Tag Archives: gezin

our ‘new’ shiny black baby

Standard

blog 5

Penghuni baru rumah kami mulai hari ini: piano Rösler keluaran tahun 2005. Senangnya!!! Pertama kalinya sejak 20 tahun aku punya piano akustik lagi di rumah, yang betul-betul milikku sendiri pula (nah, milik sekeluarga dong ya). 🙂
Kemajuan Sky bermain piano pesat sekali. Saat ini dia sudah mengikuti les 7 kali. Jadi kami memutuskan untuk membeli piano yang bagus. Yang digital masih ada sih, sementara ditaruh di gang. Toh praktis kalau mau berlatih pagi-pagi, bisa pakai headphone dan tidak mengganggu tetangga. 😀

***

Vandaag een trotse eigenaar geworden van deze prachtige piano! Een Rösler uit 2005. Het is de eerste keer na 20 jaar dat ik een akoestische piano weer in huis heb, die ook nog eens helemaal van mij (van ons gezin dan) is! 🙂
Sky heeft ontzettend goede vooruitgang geboekt, nu na 7 keer pianoles gehad te hebben. En we besloten om een goede piano te kopen. De digitale hebben we nog, want het is toch best handig om er een koptelefoon te kunnen insteken als je ‘s morgens vroeg wilt oefenen… 😀

5 years old! ♥ (and other moments)

Standard

blog 4d

Banyak sekali yang terjadi 2 minggu belakangan ini. Saking banyaknya sampai susah memutuskan persisnya mau menulis apa. Jadilah begini saja, kumpulan foto-cerita-kolase dari semua kejadian itu. Rangkaian kenangan dan moments yang tidak boleh terlupakan. Begitu berharga…
Tentu saja dimulai dari momen yang paling istimewa : Sky berulang tahun yang ke-5!!!
(sesudah itu sementara beralih ke bahasa Inggris ya, karena susah ternyata menulis dalam dua bahasa kalau foto2nya berurutan begini).

***

Er gebeurt de laatste weken zo veel…zó veel dat het overweldigend wordt en ik niet kan beslissen waarover ik precies wil schrijven. Dan maar een soort van foto-verhaal-collage van alle gebeurtenissen bij elkaar maken. Een ratjetoe van herinneringen en momenten die nooit vergeten mogen worden. Zo dierbaar en zo waardevol…
We beginnen natuurlijk met het belangrijkste moment : Sky is 5 jaar geworden!!!
(daarna alles even in het Engels, want het is best lastig om elke foto twee keer uit te leggen).

blog 3

She didn’t want a birthday party, instead she asked if we could go see some ‘new’ animals. So the day after her birthday, we went to a zoo we’ve never been before. We got lucky, she was chosen to kiss the seal! (very wet, she said afterwards) 😀

blog 3a

blog 4

We went for a routine half-yearly eye-check. The orthoptist said her glasses are getting too small for her face. After 2,5 years she finally will get a new pair. Her eyes were dilated and examined. Good news: her cylinder drops by a half for both eyes!

blog 3b

Once in two months, parents are allowed to join the swimming lessons (or watch from the poolside). That Friday, we were lucky to watch her being promoted to the second class. This video shows when the teacher announced her promotion at the end of the lesson and asked her to show her leg strokes:

We also visited some green houses during their open day. Especially the bell pepper/paprika green house was quite special, because it has almost the same name as our family name (only slightly different in spelling).

blog 3dblog 4a
And we went to visit Oma, to celebrate Sky’s birthday. It was such a nice weather so we got some ice creams in the city centre, Grandma’s treats! 🙂

blog 4c

blog 4b

Sky also had a try-out violin lesson where the teacher uses a parent-student method, which means parents would have to follow the same lessons their children do, to be able to help and supervise them. This is just a try-out though… Sky likes it, but we think we would start with piano lessons first (being practical because I play piano and we have one at home).

blog 3e

Montessori day at school. Sky is chosen to perform one of the openingacts. She couldn’t sleep the night before, being so nervous. Well who wouldn’t, when the next day you have to stand on the stage in front of 650 people. But she did a great job, and was so relieved after the show!

blog 3f

 

 

autumn holiday in Bavaria, Germany

Standard

blog-1

Hari ini sekolah dimulai lagi, setelah 2 minggu libur musim gugur. Minggu lalu kami berlibur di Jerman, di regio Bayern/Bavaria. Seminggu penuh selama liburan matahari musim gugur bersinar cerah, menyenangkan sekali! Liburan kali ini betul-betul berkesan. Dari mulai rumah sewa kami di desa yang mayoritas penduduknya adalah peternak dan petani (Sky suka sekali mengunjungi hewan-hewan di peternakan), dan berjalan-jalan ke kota-kota cantik di sekitarnya. Kami sempat mengunjungi kota Ochsenfurt, Rothenburg ob der Tauber, Würzburg dan Ansbach (yang ini cuma ke mall-nya saja). Dan tentunya kunjungan istimewa ke Playmobil Funpark di Zirndorf. Yang ini sih memang sudah diniati dan dirancang dari awal, dan bukan cuma Sky yang suka banget, mama papanya juga, hehe…Tapi memang senang banget deh kalau anak sudah bisa menikmati berlibur bersama keluarga seperti ini. 🙂

blog-1cDi bawah ini kolase foto-foto liburan kami. Tapi sebelumnya ada cerita lucu sekaligus istimewa. Di hari kedua kami pergi ke supermarket lokal untuk berbelanja kebutuhan sehari-hari. Itulah untungnya kalau menyewa rumah, jadi dapurnya juga lengkap dan kami bisa memasak sendiri sesukanya. Selain irit dan sehat, juga karena memang nggak ada yang namanya warung dan kaki lima, hehe, apalagi kalau tinggalnya di desa. Tapi memang beda banget sih menyewa rumah komplit dibandingkan tinggal di kamar hotel. Dalam waktu dekat kami kayaknya nggak bakal menginap di hotel deh. Entah kalau Sky sudah besar nanti.

Cukup nyasarnya, kembali ke cerita asal. Jadi kami sedang berbelanja di supermarket dan aku sedang menyusun menu untuk hari-hari berikutnya. Sampai di rak makanan beku (antara lain ada kentang goreng oven) aku ragu-ragu dan berdiskusi dengan suami dan Sky: “Di rumah sewa memang ada oven di dapur, tapi aku nggak yakin apa ada kertas minyak untuk menaruh kentangnya di oven.” Tiba-tiba Sky menjawab: “Ada kok ma, aku sudah lihat.”

Heh?!? Dia sudah melihat kertas minyak di dapur? Dia memang menemaniku saat aku sehari sebelumnya mengecek isi laci-laci dan lemari dapur, seperti biasanya kalau kami baru sampai di tempat baru. Untuk mengetahui apa saja yang bisa kami pinjam dan gunakan. Tapi betulkah dia melihat ada kertas minyak? Aku sih nggak ingat dan rasanya nggak melihat juga. Dia bersikeras, bahkan sesudah aku menerangkan bahwa bakal repot kalau kentang sudah dibeli tapi ternyata nggak ada kertas minyak di rumah.

Ya sudah, jadilah kami membeli kentang goreng oven-nya dan bermobil pulang ke rumah. Segera sesudah sampai Sky berlari ke dapur rumah sewa. Ditariknya salah satu laci dapur dan tak lama kemudian, dengan senyum lebar penuh kemenangan di wajahnya, diserahkannya gulungan kertas minyak itu kepadaku. 😀

blog-1a

***
Vandaag begint de school weer na 2 weken herfstvakantie. De laatste week zijn wij in Duitsland geweest, in de regio Beieren. De hele week scheen de herfstzon en wat hebben we genoten! Van ons vakantiehuis in een boerderij-dorp (Sky vond de dieren allemaal prachtig), en van de uitstapjes naar de omringende mooie steden. We hebben Ochsenfurt, Rothenburg ob der Tauber, Würzburg en Ansbach (alleen het winkelcentrum) bezocht. En misschien wel het hoogte punt van de vakantie is een dagje naar het Playmobil Funpark in Zirndorf. Niet alleen voor Sky, maar ook voor papa en mama! Wat is het toch heerlijk als je kind evenveel geniet van een vakantie als jezelf. 🙂

blog-1bHieronder volgen de foto collage’s van de vakantie. Maar eerst iets grappigs, wat tegelijk heel bijzonder is. Op de tweede dag gingen we naar de lokale supermarkt om boodschappen te doen. Een groot voordeel om een vakantiehuis te huren, is dat je een compleet uitgeruste keuken ter beschikking hebt. En dus op je gemak kunt koken. We denken zelf dat we in de nabije toekomst niet meer in een hotel gaan verblijven. Maar goed, terug naar het verhaal. We waren in de supermarkt en ik was bezig onze dinermenu voor de komende dagen uit te stippelen. Bij de diepvries rösti’s zei ik hardop dat wij weliswaar een oven in het huis hebben, maar ik wist niet zeker of wij daar ook bakpapier hadden. Ineens zei Sky: “Ja hoor mama, die is er wel. Ik heb het gezien.”

Huh?!? Heeft ze bakpapier in de keuken gezien? Ze stond natuurlijk erbij toen ik alle lades en kasten de dag daarvoor opende, zoals gewoonlijk als ik bij een nieuwe plek aankom, om te kijken wat er allemaal zijn. Maar zou het waar zijn dat ze bakpapier tussen al die lades gezien heeft? Ik wist het in ieder geval niet meer. Maar ze hield vol, ook nadat ik haar uitlegde dat we een beetje probleem zullen hebben als het niet zo is. Want dan kunnen we de rösti aardappelen niet in de oven bereiden.

Dus hebben we de rösti’s gekocht en reden we naar huis. Eenmaal aangekomen, rende ze naar de keuken van het huis. Resoluut trok ze een la open en zwaaide kort daarna met een rol bakpapier, een grote overwinningsgrijns op haar gezicht. 😀

blog-3

blog-4

blog-5

blog-6

blog-7

blog-8

blog-9

blog-10

blog-11

blog-12

blog-13

blog-14

blog-15

will be a grandma (someday, I think)

Standard

blog-1

Sky: “Kalau aku nanti punya anak, berarti mama jadi…Oma?”
Aku: “Iya betul.”
Sky: “Dan papa berarti jadi…Opa! Hahaha!”
(entah mengapa dia menganggap ini lebih lucu daripada aku jadi Oma)
Sky: “Emm, lalu kalau sudah begitu, aku memanggil mama…(dia menyebut namaku)?”
Aku: “Enggaklah, kamu tetap bilang ‘mama’ aja. Aku kan selalu dan selamanya tetap sebagai mamamu.”
Sky: “Juga kalau aku nanti…berumur 20 tahun? (aku mengangguk) O, aku baru tahu…”
Aku: “Ya, aku akan selalu jadi mamamu dan kamu selalu jadi anakku.”
(dia harus berpikir keras mencerna kalimat ini)
Sky: “Mama, kalau kamu nanti jadi Oma, mau nggak sering melakukan hal-hal menyenangkan bersama anak-anakku?”
Aku: “O ya tentu! Senang deh! Dan kalau kita tidak tinggal terlalu jauh, aku mau lho ikut menjaga mereka. Pasti seru.”
Sky: “Kalau aku tinggalnya jauh, nanti kami datang berkunjung ya. Nanti kita bisa ngobrol seru berdua lagi. Ya?”
(oh oh oh, anak ini sudah berencana macam-macam aja…baru 4 1/2 tahun umurnya!)

Waktu aku memeluknya dan mengucapkan “selamat tidur” (selalu dalam bahasa Indonesia) sebelum aku turun ke lantai bawah, dia berbisik lembut di telingaku: “Oh mamaku sayang…mama tuaku sayang…”
(hmm…kenapa ada kata ‘tua’ nya ya???)

NB: Di foto terlihat gambar yang dibuatnya baru-baru ini untuk Oma (Oma-nya yang asli ya). Dia menjelaskan: “Oma rambutnya pendek abu-abu dan gaunnya berwarna ungu penuh bunga. Oma suka sekali sama bunga. Dan dia sedang mengajak anjingnya berjalan-jalan, dipegangnya tali leher anjing erat-erat.”

***

blog-1a
Sky: “Als ik kinderen heb, ben je dus…Oma?”
Ik: “Ja, dat is zo ja.”
Sky: “En papa is dus…Opa! Hahaha!”
(geen idee waarom ze dit grappiger vond dan ik als Oma)
Sky: “Uhm, en noem ik jou dan…(ze noemde mijn naam)?”
Ik: “Nee joh, je blijft gewoon altijd ‘mama’ tegen me zeggen. Ik blijf toch voor altijd je mama.”
Sky: “Ook als ik…20 jaar ben? (ik knikte) O, dat wist ik niet…”
Ik: “Ja, ik blijf altijd je mama en je blijft altijd mijn dochtertje.”
(ze moest er wel even over nadenken)
Sky: “Mama, zou je dan…als je Oma bent, leuke dingen met mijn kinderen doen?”
Ik: “Oja zeker! Heel veel leuke dingen zelfs! En als wij niet zo ver van elkaar wonen, dan wil ik wel op ze passen hoor, vind ik leuk.”
Sky: “Als we ver wonen, dan komen we op bezoek. Dan kunnen we met z’n tweeën babbelen, goed?”
(oh oh oh, wat heeft ze dit allemaal toch al op een rijtje…op 4 1/2-jarige leeftijd al)

Toen ik haar knuffelde om welterusten (“selamat tidur”, altijd in het Indonesisch) te zeggen voordat ik naar beneden ging, zei ze zacht terug: “Oh mijn lieve mama toch, mijn oude lieve mama…”
(hmm…had dat woordje ‘oud’ echt wel gemoeten??)

PS: Op de foto is haar recente tekening voor Oma (haar echte Oma dan). Ze legde uit: “Oma heeft kort grijs haar en paarse jurk met bloemetjes. Ze houdt erg veel van bloemen. En hier is ze haar hond aan het uitlaten en ze houdt de riem goed vast.”

homeless people

Standard

blog-1

Sky: “Mama, tidak semua orang punya rumah kan ya?”
Aku: “Iya betul.”
Sky: “Seperti yang kita lihat di koran waktu itu…orang-orang yang tinggal di tenda begitu.”
(Sebetulnya aku tidak ingat koran mana dan berita apa yang dia maksud. Tapi yang jelas berita itu berkesan buatnya, mungkin lebih dari yang kami harapkan. Aku tidak tahu harus bilang apa…).

Sky: “Tapi bagaimana sih kejadiannya ma, sampai orang-orang itu tidak punya rumah?”
Aku: “Yah…ada orang yang tidak bisa membayar atau membeli rumah. Ada juga yang kehilangan rumahnya, misalnya karena kebakaran, atau gempa bumi.”
(Wahhh susah ya menjawab pertanyaan seperti ini. Selalu ragu-ragu sejauh mana harus menggunakan fakta tapi tidak susah dimengerti dan sesuai untuk pemahaman anak seusianya).

Sky: “Kalau ada rumah terbakar, orang yang tinggal di dalamnya kan bisa tinggal bersama orang lain? Atau di hotel?”
Aku: “Ya, mereka pasti ditampung kok. Tapi mungkin nggak bisa terlalu lama tinggal bersama orang lain. Atau mungkin uangnya tidak cukup untuk tinggal lama di hotel.”
Sky: “Mama, kalau aku kenal orang seperti itu, yang tidak punya rumah karena misalnya kebakaran…mereka boleh tinggal di rumahku lho!”
(Blessed you, my girl. Hatimu baik. Biarkan kebaikanmu menjadi berkat buat sesama dan dunia ya).

***

blog-1a

Sky: “Mama, niet alle mensen hebben een huis hè?”
Ik: “Nee, dat klopt.”
Sky: “Zoals wat we toen zagen in de krant…mensen die in tenten wonen enzo.”
(Ik had eigenlijk geen idee welke krant ze bedoelde en welk bericht dat precies was. Maar het maakt blijkbaar meer indruk dan dat we zouden willen. Ik zweeg, want ik wist niet wat ik moest zeggen).

Sky: “Maar hoe komt het mama, dat die mensen geen huis hebben?”
Ik: “Tja…er zijn mensen die een huis niet kunnen betalen. Of hun huis kwijt raken, door brand bijvoorbeeld, of aardbeving.”
(Jeee wat is zo’n vraag toch moeilijk te beantwoorden. Het eeuwige twijfel tussen de waarheid vertellen en niet al te moeilijk en bijpassend maken voor een kleuterwereld).

Sky: “Als een huis uitgebrand is, kunnen de mensen toch bij andere mensen gaan wonen? Of in een hotel?”
Ik: “Ja, volgens mij doen ze dat ook hoor. Maar misschien kunnen ze niet te lang bij andere mensen wonen. Of niet genoeg geld om lang in een hotel te verblijven.”
Sky: “Nou mama, als ik zulke mensen ken, die geen huis hebben door brand ofzo…dan mogen ze in mijn huis wonen hoor.”
(Blessed you, my girl. Je hebt een groot hart. Laat het een zegen voor deze wereld zijn).

blog-1b

under the ground

Standard

blog-1

Percakapan baru-baru ini saat mengantar Sky pergi tidur malam (bukan saat yang tepat, tapi ya gimana, dia yang mulai kok. Dan aku tidak mau memanipulasi tema yang memang rumit ini. Sewajarnya saja, tidak terlalu enteng tapi juga tidak terlalu berat. Ya, temanya tentang kematian.)

Sky: “Mama, kalau kita mati, kita bakal tinggal di bawah tanah kan? Seperti opa, ayahnya papa?”
Aku: “Yah, sebagian orang percaya begitu. Ada juga yang percaya kalau kita bakal pergi ke tempat yang indah, yang disebut surga atau paradise. Orang lain lagi percaya kalau kita bakal tinggal di antara bintang-bintang di angkasa, atau di antara ikan-ikan di laut.”
Sky: “Dan ada juga yang bilang kalau nanti di bawah tanah kita bakal melanjutkan hidup.”

Yang mengikuti blog ini mungkin sudah tahu bahwa Sky adalah anak yang sensitif. Dia peka detail dan menyerap semua emosi, segalanya dia rasakan dobel lebih banyak dan lebih dalam. Tema yang menyentuh perasaan seperti mengharukan atau menyedihkan akan menyentuhnya lebih daripada orang lain. Seperti saat ini, saat bibirnya mulai bergetar dan matanya berkaca-kaca penuh air mata.

Sky: “Dan aku berharap, mama…bahwa nanti di bawah tanah kita bakal bertemu lagi, bahwa kita bisa bareng-bareng lagi…”

Bibirnya yang bergetar masih persis bisa menyelesaikan harapan yang indah ini, sebelum air matanya jatuh tidak terbendung lagi. Aku menghiburnya dengan mengatakan bahwa kalau kita sungguh-sungguh menyayangi satu sama lain, bahwa kita akan selalu bersama-sama, di mana pun dan dalam bentuk apa pun. Tapi juga bahwa dia tidak perlu terlalu banyak berpikir tentang kematian, karena kami masih akan hidup lama dan bahagia.

***

blog-1b
Een recent gesprek toen ik Sky naar bed bracht (geen handig moment, maar ja, ze begon en ik wil het thema niet moeilijker maken dan het is. Ja, het gaat over de dood.)

Sky: “Mama, als we dood gaan, gaan we onder de grond, toch? Net als opa, de vader van papa?”
Ik: “Nou ja, sommige mensen geloven dat. Anderen geloven dat we naar een mooie plek gaan, dat noemen ze hemel of paradijs. Weer anderen geloven dat we dan tussen de sterren wonen, of tussen de vissen in de zee.”
Sky: “En sommigen zeggen dat we onder de grond dan verder gaan leven.”

Zoals jullie misschien wel weten, Sky is een gevoelig kind. Ze neemt alle details en emoties waar, en alles komt ongeveer dubbel zo veel/diep/hard aan. Ontroerende of verdrietige onderwerpen zijn extra gevoelig. Zoals nu, beginnen haar lippen ook te trillen en haar ogen te glanzen van tranen.

Sky: “En ik hoop mama…dat we elkaar onder de grond weer eens gaan zien, dat we dan weer samen zijn…”

Ze kon nog net met haar trillende lippen deze mooie wens uitspreken voordat ze in tranen uitbarstte. Ik heb haar getroost door te zeggen dat als je veel van elkaar houdt, dat je voor altijd samen kunnen zijn, waar dan ook en in wat voor vorm dan ook. Maar ook dat ze niet te veel over de dood moet gaan denken, want we zullen nog lang en gelukkig leven.

blog-1a