Monthly Archives: June 2015

she won a beautiful book!

Standard

blog

Masih ingatkah, gambar bagus yang Sky buat untuk ‘hari Ayah’ setelah acara baca buku di perpustakaan? Sebagai bagian dari acara itu (karena¬†selain bukunya memang bertema Ayah, pengarang dan ilustratornya, Sanne Miltenburg, juga merayakan 10 tahun kiprahnya di dunia ilustrasi dan buku anak), kami mengirimkan gambarnya per email kepada Sanne. Sore tadi kami menerima paket dengan nama Sky di atasnya. Wahh, dia penasaran sekali tentunya. Dannn…taraaa!!! Sky memenangkan buku “de Papawinkel” (= toko papa)! Dia senang sekali, dan kami bangga sekali! Malam ini sebelum tidur langsung minta dibacakan, dan bukunya sekarang nongkrong dengan manis di rak bukunya di kamar tidur (gambarnya juga kami pajang lho, di lemari lain di ruang keluarga). Terima kasih Sanne untuk hadiah manis ini! ūüôā

PS: Terjemahan kartu dari Sanne (di bagian bawah):
Sky,
Terima kasih untuk gambarmu bersama papa yang bagus.
Sebagai hadiah, kamu memenangi buku “de Papawinkel” ini.¬†
Selamat membaca!
Salam, Sanne.

***

Weten jullie nog, die mooie tekening die Sky gemaakt heeft voor vaderdag, na een¬†voorlees-sessie bij de bieb?¬†Als onderdeel van dat voorlezen (en tevens het¬†jubileum-feest van¬†de auteur, Sanne Miltenburg), hebben we die tekening per mail aan Sanne gestuurd. Vandaag kregen we een pakketje met Sky’s naam erop. Opwinding alom natuurlijk, ennn….tadaaa!!! Sky heeft het boek “de Papawinkel” gewonnen! Z√≥ blij is zij, en z√≥ trots zijn wij! Sky wilde vanavond voor het slapen gaan direct voorgelezen worden, en het boek staat nu te pronken in haar boekenkast (net als haar tekening, in een andere kast). Bedankt Sanne voor dit prachtige cadeau! ūüôā

blog1

she wants to wear nail polish

Standard

blog

Semua temannya di sekolah (bahkan yang laki-laki) memakainya, dan¬†sahabat karibnya hampir tiap hari berganti warna: cat kuku. Sky tahu persis apa pendapat kami tentang benda itu, dan¬†bisa mengulanginya sendiri: “Kalau aku sudah lebih besar, aku boleh memakai cat kuku juga.” Sampai saat ini kami membiarkan pengertian “lebih besar” bergantung di awang-awang. Kadang Sky bilang: “Mungkin kalau aku sudah umur 4 tahun.” (dan kali lain angkanya berganti jadi 6, dan kadang jadi 17, hehe).

Make-up (termasuk satu yang sebetulnya paling beracun: cat kuku) hanya dipakai oleh orang dewasa. Ini sudah sering kami jelaskan pada Sky sampai mendetail. Dasar anaknya memang manis dan penuh pengertian, dia menerima penjelasan kami tanpa sekalipun protes. Dan kami memang merasa bangga tiap kali mendengar dia menjelaskan pada temannya mengapa dia belum memakai cat kuku. Tapi kami juga tahu bahwa kami mungkin tidak bisa menunda terlalu lama lagi. Bukan karena kami tunduk pada ‘tekanan sosial’ dari lingkungan sekitar. Mungkin ada pengaruhnya sedikit sih, hehe, tapi terutama bahwa ini bakal¬†menjadi pengalaman seru buat Sky. Semacam permainan, dan dengan begitu memang sudah boleh dia “mainkan”. Nah, jadi sekarang cari jalan tengahnya saja deh. Sebisa mungkin mencari cat kuku tanpa aceton. Hasil pencarian semua menuju pada cat kuku water-based, alias berbahan dasar air (jadi kalau dicuci langsung luntur). Memang¬†hasil catnya bukan yang paling bagus, tapi yang jelas cukup aman untuk kuku-kuku kecil itu.

Sky tahu tentang jenis cat kuku khusus anak ini. Yang dia tidak tahu adalah bahwa kami sudah berencana untuk memberinya satu set cat kuku anak sebagai kejutan (belum tahu kapan sih mau memberi kadonya). Kemarin malam sebelum tidur, waktu dia duduk di pispotnya, dia bercerita lagi tentang warna-warni cat kuku yang dikenakan sahabatnya hari itu. “Mungkin aku boleh mendapat cat kuku untuk hadiah ulang tahun, mama?”, tanyanya penuh harap. Aku menjawab bahwa bisa juga untuk hadiah Natal, atau mungkin dia bisa meminta pada Sinterklaas kalau dia betul-betul ingin? (Jangan bingung ya, Sinterklaas di Belanda tidak sama dengan Santa Claus. Terpisah, jadi tidak ada kaitannya dengan hari Natal. Puncak perayaannya tanggal 5 Desember).¬†Tapi kalau mau meminta pada Sinterklaas ya harus menulis surat atau menggambar botol cat kuku. Dua-duanya dia belum bisa, jawabnya. Tapi dia punya ide bagus:

blog2“Mama, bisa minta tolong menulis surat buat Sinterklaas? Harus ditulis seperti ini ya:
Sinterklaas, 
Ini untuk anak perempuanku. 
Dia pintar sekali makannya. Dan tidurnya juga bagus. Dan sekarang dia sedang kencing dan pup.
Dia ingin sekali mendapat cat kuku. Tapi harus yang khusus buat anak-anak ya. Karena umurku masih 3.
Nah terima kasih.
Dan di bawahnya harus kamu tulis namaku, dan namamu juga. Ya mama?” ūüôā

***

Al haar vrienden op school (zelfs de jongens) hebben het, en haar beste vriendin heeft bijna elke dag een ander kleurtje: nagellak. Sky weet precies wat onze standpunt is, en zegt telkens: “Als ik iets groter ben, dan mag ik ook nagellak dragen.”¬†We laten dat “groter zijn” tot nu toe vaag blijven. Soms zegt Sky: “Misschien als ik 4 jaar ben.” (en dan wordt het soms 6, en soms 17 jaar).

Make-up (inclusief de meest giftige vorm: de nagellak) is voor volwassenen. Dat hebben we Sky lang en breed uitgelegd, en zo lief en begripvol als ze is, accepteert ze onze uitleg zonder ooit een keer te morren. En ja, we zijn best trots als ze haar vrienden vertelt waarom ze geen nagellak draagt.¬†Maar we weten dat het niet te lang uitgesteld kan worden. Niet omdat wij onder de ‘sociale druk’ bezwijken. Of nou ja, misschien een beetje…hihi…maar vooral dat het een dikke pret voor haar moet zijn. Een spelletje dat dan w√©l bij haar leeftijd hoort. Nu maar een middenweg zoeken, zoveel mogelijk de aceton af te weren. Dan komen we bij de waterbasis nagellak. Niet de mooiste, maar redelijk veilig voor die kleine nageltjes.

Sky weet van die kinder-nagellak variant, maar ze weet natuurlijk niet dat we van plan zijn om haar met zo’n setje nagellak te verrassen (we weten alleen nog niet precies wanneer). Gisterenavond voor het slapen gaan, toen ze op haar potje zat, begon ze weer een beetje. Dat haar vriendin vandaag allerlei kleuren op haar handjes en teennagels draagt. “Misschien kan ik nagellak krijgen voor mijn verjaardag, mama?”, vroeg ze. Ik zei dat het ook met Kerst kan gebeuren, of misschien aan Sinterklaas vragen, als ze het heel graag wil? Maar dan moet ze een brief schrijven of een tekening van nagellak maken. Beide kan ze nog niet, was haar antwoord. Ze had wel een goed idee:

“Maar mama, wil je dan een brief schrijven voor Sinterklaas? Dan moet je zo schrijven:
Sinterklaas, 
Dit is voor mijn dochter. 
Ze kan heel goed eten. En slapen. En nu zit ze te plassen en te poepen.
Ze wil heel graag nagellak hebben. Moet wel kinder-nagellak zijn hoor. Want ik ben nog maar 3.
Nou dankjewel.
En daaronder moet je mijn naam opschrijven, en je naam ook. Ja mama?” ūüôā

blog1

at the music course, no kiss for the dwarf

Standard

stokpop rode mutsSky sangat menikmati les musiknya, selalu berpartisipasi dengan penuh semangat: bernyanyi, menari, bergerak, meloncat, berputar-putar, memainkan alat musik…senang sekali melihatnya (dan karena ini aktivitas ortu dan anak: senang juga untuk ikut berpartisipasi!). Hanya satu hal yang dia tidak pernah mau. Di awal les guru musik selalu mendatangi setiap anak, menyapa dengan lagu dan seorang kurcaci yang dikeluarkan dari tempatnya. Lalu satu-persatu diminta untuk menyalami si kurcaci, mencium, dan akhirnya melambai sampai kurcacinya masuk lagi ke tempatnya (semacam corong, sehingga si kurcaci bisa naik turun kalau corongnya diputar). Menyalami dan melambai oke-oke saja buat Sky, tapi dia tidak pernah mau memberi ciuman. Biasanya dia beri ciuman dari jauh (hand kiss), atau kalau pas membawa boneka maka bonekanya yang bakal dimajukan untuk mencium si kurcaci. ūüôā

***

Sky geniet elke keer van haar muziekles, doet mee in alles: zingen, dansen, bewegen, springen, stampen, trommelen, muziek maken…erg leuk om te zien (en mee te doen, want het is een ouder-kind activiteit).¬†Alleen √©√©n ding wil ze nooit. Aan het begin van elke les komt de juf met een kabouter langs elk kind om te begroeten met een liedje. Dan krijgt elk kind een verzoek om kabouter Pim eerst een handje te geven, dan een kus te geven, en eindelijk gedag te zwaaien (dan verdwijnt de kabouter weer in de¬†trechter).¬†Handje geven en zwaaien is prima voor Sky, maar een kus geven is een stap te ver. Ze geeft meestal een handkusje, of als ze een knuffel bij zich heeft dan mag haar knuffel een kus voor de kabouter geven. ūüôā

reaching the leaves

Standard

blog

Sky menemukan sebuah cabang kayu raksasa di hutan kecil yang merupakan bagian dari taman bermain. Dia menyeret cabang berat itu, dengan susah-payah menegakkannya, mengayun-ayunkannya (bahaya kalau ada yang lewat!) dan tiba-tiba menyadari bahwa dia bisa menyentuh daun-daun di pohon dengan ujung cabangnya: “Lihat mama, aku bisa menggapai daun-daun! Oh kalau nanti aku sudah besar aku mau jadi setinggi cabang ini juga ah!” ūüėÄ

***

Sky heeft een mega tak gevonden bij het bosje dat onderdeel is van de speeltuin. Ze sleepte het zware geval mee, zette het met moeite rechtop, zwaaide het heel gevaarlijk heen en weer en besefte ineens dat ze met die tak de bladeren bij de bomen kon raken: “Kijk mama, ik kan bij de blaadjes! Oh als ik straks groot ben, wil ik ook z√≥ lang als deze tak zijn!” ūüėÄ

blog1

‘fixing’ the wheel of her doll stroller

Standard

blog2

Aku mengamati¬†Sky mondar-mandir, sibuk mengerjakan sesuatu. Dan dia memang bilang: “Aku lagi sibuk lho mama! Mau bikin sesuatu, nanti jadi bagus deh!” Oh okeee….

Sesaat kemudian dia memanggilku untuk membantunya menggunting dan menempel sesuatu. Aku melihat dua lembar kertas: selembar A4 penuh dengan goresan warna abu-abu plus pinggiran warna hitam, dan A4 kedua yang pinggirannya penuh lubang dari perforator bentuk mahkota. Lembar terakhir ini mau dia gunting sehingga hanya pinggirannya yang tersisa. Lalu harus ditempel ke kertas yang pertama.¬†Waktu ini selesai baru dia memberitahu apa yang sedang dia buat:¬†“Yah…karena aku merasa sayang sekali satu roda stroller bonekaku hilang. Jadi aku mau bikin yang baru..” Oooo….abu-abu, dengan pinggiran hitam penuh lubang…oke aku mengerti deh.

Aku membandingkan kertas A4-nya dengan roda stroller, dan bertanya pelan-pelan pada Sky: “Warnanya sudah betul ya, tapi apa kamu pikir ini tidak terlalu besar?¬†Kita ukur dulu yuk rodanya, lalu kita gunting bentuk lingkaran dari kertas abu-abu ini?”
Dia setuju. Jadi aku mengambil penggaris, mengukur diameter roda, yaitu 7 cm. Lalu dengan bantuan sebuah jangka menggambar bentuk lingkaran lalu mengguntingnya (foto di atas itu waktu sudah aku gunting). Di setiap langkah ini aku menjelaskan pada Sky apa yang sedang aku lakukan. Dia terutama tertarik dengan jangka, baru pertama kali dia melihatnya. Lingkaran itu lalu kami pasang di tempat roda yang hilang. Sayangnya beberapa menit kemudian sudah rusak waktu dia menjalankan strollernya.

Aku bilang lagi pada Sky: “Kertasnya terlalu tipis. Mau bikin yang lebih kuat dari karton?” Dia mengangguk penuh semangat. Aku mengulang langkah-langkah yang sama dan membuat dua buah lingkaran dari karton tebal. Kartonnya sendiri sudah berwarna abu-abu, jadi dia hanya harus mewarnai pinggirannya.¬†Untung aku bisa membujuknya untuk tidak melubangi pinggirannya, supaya lingkarannya lebih kokoh. Lalu aku menempel dua lingkaran itu satu sama lain dan dengan hati-hati kami sisipkan ke tempat roda.¬†Berhasil! Dia senang sekali, lebih-lebih lagi waktu roda barunya ternyata bisa ikut berputar kalau strollernya dijalankan! ūüôā

blog1

***

Ik zag Sky heen en weer lopen,¬†bezig met iets. En dat zei ze ook: “Ik ben bezig hoor mama! Ik ga iets maken. Het wordt heel leuk!” Oh okee…
Een tijdje later riep ze mij om haar te helpen met knippen en iets vastplakken. Ik zag twee papieren: een¬†A4 vol met grijze krassen en zwarte rand, en een¬†tweede A4¬†met¬†geperforeerde randen. De laatste wilde ze dus knippen zodat alleen de rand overbleef. En daarna moest ik die rand aan de grijze vlak plakken met plakband. Toen het klaar was vertelde ze pas wat ze aan het maken was: “Jah…ik vind zo jammer dat √©√©n wiel van mijn poppenwagen kwijt is. Dus wil ik het opnieuw maken.” Oooo….grijs, met zwarte rand vol gaatjes…ik snap het.

Ik hield¬†de beplakte A4 tegen de wieltjes, en vroeg voorzichtig aan Sky: “De kleur is al goed, maar vind je niet dat het te groot is? Zullen we dan de wiel meten en een ronde vorm van dit grijze papier knippen?”
Dat vond ze een goed idee. Ik pakte een liniaal, mat 7 cm doorsnede van de wiel, en met behulp van een passer een ronde vorm getekend en geknipt. Bij dit alles legde ik uit aan Sky wat ik aan het doen was. Vooral de passer vond ze reuze interessant. De geknipte ronde vorm plaatsten we op de plek van de gemiste wiel. Maar nog geen minuut later was het alweer stuk.

Ik zei tegen Sky: “Het papier is te dun. Zullen we een stevige maken van dik karton?” Ze knikte enthousiast. Ik herhaalde de vorige stappen en¬†maakte twee ronde vormen¬†op stevige karton.¬†De karton zelf is al grijs, en ze hoefde dus alleen de zwarte rand te kleuren. Gelukkig kon ik haar overtuigen om geen gaatjes bij de rand te maken, in het belang van de stevigheid. Daarna plakte ik de twee kartonnen aan elkaar en voorzichtig schoven we het in¬†de wielkast. Het is gelukt! Zij was erg blij, en helemaal toen het bleek dat de kartonnen wiel ook mee kon draaien als er wordt gereden! ūüôā

blog3

our neighbourhood flea market

Standard

blog

Kemarin ada sebuah pasar murah/bazar (kecil sih, cuma 45 kios) di dekat rumah,¬†di lapangan tempat main favorit Sky. Di pasar seperti ini kita bisa membeli barang-barang (kecil, dan biasanya banyak untuk anak-anak) seharga antara 50 sen dan 1 euro. Kami berpikir ini momen yang tepat untuk mengenalkan Sky pada fenomena ‘menggunakan uang tabungan’. Sejak beberapa bulan ini dia kami ajari menabung. Setiap kali dia membantu kami, dia boleh memasukkan uang receh ke celengan¬†babi kuningnya. Kami mengeluarkan uang 1 euro dari si babi¬†dan memintanya membawanya ke pasar murah. Kalau dia melihat sesuatu yang dia sangat suka dan seharga di bawah 1 euro, dia boleh membelinya sendiri. Dua kali dia mengitari seluruh pasar dan melihat-lihat di semua kios yang ada, sebelum akhirnya menjatuhkan pilihan (pilihan yang sangat bagus!): dua buah boneka jari kecil (namanya Pardoes dan Pardijn, keduanya tokoh dari taman atraksi Efteling yang sering kami kunjungi) dan dua buku peri ber-glitter. Totalnya 80 sen, jadi masih sisa sekeping uang 20 sen untuk dimasukkan ke celengan lagi. Sky senang dan bangga sekali. Masih sering mengulang-ulang bahwa dia membeli barang-barang itu dengan hasil tabungannya sendiri. ūüôā

Sky juga digambari wajahnya (gratis, ini salah satu ‘fasilitas’ yang disediakan pihak organisasi), di setiap pipi bergambar sayap kuning. Idenya datang dari sayap sejenis di sepatu yang dipakainya.¬†Orang tua¬†E, sahabat karib Sky, juga menyewa salah satu kios (sebagai info: pasar ini memang diadakan oleh dan untuk penduduk di sekitar rumah kami, jadi yang menyewa kios-kios juga masih terhitung para tetangga). Menambah alasan untuk mampir, supaya Sky bisa bermain sebentar dengan E. Lucu kan melihat mereka meloncat-loncat sambil bergandengan tangan begitu (video di bawah). Tapi memang bedanya dengan tahun lalu terasa sekali, waktu kami baru saja pindah ke kota ini. Sekarang kami mengenal banyak orang di sekitar tempat tinggal kami. Hampir semua tentu dari Sky, dari sekolah atau dari taman bermain. Membuat perasaan “ini rumah kami”¬†lebih terasa, alias home sweet home! ūüôā

blog0

***

Gisteren was er een kleine rommelmarkt (met 45 kramen) drie straten verderop, op het plein waar Sky en ik bijna om de¬†dag komen spelen. Op zo’n markt kun je allerlei (kinder)spulletjes kopen voor de prijs tussen 50 cent en 1 euro. We dachten dat het een perfect moment was om Sky iets van haar spaargeld te laten gebruiken. Sinds een paar maanden heeft ze van ons een spaarvarkentje gekregen en elke keer als ze¬†ons geholpen heeft krijgt ze een muntje om te sparen. We vroegen haar of ze 1 euro uit haar gele varkentje wilde halen en¬†naar de rommelmarkt meenemen, misschien ziet ze iets leuks dat ze heel graag wil kopen. Ze ging eerst de hele markt twee keer helemaal rondlopen en heeft overal rondgekeken, en eindelijk had ze haar keuze laten vallen (een zeer goede keuze, overigens!) op twee kleine vingerpoppen (Pardoes en Pardijn van de Efteling) en twee glitter fee√ęn boeken. In totaal 80 cent, ze heeft dus nog een muntje van 20 cent om weer in het spaarvarken terug te stoppen. Helemaal blij en trots is zij! Nog steeds herhaalt ze dat ze de spulletjes van haar eigen gespaarde geld heeft gekocht. ūüôā

Sky¬†was ook geschminkt, op ieder wang een gele vleugel.¬†De inspiratie kwam van haar schoentjes. De ouders van E, haar beste vriendinnetje,¬†staan ook achter een kraam. Een extra reden om langs te gaan, altijd leuk om die twee samen te zien huppelen door de plein.¬†Sowieso¬†een groot verschil met vorig jaar; we merken hoeveel mensen we nu kennen uit deze buurt. Natuurlijk voornamelijk door Sky (vrienden van school en van de speeltuin). Het maakt toch het gevoel van “dit is onze buurt” sterker, en daarnaast is het gewoon gezellig! ūüôā

blog1

happy father’s day!

Standard

blog

Waktu aku beberapa minggu yang lalu bertanya pada Sky dia mau bikin apa untuk diberikan pada papa nanti saat Father’s Day (hari ayah), jawabnya setelah berpikir keras: “Aku kira papa bakal suka kalau diberi jam tangan”. Setelahnya dia sendiri yang menentukan warnanya (“papa suka warna abu-abu”), garis-garis di tali jamnya, dan jam yang harus ditunjukkan (“jam 6, karena angka 6 adalah angka kesukaanku!”).

Mobil-mobilan untuk tempat bolpen (atau tusuk sate) itu hasil kreasinya di sekolah, memang prakarya khusus supaya anak-anak punya hadiah untuk para ayah. Penjelasannya: “Aku sendiri yang mewarnai mobilnya dengan bagus lho (satu sisi warna oranye dan sisi lain berwarna merah), dan kertas di atas tusuk sate itu juga aku tempel sendiri.”

Sedangkan gambar yang bawah dibuatnya kemarin di perpustakaan, seusai presentasi dan perayaan dari penulis buku “de Papawinkel (= toko papa)”. Tertulis di atas gambarnya: “Seperti apa papa kalian? Apa yang suka kalian lakukan bersama?”. Nah, gambar Sky menunjukkan papa dan Sky sedang berjalan-jalan bersama di taman bunga, di bawah banyaknya awan di angkasa. ūüôā

***

Toen ik een paar weken geleden aan Sky vroeg wat ze zou willen maken voor papa voor vaderdag, antwoordde ze na even nagedacht te hebben: “Ik denk dat papa een horloge wel leuk zou vinden.” Daarna bepaalde ze zelf de kleur (“papa vindt grijs wel leuk”), de streepjes die op de band moeten komen, en de precieze tijdstip (“6 uur, omdat 6 mijn lievelingscijfer is!”).

De pennen- en stokjeshouder autootje heeft zij op de peuterspeelzaal gemaakt. Haar verklaring: “Ik heb de autootjes heel mooi gekleurd hoor (aan de ene kant rood en de andere kant oranje), en de papieren op de stokjes zelf geplakt.”

En de onderste tekening heeft zij gisteren bij de bieb gemaakt. Het hoort bij het voorlezen en de jubileum van de¬†schrijfster van het boek “de Papawinkel”. De tekening laat zien hoe papa en Sky samen wandelen in een wei met bloemetjes en dat er veel wolken in de lucht zijn. ūüôā

between confidence and arrogance

Standard

blog

“Aku peluk di sini… aku peluk di sana…
Tiga boneka lucu bersama-sama…”

Dikarang sendiri, dinyanyikan sendiri. Sky tiba-tiba menggumamkan lagu ini waktu aku mengantarnya tidur malam ini.¬†Bagus sekali kedengarannya…

Aku tahu bahwa blog ini penuh tulisan rasa bangga terhadap putri kecil kami. Buat sebagian pembaca mungkin agak kelewatan bangganya, tapi sebagai orang tua kami tidak bisa tidak mengungkapkannya (lagipula, kenapa nggak boleh?). Kenyataannya memang Sky dalam banyak bidang mendahului teman-teman seusianya. Boleh dong ditulis di sini, tidak ada salahnya kan merasa bangga dengan kemampuan sendiri. Biarpun begitu, ada beda yang jelas antara bangga dan sombong.

“Mama, aku pintar menggambar ya. Anak-anak lain enggak bisa tuh.”

Waktu kami mendengar Sky bilang begitu, kami sadar sudah waktunya mengajarinya supaya rendah hati. Semua memang harus dipelajari kan ya? Kami berpendapat bahwa seorang anak boleh belajar sebanyak mungkin dari orang tuanya. Karena itulah kami banyak sekali ngobrol dengan Sky, memenuhi rasa ingin tahunya yang luar biasa, dan menjelaskan segala sesuatunya, sampai ke hal-hal yang kecil dan terlihat remeh sekalipun.

– Kami mengajarinya bahwa setiap anak punya sesuatu yang spesial. Mungkin dia pintar menggambar, tapi anak lain mungkin jago berolahraga, atau menari, atau menyanyi, atau membantu sesama, atau membagi mainannya, dll.

РDia boleh menyebutkan bakat dan kemampuannya sendiri, tapi tidak perlu menambahkan bahwa anak lain tidak bisa ini Рitu. Mungkin anak lain masih harus belajar, dan mungkin di kesempatan lain dia yang harus belajar dari anak-anak itu.

– “Aku akan mencoba sebaik mungkin (I will do my best)” adalah satu kalimat yang sangat penting (dan memang sekarang sering dia pakai). Dengan mengucapkannya dia sadar bahwa apapun hasilnya, yang lebih penting adalah kemauan dan usahanya. Dan ini juga bisa digunakan untuk menghibur anak lain kalau tidak berhasil:¬†“Tapi kamu sudah mencoba sebaik mungkin, bagus lho!”

РKami memujinya kalau dia berbuat baik, atau membuat sesuatu yang bagus. Tapi kami juga berusaha jujur pada diri sendiri. Akhir-akhir ini dia sering mewarnai acak-acakan, hasilnya mirip sarang burung di seluruh halaman gambar. Bedanya seperti bumi dan langit kalau dibandingkan dengan hasil mewarnainya setengah tahun belakangan yang sudah sangat rapi dan bagus. Mungkin dia sedang sengaja ingin melampiaskan emosinya di atas kertas gambar, tapi kami juga berkata jujur bahwa sebetulnya kami lebih suka melihat hasil warnanya yang rapi berwarna-warni.

РBerani mengakui kesalahannya dan hal-hal lain yang kurang bagus. Jelas tidak gampang, tapi sungguh sangat penting.

– Dan sebaliknya, kalau dia tidak suka sesuatu, juga boleh dan harus bilang. Yang ini sudah terbukti, aku sering mendengar dia bilang pada anak lain:¬†“Aku tidak suka kalau kamu begitu!” (dalam bahasa Belanda bunyinya sedikit lebih halus, lebih mirip ke “aku tidak merasa nyaman kalau kamu begitu”).

– Yang terakhir, kami mengajarinya bahwa dia harus bersyukur atas segala yang dimilikinya. Cukup susah dan butuh waktu untuk menjelaskan padanya apa itu “bersyukur” (dan kami merasa bahwa¬†dia sebetulnya belum sepenuhnya mengerti artinya), tapi kami ulangi berkali-kali: bahwa banyak sekali anak lain yang tidak punya atau tidak bisa apa-apa, dan bahwa kita harus saling menolong dan membantu supaya semua anak bisa sama-sama senang dan bahagia.

blog5

***

“Ik knuffel hier… ik knuffel daar…
Drie fijne knuffels bij elkaar…”

Zelfverzonnen, zelfgezongen. Ineens mijmerde Sky dit liedje toen ik haar vanavond naar bed bracht. Z√≥ mooi klonk het…

Ik weet dat deze blog propvol zit met onze trotse betuigingen richting onze dochter. Voor sommigen misschien té, maar als ouders kunnen we het niet helpen om het niet te doen (ja, en waarom niet eigenlijk?). Feit is wel dat Sky in veel gebieden voor loopt op haar leeftijdsgenoten. Dat mag bekend gemaakt worden, er is niets mis mee met trots zijn op je kunnen. Er zit echter een verschil tussen trots en hoogmoed.

“Mama, ik kan heel goed tekenen h√®. Andere kindjes kunnen dat niet.”

Toen we deze zin van Sky hoorden, wisten we dat het tijd wordt om het begrip bescheidenheid te leren. Alles moet je leren, toch? We zijn van mening dat een kind heel veel van zijn ouders mag leren. Daarom praten we heel veel met Sky, voeden we haar nieuwsgierigheid, en leggen we alles uit, tot aan de kleine dingen toe.

– We leren haar dat ieder kind iets speciaals heeft. Zij kan misschien goed tekenen, maar een ander kindje is heel goed in sporten, of dansen, of zingen, of elkaar helpen, of speelgoed delen, enz.

– Ze mag haar eigen talenten noemen, uiteraard, maar ze hoeft niet te zeggen dat anderen dat niet kunnen of hebben. Misschien moeten ze dat nog leren, en misschien gaat ze de komende tijd iets van die anderen leren.

– “Ik zal¬†mijn best doen” is een hele belangrijke zin (wat ze nu echt vaak gebruikt). Daarmee beseft ze dat ongeacht wat het resultaat is, dat haar wil en moeite zwaarder telt. En dit kan ze weer gebruiken om anderen te troosten wanneer iets niet lukt: “Maar je hebt je best gedaan, goed zo!”

– We complimenteren haar als ze iets goeds, leuks, of moois heeft gedaan en gemaakt. Maar we proberen nu kritisch¬†naar onze eigen stem te luisteren. De laatste tijd kleurt ze soms slordig (zo’n vogelnest op de hele tekening, in tegenstelling tot een ingekleurde kleurplaat). Misschien heeft ze even de behoefte om wild te gaan bij het kleuren, maar we zeggen wel eerlijk dat wij de netjes gekleurde plaatjes eigenlijk mooier vinden.

– Haar fouten en andere minder leuke dingen (durven te) erkennen. Niet makkelijk, maar wel heel belangrijk.

– En andersom, als ze iets niet leuk vindt, moet ze dat ook zeggen. Het gaat heel goed op dit punt, ik heb nu vaak gehoord dat ze zegt: “Ik vind het niet fijn dat je zo doet!”

– Als laatst, we leren haar dat ze dankbaar moet zijn met wat ze allemaal heeft. Het kost tijd en moeite om haar uit te leggen wat “dankbaar” is (en we vermoeden dat ze het eigenlijk nog niet helemaal snapt), maar we herhalen het keer op keer: dat er veel andere kindjes die niet veel hebben, en dat wij elkaar moeten helpen zodat alle kindjes even blij en gelukkig mogen zijn.

blog1

today’s laugh from my 3yo :)

Standard

blog– Dia menyodorkan guling kecilnya di bawah hidungku: “Mama, guling ini betul-betul harus dicuci lho. Harus masuk mesin cuci, menurutku. Ini, coba deh dicium, kotor kan baunya!”

– Aku bilang pada Sky bahwa kaki-kaki kecilnya kotor sekali karena seharian bermain di luar, dan bahwa nanti¬†sebelum tidur harus dicuci bersih saat mandi malam. Dia berpikir sesaat, berlari ke dapur, dan waktu kembali berkata dengan bangga: “Lihat ma, sudah tidak terlalu kotor kan?” O, jawabku, memangnya diapakan? “Barusan aku bersihkan dengan handuk”, katanya. O, pakai handuk yang mana? “Itu tuh yang di sana”, jawabnya sambil menunjuk lap piring untuk mengeringkan piring sesudah dicuci bersih.

– “Kalau aku melihat bintang jatuh, aku akan make a wish. Aku berharap semoga mama selalu baik dan manis. *mama meleleh* O, tapi sebetulnya nggak boleh bilang-bilang ya, harus diam-diam kan ya. Dan mama mau make a wish apa kalau melihat bintang jatuh?”, tanyanya.
Aku: “Mmm…mama bakal berharap supaya kamu dan papa selalu ada bersama mama.”
Sky: “Ooo hmm ya, bakal aku lakukan kok ma. Tapi papa kira-kira bakal make a wish apa ya? O rasanya aku tahu deh, karena papa kalau ngorok keras sekali, mungkin dia bakal membuat permohonan supaya bisa ngorok keras-keras. Gimana pendapat mama?”
*mama ngakak sampai sakit perut* ūüėÄ

***

– Ze schoof haar kleine “guling” onder mijn neus: “Mama, deze guling moet echt gewassen worden hoor. Hij moet in de wasmachine, vind ik. Hier, ruik het maar, het ruikt heel vies!‚ÄĚ

– Ik zei tegen Sky dat haar voetjes erg vies zijn van het buiten spelen, en dat ze die vanavond maar goed moet wassen onder de douche. Ze dacht na, rende naar de keuken en kwam terug, zei trots: ‚ÄúKijk mam, ze zijn nu niet meer zo vies hoor!‚ÄĚ O, zei ik, wat heb je gedaan dan? ‚ÄúNou, ik heb ze afgeveegd met de handdoek.” O, welke handdoek dan? “Die daar”, zei ze, wijzend naar de theedoek om de borden af te drogen‚Ķ

–¬†‚ÄúAls ik een vallende ster zie, zal ik een wens doen. Ik wens dat mama altijd lief is. *mama smelt* O, maar dat moet eigenlijk niet gezegd worden h√®‚Ķja stiekem moet het ja. En mama, wat zou je wensen als je een vallende ster ziet?
Ik: ‚ÄúMmm‚Ķik denk dat mijn wens is dat jij en papa altijd bij mij zullen blijven.‚ÄĚ
Sky: “Ooo‚Ķhmm ja, dat doe ik wel hoor. Ik weet alleen niet wat papa gaat wensen‚ĶO ik denk, omdat hij snurkt, ik denk dat hij wenst dat hij heel hard kan snurken. Wat denk je mam?‚ÄĚ
*mama rolt om van het lachen* ūüėÄ