Monthly Archives: March 2012

some photo’s and video’s

Standard

Klik di sini untuk melihat foto2 keluarga kecil kami. Link ini akan terus kami pakai untuk menaruh foto2 terbaru sampai ada album foto digital lain yang lebih permanen.

Akan ada link juga untuk beberapa video di Youtube, tunggu saja (jadi cek blog ini secara teratur!).

Saat ini aku belum bisa menulis terlalu banyak di blog ini. Semua klise tentang sibuk dan repotnya minggu2 pertama sesudah kelahiran memang benar. 4 hari terakhir aku mungkin totalnya cuma tidur 7 jam. Badan masih berasa kacau balau, hehe…Lagipula mulai hari ini kita harus mengikuti jadwal pemberian ASI (dan susu tambahan) yang sangat ketat, karena berat badan Sky ternyata turun banyak. Dalam minggu pertama beratnya boleh turun sampai 10% dari berat kelahiran, dan sekarang sudah sampai 9%. Jadi ASI sekarang sedang distimulans dengan pompa dan sementara harus ditambah susu khusus yang kita berikan dengan injeksi setiap 3 jam sekali.

***

Hier is de link naar wat foto’s (er zullen steeds meer komen, deze link blijft voorlopig de opslagplaats voor de foto’s van ons gezinnetje).

En de video’s komen er ook aan. Houd deze blog in de gaten!

Op dit moment kan ik niet zoveel in deze blog schrijven, de cliché van de hectische periode de eerste week (/weken) na de bevalling is gewoon waar. Heb 7 uur geslapen in de afgelopen 4 nachten en alles is nog voelbaar, daarnaast hebben we nu een strikte voedingsschema gekregen omdat Sky bijna op haar minimale gewicht is beland (zij mag 10% afvallen van het geboortegewicht en zij zit nu op 9%).

Advertisements

Little Sky is born!

Standard
 
 
Dari antara matahari, bulan dan bintang
Bayi mungil nan manis kita sudah datang
Hallo mama, hallo papa,
Ini aku, Sky Kirana!
 

***

Een lief klein kindje
Woonde tussen zon en maan
En wachtte daar tevreden
Tot het wiegje klaar zou staan.
 
En toen gleed uit de wolken
Ergens tussen maan en zon
Dat kindje naar beneden
Zo snel het kindje kon.
 
Dag mama, dag papa
Hier ben ik dan, Sky Kirana!

company’s newsletter

Standard

Ini sepotong berita dari majalah bulanan Helvoet, perusahaan tempat Joop bekerja. Judul kolomnya “tahukah Anda”, dan di baris pertama tertulis “bahwa Joop van Tuil sebentar lagi akan sibuk dengan popok bayi?” (sebetulnya terjemahan harafiahnya begini: “bahwa hidung Joop van Tuil sebentar lagi akan bergantung di atas popok bayi”, hehe, ungkapan Belandanya memang begitu). Sepotong berita ini mengakibatkan Joop sekarang tidak bisa lagi makan siang dengan tenang di kantin perusahaan. Mirip celeb, selalu saja ada rekan kerja yang penasaran dan bertanya-tanya, dan dia harus dengan sabar menjawabnya satu-persatu, seperti begini: “berapa lama lagi Joop? [emm 2 hari lagi]”, “lho, kamu sudah menikah toh? [sudah lama!]”, “o [diam]”, “istrimu seperti apa sih? [menunjukkan sebuah foto dari telefon]”, “bukan, maksudku seperti apa sekarang ini saat hamil tua [lebih banyak lagi foto ditunjukkan]”, “wow, gede juga ya perutnya! [ya iyalah, besok HPL-nya!]”, “kalau udah lahiran traktir kita semua lho ya, oh tapi kamu kan nggak suka ngikutin aturan biasa2 ya, jadi traktirannya bakal aneh2 nih? [hihi, tunggu aja ntar] …Jadi kesimpulannya Joop juga senang kok, mendapat banyak perhatian mendadak begini, hehehe… 😀

***

Een stukje uit de nieuwsbrief van Helvoet, het bedrijf waar Joop werkt. Het heeft ervoor gezorgd dat hij nu niet meer rustig zijn boterham in de kantine kan eten, hi hi…als een soort bekende persoon moet hij nu vaak geïnteresserde collega’s te woord staan en deze soort vragen beantwoorden: “hoe lang nog? [eh 2 dagen]”, “ben je al getrouwd dan? [al lang!]”, “o [stilte]”, “en, hoe ziet je vrouw eruit? [een foto uit de telefoon laten zien]”, “nee, hoe ziet ze er NU uit? [nog meer foto’s laten zien]”, “zo, dat is best een buik! [ja ja, morgen is zij uitgerekend!]”, “Nou je moet ons allemaal beschuit met muisjes trakteren hoor, maar oh je houdt toch niet van regeltjes hé dus beschuit zal het wel niet worden [gniffel gniffel]” …Hij vindt het stiekem best leuk hoor, al die aandacht… 😀

summer pregnancy dresses

Standard

Trend mode hamil untuk musim panas, hehehe…saat ini tinggal satu celana panjangku yang masih enak dipakai, dan jas musim dinginku yang paling besar (ukuran XL!) sudah tidak bisa dikancing lagi…jadi bisa dibayangkan betapa hepi-nya aku dengan cuaca cerah seperti sekarang ini, bisa pakai rok! 😉

***

Zomerse zwangerschapsmode, hi hi hi…ik heb maar één broek die nog past en mijn grootste winterjas (maat XL!) kan al lang niet meer dicht, dus je kunt je voorstellen hoe blij ik ben met dit rokjesweer! 😉

the early signs

Standard

Aku masih merasa baik-baik saja, setiap hari masih rajin berjalan kaki keliling kompleks untuk menikmati matahari musim semi. Sambil menangkap pandangan orang-orang kalau aku lewat dengan gaun manis (cieee…) yang tidak bisa lagi menyembunyikan perut hamil tuaku…hmm, hepi dan bangga rasanya! Biarpun begitu aku merasa hari H-nya sebentar lagi bakal tiba. Sudah makin banyak mengalami latihan kontraksi dan perut yang kencang. Dan sudah dua hari ini aku sering mengeluarkan lendir berwarna pink, plus apa yang aku yakini sebagai penyumbat mulut rahim (mucus plug). Ini berarti rahim sudah terbuka, biarpun tidak ada jaminan kalau kelahiran akan dimulai dalam waktu dekat (bisa segera atau masih beberapa hari atau bahkan minggu lagi). Yang menarik, aku bisa merasakan bahwa kepala si kecil sekarang sudah semakin turun ke rongga panggulku. Bukan hanya karena aku harus semakin sering ke wc dan duduk normal juga semakin susah (jadilah duduk a la ibu hamil dengan membuka kedua kaki, hehe, kan di rumah ini…), tapi dengan jari-jari biasa juga bisa aku rasakan, ada seperti bentuk bundar di antara tulang-tulang panggulku, yang tiap hari rasanya makin turun saja…

***

Ik voel mij nog goed, loop elke dag een rondje om van de zon te genieten. De blikken van mensen als ik voorbij loop met mijn mega-buik in een swingende jurk…leuk om ze op te vangen, trots ben ik! Wel heb ik het idee dat het niet zo erg lang meer gaat duren. Veel harde buiken en oefenweeën gehad. En al twee dagen verlies ik steeds rozige afscheiding en slijm, wat in mijn idee de slijmprop was (zeker weten doe ik niet, maar het was anders dan anders!). Het zegt eigenlijk niets over de tijdstip van de bevalling, het kan nog dagen of weken duren, maar zeker is dat de baarmoedermond nu open is. Ik kan overigens goed merken dat het hoofdje al verder ingedaald is, niet alleen omdat normaal zitten moeilijker gaat (dan maar met de benen wijd, hihi, ik blijf toch thuis) en dat ik (nog) vaker naar de wc moet, maar met mijn vingers kan ik gewoon een ronde vorm diep tussen mijn schaambenen voelen, elke dag steeds dieper, zo lijkt het…

attention for kids

Standard

Sadar atau tidak sadar, semakin kita sekarang sering memperhatikan anak-anak di lingkungan sekitar, semakin banyak hal yang menarik perhatian. Sayangnya tidak semua hal ini positif, malah kebanyakan bikin was-was dan bikin kita bertanya-tanya, di dunia macam apakah Little nantinya akan tumbuh besar? Tentu saja semuanya akan baik-baik saja, kita percaya itu. Ini hanya sedikit ungkapan kekhawatiran orang tua baru seperti kita-kita ini. Biarpun begitu, aku percaya bahwa banyak hal yang mengkhawatirkan seperti yang aku lihat di sekitarku ini, seharusnya ditanggapi dan mendapat lebih banyak perhatian. Banyak orang menganggap situasi2 berikut ‘normal’, tapi apa itu normal?

Kemarin kita makan es krim sambil duduk di bangku di pinggir jalan. Banyak anak kecil bersepeda atau berjalan kaki di sela-sela mobil2 yang melaju gila-gilaan, yang mana pengemudinya baru saja membeli sekantong ganja kering di coffeeshop di seberang si penjual es.

Beberapa hari lalu waktu kontrol ke bidan, semua yang waktu itu sedang duduk menunggu giliran menjadi saksi bagaimana seorang ibu yang juga sedang hamil tua, bersama anak lelakinya yang berumur kira-kira 3 tahun, diturunkan di depan pintu praktek oleh seorang pria sambil berteriak-teriak dan memaki-maki. Si anak tidak mendapat perhatian sama sekali dari ibunya, dia bahkan masuk sendirian ke kamar praktek waktu namanya dipanggil. Akibatnya si anak mencoba menarik perhatian orang2 yang sedang menunggu…berlari menjerit-jerit dan menari-nari (sebetulnya dia berbakat!) sepanjang lorong, menjatuhkan semua mainan2 sebelum akhirnya mulai mencari ibunya di antara kamar-kamar praktek.

Baru-baru ini aku juga ‘menyelamatkan’ seorang gadis kecil dari pintu putar supermarket. Dia bermain-main (dengan jari2nya!) di antara pintu putar, sementara ibunya berdiri di depan pintu sambil mengobrol dan merokok bersama ibu2 lainnya. Pintu semacam ini akan berhenti berputar kalau sensornya menyentuh sesuatu, aku tahu itu. Jadi si anak tidak akan kenapa-kenapa. Tapi kalau dia tetap berdiri di tengah2 pintu seperti itu tidak akan ada orang yang bisa keluar masuk juga.

Dan seberapa sering aku mendengar seorang bapak atau ibu yang membujuk anaknya yang berguling-guling di lantai dengan menjanjikan bahwa mereka akan pergi ke McDonalds kalau saja si anak mau berhenti menangis (aku berharap si bapak atau ibu ini ke McD beli apel untuk anaknya…). Dan juga seberapa sering kita tidak membaca di koran atau mendengar berita di TV bahwa lagi-lagi ada gadis2 muda yang ditemukan di sekitar rumah kami, yang dilacurkan oleh para loverboys dengan janji2 palsu, tapi terlebih lagi dengan memberi mereka perhatian extra yang tidak pernah mereka dapatkan di rumah?

Mungkin aku sekarang akan diomeli oleh para orang tua yang sudah berpengalaman, bahwa aku sungguh naif dan masih terlalu idealis. Apa aku tahu bahwa seorang anak tidak mungkin diperhatikan terus-menerus, 24 jam sehari dan 7 hari seminggu? Apa aku tahu betapa capeknya mengurus anak dan memberi perhatian nonstop? Tidak (/belum). Yang aku tahu adalah bahwa seorang anak harus tumbuh dengan kasih dan perhatian yang tulus. Di sebuah lingkungan di mana dia bisa merasa aman dan disayang. Harus ada yang bertanggung jawab atas hal yang tampaknya sederhana ini. Sayang bahwa banyak orang tua atau orang2 yang seharusnya bisa dipercaya oleh seorang anak, tidak bisa atau tidak mau melakukan tanggung jawab ini. Juga di sebuah kota seperti Rotterdam (yang terkenal sebagai kota multi-budaya, multi-etnis, dan sayangnya juga dengan angka kriminalitas dan jumlah daerah2 bermasalah yang cukup tinggi).

***

Nu we meer op de kinderen in onze omgeving gaan letten, bewust of onbewust, vallen er steeds meer dingen op. Helaas waren ze niet altijd even leuk, vaak moesten we juist ons hart vasthouden en ons afvragen in wat voor wereld Little straks gaat opgroeien. Het komt goed, natuurlijk is het zo, dit is maar een kleine uiting van bezorgheid bij beginnende ouders zoals wij. Het neemt echter niet weg dat ik bij sommige gevallen vind dat er meer aandacht geschonken moet worden aan wat de mensen tegenwoordig ‘normaal’ vinden. Wat is nou normaal?

Gisteren zaten we ijsjes te eten op een bankje langs de weg. Kleine kinderen fietsten of liepen tussen de voorbij scheurende snelle auto’s wiens bestuurders net een zakje wiet bij de coffeeshop hadden gescoord. Oja, de coffeeshop is tegenover de ijssalon, voor het geval dat je de omgeving even in je fantasie wilt verkennen.

Een paar dagen geleden bij de verloskundige waren we allemaal getuigen van hoe een hoogzwangere ‘collega’ met haar ongeveer 3-jarig zoontje door een schreeuwende en vloekende man op de praktijk werd afgezet. Het jochie kreeg vervolgens totaal geen aandacht van de moeder (zij ging alleen naar binnen toen haar naam werd geroepen), waarna hij onze aandacht probeerde te trekken…rennend gillend en dansend (talent had hij wel!) door de gang, alle speelgoed op de grond gooiend, om daarna pas zijn moeder te zoeken in een van de kamers.

Recent had ik ook een klein meisje van de draaideur van het winkelcentrum ‘gered’. Zij speelde (met haar vingers!) tussen de deuren terwijl haar moeder voor de draaideur stond in een rokend kringetje te kletsen. De deur gaat automatisch stoppen als zijn sensoren iets aanraken, dat weet ik wel. Het meisje zou dus niets mankeren, maar er konden ook geen mensen meer langs als zij tussen de deuren bleef spelen.

En hoe vaak heb ik niet de sussende woorden van een vermoeide pa of ma gehoord als een kind weer lag te rollen op de grond, dat ze snel naar de McDonalds zullen gaan als het kind maar stopt met huilen (ik hoop dat de pa of ma daar een zakje appels voor dat kind ging halen…). En hoe vaak hebben we niet in de krant gelezen of het nieuws gehoord dat er wéér jonge meisjes ergens hier in de buurt gevonden worden onder de vleugels van een sluwe aandachtgevende loverboy?

Ik word nu waarschijnlijk gebombardeerd door de ervaren ouders dat mijn naïviteit nog ver onder het gemiddelde ligt. Weet ik misschien dat ik geen 24 uur per dag, 7 dagen per week een kind onder mijn toezicht kan houden? Weet ik überhaupt hoe vermoeiend het is om een kind te hebben? Nee (nog niet). Maar ik weet wel dat een kind met aandacht en liefde moet opgroeien. In een omgeving waar hij of zij veilig en geliefd voelt. Iemand moet de verantwoording hiervoor nemen, en het is soms jammer dat de ouders of degenen die het kind moet kunnen vertrouwen, dit niet kunnen of willen geven. Dít is toch wat wij eigenlijk als ‘normaal’ moeten beschouwen. Ook in een stad als Rotterdam.

baking cookies

Standard

Mungkin karena aku sekarang punya waktu luang, dan mungkin juga karena ‘naluri bersarang’ (karena sudah makin dekat hari H-nya, begitu kata orang2), hari-hari ini aku suka mencoba-coba resep2 baru, baik resep masakan, dessert, maupun macam2 cake. Malam ini giliran: cookies. Aku dan Joop sama-sama belum pernah bikin cookies beneran, maksudnya yang benar2 dari tepung, mentega, telur dan gula, yang adonannya harus kita campur sendiri. Biasanya kita beli paket yang sudah setengah jadi, gampang dan praktis (favorit kita yang tinggal ditambah air dan di-mixer doang, hehe…). Tapi ternyata seru banget, bikin cookies sendiri! Aku bisa membayangkan serunya beraktivitas seperti ini bersama anak2, suatu hari nanti. Hasilnya juga tidak mengecewakan lho, biarpun kita yang bilang sendiri. Tapi masih musti latihan banyak2 nih, sebelum kita bisa dengan bangga bilang kita pintar bikin cookies, habis toppingnya gagal total, hi hi hi…karena itu foto yang dipasang di sini yang cookie-nya masih gundul tanpa topping deh 😀

***

Misschien omdat ik nu meer vrije tijd heb, of misschien ook een beetje door de nesteldrang (zal het toch waar zijn, ter voorbereiding van de grote dag?), heb ik deze dagen veel zin in nieuwe recepten proberen, zowel warme gerechten als toetjes, maar ook cakejes en vanavond: koekjes. Voor Joop en mij de eerste keer dat we ‘echte’ koekjes van bloem, boter, ei en suiker zelf gemengd en gekneed hebben. Meestal pakken we gewoon zo’n kant-en-klaar pakje, lekker makkelijk (‘alleen water toevoegen’, dat is onze favoriet, haha!). Het was erg leuk, koekjes maken! Ik kan voorstellen dat het een leuke activiteit is om ooit samen met de kinderen te doen. En het resultaat was ook niet slecht, al zeggen we het zelf. Wel nog een paar keer oefenen voordat we ons koekjesprins en -prinses durven noemen, want de topping van deze koekjes was grondig mislukt, hi hi hi…vandaar toch maar de foto van de nog kale koekjes geplaatst 😀