Tag Archives: parenthood

kids philosophy and climbing

Standard

blog 5d

Sky: “Kenapa kita nggak pernah bertanya-tanya apakah kita sebetulnya betul-betul hidup?”

blog 5cAnak ini…dengannya kita bisa berdiskusi dan berfilosofi. “Dalam” kalau orang bilang, atau “jeru” dalam bahasa Jawa. Seru sih, tapi kadang bikin pusing juga, hehe…

Tentang bagaimana makhluk luar angkasa melihat ke kita (mungkin mereka menganggap hidup kita ini bukan hidup), tentang meninggal dunia (kapan kira-kira kamu bakal meninggal, mam?), tentang jatuh cinta, tentang berbagi makanan dengan mereka yang tidak punya makanan (kalau aku seorang koki, aku pasti akan membagi-bagi makanan buat orang-orang), tentang kapan seorang anak mulai boleh punya telepon sendiri, tentang kenapa anak sering tidak mendengar suara orang tuanya kalau sedang sibuk mengerjakan sesuatu (sungguh lho mam, bukannya aku nggak mau berbuat, tapi aku benar-benar nggak mendengar suaramu, sungguh!)
Ah, serunya. 🙂

Di foto terlihat bagaimana akhir-akhir ini dia suka sekali memanjat-manjat dan bergelantungan. Makin canggih saja, dan makin bikin deg-degan. 😉

***

blog 5b
Sky: “Waarom vragen we ons nooit af of wij eigenlijk echt leven?”

Dit kind…met haar kun je zó leuk gaan filosoferen. Diep, soms heel diep. Leuk, maar ik krijg er soms wel hoofdpijn van…hehe…

Over hoe ruimtewezens naar ons kijken (misschien vinden zij ons leven geen leven), over doodgaan (wanneer ga jij dood, denk jij, mama?), over verliefdheid, over eten delen met mensen die geen eten hebben (als ik een kok zou zijn, zou ik eten aan de zwervers geven), over wanneer een kind een mobiele telefoon zou mogen krijgen, over waarom een kind vaak zijn ouders’ stem niet hoort als hij met iets bezig is (echt waar hoor mam, het is niet dat ik het niet wil doen, maar ik hoor jou gewoon niet, echt niet!)
Heerlijk! 🙂

Op de foto’s is te zien hoe zij de laatste tijd veel klim- en bewegingskunstjes onder de knie heeft gekregen. 😉

blog 5f

blog 5

blog 5a

blog 5e

blog 5g

Advertisements

growing power

Standard

blog 5

Di tengah trotoar dia berhenti, turun dari skuter/otopetnya. Matanya memandangku lekat-lekat: “Mam, tadi di sekolah aku tiba-tiba merasa…bahwa aku kuat, bertenaga. Bahwa aku bisa ikut berlari, bisa meloncat lebih tinggi. Teman-temanku bisa berlari cepat sekali, tapi sekarang aku merasa bahwa aku juga bisa.”

Perasaan yang menyenangkan pasti, seperti yang kukatakan padanya. Seolah ingin membuktikan ucapannya, dia berhasil meraih palang di rumah panjatan di tempat bermain yang tadinya tidak bisa dia capai, biarpun dengan meloncat. Sekarang tiba-tiba bisa dijangkaunya, begitu saja.

Mungkin ini efek kejadian di pagi harinya juga. Pagi itu kami memberitahunya bahwa Ibu guru yakin dia boleh naik ke kelas 3 sesudah libur musim panas nanti (bulan Agustus). Sebetulnya kami (dia juga) sudah tahu sejak interview orang tua-guru bulan Februari lalu, tapi sekarang sudah betul-betul resmi. Dia senang, tapi juga merasa spannend/tegang. Kelas baru, dengan sebagian besar teman-teman baru, di mana dia kemungkinan besar adalah yang paling muda. Tapi minimal sudah ada kepastian, jadi dia bisa mempersiapkan diri, terutama secara mental. Kami orang tuanya juga ikut spannend, hehe… Penasaran sekali bagaimana dia nanti menjalani kelas barunya. Kita tidak bisa mengatur segala-galanya, tapi yang jelas kami berharap sepenuh hati semoga masa sekolahnya berkesan dan penuh kenangan indah. 🙂

Note: Di Belanda resminya anak yang berumur 6 tahun sebelum atau saat libur musim panas boleh naik ke kelas 3, kalau sudah siap. Siap dalam arti si anak sudah bisa berkonsentrasi dan mengerjakan tugas secara mandiri. Karena di kelas 3 anak mulai belajar membaca, menulis dan berhitung. Terkadang ada pengecualian, kalau anak memang belum siap maka dia boleh duduk setahun lagi di kelas 2. Dan seperti Sky, kalau memang terbukti sudah siap secara fisik dan mental, maka boleh naik kelas walaupun dia baru saja berulang tahun ke-5.

***

blog 5b

Midden op de stoep stopte ze, stapte van haar step af. Ze keek mij ernstig aan: “Mam, ik voelde vandaag op school ineens…dat ik kracht heb. Dat ik mee kan rennen. Dat ik hoger kan springen. Mijn vriendinnen kunnen snel rennen maar nu voel ik dat ik dat ook kan.”

Een heerlijk gevoel, lijkt mij, en dat heb ik ook tegen haar gezegd. Alsof zij dat wil bewijzen, hing ze kort daarna aan een rekstok bij de speeltuin waar ze tot voor kort niet kon reiken, ook niet door te springen. Nu wel, zomaar.

Misschien speelt ook een rol dat wij haar die ochtend vertelden dat zij, volgens haar juf, na de zomervakantie zeker naar groep 3 gaat. Dat weten wij (zij ook) eigenlijk sinds het laatste oudergesprek in februari, maar nu is het helemaal officieel. Zij vindt het leuk, maar ook spannend. Een nieuwe klas, met merendeel nieuwe kinderen, waar zij waarschijnlijk de jongste zal zijn. Maar nu er zekerheid is, kan zij zich voorbereiden op wat er komen zal. Wij vinden het ook spannend, super benieuwd hoe ze het straks gaat ervaren. Je hebt niet alles in de hand, maar we hopen van harte dat zij hele leuke en leerzame tijd zal beleven op school. 🙂

blog 5a

life will go on, with new glasses

Standard

blog 4bSky duduk termenung dan berkata lembut: “Tahu nggak mama, kadang aku berpikir…apakah semua ini berlanjut terus. Apakah hidup terus berjalan… Apakah hidup sesuatu yang menyenangkan? Dan kita, sebetulnya kita ini apa ya?”
Ahh, filsuf kecil kami. Bukan kali itu saja kami terpesona dengan isi pikirannya. Tentang hidup dan mati, tentang cara kerja tubuh kita, tentang Tuhan dan kepercayaan, tentang alam semesta dan segala isinya, tentang asal-muasal manusia… kadang susah dipercaya bahwa kami “harus” membicarakan segala hal ini dengan anak berusia 5 tahun.

Minggu ini dia mendapatkan 2 kacamata baru: yang biasa dan kacamata hitam. Setelah 2,5 tahun kacamata lamanya harus diganti. Sudah terlalu kecil untuk ukuran wajahnya dan silindernya juga ternyata berkurang sedikit. Dia cepat sekali terbiasa dengan kacamata barunya, yang buatnya adalah yang paling bagus sedunia! 🙂

***
Sky zat dromerig voor zich uit te staren en zei mijmerend: “Weet je mama, soms denk ik…of alles gewoon door gaat. Of het leven zó door gaat…Is het fijn zo, het leven? En wat zijn wij eigenlijk?”
Ahh…onze kleine filosoof. Het was niet de eerste en enige keer dat wij geconfronteerd worden met haar gedachtes. Over leven en dood, over de werking van ons lichaam, over God en geloof, over het heelal en de ontstaan van mensheid…het is soms niet voor te stellen dat wij al deze kwesties “moeten” bespreken met onze 5-jarige.

Ze kreeg deze week haar nieuwe bril én zonnebril. Na 2,5 jaar is haar oude bril aan vervanging toe. Te klein geworden voor haar gezicht, en haar sterkte is ook iets afgenomen. Ze went er heel snel aan, en vind haar bril de mooiste die er is! 🙂

blog 4

blog 4a

5 years old! ♥ (and other moments)

Standard

blog 4d

Banyak sekali yang terjadi 2 minggu belakangan ini. Saking banyaknya sampai susah memutuskan persisnya mau menulis apa. Jadilah begini saja, kumpulan foto-cerita-kolase dari semua kejadian itu. Rangkaian kenangan dan moments yang tidak boleh terlupakan. Begitu berharga…
Tentu saja dimulai dari momen yang paling istimewa : Sky berulang tahun yang ke-5!!!
(sesudah itu sementara beralih ke bahasa Inggris ya, karena susah ternyata menulis dalam dua bahasa kalau foto2nya berurutan begini).

***

Er gebeurt de laatste weken zo veel…zó veel dat het overweldigend wordt en ik niet kan beslissen waarover ik precies wil schrijven. Dan maar een soort van foto-verhaal-collage van alle gebeurtenissen bij elkaar maken. Een ratjetoe van herinneringen en momenten die nooit vergeten mogen worden. Zo dierbaar en zo waardevol…
We beginnen natuurlijk met het belangrijkste moment : Sky is 5 jaar geworden!!!
(daarna alles even in het Engels, want het is best lastig om elke foto twee keer uit te leggen).

blog 3

She didn’t want a birthday party, instead she asked if we could go see some ‘new’ animals. So the day after her birthday, we went to a zoo we’ve never been before. We got lucky, she was chosen to kiss the seal! (very wet, she said afterwards) 😀

blog 3a

blog 4

We went for a routine half-yearly eye-check. The orthoptist said her glasses are getting too small for her face. After 2,5 years she finally will get a new pair. Her eyes were dilated and examined. Good news: her cylinder drops by a half for both eyes!

blog 3b

Once in two months, parents are allowed to join the swimming lessons (or watch from the poolside). That Friday, we were lucky to watch her being promoted to the second class. This video shows when the teacher announced her promotion at the end of the lesson and asked her to show her leg strokes:

We also visited some green houses during their open day. Especially the bell pepper/paprika green house was quite special, because it has almost the same name as our family name (only slightly different in spelling).

blog 3dblog 4a
And we went to visit Oma, to celebrate Sky’s birthday. It was such a nice weather so we got some ice creams in the city centre, Grandma’s treats! 🙂

blog 4c

blog 4b

Sky also had a try-out violin lesson where the teacher uses a parent-student method, which means parents would have to follow the same lessons their children do, to be able to help and supervise them. This is just a try-out though… Sky likes it, but we think we would start with piano lessons first (being practical because I play piano and we have one at home).

blog 3e

Montessori day at school. Sky is chosen to perform one of the openingacts. She couldn’t sleep the night before, being so nervous. Well who wouldn’t, when the next day you have to stand on the stage in front of 650 people. But she did a great job, and was so relieved after the show!

blog 3f

 

 

tears of emotion

Standard

blog-3

Sebagian besar anak kecil bisa tiba-tiba menangis, tanpa alasan dan tanpa sebab. Sky juga begitu, tapi lebih seringnya karena dia anak yang perasa. Air matanya bisa jatuh kalau terlalu banyak perasaannya yang menumpuk, kalau dia sedih atau terharu, kalau sesuatu tidak berjalan sesuai yang dia rencanakan atau inginkan, kalau emosinya naik turun, kalau dia kecewa atau marah…dan kalau dia capek semuanya dia rasakan dobel.

Dia menangis saat menempel stiker bagus di buku kenangan temannya. Menangis saat menulis namanya tapi huruf K-nya lebih terlihat seperti H. Menangis saat mendengar lagu yang menang Festival Menyanyi Anak Eropa. Menangis saat tidak sengaja menuang terlalu banyak vla untuk pencuci mulut sesudah makan malam. Menangis saat bercerita bahwa di sekolah tadi saat olahraga ada anak yang terlalu banyak mengatur-atur teman-temannya.

Tapi puncaknya terjadi kemarin malam. Sudah waktunya bersiap pergi tidur dan kami beranjak ke kamar tidurnya. Dia mau menutup gorden kamar tapi berdiri dulu di depan jendela memandang ke langit malam di luar sana. Seharian hujan dan langit gelap gulita. Lalu terjadilah yang sekarang sudah sangat aku kenali…saat dia menatapku dengan mata berkaca-kaca dan sedetik kemudian pecah dalam tangis. Karena…seperti kata-katanya sendiri di sela-sela air mata: “Karena bulannya nggak kelihatan…”

blog-3b

***

De meeste peuters en kleuters kunnen zomaar in huilen uitbarsten zonder reden. Bij Sky is het niet anders, maar in de meeste gevallen is het omdat zij een gevoelsmens is. Tranen bij verdriet of ontroering, bij dingen die niet gaan zoals ze het wil, bij tumultueuze emoties, teleurstelling, woede…en nog eens dubbel als ze moe is. Ze huilde toen ze een mooie sticker plakte op haar vriendin’s vriendenboekje. Ze huilde toen ze haar naam schreef en de K meer eruitzag als een H. Ze huilde toen ze het winnende lied van de Junior Song Festival hoorde. Ze huilde toen ze iets teveel vla in haar toetjes kom heeft geschonken. Ze huilde toen ze vertelde dat een kindje bij de gym op school bazig was.

Maar het hoogtepunt kwam gisterenavond. Het was bedtijd en we gingen naar boven. Ze wilde de gordijnen in haar slaapkamer dichttrekken maar bleef eerst naar buiten staren. Het heeft de hele dag geregend en nog steeds was de lucht pikzwart. En toen gebeurde het…het bekende moment dat zij met betraande ogen naar mij keek en in huilen uitbarstte. Omdat…zoals ze zelf zei tussen haar snikken door: “Omdat de maan niet te zien is…”

blog-3a

boring school

Standard

blog-1

Sky ngobrol dengan papa (tapi ngobrolnya nyaris searah, hehe), saat diantar pergi tidur:
“Cerita dong pap, gimana waktu papa dan mama menikah dulu? Dan waktu papa masih sekolah, gimana ceritanya? Di sekolah orang besar (= universitas) itu waktu papa ketemu mama kan? Apa kalian waktu itu bermain bersama di halaman sekolah? Enggak? Wah, boring (= membosankan) lho. Makan buah bersama? Makan siang? Lalu bermain keluar? Enggak??? Ahhh boring ah! Nggak ada bak pasir pula di sekolah? Boring! Kalian boleh mengukur gang sekolah nggak? Tidak boleh? Aku boleh lho. Sekolahku memang menyenangkan banget ya.” 😀

NB: Yang namanya mengukur gang itu adalah anak, biasanya berdua, diberi alat pengukur. Bisa penggaris kayu, rol meteran, atau alat lain. Lalu disuruh mengukur gang di antara kelas-kelas. Fokusnya bukan pada hasil, tapi pada prosesnya.

***

Sky tegen papa, een bijna eenzijdig gesprek voordat ze naar bed ging:
“Vertel eens pap, hoe was het toen jullie getrouwd waren? En toen je op school zat, hoe was dat? Je hebt mama op de grote school ontmoet, toch? Gingen jullie toen samen buiten spelen? Nee? Saai hoor! En samen fruit eten? En boterham eten? Daarna buiten spelen? Neeeee?? Wat saai! En ook geen zandbak? Saai!! Mochten jullie ook de gang meten? Nee? Nou, ik wel hoor. Ik heb een hele leuke school hè!” 😀

blog-1a

autumn holiday in Bavaria, Germany

Standard

blog-1

Hari ini sekolah dimulai lagi, setelah 2 minggu libur musim gugur. Minggu lalu kami berlibur di Jerman, di regio Bayern/Bavaria. Seminggu penuh selama liburan matahari musim gugur bersinar cerah, menyenangkan sekali! Liburan kali ini betul-betul berkesan. Dari mulai rumah sewa kami di desa yang mayoritas penduduknya adalah peternak dan petani (Sky suka sekali mengunjungi hewan-hewan di peternakan), dan berjalan-jalan ke kota-kota cantik di sekitarnya. Kami sempat mengunjungi kota Ochsenfurt, Rothenburg ob der Tauber, Würzburg dan Ansbach (yang ini cuma ke mall-nya saja). Dan tentunya kunjungan istimewa ke Playmobil Funpark di Zirndorf. Yang ini sih memang sudah diniati dan dirancang dari awal, dan bukan cuma Sky yang suka banget, mama papanya juga, hehe…Tapi memang senang banget deh kalau anak sudah bisa menikmati berlibur bersama keluarga seperti ini. 🙂

blog-1cDi bawah ini kolase foto-foto liburan kami. Tapi sebelumnya ada cerita lucu sekaligus istimewa. Di hari kedua kami pergi ke supermarket lokal untuk berbelanja kebutuhan sehari-hari. Itulah untungnya kalau menyewa rumah, jadi dapurnya juga lengkap dan kami bisa memasak sendiri sesukanya. Selain irit dan sehat, juga karena memang nggak ada yang namanya warung dan kaki lima, hehe, apalagi kalau tinggalnya di desa. Tapi memang beda banget sih menyewa rumah komplit dibandingkan tinggal di kamar hotel. Dalam waktu dekat kami kayaknya nggak bakal menginap di hotel deh. Entah kalau Sky sudah besar nanti.

Cukup nyasarnya, kembali ke cerita asal. Jadi kami sedang berbelanja di supermarket dan aku sedang menyusun menu untuk hari-hari berikutnya. Sampai di rak makanan beku (antara lain ada kentang goreng oven) aku ragu-ragu dan berdiskusi dengan suami dan Sky: “Di rumah sewa memang ada oven di dapur, tapi aku nggak yakin apa ada kertas minyak untuk menaruh kentangnya di oven.” Tiba-tiba Sky menjawab: “Ada kok ma, aku sudah lihat.”

Heh?!? Dia sudah melihat kertas minyak di dapur? Dia memang menemaniku saat aku sehari sebelumnya mengecek isi laci-laci dan lemari dapur, seperti biasanya kalau kami baru sampai di tempat baru. Untuk mengetahui apa saja yang bisa kami pinjam dan gunakan. Tapi betulkah dia melihat ada kertas minyak? Aku sih nggak ingat dan rasanya nggak melihat juga. Dia bersikeras, bahkan sesudah aku menerangkan bahwa bakal repot kalau kentang sudah dibeli tapi ternyata nggak ada kertas minyak di rumah.

Ya sudah, jadilah kami membeli kentang goreng oven-nya dan bermobil pulang ke rumah. Segera sesudah sampai Sky berlari ke dapur rumah sewa. Ditariknya salah satu laci dapur dan tak lama kemudian, dengan senyum lebar penuh kemenangan di wajahnya, diserahkannya gulungan kertas minyak itu kepadaku. 😀

blog-1a

***
Vandaag begint de school weer na 2 weken herfstvakantie. De laatste week zijn wij in Duitsland geweest, in de regio Beieren. De hele week scheen de herfstzon en wat hebben we genoten! Van ons vakantiehuis in een boerderij-dorp (Sky vond de dieren allemaal prachtig), en van de uitstapjes naar de omringende mooie steden. We hebben Ochsenfurt, Rothenburg ob der Tauber, Würzburg en Ansbach (alleen het winkelcentrum) bezocht. En misschien wel het hoogte punt van de vakantie is een dagje naar het Playmobil Funpark in Zirndorf. Niet alleen voor Sky, maar ook voor papa en mama! Wat is het toch heerlijk als je kind evenveel geniet van een vakantie als jezelf. 🙂

blog-1bHieronder volgen de foto collage’s van de vakantie. Maar eerst iets grappigs, wat tegelijk heel bijzonder is. Op de tweede dag gingen we naar de lokale supermarkt om boodschappen te doen. Een groot voordeel om een vakantiehuis te huren, is dat je een compleet uitgeruste keuken ter beschikking hebt. En dus op je gemak kunt koken. We denken zelf dat we in de nabije toekomst niet meer in een hotel gaan verblijven. Maar goed, terug naar het verhaal. We waren in de supermarkt en ik was bezig onze dinermenu voor de komende dagen uit te stippelen. Bij de diepvries rösti’s zei ik hardop dat wij weliswaar een oven in het huis hebben, maar ik wist niet zeker of wij daar ook bakpapier hadden. Ineens zei Sky: “Ja hoor mama, die is er wel. Ik heb het gezien.”

Huh?!? Heeft ze bakpapier in de keuken gezien? Ze stond natuurlijk erbij toen ik alle lades en kasten de dag daarvoor opende, zoals gewoonlijk als ik bij een nieuwe plek aankom, om te kijken wat er allemaal zijn. Maar zou het waar zijn dat ze bakpapier tussen al die lades gezien heeft? Ik wist het in ieder geval niet meer. Maar ze hield vol, ook nadat ik haar uitlegde dat we een beetje probleem zullen hebben als het niet zo is. Want dan kunnen we de rösti aardappelen niet in de oven bereiden.

Dus hebben we de rösti’s gekocht en reden we naar huis. Eenmaal aangekomen, rende ze naar de keuken van het huis. Resoluut trok ze een la open en zwaaide kort daarna met een rol bakpapier, een grote overwinningsgrijns op haar gezicht. 😀

blog-3

blog-4

blog-5

blog-6

blog-7

blog-8

blog-9

blog-10

blog-11

blog-12

blog-13

blog-14

blog-15