Monthly Archives: October 2015

wise sayings from a 3,5 yo

Standard

blog4

“Kamu harus berpikir, apakah kamu punya sesuatu di kepalamu untuk berpikir.”

“Kalau musim gugur kita mengumpulkan daun-daunan…kalau musim semi kita memetik bunga-bungaan.”

“Orang yang cuma duduk-duduk saja, nggak ngapa-ngapain…nanti perutnya jadi gendut. Apalagi kalau makannya banyak. Tapi yah, kalau nanti mereka pupnya banyak juga…perutnya kempes lagi nggak ya?”

blog5Dan waktu kami kemarin memberi makan bebek-bebek di taman dengan remah-remah roti (paling tidak sekali seminggu pasti kami kesana), kami dikejutkan dengan mama bebek yang menggiring 7 bayi kecilnya. Sky lama sekali memandangi mereka sambil mengulang-ulang betapa lucu dan cute-nya para bebek kecil itu, yang bulunya masih terlihat lebat dan lembut. Aku menjelaskan bahwa sebetulnya aneh dan tidak biasa bahwa di tengah musim gugur begini ada anak bebek yang baru lahir. Waktu dia menyadari hal ini, wajah dan suaranya jadi serius, seiring dengan arah pembicaraan kami:

Sky : “Aku berharap semoga bayi-bayi bebek itu tidak mati kalau nanti musim dingin tiba…”
Aku: “Yah, aku juga berharap begitu. Tapi gimana ya, kita juga nggak bisa membawa mereka pulang kan…pasti mereka nggak suka juga kalau kita bawa ke rumah.” (maksudku cuma becanda, tapi malah ditanggapi serius)
Sky:  “O, bisa kita taruh di air kan…di bak mandi, di kamar mandi?” 😀

***

“Je moet nadenken, of je in je hoofd iets hebt om na te denken.”

“In de herfst rapen we blaadjes…in de lente plukken we bloemetjes.”

“Mensen die alleen maar zitten, die niks doen…krijgen dikke buik. En nog dikker als ze veel eten. Maar ja, als ze veel poepen…gaat die buik dan weer weg?”

En toen we gisteren de eendjes bij het park voerden met broodkruimels (wat we minstens een keer per week doen), zagen we tot onze verbazing een moeder eend met 7 kuikentjes. Sky bleef heel lang naar ze staren en herhaalde hoe schattig ze zijn, met hun donsveertjes. Ik legde uit dat het een beetje een wonder is dat er nu midden in de herfst nog eendenkuikentjes geboren zijn. Toen ze dat besefte werd ze ernstig:

Sky : “Ik hoop dat die baby eendjes niet doodgaan van de kou in de winter…”
Ik: “Tja, dat hoop ik ook. Maar ja, we kunnen ze ook niet mee naar huis nemen hè…vinden ze ook niet leuk denk ik.” (gekscherend bedoeld, maar ze vatte het serieus op)
Sky:  “O, we kunnen ze toch in het water zetten…in het bad in de badkamer.” 😀

blog3

Advertisements

visiting Wunderland

Standard

blog5

Akhir pekan lalu kami dolan beberapa hari ke Jerman, mengunjungi taman hiburan yang namanya ‘Wunderland’. Sekitar 1,5 jam bermobil dari kota kami, taman ini ternyata besarnya (atau kecilnya) pas banget untuk anak seusia Sky. Dia bisa menaiki hampir semua atraksi, dan senang luar biasa (lebih cepat! lebih tinggi! berputar, terbang, menyetir…horeee!). Yang juga menyenangkan adalah bahwa nyaris tidak ada antrian untuk menaiki atraksi, plus matahari musim semi bersinar cerah, plus kami menggunakan tiket masuk 1+1 (maksudnya beli 1 gratis 1) hasil mengumpulkan kupon di supermarket, plus di taman ini semuanya sudah termasuk harga tiket masuk (yang termasuk itu karcis parkir, semua minuman, dan kentang goreng. Kalau roti ya kami bawa sendiri). Hotel yang kami pilih juga ternyata sip banget, terletak di tengah-tengah hijaunya landscape Jerman yang cantik. Singkat cerita: menikmati momen keluarga yang menyenangkan! 🙂

***

Afgelopen weekend hebben we een paar hele leuke dagen gehad in Wunderland (in Kalkar, Duitsland). Zo’n anderhalf uur rijden van onze stad, dit pretpark is precies groot (of klein) genoeg voor onze peuter. Ze kon op bijna alle attracties in, wat ze geweldig leuk vond (sneller! hoger! draaien, vliegen, sturen…joepieee!). Ook prettig dat er bijna geen wachtrijen waren, én het zonnetje heerlijk scheen, én wij gebruik hebben gemaakt van 1+1 toegangskaartjes actie van de grote supermarkt, én alles in dit pretpark inbegrepen is (dat wil zeggen: parkeren, alle drankjes, en frietjes. Broodjes namen we dus zelf mee). Ons hotel hebben we ook goed gekozen, midden in het mooie Duitse landgoed. Al met al: een geslaagd, gezellig gezinsuitje! 🙂

blog3

blog8

blog91

blog4

blog7

blog9

blog92

blog6

blog93

some talks and creativity

Standard

blog2

Beberapa pertanyaan dan ucapan Sky yang lucu dan pintar:

  • “Mama, kenapa sih kita bentuknya seperti ini? Karena binatang…seperti domba…kan punya empat kaki, kenapa kita cuma dua? Dan kenapa kita punya kulit yang menutupi tulang?”
  • “Mama, aku ingin pergi ke Jepang…apa mereka punya naga betulan di sana?” (Ini inspirasinya datang dari salah satu buku bacaannya tentang naga).
  • “Kalau ada yang bisa keluar dari TV, kamu mau pilih apa? Aku mau ada naga yang keluar jadi betulan, kayaknya lucu deh.” (Ini jelas masih terinspirasi dari buku yang sama, padahal tidak semua naga di buku itu lucu, justru sebaliknya!)
  • “Kalau aku besar nanti, aku nggak mau naik motor ah. Mereka jalannya suka ngebut, dan suaranya juga kencang. Naik sepeda saja, habis itu naik mobil.” (Harusnya pas dia ngomong begini aku rekam ya, hehe, nanti 13 tahun lagi bisa diperdengarkan lagi).
  • Aku bertanya apa air showernya sudah pas suhunya, jawabnya: “Sebetulnya terlalu hangat, tapi enakkkk banget…”
  • Kami sedang bersepeda bersama, sambil aku mengagumi warna-warni musim gugur yang menghiasi pepohonan di sepanjang jalan. Cantik sekali! Sky bertanya: “Apa nama jalan ini ma? Aku akan mengingatnya.” Wah, manis sekali tawarannya! Aku sendiri tidak tahu apa nama jalannya, jadi aku bilang bahwa kita harus mencari papan nama berwarna biru yang bertuliskan nama jalan. Dia menunjuk ke depan: “Itu ada papan biru!” Aku menjelaskan bahwa itu nama jalan yang di samping kanan (karena papan jalan di sini sejajar dengan jalannya). Akhirnya kami menemukan juga nama jalannya. Entah dia sekarang masih ingat atau tidak, hehe…biarpun ingatannya luar biasa bagus, tapi nama jalan rasanya masih terlalu susah untuk diingat.

blog5Makin hari anak ini makin kreatif saja. Karena dia belum bisa membuat simpul atau pita, jadi dia menggunakan jepitan baju untuk segala kreasinya. Menghubungkan tali-temali atau menggantungnya pada sesuatu (atau pada kami, hehe). Di rumah tersedia sebuah dus besar berisi beragam pita, tali, renda, wol, pipe cleaners, selotip warna-warni…dan setiap hari dibongkarnya dus ini untuk membuat prakarya baru. Senang sekali melihatnya begitu menikmati berkreasi, bahwa dia bisa menciptakan benda-benda dari fantasinya, dan juga bangga karenanya! (Tentu ortunya juga bangga banget!) 🙂

Foto atas:
Kiri: Dia membuat ranjang goyang untuk boneka bayinya menggunakan tangga dapur yang dibalik. Kebetulan pegangan tangganya melengkung sehingga kalau dibalik jadi bisa digoyang-goyang. Lalu dia lengkapi dengan “seatbelt” dan diselimuti…
Kanan: Dia meminjam headphone papa dan memasang pita merah dari situ ke laptop merah mudanya, dan berpura-pura bahwa dia sedang mendengarkan musik. 😀

Foto tengah:
Kiri: “Lihat mama, aku jadi orang Eskimo!”
Kanan: Dia bilang agak kedinginan, tidak lama kemudian aku melihatnya duduk di bawah kreasi hangat ini, hehe 😀

Foto bawah:
Dia ingin membuat “sebuah laptop seperti punya mama” (yah, mungkin karena sering melihat mamanya duduk di belakang laptop ya). Jadilah kami bersama-sama membuat prakarya laptop unik dari dus bekas. Di keyboard-nya kami tulisi ABC dan 123, dan isi layarnya bisa diganti-ganti (menggunakan plastik yang ditempel di 3 sisi dan terbuka di bagian atas), dan bagian tengah dus bisa digunakan untuk menyimpan gambar-gambar yang mau dia gunakan untuk mengisi layar.

***

blog3

Sky’s grappige, slimme, en uitdagende vragen en uitspraken:

  • “Mama, waarom zien we er zo uit? Want dieren…schapen ofzo…hebben vier poten, waarom wij maar twee? En waarom hebben we huid rondom onze botten?”
  • “Mama, ik wil naar Japan gaan…hebben ze daar echt draken?” (Dit is geïnspireerd door een van haar draken-boeken).
  • “Als iets uit de televisie kan komen, wat zou je dan willen? Ik zou willen dat een draak uitkomt, dat vind ik lief.” (Dit komt duidelijk nog uit hetzelfde boek, hoewel niet alle draken in dat boek lief zijn…integendeel!)
  • “Als ik groot ben, wil ik geen brommer rijden hoor, ook geen motor. Ze rijden veels te hard en maken herrie. Gewoon fietsen, en dan auto rijden.” (Dit moet ik eigenlijk opnemen om haar het over 13 jaar weer te laten horen).
  • Zij stond onder de douche en ik vroeg of de temperatuur van het water goed was. Antwoordde ze: “Het is eigenlijk te warm, maar ik vind het héérlijkkk….”
  • Toen wij samen aan het fietsen waren uitte ik mijn verwondering over hoe mooi de weg is, met de bomen eromheen in volle, prachtige herfstkleuren. Sky vroeg dan: “Wat is de naam van deze straat? Ik zal het onthouden.” Nou, dat vind ik wel erg lief van haar! Ik wist de straatnaam niet, dus ik zei tegen haar dat we naar een blauwe bord met straatnaam moeten zoeken. Ze wees naar voren: “Daar is het mama!” Ik legde uit dat het voor de zijstraat is. Zo ook het volgende bordje. Maar eindelijk hebben we de goede naam gevonden en ben ik benieuwd of ze de naam nu nog weet. 😉 (Hoewel, haar geheugen is echt ontzettend goed, blijkt weer keer op keer!)

Ze wordt met de dag creatiever, zo lijkt het. Omdat zij nog geen strik of knoop kan maken, gebruikt ze overal wasknijpers voor. Zo hangt ze touwen aan elkaar of aan iets (of aan ons, haha), en maakt ze de leukste creaties met lintjes, touwtjes, pluche wol, pijpenragers, kant, knispertouw, gekleurde plakbandjes… We hebben een volle bak met al die dingen in huis, die elke dag gebruikt wordt. Erg leuk om te zien dat zij zoveel plezier aan beleeft met haar eigen knutseltjes, dat zij vanuit niets iets weet te maken, en dat zij er trots op zijn! (Wij ook natuurlijk!) 🙂

Op de foto’s boven:
Links: Ze maakte een wiegje voor haar baby knuffel door het keukentrapje om te draaien (het heeft toevallig een ronde leuning, dus het wiegje kan schommelen). Vastgezet met een “gordel” en een deken erop…
Rechts: Ze maakte een lint vast van geleende papa’s koptelefoon naar haar roze laptopje, en deed alsof ze muziek van haar laptop zat te luisteren. 😀

Foto’s midden:
Links: “Kijk mama, ik ben een Eskimo!”
Rechts: Ze zei dat ze koud had, met deze warme creatie als resultaat. 😀

Foto’s onder:
Ze wilde graag “een laptop zoals die van mama” (tja, waarschijnlijk omdat ze mij vaak achter mijn laptop ziet zitten). Dus hebben we samen deze unieke laptop gemaakt van een doos. Met ABC en 123 toetsenbord, een wisselbare scherm (door plastic hoes op 3 kanten vast te plakken) en een opbergruimte voor de tekeningen die ze op haar scherm wil hebben.

blog4

shower (hi)story

Standard

blog3

Waktu kami 2 tahun lalu pindah dari apartemen ke rumah biasa (waktu itu Sky berumur 1,5 tahun), aku menemukan “masalah” baru sehubungan dengan urusan mandi. Tentu saja semua Ibu (baru) bermasalah dengan mandi, karena bagaimana mau mandi kalau sudah punya anak? Anaknya dibawa ke kamar mandi atau ditinggal tidur/bermain/apapun aktivitasnya di luar kamar mandi? Paling gampang memang mandi kalau suami sedang di rumah. Waktu Sky masih bayi aku sering mandi kalau dia sedang tidur, atau aku taruh dia di kursi goyang di depan kamar mandi yang pintunya aku biarkan terbuka (rahasia umum kan bahwa yang namanya ‘privasi’ terbang entah kemana begitu kita jadi orang tua, hehe).

Waktu Sky mulai bisa berjalan makin susah saja mencari waktu beberapa menit untuk berdiri di bawah shower. Kalau dia tidur siang aku sering langsung mencuci rambut, atau aku biarkan dia bermain (air) di kamar mandi, atau aku menunggu sampai suami pulang. Hanya kadang-kadang saja aku berani meninggalkan Sky di luar kamar mandi selama beberapa menit. Sebetulnya semua selalu berakhir baik-baik saja, tidak pernah ada kejadian aneh. Tapi yah, mandi terburu-buru jelas nggak enak kan ya.

Kalau semua ini terjadi di ruangan yang berdekatan dan di lantai yang sama, masih lumayan bisa dikontrol lah. Tapi di rumah yang sekarang ini kamar mandinya ada di lantai atas. Jadi tiap pagi aku harus membawa Sky ke atas kalau mau mandi. Buat pembaca yang mungkin bertanya-tanya kenapa nggak mandi kalau suami masih di rumah sebelum berangkat kerja: memang sedikit banyak “salah” kami sendiri sih, tapi kami ini bukan orang pagi, dan hobby banget menunda-nunda waktu bangun sampai mepet, hehehe (aku butuh banget tidur cukup supaya bisa beraktivitas normal)…plus kami mencoba untuk sarapan bersama tiap pagi. Jadilah tidak ada satu menit pun tersisa di pagi hari buatku untuk mandi.

Begitulah, perlahan-lahan kami menemukan ritme keseharian yang sesuai untuk keluarga kecil kami. Antara umur 2 dan 3 tahun Sky selalu ikut ke atas kalau aku mandi. Dua hal yang tidak pernah absen aku cek setiap pagi: bahwa pagar ke arah tangga terkunci (supaya dia tidak bisa turun tangga sendiri) dan bahwa tidak ada hal-hal aneh bin berbahaya di kedua kamar tidur yang letaknya juga di lantai 2. Untuk menyibukkannya aku selalu membawa mainan ke atas. Awalnya Sky sering dan cepat sekali mampir dan ikut nongkrong di kamar mandi. Tapi seiring dengan bertambah umurnya dia makin lama tinggal di kamar tidurnya untuk bermain sendirian. Dan aku makin berani meninggalkannya sendirian seperti itu untuk mandi dengan tenang.

Mulai umur 3 dia kadang menolak untuk ikut ke atas kalau aku mau mandi. Nah, bagaimana nih? Aku memutuskan untuk mempercayainya dan membiarkannya bermain sendirian di lantai bawah. Aku setelkan lagu atau cerita yang dibacakan dari CD, memberinya kertas kosong untuk menggambar atau menyiapkan set mainan untuk dimainkan. Tentu saja di awal fase ini aku tidak bisa mandi dengan tenang. Buru-buru saja untuk turun lagi secepat mungkin. Tapi Sky memang anak manis, dia tahu apa yang boleh dan tidak boleh dilakukan. Tidak sekali pun aku pernah memergokinya berbuat yang aneh-aneh (ketok kayu dulu tiga kali). Pelan-pelan momen mandiku jadi tenang lagi. Sekarang bahkan aku berani mandi plus keramas (yang berarti lamanya dobel) tanpa memikirkan apa yang sedang dia lakukan di bawah. Kalau aku turun sesudah mandi biasanya dia memperlihatkan dengan bangga gambar atau hasil prakarya yang baru saja dibuatnya. Atau bercerita dengan bangga bahwa dia tadi kencing sendiri atau membuang ingus sendiri.

Oya, ngomong-ngomong soal kencing: Aku baru menyadari sesuatu yang lucu. Sebelumnya kalau aku duduk 2 menit di wc rasanya seperti berada di surga (kalau suara kecilnya tidak memanggil-manggil dari luar wc ya, hehe). Tapi sejak dia bisa kencing sendiri, eh, waktu surganya bertambah 2 menit lagi, yaitu kalau dia yang duduk di wc! Kalau dikumpulkan dan dijumlah dalam sehari, lumayan juga lho, waktu surga (alias menit-menit tenang) yang aku peroleh dalam sehari, hahaha! 😀

***

blog4

Toen we 2 jaar geleden van een appartement naar een gewoon huis verhuisden (Sky was toen anderhalf jaar oud), had ik een nieuw “probleem” ontdekt met betrekking tot het douchen. Natuurlijk hebben alle (nieuwe) moeders een probleem met het douchen, want hoe moet je het doen als je een kindje hebt? Neem je het kindje mee of laat je hem ergens spelen/slapen/wat dan ook, of doe je half-half? Douchen als je partner/man thuis is, is natuurlijk de makkelijkste. En toen Sky nog een baby was ging ik soms douchen als zij sliep of zette ik haar in een wipstoeltje voor de badkamer en liet ik de deur openstaan (het woord ‘privacy’ is foetsie op het moment dat je moeder wordt, dat weet iedereen).

Toen Sky begon te lopen werd het al iets moeilijker om een paar minuten onder de douche te staan. Het middagdutje werd vaak een haarwas-moment voor mij, of ik liet haar met een (water) speelgoed in de badkamer spelen, of ik wachtte totdat mijn man thuiskomt. Heel soms durfde ik Sky buiten de badkamer alleen te laten, voor een paar minuten. Het ging eigenlijk altijd goed, er gebeurde niks geks. Maar ja, haastig douchen is ook niet zo lekker…

Als dat allemaal gelijkvloers gebeurt, dan is het nog te overzien, vind ik. Maar hier in ons huis is de badkamer op de bovenverdieping. Ik moest Sky dus elke morgen naar boven meenemen als ik wilde douchen. Voor diegenen die zich afvragen waarom niet gaan douchen als mijn man ‘s morgens nog thuis is voordat hij naar zijn werk gaat: ik weet dat het zo’n beetje onze eigen schuld is, maar we houden erg van “uitslapen” (ik heb het gewoon heel hard nodig, zeg ik altijd), dus we stellen het wakker worden vaak zo lang mogelijk uit én we willen ook nog samen als een gezin ontbijten. Dus…er blijft ‘s morgens simpelweg geen minuut over voor mij om alleen te gaan douchen.

Afijn, ik heb op een gegeven moment een prima regelmaat gevonden. Tussen 2 en 3 jaar ging Sky altijd met mij mee naar boven. Ik lette wel op dat het traphek dicht was, en dat er geen gevaarlijke dingen in beide slaapkamers waren. We namen ook altijd iets om te spelen mee. Aan het begin kwam Sky wel gauw naar de badkamer toe, maar ze bleef steeds langer in haar slaapkamer om alleen te spelen. En ik durfde steeds langer haar zo alleen te laten om rustig te gaan douchen.

Vanaf haar derde jaar begon zij af en toe te weigeren om mee naar boven te gaan. Wat nu? Ik besloot haar te vertrouwen en haar alleen beneden te laten. Liedjes- of luister cd’s opzetten, een paar lege papiertjes geven om te tekenen of een set speelgoed klaarzetten. Natuurlijk douchte ik aan het begin van deze fase wéér onrustig, nam ik een bliksemdouche om zo snel mogelijk weer beneden te zijn. Maar Sky is gewoon een lief kind, ze weet wat mag en niet mag, ik heb haar nooit op iets geks kunnen betrappen (even afkloppen). Langzaam werd mijn douche-momenten steeds rustiger. Nu kan ik zelfs mijn haar rustig wassen (het duurt twee keer zo lang als een gewone douche) zonder na te denken wat ze beneden aan het doen is. Als ik beneden kom laat ze meestal trots een tekening of een knutselwerkje zien. En vertelt ze trots dat ze zelf heeft geplast of zelf haar neus heeft gesnoten.

Oja, over plassen gesproken: Laatst merk ik iets grappigs. Voorheen voelde de 2 minuten alleen op de wc voor mij als een kleine paradijs (áls er dan geen klein stemmetje die buiten de wc “mama” blijft roepen). Maar sinds zij helemaal zelfstandig naar de wc kan, komt er daar nog 2 minuten bij, de tijd dat zíj op de wc alleen zit! Tel dat maar op gedurende de dag, en heb ik mijn rustmomenten bij elkaar toch mooi gescharreld! 😀

blog2

being involved in household chores

Standard

blog1

Kami sangat percaya bahwa apa yang dipelajari saat muda, pasti berguna di saat dewasa. Dan juga bahwa belajar mengemban tanggung jawab bisa dan harus dipelajari dari dini. Beberapa waktu lalu kami dolan ke rumah teman yang anak perempuannya hampir seumur Sky. Di tengah-tengah kunjungan aku menawarkan untuk membantu memasukkan mainan ke kotak penyimpannya masing-masing, karena lantai penuh dengan mainan yang tersebar di mana-mana sampai jalan pun susah. Sky langsung ikut membantu, tapi si anak perempuan hanya memandangi kami dan malahan mengambil dan mengacak-acak (dan melempar-lempar!) mainan yang lain. Mungkin dia tidak terbiasa untuk membantu beres-beres?

Untung kami tidak pernah mengalami hal seperti itu. Sejak masih kecil Sky sudah kami biasakan untuk membantu membereskan mainannya sendiri. Yang pasti sebelum pergi tidur malam kami akan merapikan ruang keluarga dulu bersama-sama. Tapi juga kalau ruangannya sudah terlalu berantakan atau kalau dia mau bermain set mainan yang lain sama sekali dari yang sedang dimainkannya, maka dia harus beres-beres dulu. Kami pernah mendengar dia berkata pada temannya (yang sedang berkunjung ke rumah kami): “Ya, kita main itu. Tapi yang ini harus kita bereskan dulu.” Nah, nggak bisa nggak bangga lah kalau mendengar anak bilang begitu! 🙂

Di samping membereskan mainan, Sky juga selalu membantu membawa piring dan gelas bekas pakainya ke dapur. Juga membantu menyortir sampah plastik dan kertas, mengisi ulang kaleng berisi coffee pads, memetik dan membuang daun tanaman yang menguning, dan akhir-akhir ini aku juga memintanya membantu mengeringkan piring dan gelas plastik sesudah dicuci, dan kadang-kadang menyapu (cuma sebentar saja) atau mengelap meubel. Kalau aku sedang memasak di dapur dia juga boleh ikut membantu sedikit-sedikit: mengupas telur rebus, mencuci tomat, membuang biji paprika, dan mengiris-iris jamur.

Tentu saja semuanya harus dilakukan secara menyenangkan. Dan kami pikir memang begitu kok, kalau tidak pasti Sky sudah lama menolak membantu. Rasanya dia menganggap semua aktivitas itu seperti bermain saja. Setiap kami mau mengerjakan sesuatu di sekitar rumah, dia pasti langsung bersemangat dan bertanya apakah dia boleh membantu. Seperti terlihat di foto, saat kami mengelap kaca pintu dan jendela, mengepel lantai (yang jelas masih terlalu berat untuknya, jadi itu cuma coba-coba saja), atau saat kami mengupas dan memipil/melepaskan satu persatu biji dari bunga matahari raksasa kami (foto bawah).

***

We geloven erg in in “jong geleerd, oud gedaan”, en dat het leren van verantwoordelijkheid nemen al van jongs af aan geleerd kan en moet worden. Een tijdje geleden kwamen we bij een kennis van wie het dochtertje bijna zo oud is als Sky. Op een gegeven moment heb ik geofferd om te helpen met bepaalde speelgoed in de juiste opbergdoos op te ruimen, want de vloer is zo vol bezaaid met speelgoed dat je niet eens fatsoenlijk kunt lopen. Sky hielp me direct, maar het dochtertje van het huis keek alleen en ging juist verder met nóg meer speelgoed uit de dozen halen en overal gooien. Misschien niet gewend om te helpen opruimen?

Dat hebben we gelukkig nooit gehad. Sky heeft al vroeg geleerd om haar eigen speelgoed op te ruimen. Sowieso voordat we naar bed gaan, maar ook als het al te rommelig is of als ze van de ene grote set naar een andere wil wisselen. We hebben haar weleens tegen haar vriendin horen zeggen: “Ja, we gaan dat spelen, maar we moeten dit eerst opruimen.” Je kunt toch niets anders dan trots zijn als je dat hoort! 🙂

Naast het opruimen van speelgoed, helpt Sky ook altijd met haar eigen vieze bordjes en bekers naar de keuken te brengen, plastic en papieren afval te scheiden, de koffiepads-bus bij te vullen, droge blaadjes van de plant te verwijderen en recentelijk de (plastic) afgewassen bordjes af te drogen en af en toe helpen afstoffen of vegen. Ook mag zij in de keuken een beetje helpen als ik sta te koken: gekookte eitjes pellen, tomaten wassen, paprika ontpitten, en champignon snijden.

Het moet natuurlijk leuk blijven. Maar we denken dat het wel zo is, anders houdt Sky het niet zo lang vol. Ze ziet het gewoon als spelen. Elke keer als we iets doen in en rond het huis, is zij er als de kippen bij en vraagt ze altijd of ze mag helpen. Zoals ramen zemen, dweilen (zie foto, dat was uiteraard nog veel te zwaar voor haar) of onze gigantische zonnebloem ontpitten (foto onder).

blog2

scissors and glue

Standard

blog1

Serpihan kertas, sisa-sisa koran dan majalah, potongan kecil-kecil selotip bermotif, dan lem kering di mana-mana… Sky sedang berada di fase baru: fase prakarya. Senang melihatnya, bahwa dia sepanjang hari sibuk berkreasi dan menciptakan benda-benda. Seringnya membuat prakarya bersama tampak mulai meninggalkan jejak, di samping dia baru-baru ini menguasai cara menggunting dengan benar, dan juga tahu bagaimana menyemir lem pada tempatnya (penting lho untuk prakarya!). 😉

Foto atas: sibuk menghias karton bekas tempat telur supaya jadi “dus yang bagus”, sesudah dia menggunting-gunting bekas tempat buah pir sampai jadi mirip kupu-kupu.
Foto tengah: prakarya musim gugur menggunakan daun-daun warna-warni yang sekarang berguguran dari pohon, dan sebuah dus yang dibawanya pulang dari toko, yang akhirnya dijadikan robot-robotan.
Foto bawah: kemarin kami membuat rangkaian warna-warni ini yang sekarang digantung di pintu kamarnya. Dan hari ini membuat dua balerina yang bisa digerakkan dengan tali (paketnya beli jadi sih di toko, tinggal disambung-sambung).

***

blog2

Papierensnippertjes, restjes kranten en tijdschriften, kleine stukjes (gekleurde) plakbandjes, en overal lijmresten… Sky zit in een nieuwe fase: de knutsel-fase. Wel leuk natuurlijk, dat ze de hele dag door knutsel-dingetjes verzint en de ene na de andere projectjes tovert. Onze vele knutsel-momenten hebben gelukkig goede sporen achtergelaten, naast het feit dat ze recentelijk de (kinder)schaar goed kan bedienen, en ook weten hoe je lijm precies op de juiste plek moet smeren (niet onbelangrijk!). 😉

Foto’s boven: ze is bezig een lege eierendoos te versieren zodat het een “leuk doosje” wordt, nadat ze een lege kartonnen perenbak met wat knipwerk tot een vlinder weten te toveren.
Foto’s midden: onze herfst-knutsel met mooie gekleurde bladeren en een doos die zij per se van de winkel wilde meenemen die nu een robot wordt.
Foto’s onder: gisteren hebben we deze kleurrijke krans gemaakt voor haar slaapkamerdeur en vandaag twee ballerina’s trekpoppen van een knutselpakket geknutseld.

blog3

some recent stories

Standard

blog2

blog
Sekilas hari-hari Sky dalam foto dan video. 🙂

Foto atas: Gagang pel ternyata banyak gunanya…hehe…

Foto samping: Bersama seorang Putri cantik di Efteling (ini ceritanya Putri Cinderella, tapi a la Belanda, karena Cinderella versi internasional kan beda ya).

Video 1: Wortelnya kecil-kecil dan bentuknya aneh bin ajaib, tapi seru juga panen wortel dari kebun sendiri. Menunggu dan merawat selama 5 bulan, langsung ludes sekali masak, hehe, tapi memang pelajaran yang berharga buat Sky. Bahwa sayur yang mendarat di piring makannya itu tadinya berasal dari biji mungil, dan harus dirawat baik-baik supaya tumbuh dan akhirnya bisa dimakan.

Vidblog1eo 2: Sekarang Sky “resmi” ikut les menari untuk anak usia 3,5 – 5 tahun. Senang sekali melihatnya begitu menikmati les.

Video 3: Mungkin agak bertolak belakang. Tapi salah satu aktivitas di tempat penampungan binatang saat 4 Oktober (Hari Hewan Internasional) kemarin adalah mengendarai kuda poni. Sky suka banget, sama sukanya seperti mengelus-elus binatang yang ada di sana (domba, kelinci, kambing kecil, kucing).

***

Een klein kijkje in Sky’s leventje aan de hand van foto’s en video’s. 🙂

Foto’s boven: Wat een lange dweil niet allemaal goed voor is…

Foto zijkant: Samen met een lieve Prinses van de Efteling (het is Assepoester, maar wel de Nederlandse versie. Want de internationale Assepoester oftewel Cinderella is toch wel een tikje anders…)

Video 1: Onze worteloogst. Mini, kronkelende worteltjes die na 5 maanden verzorging in één avondeten op zijn, maar wel lekker, en leuk om te doen! En natuurlijk een hartstikke leerzame les voor Sky om groente van zaadjes te zien groeien tot op haar bord.

Video 2: Sky volgt nu “officieel” een dansles voor kinderen van 3,5 – 5 jaar oud. Het is genieten om haar zó te zien genieten van de les.

Video 3: Een beetje tegenstrijdig misschien, maar een activiteit bij een dierenopvangcentrum op dierendag (4 okt) was pony rijden. Vond Sky erg leuk, net als het aaien van de dieren (schapen, konijnen, geitjes, poesjes).