirkus…sebetulnya cuma untuk mendorongnya naik ke rintangan yang terakhir itu. Papa Joop juga dapat giliran, harus ikut masuk juga beberapa kali (jangan tanya bagaimana dia dengan badannya yang tinggi besar begitu bisa “selamat” keluar lagi, hehehe). Sampai akhirnya kami memutuskan untuk membiarkan Sky masuk sendirian ke kandang main itu. Kami memberitahunya supaya minta tolong pada anak-anak yang lebih besar di rintangan terakhir yang tinggi itu, bilang begini: “Apa kamu bisa tolong saya?” Setelahnya kami menunggu di sisi luar kandang, tegang juga rasanya menanti apa yang akan terjadi.

Tuh, dia sudah sampai di rintangan terakhir. Loncat…loncat…betul-betul tidak bisa, memang terlalu tinggi. Yang terjadi berikutnya adalah hal yang paling indah yang terjadi hari itu. Sky mencoba meminta tolong pada anak-anak yang lebih besar. Dengan cara yang, menurut kami, sudah “tepat”. Tidak kasar, tapi juga tidak terlalu malu-malu (awalnya memang begitu, tapi sesudahnya tidak lagi). Dia mencoba menggamit atau mencolek lengan anak yang lebih tua, bicara sedikit (kami tentunya tidak bisa mendengar percakapan di dalam), menunjuk-nunjuk rintangan, bicara lagi, sambil terus menunjuk-nunjuk. Usaha pertamanya gagal. Anak perempuan yang dia ajak bicara meloncati rintangannya sendiri, meninggalkan Sky sendirian. Sedih rasanya melihatnya begitu, sudah bersusah payah mencoba tapi tidak membuahkan hasil. Tapi hal-hal seperti itu adalah pelajaran yang berharga. Sky harus mencobanya lagi sendiri. Dan yaaaa….usaha keduanya sukses! Ada anak laki-laki yang tidak hanya mendorongnya meloncati rintangan, tapi juga memangkunya waktu sesudahnya meluncur turun bersama lewat perosotan (yang memang besar dan agak menyeramkan, menurutku, hehe). Oh senangnya!! Tentu aku sudah menunggu di bawah perosotan, memuji Sky dan berterima kasih pada anak laki-laki itu. Sky juga kesenangan. Langsung mau masuk lagi dan sesudahnya mengulang aksi minta tolongnya beberapa kali. Tidak semua anak mengerti permintaannya (atau mungkin juga memang tidak mau membantu), tapi toh dia akhirnya berhasil dibantu beberapa kali oleh anak-anak yang baik, sehingga bisa menjelajahi seluruh kandang bermain tanpa harus kami temani. Sungguh-sungguh pelajaran yang bagus dan berharga untuk kemandirian dan kehidupan sosial dengan sesama! 🙂

***

Hip hip hoeraaaa voor de jarige papa!!! 🙂

We gingen in de middag (eergisteren), eigenlijk net als toen mama 4 maanden geleden jarig was, bij het restaurant t’Klauterwoud lunchen (nou ja, een vroege lunch dan, om half 11, haha). De keuze is eigenlijk snel gemaakt omdat de vorige ervaring zó goed was. En nu we alweer geweest zijn nemen we ons ook voor om snel weer terug te gaan. Een mooiere reclame kun je voor een über-kindvriendelijk restaurant niet maken natuurlijk, haha! Niet dat wij niet creatief zijn. De trouwe lezers zullen wel weten dat wij nieuwe plekken graag bezoeken en uitproberen. Maar met Sky betekent het toch vooral veel speelplekken, -tuinen, -parken, -paradijs en andere plaatsen die vermeld zijn op de “uitgaan met je kids” pagina te bezoeken. Dit restaurant is een mooie combinatie tussen lekker en betaalbaar eten, en een plek waar alle kinderen zich fijn kunnen vermaken. In een normaal restaurant zal Sky snel gaan vervelen (en zijn we dus uiteindelijk de dupe van…). Rustig eten zit er nog steeds niet in, een van ons moet toch af en toe gaat kijken wat Sky aan het doen is. Maar wel rustiger dan wanneer wij Sky zelf moeten gaan vermaken.

Bij de achtertuin van het restaurant hebben ze een grote speeltuin, compleet met mega springkussen en allerlei speeltoestellen. Maar toen we daar aankwamen was het weer niet goed genoeg om buiten te gaan zitten eten. Binnen hebben ze een grote kooi met allerlei hindernissen, klimkussens, ballenbak, enz. Alles veilig met schuim bedekt, helaas zaten er twee drempels bij die nét te hoog waren voor Sky om eroverheen te klimmen. Bij de eerste lukte het haar nog (met een goed aanloopje) om er op te klimmen, maar de tweede, tevens de laatste voordat ze bij de glijbaan kon, is zonder twijfel te hoog. De eerste paar keer heb ik toch maar samen met haar de kooi binnen gelopen. Nou ja lopen…het voelde alsof ik ineens als een slangenmens uit de circus moest gaan manoeuvreren…eigenlijk om haar alleen door die laatste hindernis te duwen. Papa Joop kwam er ook niet onderuit, moest toch ook een paar keer mee naar binnen (vraag me niet hoe hij het zonder schade heeft doorgebracht, haha). Maar op een gegeven moment hebben we Sky zelf naar binnen laten lopen. We vertelden haar om bij de laatste hindernis hulp te vragen van andere grote kinderen, zo van: “Kun je me helpen?” Daarna keken we vol spanning van de zijlijn, in afwachting van wat er zou gaan gebeuren.

En daar kwam ze aan bij die hoge berg. Spring…spring…nee, het lukte echt niet om eroverheen te springen. Wat er daarna gebeurde was voor ons echt het mooiste moment van de dag. Sky probeerde contact te zoeken met de grotere kinderen. Niet brutaal, niet echt verlegen (aan het begin een beetje), maar gewoon “correct”. Ze raakte de kinderen bij hun armen, zei iets (we konden van ver niet horen wat er allemaal gesproken werd), wees naar de hindernis, zei weer iets, en bleef aanwijzen. De eerste poging was mislukt. Het meisje bij wie Sky hulp had gevraagd ging zelf over de drempel springen, Sky achterlatend. Het breekt toch je hart om je kindje zo weer alleen te zien na een mislukte poging. Maar het was een heel goed leermoment. Sky moest het zelf proberen. En ja hoor…bij de tweede vond ze een lieve jongen die haar niet alleen omhoog geduwd heeft, maar daarna bij de glijbaan (het was best een grote, enge glijbaan, vond ik zelf) haar ook op schoot had genomen om zo samen naar beneden te glijden!!! Wat was het móói om te zien! Ik heb natuurlijk onder de glijbaan staan wachten, Sky compliment gegeven en de jongen ook bedankt. En Sky had de smaak te pakken. Ze herhaalde haar actie nog een paar keer. En hoewel niet alle grote kinderen haar verzoek hebben begrepen (of bereid waren om haar te helpen), had ze toch een paar keer hulp gekregen om zodoende de hele kooi door te kunnen lopen. Wat een mooie les in het maken van sociale contact en zelfstandigheid! 🙂