Monthly Archives: January 2014

first dentist visit

Standard

blog

Sebetulnya anak-anak di Belanda baru harus rutin ke dokter gigi setelah usia 2 tahun. Tapi berhubung kami baru pindah rumah, baru menemukan dokter gigi yang baru (atas rekomendasi seorang rekan kerja Joop, waktu dia bertanya dokter gigi mana yang ramah anak dan dekat dengan rumah kami), jadilah kami bertiga bersama-sama membuat janji check-up ke dokter gigi.

Di perjalanan pulang dan di rumah Sky masih sering mengulang-ulang, bahwa tadi di dokter gigi “leuk” (= menyenangkan). Dan memang begitu adanya! Prakteknya terletak di gedung praktek bersama dengan dua dokter umum lain. Di ruang tunggu bersama, Sky bisa bermain-main di sudut khusus untuk anak-anak. Setelahnya kami disambut oleh seorang dokter gigi yang masih muda dan ramah. Dia anak laki-laki keluarga yang hampir semuanya adalah dokter gigi. Diawali oleh opa dan omanya di tahun 50-an, dilanjutkan oleh ayahnya, lalu sekarang bertiga bersama kakak perempuannya dan dia sendiri. Kami diminta masuk ke kamar nomer 3, dan bisa dengan tenang menunggu selama kira-kira 10 menit. Sky langsung pergi ke sudut bermain (ya, kamar dokternya juga punya sudut bermain anak yang bagus). Main Lego lengkap dengan boneka-boneka, mobil-mobilan dan seekor anjing. Lalu dokter giginya masuk lagi, dan kami berkenalan. Dia langsung memberi perhatian khusus buat Sky. Boleh duduk di kursi perawatan dan memencet tombol sehingga kursinya jadi kursi baring. TV di langit-langit disetel ke channel anak-anak (karena itu Sky melihat ke atas di foto). Dan Sky mendapat sepasang sarung tangan dokter dan masker penutup mulut (untuk bermain dokter-dokteran, katanya). Sebetulnya dokternya jadi tidak melihat mulut Sky sama sekali. Tapi tidak apa-apa, memang maksudnya begitu. Toh memang giginya belum perlu diperiksa, hanya membiasakan saja untuk pergi ke dokter gigi. Pokoknya kami puas sekali dengan perlakuannya terhadap Sky. Dia memang bertanya apakah gigi Sky selalu disikat dengan baik, dengan pasta gigi apa, dll. Dan menulis semuanya di arsip pasien. Sebagai puncaknya Sky boleh memilih sebuah hadiah dari laci penuh dengan mainan dan barang kecil-kecil. Dan apa yang dipilih Sky? Sebuah gelang kayu warna-warni! Perempuan banget ya, hehe…dia senang sekali tuh, gelangnya seharian dipakai terus. Malah mau dibawa tidur juga, tapi tidak boleh karena biarpun kecil tapi kayunya lumayan keras juga.

Setelahnya papa yang duduk di kursi dokter gigi (dan Sky dipangku mama melihat sebentar. Tidak lama, karena dia mau bermain dengan Lego lagi). Tidak ada yang mengkhawatirkan, hanya dibersihkan secara seksama. Lalu giliran mama. Nah, ini yang menegangkan. Karena jujur saja, ini kunjungan ke dokter gigi pertama sejak bertahun-tahun (hehe, pokoknya nggak hobby deh mengunjungi dokter gigi, hehe…). Sudah siap-siap untuk mendengar vonis lubang gigi di sana-sini. Tapi apa kata si dokter gigi? Giginya semua baik-baik saja! Tentu saja ada perubahan warna gigi dan tampak tanda-tanda erosi, tapi semuanya masih di batas normal. Horeee!!! Memang harus membuat janji baru untuk minggu depan, untuk pembersihan total oleh asisten dokter gigi. Karena gusi agak bengkak, yang biasanya menandakan kalau tidak cepat dibersihkan bisa mengakibatkan infeksi. Yah…untung cuma itu saja! Dengan senang kami meninggalkan praktek dokter gigi. Sky senang dengan gelang barunya, kami senang atas pengalaman mengunjungi dokter gigi yang menyenangkan!

***

Eigenlijk ‘moeten’ kinderen in Nederland pas na hun tweede verjaardag een afspraak maken met de tandarts. Maar we zijn toch net verhuisd, een nieuwe tandarts gevonden (onder aanbeveling van een collega van Joop, toen hij vroeg om een kindvriendelijke tandarts in de buurt), dus laten we toch maar met z’n drieën gelijk gaan voor een controle.

Op de terugweg daarna en thuis heeft Sky nog vaak herhaald, dat het “leuk” was bij de tandarts. En leuk was het inderdaad! De praktijk is gesitueerd in een gezamenlijke praktijk met nog twee andere huisartsen. In de gezamenlijke wachtruimte heeft Sky lekker gespeeld in de speelhoek. Daarna zijn we ontvangen door een jonge vrolijke tandarts, de zoon van de familie (het was een tandarts familie, opgericht in de jaren 50 door zijn opa en oma, opgevolgd door zijn vader en nu gerund samen met hem en zijn zus). We hebben kamer 3 toegewezen gekregen, en konden de eerste 10 minuten alleen de kamer verkennen. Sky ging direct naar de speelhoek toe (ja, de behandelkamer heeft zijn eigen, mooie speelhoek!). Lego gespeeld met de bijbehorende poppetjes, autootjes, en een hondje. Toen kwam de tandarts weer binnen en hebben we kennisgemaakt. Hij heeft direct extra aandacht aan Sky gegeven. Zij mocht op de tandarts stoel zitten, op de knop drukken zodat de stoel naar de ligstand ging. De TV op de plafond werd op een kinderzender gezet (vandaar dat Sky op de foto naar boven zat te kijken). En ze kreeg een setje tandarts-handschoenen en een mondkapje (om zelf als tandarts te spelen, zei hij). Eigenlijk heeft hij Sky helemaal niet in haar mondje gekeken. Het hoeft ook nog niet, en we vinden de gang van zaken wel erg prettig allemaal. Wel heeft hij gevraagd of Sky goed haar tanden poetst, met welke tandpasta enz, en schreef hij dat allemaal netjes op in haar dossier. Als slagroom op het toetje mocht Sky nog iets uitzoeken in zijn grabbel-la vol met klein speelgoed en spulletjes. En wat heeft Sky van dat alles gekozen? Een kleurrijke houten armband! Goede keuze Sky! (Ze is er helemaal blij mee, heeft het de hele tijd gedragen, wilde het zelfs naar bed meenemen maar dat mag niet omdat het best hard is).

Daarna mocht papa op de stoel zitten (en Sky op mama’s schoot even kijken. Niet lang, want ze wilde verder met de Lego spelen). Niets speciaal, wel het hele gebit grondig schoongemaakt. Toen was mama aan de beurt. Spannend, want om eerlijk te zijn, het is het eerste tandarts bezoek sinds jaren (nee, het is niet mijn hobby om de tandarts te bezoeken). Eigenlijk was de verwachting dat er hier en daar wat gaatjes gevonden zullen worden. Maar wat bleek? De tanden zijn helemaal in orde! Hoeraaa!!! Natuurlijk hier en daar wat slijtage en verkleuringen, maar nog binnen de normale grens. Wel moet er een nieuwe afspraak gemaakt worden voor een grondige schoonmaak door de preventie assistente, omdat het tandvlees een beetje gezwollen is (wat meestal betekent dat het ontstoken kan zijn). Nou ja, als dat alles is… Blij verlieten we de tandartspraktijk. Sky met haar armbandje en wij met een leuke ervaring bij een tandartsbezoek!

blog1

22 mo today! First time at the children gym, and first day without napping!

Standard

blog

Hari ini Sky genap berusia 22 bulan! 
Buat pembaca yang mungkin bertanya-tanya sampai kapan kami akan terus berhitung secara bulanan seperti ini…jawabannya: selama kami masih suka! 😉 Hehe…menyenangkan sekali lho berhitung begini. Setiap bulannya, kalau sudah mendekati tanggal 28, rasanya senang, menyadari bahwa sudah lewat sebulan lagi. Bahwa gadis kecil kami sudah lebih tua lagi sebulan…buat sebagian orang mungkin pikiran yang terlalu sentimental, tapi buat kami ini momen bulanan yang manis untuk berhenti sesaat dan berefleksi. Dan juga tentunya untuk membuat foto-foto bagus untuk ulang-bulannya! 🙂

Tadi pagi kami bertiga (papa khusus mengambil cuti setengah hari) untuk pertama kalinya mengikuti ‘olahraga untuk anak-anak’. Kursus percobaan dulu, untuk melihat apakah Sky suka atau tidak. Kursusnya untuk orang tua bersama anak-anak berumur 2-4 tahun. Sebetulnya kami sudah agak terlambat, mereka sudah mulai sejak akhir bulan Oktober, dan masih berlangsung sampai akhir bulan April (sesudah itu kan musim panas, jadi bisa bermain di luar). Jadi masih sekitar 12 kali lagi, yang sebetulnya justru cocok, karena kami jadi bisa membeli tiket untuk les selama 10 kali (modelnya begitu, bisa bayar lepasan atau beli untuk 10 kali). Selain itu kan hari lesnya hari Selasa pagi, yang selama ini kami gunakan untuk les musik. Minggu depan les musik yang terakhir. Minggu kemarin dan hari ini libur karena gurunya diopname di RS. Jadi pas banget, hari Selasa paginya sesudah ini bisa diisi dengan kegiatan yang menyenangkan. Karena memang lesnya…seru banget! Sky (dan kami juga!) ‘berolahraga’ selama sejam penuh. Dimulai dan diakhiri dengan lagu disko dan senam bersama, di mana kami harus mengikuti gerakan senam si Ibu guru (naik…turun…membuat gerakan pelangi…berjalan berputar-putar…). Musiknya dibunyikan sepanjang les, dan Sky kadang-kadang ‘harus’ berhenti untuk menari sebentar, hehe, lucu banget…di tengah-tengah aktivitas berlari-lari, memanjat-manjat, melempar bola, meloncat-loncat di trampolin, menumpuk jam-jam pasir, mengumpulkan gelang-gelang, berayun-ayun di tali, meluncur dari papan, merangkak di bawah terowongan, berlari-lari lagi…dan seterusnya. Senang sekali melihatnya sibuk begitu (dan senang juga untuk ikut sibuk mengejar-ngejarnya, hehe). Dua minggu lagi kami pasti akan hadir lagi!

Sesampainya di rumah, kami mengira bahwa Sky pasti capek sekali. Bahwa dia nanti akan tidur nyenyak. Joop pergi bekerja dan aku makan siang dengan Sky. Lalu aku membawanya ke kamarnya untuk tidur siang. Nah, sampai di sini semuanya oke-oke saja. Dia memeluk beruang teddynya dan tampak akan pergi tidur. Tapi satu setengah jam sesudah itu, aku harus naik ke atas 4 kali! Dua kali karena aku mendengarnya ‘sibuk’ entah dengan apa, dan juga sibuk ngobrol dengan boneka-bonekanya, jadi aku menengoknya untuk menyuruhnya tidur. Lalu dua kali lagi karena dia memanggil-manggil. Sekali karena beruangnya jatuh di lantai dan kedua kakinya keluar dari kantong tidur (padahal kantongnya sudah dipakai terbalik, ritsletingnya di belakang punggung!). Kali kedua karena kaki-kakinya keluar lagi dari kantong tidur, dan kali ini satu kakinya nyangkut di sela-sela jeruji ranjang! Ya ampunnn….Satu setengah jam, dan dia masih segar bugar. Aku bertanya apakah dia tidak bisa tidur. ‘Tidak bisa’ jawabnya. Jadilah aku membawanya turun lagi ke bawah. Dan ceria lho, bermain sendiri sambil ngoceh panjang lebar. Sampai, yah, kira-kira jam 4 sore, mulai agak capek, mulai minta yang aneh-aneh dan agak rewel kalau tidak dituruti (tapi disuruh tidur, hooo mana mau!). Secara umum sampai saatnya dia tidur malam (tentunya lebih pagi dari biasanya, jam setengah 7) sebetulnya dia lumayan kalem. Dalam arti tidak terlalu rewel. Jadi mungkin ini memang tanda-tanda awal dia bisa melepaskan tidur siang ya…entahlah. Kalaupun besok trend-nya berbalik lagi, toh kami sudah pernah merasakan sehari tanpa tidur siang total. Sebetulnya hari yang cukup menyenangkan juga kok. Oya, dari yang aku baca-baca, biasanya sekitar tahun ketiga baru anak bisa tanpa tidur siang. Sebagian mulai antara tahun kedua dan ketiga. 22 bulan sebetulnya memang sangat awal…tapi yah, kami sudah nggak heran lagi kalau Sky maunya selalu cepat-cepat, hehehe…

***

Sky is vandaag 22 maanden oud alweer! 
Voor het geval dat een lezer zich afvraagt tot wanneer ik deze maandelijkse leeftijdsmededeling blijft geven….het antwoord is: zolang ik het nog leuk vind! 😉 En het ís erg leuk! Elke maand weer, als de datum 28 nadert, heb ik kriebels in mijn buik en besef ik me weer dat er alweer een maand voorbij is gevlogen. Dat onze kleine meid alweer een maand ouder is…voor sommigen misschien een sentimentele gedachte, maar voor ons altijd een kleine mijlpaal en een mooi moment om even stil bij te staan. En om mooie foto’s te maken natuurlijk voor de vermaand-dag! 🙂

Vanmorgen zijn wij (papa heeft voor de gelegenheid een halve dag vrij genomen) voor het eerst naar de peutergym geweest. Een proefles, om te kijken of Sky het leuk vindt of niet. Het heet officieel “cursus beweegkriebels“, voor ouders met kinderen in de leeftijd van 2-4 jaar oud. Ik heb het eigenlijk vrij laat ontdekt, ze zijn eind oktober al begonnen en het duurt tot eind april. Nog zo’n 12 keer te gaan dus, wat dan weer precies goed past binnen een 10-rittenkaart. Plus het is op dinsdagmorgen, wat tot nu toe gevuld is met de muziekles (volgende week is trouwens de laatste keer, vandaag en vorige week hebben we vrij omdat de juf ziek is). We kunnen dus de volgende dinsdagen mooi invullen met een leuke activiteit. Want leuk…dat is het zeker! Sky (en wij ook!) hebben een uur lang “gesport”. Het begint en het eindigt met een zwepend disco muziekje waarbij wij de bewegingen van de leidster moeten volgen (omhoog…omlaag…regenboog maken…stampen en een rondje doen…). Het muziekje bleef trouwens de hele les doorgaan, en Sky moest af en toe even een dansje doen tussen het rennen, klimmen, klauteren, met balletjes gooien, op de trampoline springen, de zandlopers stapelen, de ringen verzamelen, met de geknoopte touw schommelen, van een rek afglijden, onder de tunnel door kruipen, nog meer rennen…enzovoorts. Erg leuk om te zien en om mee te maken! Over twee weken gaan we zeker er weer naar toe!

Thuisgekomen, dachten we dat Sky wel erg moe moest zijn, en dat zij straks lekker kan gaan slapen. Joop ging naar zijn werk toe en ik lunchte met Sky. Daarna bracht ik haar naar bed. So far so good… Zij ging haar beertje knuffelen en het leek alsof zij lekker snel ging slapen. Maar in de anderhalf uur daarna, heb ik vier keer naar boven gelopen. Twee keer omdat ik haar maar hoorde rommelen en praten tegen de knuffels (dus ik ging even kijken en haar vertellen om te gaan slapen. Elke keer zei ze plechtig “ja”), en de andere twee keer omdat zij mij geroepen heeft. Een keer was haar beertje op de grond gevallen en haar beide voetjes waren uit de slaapzak (terwijl, let op, de ritssluiting van de slaapzak aan de achterkant zit!), en de tweede keer waren haar voetjes wéér uit de slaapzak, plus dat een beentje vastzat tussen de spijlen! Tja…Anderhalf uur…en ze was klaarwakker. Ik vroeg of ze niet kon slapen. ‘Nee’ was het antwoord. Dus heb ik haar maar naar beneden gehaald. En vrolijk was ze! Nou ja, tot zo’n beetje rond 16u, toen begon ze eigenlijk een beetje vermoeid te raken, werd soms een beetje jengelig (maar slapen, ho maar!). Over het algemeen was ze nog tot ze naar bed ging (vroeg natuurlijk, om half 7) redelijk rustig. In de zin dat ze niet echt super huilerig was. Dus zou het toch echt zijn, dat dit het begin is van een nieuwe periode zonder middagdutjes? Wie weet. Als de trend morgen weer teruggedraaid, hebben we toch alvast een ervaring van een dag zonder middagdutje, best een goede dag zelfs. Oja ter info, van wat ik heb gelezen en opgezocht, het is meestal rond het derde jaar dat een kind het middagdutje af gaat bouwen, sommigen tussen het tweede en derde jaar. 22 maanden is dus best vroeg…maar ja, het verbaast ons bij Sky eigenlijk niks dat het zo gaat…

Sky’s statements

Standard

blog

Kemarin kami kembali ke rumah lama kami di Rotterdam, biarpun untuk beberapa jam saja. Berjalan-jalan di mall (Sky tentunya mau duduk di semua mobil-mobilan yang ada di sana) dan mengunjungi pasar buku indoor di Ahoy (seperti tahun lalu, setiap tahun ada bursa buku besar di gedung di belakang rumah). Di sana membeli buku sticker, buku cd dan sebuah puzzel 3d. Senangnya “pulang” kembali begini, ke tempat yang setiap sudutnya kami kenal dengan sangat baik, di mana banyak kenangan yang masih segar di ingatan (“1,5 tahun pertama Sky dihabiskan di sini…di sini dia belajar berjalan, di sini dia sering sekali bermain-main…”). Sky sendiri duduk manis di mobil baik di perjalanan pergi maupun pulang. Tentu dengan ekstra mainan dan di perjalanan pulang dengan buku barunya, tapi secara umum kami melihat dia makin gampang diajak bepergian naik mobil, untunglah! Di akhir hari memang dia agak rewel, tapi itu karena dia lapar, hehe…setelah makan dan minum dia duduk manis lagi “membaca” buku Sinterklaas-nya (ya ya, biarpun Sinterklaasnya baru datang 10 bulan lagi, tapi bolehlah dipersiapkan secara dini, hehe…)

Setiap hari Sky makin pintar main puzzel. Beberapa puzzel 3 x 3 sekarang sudah bisa diselesaikannya sendiri tanpa bantuan. Kami sudah memberinya puzzel baru yang sedikit lebih besar. Lalu kami akan menemaninya dan membantunya sedikit. Terlihat jelas dia suka sekali, dan kami melihat bahwa dia senang kalau ditantang, kalau diberi mainan yang sedikit lebih susah dari kemampuannya. Seperti permainan baru ini: memory. Ini sering dia mainkan di sudut bermain di supermarket langganan kami, dan di rumah kami punya versi kayunya. Mungkin sebentar lagi dia bisa mengalahkan kami nih! Hehe…

Dan setiap hari juga kami terhibur dan terkagum-kagum akan ucapan-ucapan dan aksi-aksinya yang lucu dan menyenangkan. Di bawah ini kami tulis beberapa yang paling seru, supaya di kemudian hari bisa dibaca ulang dan bisa dinikmati lagi 🙂 :

– Sky memasukkan mainan bonekanya ke kantong celana papa dan bilang (semua aslinya dalam bahasa Belanda ya): “Er zit een meisje in de zak!” (= Ada sebuah boneka di kantong). Tujuh kata dalam sebuah kalimat, itu banyak lho untuk anak seumur dia!

– Mama dan Sky memandangi dua ekor burung yang duduk tinggi di atas pohon. Mama bilang bahwa burung-burung itu mungkin sedang membuat sarang untuk tempat lahir anak-anaknya nanti. Sky berkata: “Kindjes…in de buik!” (= Anak-anak… di perut!) Hihihi….

– Dia merasa sudah cukup makan pisang yang sedang diberikan papa padanya, lalu bilang: “Ik wil nee banaan!” (= Aku mau tidak pisang). Papa membetulkan kalimatnya: “Ik wil geen banaan.” (= Aku tidak mau pisang). Lalu dia ulang-ulang kalimatnya secara tepat berkali-kali: “Aku tidak mau pisang…aku tidak mau pisang…”

– Dia juga mulai sadar bedanya kata ‘jij’ dan ‘ik’ (= ‘kamu’ dan ‘aku’). Mama bilang: “Sky gaat vanavond badje doen” (= Sky malam ini mandi) dan dia berkata balik: “Ik ga badje doen!” (= Aku malam ini mandi!).

– Dia ngotot mau duduk di WC besar. Tapi kami tidak melepas celananya dan membiarkannya duduk begitu saja (dengan pakaian lengkap), karena: “Met de kou kun je zo een “blaasontstekking” krijgen” (= kalau dingin begini nanti kamu kena infeksi saluran kencing), kata papa. Dan Sky yang mendengar kata “blaasontsteking”, mengasosiasikannya dengan “blazen” (= meniup), lalu bilang: “blazen! huf huff huuff…” (sambil menirukan gerakan meniup-niup dengan mulut kecilnya).

– Yang Sky masih susah bedakan, adalah kiri dan kanan. Di supermarket papa bilang: “Ayo kita sekarang belok ke kanan” (dia boleh berjalan sendiri, kadang sambil mendorong kereta belanja kecil). Eh dia malah belok ke kiri. Lalu papa berkata: “Bukan Sky, itu kiri. Kita pergi ke kanan!” Dan dia bakal berputar balik dan menuju ke arah yang benar. Semua yang melihat kejadian itu di supermarket ikut tertawa…

– Hampir semua warna sudah dia kenal, tapi ada dua hal yang dia masih bingung: membedakan warna hijau dan biru (memang agak logis ya, kan dua warna ini memang mirip), dan warna putih dan hitam (dia selalu bilang hitam itu putih dan sebaliknya).

***

Gisteren waren we voor een paar uurtjes terug in ons oude huis in Rotterdam. We wandelden door het winkelcentrum (Sky moest natuurlijk in al de autootjes zitten) en bezochten het boekenfestijn in Ahoy (een stickerboek, een cd-boek en een 3d-puzzel gekocht). Heerlijk om even terug te zijn op een plek waar wij elke hoek herkennen, waar zoveel herinneringen nog vers in de geheugen zijn (“Sky’s eerste anderhalf jaar speelde hier af…hier heeft ze leren lopen, heeft ze zó vaak gespeeld…”). Sky heeft zich zowel op de heen- als terugweg voorbeeldig gedragen in de auto. Natuurlijk met wat extra speelgoed en op de terugweg met haar nieuwe boekjes, maar het wordt naar ons idee steeds makkelijker om haar in de auto mee te nemen, gelukkig! Aan het einde van de dag was ze wel wat jengeliger, maar het betekende dat ze trek had. Na wat gegeten en gedronken te hebben zat ze verder rustig te lezen in haar Sinterklaas-boekje (ja ja, je kunt niet vroeg genoeg beginnen…nog 10 maanden te gaan, haha!)

Elke dag wordt ze steeds beter in puzzelen. Sommige puzzels van 3 x 3 kan ze nu helemaal zonder hulp afmaken. We hebben haar alweer een wat grotere puzzel gegeven. Dan zitten we ernaast en helpen we haar een beetje. Ze heeft duidelijk plezier en lol in, en we zien dat extra uitdaging haar heel goed doet. Zoals ook een nieuw spelletje: memory. Dit heeft ze bij de speelhoek van de supermarkt vaak geoefend, en thuis hebben we ook een houten variant van. Binnenkort kan ze ons misschien wel verslaan, zo te zien!

En ook elke dag komen steeds meer leuke, grappige, en verrassende uitspraken en acties van haar, waarvan wij hier de leukste op een rij hebben gezet (zodat wij later nog kunnen teruglezen en opnieuw genieten) 🙂 :

– Sky stopte een speelgoed popje in papa’s broekzak en zei: “Er zit een meisje in de zak!” (tel maar hoeveel woordjes ze hier in een zin gebruikt…geweldig!)

– Mama en Sky keken naar twee vogels hoog in de boom. Mama zei dat de vogels misschien een nest aan het bouwen zijn om straks hun kindjes geboren te laten worden. Waarna Sky zei: “Kindjes…in de buik!” Hihihi….

– Ze heeft genoeg van de banaan die papa haar aan het voeren was, dus zei ze: “Ik wil nee banaan!” Papa verbeterde haar: “Ik wil geen banaan.” En ze herhaalde de zin daarna nog een paar keer, deze keer correct: “Ik wil geen banaan…ik wil geen banaan…”

– Ze begint ook goed te beseffen wat het verschil is tussen ‘jij’ en ‘ik’. Mama zei: “Sky gaat vanavond badje doen” en ze zei terug: “Ik ga badje doen!”

– Ze wilde per se op de grote wc zitten, maar we laten haar maar met haar broek aan zitten, want: “Met de kou kun je zo een “blaasontstekking” krijgen”, zei papa. En Sky zei: “blazen! huf huff huuff…” (en ze doet een blaas beweging na met haar mondje).

– Wat Sky nog een beetje moeilijk vindt, is links en rechts onderscheiden. Zei papa in de supermarkt (ze mag altijd zelf lopen, of een winkelwagentje duwen): “Nu gaan we naar rechts!” En ze ging naar links… Papa zei: “Neeee Sky, dat is links. We gaan naar rechts!” En ze draaide zich om en ging naar rechts. Iedereen in de winkel moest lachen om de scene…

– Kleuren kent Sky al bijna allemaal, maar ze heeft moeite om twee dingen: groen van blauw onderscheiden (wat eigenlijk vrij logisch is), en wit van zwart (ze zegt steevast zwart voor wit en andersom).

indoor playing

Standard

blog

Senang deh, kalau ramalan cuacanya agak tepat. Bukan senang karena cuacanya bagus, justru kebalikannya: sepanjang pagi bakal hujan. Nah…senang karena jadi bisa bikin rencana. Lebih senang lagi karena rencananya: pergi ke tempat bermain indoor, horeee! Di sana ada area khusus bermain untuk anak usia 0-4 tahun. Tapi dengan segera Sky lebih tertarik untuk menuju ke area yang lebih besar. Ini bukan hanya berarti dia senang luar biasa, tapi juga berarti mama harus mengikutinya kemana-mana (karena sebetulnya tempatnya untuk anak yang lebih besar). Ikut merangkak-rangkak di gang-gang dan terowongan sempit, memanjat-manjat dan meluncur-luncur, meloncat-loncat dan berlari-lari…cuma di kolam bola mama tidak perlu ikut masuk (ini pertama kalinya dia senang lho main di kolam bola!). Olalaa…ikut olahraga deh ceritanya! Lututku lumayan berasa setelah merangkak di jaring-jaring yang setiap simpulnya terbuat dari tali keras, huhuhu…dan 2 jam nonstop mengejar-ngejar berkeliling begitu capek juga lho! Sky tentunya juga capek. Sesampainya di rumah dia tidak mau berjalan sendiri dari mobil ke rumah, minta digendong. Setelahnya dia juga mau langsung tidur siang, tapi harus digendong juga naik tangga. Hehehe, pasti kaki-kaki kecilnya capek sekali. Siang dan malam itu tidurnya lelap… 🙂

***

Fijn, zo’n weervoorspelling die redelijk klopt. Niet fijn omdat het zei dat het de hele morgen zal regenen, maar wel fijn om een planning te maken, en nóg fijner: we gaan naar een binnen-speelparadijs, joehoeee! Ze hebben een speciaal gebied voor kinderen in de leeftijdscategorie 0-4 jaar. Maar al snel raakte Sky meer geïnteresseerd in de grotere speelruimte. Dat betekent niet alleen een mega plezier voor haar, maar ook omdat het eigenlijk voor grotere kinderen is, dat mama mee moest in al die kruipgangetjes, klimrekken en glijbanen, tunneltjes, springkussens…alleen in de ballenbak hoefde mama niet (het was de eerste keer dat Sky plezier heeft in een ballenbak!). Oh wat een sport was dat! Mijn knietjes deden zeer van de kruipnetten (het was een soort wiebelende net van grote touw, met veel harde knopen die niet lekker voelden op je knieën), en van 2 uur nonstop klimmen en rennen word je best moe hoor! Sky natuurlijk ook. Thuis aangekomen wilde ze van de auto niet zelf naar huis lopen, ze wilde gedragen worden. En direct daarna wilde ze haar dutje doen, maar wilde ook gedragen worden de trap op. Zó moe waren waarschijnlijk haar beentjes, hihi…en slapen heeft ze die middag en die avond heerlijk gedaan. 🙂

more puzzle stuff

Standard

blogSky agak batuk nih, untung cuma sedikit saja. Kemarin dan hari ini dia tidak terlalu bersemangat untuk diajak ke luar. Ya maklum saja, di luar dingin dan sering hujan. Cuma pergi belanja saja deh, sementara ini tidak bermain di luar dulu. Jadi dua hari ini kami banyak sekali bermain dengan boneka-bonekanya, banyak mencari tokoh-tokoh di buku-buku, dan banyakkk sekali bermain puzzel, hehe… Ini video yang menunjukkan bagaimana dia dalam waktu 2 menit bisa menyelesaikan puzzelnya (dengan sedikit bantuan memang). Di foto di sebelah ini, magnet kulkas juga bisa dibuat sebagai puzzel. Lucu-lucu cupcakesnya!

Kemarin, sambil mengunyah sushi, tiba-tiba dia bilang: “Sushi is lekker!” (= sushi itu enak). Hehehe…ya, kalau menuruti kemauannya bisa-bisa kita tiap hari makan sushi. Padahal sushi-nya cuma beli jadi di supermarket, jadi tidak segar-segar amat (coba kalau nanti dia mencicipi sushi yang benar-benar enak, wuahhh!). Dan malam ini, setelah dia menggendong tas sekolahnya lagi di punggung, dan setelah kami menceritakan betapa senangnya nanti pergi ke sekolah dan bermain bersama anak-anak lain, papa bilang: “Ya, di sekolah itu senang banget Sky. Papa juga sebetulnya mau lho, pergi ke sekolah lagi!” Sky diam sejenak, terlihat berpikir, lalu berkata: “Papa mee!” (= Papa ikut). Hahaha…ya kenapa tidak ya…kalau mau ke sekolah ya ikut saja toh, susah amat, hehehe… 😀

***

Sky is nu een heel klein beetje aan het hoesten. Zij heeft gisteren en vandaag dan ook niet zoveel zin om naar buiten te gaan (geef haar nou ongelijk, met al die regen en die kou!). Dus we hebben veel figuurtjes in de zoek-boeken gezocht, veel avonturen met al de poppetjes en knuffels beleefd, en ook héél veel gepuzzeld. Hier een video van hoe ze in 2 minuten tijd een puzzel heeft gemaakt (met een klein beetje hulp dan, dat wel). Op de foto hebben we van de koelkast magneten ook een soort puzzel gemaakt. Leuk, met al die cupcakes!

Gisteren zei ze, tijdens het smikkelen van sushi rolletjes, ineens: “Sushi is lekker!” Hihi…ja, als het aan haar ligt, kan ze volgens mij wel elke dag sushi’s eten, terwijl het “maar” kant-en-klare sushi’s van de AH zijn (en dus niet echt vers, díe moet ze nog proeven!). En vanavond, nadat zij haar schooltasje weer op haar rug heeft gedaan, en wij haar hebben verteld hoe leuk het straks op school zal zijn, zei papa: “Ja, het is echt leuk op school Sky. Papa zou ook zo weer naar school willen!” Sky moest even nadenken, en toen zei ze: “Papa mee!” Ah ja natuurlijk, waarom ook niet…! Gewoon mee naar school, kan ook hoor! 😀

making puzzles and ready to go to school

Standard

blog

Untungnya tidak ada yang tersisa dari tanda-tanda Sky mau sakit beberapa hari yang lalu itu. Rewelnya sudah lewat (yah, kadang-kadang masih sedikit sih. Kalau diantar tidur misalnya). Tapi secara umum dia sudah aktif dan ceria lagi seperti biasanya, syukurlah! 🙂

Yang dia sekarang ini suka sekali (dan suka juga untuk belajar) adalah membuat puzzel. Yang awalnya dimulai sejak…kira-kira sejak ulang tahun pertamanya, dengan puzzel berbentuk figur-figur (lihat foto yang kiri), jenis puzzel ini sekarang sudah terlalu gampang untuknya. Bisa dibuatnya dengan sangat cepat. Waktunya untuk memberi tantangan baru! Serunya kami bisa meminjam puzzel di perpustakaan juga. Jadi awalnya kami bisa mencoba-coba dulu apakah Sky memang tertarik, dan juga apakah dia sudah bisa. Ternyata memang dua-duanya: tertarik dan bisa! Sekarang kami (foto kanan) meminjam dua puzzel besar dari perpus dan membeli satu sendiri. Dua buah dengan format 3 x 3 dan yang satu formatnya 3 x 4 (keping). Dan Sky sekarang makin pintar, bisa membuat puzzelnya sendiri! Sering kami membiarkannya sibuk saja sendiri dengan puzzelnya, dan kalau setelah sesaat dia memanggil, baru kami menengok dan kalau perlu membantunya. Tidak jarang puzzelnya sudah hampir selesai saat kami tengok! Senang sekali melihatnya. Bukan hanya karena ini keterampilan baru yang berhasil dia pelajari, tapi juga (dan mungkin jauh lebih penting) bahwa dia lebih sabar dan bisa lebih berkonsentrasi.

blogTas punggung “Mini tikus” sudah punya, dan hari ini dia mendapat sebuah tempat makan bergambar Mini dan gelas bergambar Miki. Wuahh senangnya!! Langsung dia bersiap-siap mau “pergi ke sekolah”. Dimasukkannya sendok, sebuah tempat pensil kosong (kalau dia memasukkan sendok ke tempat pensil katanya jadi mirip es krim, hehe…), dan sebuah jeruk ke tempat makan barunya. Ditutup, dimasukkan ke tas punggung dan ritsleting tasnya ditutup. Lalu meminta tolong mama untuk menaruh tasnya ke punggung. Setelahnya dia memakai sandal sendiri, berjalan sambil memegangi tali tasnya, melambai kepada kami dan bilang: “ke sekolah!” 😀

***

Gelukkig blijft er niets meer over van haar bijna-ziek teken. Haar jengeligheid is voorbij (nou ja, af en toe nog een beetje. Bij het naar bed brengen bijvoorbeeld). Maar over het algemeen is Sky alweer blij en actief, gelukkig maar! 🙂

Waar zij op dit moment dol op is (en ook dol om te leren), is puzzelen. Wat begint vanaf…misschien vanaf haar eerste verjaardag, met figuren-puzzel (zie foto links), kan ze deze soort puzzel nu in no-time maken. Tijd voor de volgende uitdaging! Leuk is dat wij de puzzels ook van de bieb kunnen lenen. En aan het begin kunnen we dus eerst aftasten of Sky er interesse in heeft, en of zij dat al kan. Al snel bleek dat zij het allebei heeft: zowel interesse, als het kunnen. We hebben nu (foto rechts) twee grote puzzels van de bieb geleend en eentje zelf aangeschaft. Twee van het formaat 3 x 3 en eentje van 3 x 4. En ze kan de puzzels steeds beter, en alleen maken! Vaak laten we haar dan alleen spelen en pas na een tijdje, als ze roept, gaan we kijken en zonodig helpen. Niet zelden is de puzzel dan al bijna klaar! Erg leuk om te zien. Niet alleen vanwege de nieuwe vaardigheid maar ook, en misschien vooral, omdat zij nu veel meer geduld en concentratie heeft. 

De “Minnie” rugtas heeft ze al, en vandaag kreeg ze nog een Minnie lunchtrommel en een Mickey beker. Blij dat ze is!! En direct bereidde ze zichzelf voor om “naar school” te gaan. Deed ze een lepel, een potloodkoker (beiden samen zijn volgens haar een ijsje, hihi), en een mandarijntje in haar lunchtrommel. Trommel dichtgeklikt, in de rugtas en rugtas dicht. Vroeg ze mama om te helpen de rugtas om te doen. Trok ze daarna haar sandalen aan, ging ze zwingend lopen, de touwtjes van haar rugtas vasthoudend, ons gedag zwaaide en zei: “naar school!” 😀

cranky Sky today

Standard

blogHari ini Sky rewel luar biasa. Setiap pilihan dijawab dengan “tidak”, setiap ada perubahan dia menangis. Semua harus dilakukan persis seperti kemauannya, tidak bisa ditawar. Bahkan di perpustakaan, yang biasanya tempat favoritnya, hari ini dia beberapa kali menangis atas hal-hal sepele. Pulang ke rumah menangis lagi keras-keras di dapur belakang karena tidak mau melepas jaket dan sepatunya (yang biasanya gampang). Setelah Sesame Street di TV selesai kami (papa dan mama) duduk di meja makan saja duluan dan mulai makan dulu, karena dia menolak untuk diajak makan bersama. Biarpun setelah beberapa menit ngambek, dia mulai bergeser sedikit demi sedikit mendekati meja makan, hehehe… Sesudah itu menangis lagi karena tidak mau tidur, dan di kamar tidur menangis lagi karena hari ini giliran papa yang menemaninya tidur (yang artinya mama turun ke bawah sesudah sama-sama minum susu hangat). Singkat cerita: super rewel deh! Memang kemarin dia sempat tidak enak badan sih. Sesudah tidur siang kemarin badannya terasa hangat. Sampai 2 jam setelahnya dia berbaring lesu digendong mama (kalau tidak agak sakit mana mau dia dipangku atau digendong selama itu). Tapi dasar kondisinya memang kuat, dalam beberapa jam saja dia sudah aktif dan ceria lagi, panas badannya hilang. Tapi berarti hampir bisa dipastikan bahwa rewelnya hari ini ada hubungannya dengan sakitnya kemarin. Entah persisnya sakit apa, dan tentunya kasihan juga melihatnya tidak enak badan begini. Tapi sama tidak enaknya buat papa dan mama lho, mengurus anak rewel melulu!

***

Vandaag valt er geen land te bezeilen met Sky. Elke keus werd met “nee” beantwoord, elke verandering met gejengel. Alles moest precies volgens haar willetje gaan, er viel niks af te dingen. Zelfs bij de bieb, toch meestal haar favoriete plek, heeft ze een paar keer gehuild om de kleinste dingen. Thuisgekomen weer 5 minuten hard gekrijst in de bijkeuken omdat ze haar jas en laarzen niet uit wilde doen (wat meestal heel makkelijk gaat). Na de Sesamstraat op TV gingen papa en mama maar alvast aan tafel zitten en eten, omdat zij weigerde om te komen. Wel na een paar minuten schoof ze stukje bij stukje steeds dichter bij de eettafel, hihi… Daarna gehuild omdat ze niet wilde slapen, en weer gehuild in de slaapkamer omdat vandaag papa’s beurt is om haar voor te lezen (en dat mama naar beneden gaat na het melk drinken). Kortom, je krijgt het idee al te pakken: super jengelig en chagrijnig! Gisteren voelde ze wel even niet lekker. Na het middagdutje voelde ze warm aan en bleef ze zo’n 2 uurtje suf op mama’s schoot liggen (ik kan never nooit haar zo lang op schoot hebben als ze niet een beetje ziek is) . Maar zo sterk als zij is, krabbelde ze heel snel op en na die paar uurtjes was zij alweer even actief en blij als normaal. Maar het is bijna zeker dat haar gejengel vandaag een nasleep van gisteren is. Geen idee wat ze precies heeft, en natuurlijk is het niet zo leuk om haar zo niet lekker in haar vel te zien. Maar leuk is het ook niet voor papa en mama!