Monthly Archives: October 2014

making friends

Standard

blog

Kelas preschool Sky selalu dimulai dengan duduk di lingkaran. Awalnya Sky tidak suka, tidak mau ikut duduk di lingkaran. Tapi sekarang dia langsung berlari ke sana dan duduk begitu kelas dibuka (memang selalu butuh waktu untuk membiasakan diri). Anak-anak duduk di kursi-kursi kecil dan menyanyikan lagu “selamat pagi semua”. Satu-persatu anak-anak disapa, menyebutkan nama dan menggantung foto mereka sendiri di papan khusus.

Kami selalu datang tepat waktu, malah sering kepagian. Berangkat dari rumah seperempat jam sebelumnya untuk berjalan kaki bersama. Aku sendiri cuma butuh 5 menit untuk menempuh jarak ke sekolah. Tapi kaki-kaki kecil ditambah dengan rasa penasaran yang besar sering membuat perjalanan kami paling tidak menjadi dua kali lebih lama.

Pagi itu aku dan Sky sampai cukup pagi di sekolah. Pintu kelas dibuka dan kami boleh masuk. Sky langsung duduk di kursi di lingkaran. Teman-teman sekelasnya mulai berdatangan. Yang pertama, anak laki-laki, berseru bahwa dia mau duduk di sebelah Sky. Yang kedua, anak perempuan, berseru persis sama dan duduk juga di sebelahnya. Yang ketiga, anak perempuan lain, juga mau duduk di sebelah Sky. Tapi yah, sisi kanan dan kiri cuma muat buat dua orang ya, jadilah anak ini duduk di sebelahnya lagi. Geli juga melihatnya, seolah-olah Sky punya banyak fans di kelas, haha!

Sementara itu Sky terus berkonsentrasi mengamati pintu kelas. Saat E, sobat karibnya masuk, dia langsung berdiri dan duduk di ujung lain lingkaran yang kursi-kursinya masih kosong. Melambai ke arah E dan berseru: “E! Di sini, duduk di sebelahku!”, sambil tangannya menepuk-nepuk kursi kosong di sebelahnya. Hahaha….jadi Sky memilih sendiri siapa yang bakal duduk di sebelahnya, biarpun banyak temannya yang nge-fans sama dia! 😀

Ada satu kejadian lagi, beberapa hari kemudian. Kami memasuki gerbang depan sekolah bersamaan dengan salah satu teman sekelas Sky dan mamanya. Anak perempuan ini, kira-kira setengah tahun lebih tua daripada Sky, sangat pendiam dan cenderung pemalu. Aku belum pernah mendengarnya mengatakan sesuatu. Di sekolah maupun di tempat bermain, padahal kami sering bertemu karena rumahnya tidak terlalu jauh dari rumah kami. Mama anak ini mendekatiku dan berkata: “Anakku tidak pernah mau bergandengan tangan kalau menyanyi bersama di lingkaran. Kecuali dengan Sky. Karena katanya: Sky adalah temanku.”

Melihat dan mendengar ini semua, buat kami adalah pujian yang paling indah yang bisa diperoleh sebagai orang tua. Hal-hal lain semuanya bisa dipelajari. Tapi kepribadian tidak bisa. Kami sungguh-sungguh berharap Sky tetap bisa mengembangkan karakter dan hati baiknya, dan membawanya sepanjang hidup. Mama dan papa tampaknya harus belajar banyak dari Sky, kalau urusan berteman, hehehe…

blog1

***

Sky’s peuterklas begint altijd in een kringetje. Aan het begin vond Sky het helemaal niks, wilde ook niet in de kring zitten. Maar nu rent ze direct ernaartoe zodra wij de klas binnenkomen (kwestie van wennen, denk ik). De kinderen zitten op kleine poefjes en gaan eerst “goede morgen allemaal” zingen. Alle namen worden genoemd, iedereen hangt zijn of haar foto op een bord en zodoende wordt iedereen begroet.

We zijn er meestal netjes op tijd, vaak zelfs vrij vroeg. Ik neem een kwartier de tijd om samen met Sky het stukje naar school te lopen. Ikzelf kan binnen 5 minuten er zijn, maar met kleine beentjes en een hoog nieuwsgierigheidsgehalte duurt het minstens twee keer zo lang.

Die ochtend waren Sky en ik ook vroeg. De klasdeur ging open en we konden naar binnen. Sky ging gelijk op een stoeltje in de kring zitten. Een voor een kwamen haar klasgenootjes binnen. De eerste, een jongen, riep dat hij naast Sky wilde zitten, en dat deed hij ook. De tweede, een meisje, riep en deed precies hetzelfde. De derde, een ander meisje, riep dat óók zij naast Sky wilde gaan zitten. Maar ja, je hebt maar één linker- en één rechterkant. Dus dit meisje ging op de stoel ernaast zitten. Leuk om te zien, alsof Sky veel fans heeft in de klas, haha!

Intussen tuurde Sky aandachtig naar de klasdeur. Op het moment dat E, haar vriendinnetje te zien was, stapte ze op en ging op een andere plek zitten. Ze zwaaide naar E en riep: “E! Hier naast mij zitten!”, haar handje op de lege poef naast haar kloppend. Ze koos zelf wie naast haar mag zitten, ondanks de vele belangstelling van andere kindjes, haha! 😀

En nog een voorval, een paar dagen later. We kwamen de hek van de school tegelijk binnen met Sky’s klasgenootje en haar moeder. Het meisje, ongeveer een half jaar ouder dan Sky, is een heel rustig, vrij verlegen meisje. Ik heb haar eigenlijk nog nooit wat horen zeggen. Niet op school en ook niet buiten op de speeltuinen waar ik haar toch best vaak aantref. De moeder van dat meisje wilde mij wat vertellen: “Mijn dochter wil geen handjes vasthouden als in de kring samen wordt gezongen. Behalve de handjes van Sky. Omdat, zoals ze zelf zei: Sky is mijn vriendin.”

Dit alles gehoord en gezien te hebben, is voor ons eigenlijk de mooiste compliment wat je als ouders kunt hebben. Alle andere leuke dingen kun je leren. Maar we hopen van harte dat Sky een goed hart en een leuk karakter zal blijven ontwikkelen en met zich mee zal gaan dragen, levenslang. Mama en papa kunnen nog veel van Sky leren, wat betreft vrienden maken, haha…

blog0

2 years and 7 months old today! ♥

Standard

blog2

Akhir-akhir ini makin susah saja membuat foto dan film tentang Sky. Mungkin tidak kelihatan ya, karena blog ini toh penuh dengan foto dan filmnya, haha…tapi dari hari ke hari kami makin harus bekerja keras untuk mendapatkan material itu. Begitu dia sadar ada telefon, kamera atau video kamera yang diarahkan kepadanya, dia bakal memalingkan muka (kadang disertai pasang muka galak atau lucu), dan berhenti dengan apa yang sedang dilakukannya. Terutama yang terakhir ini yang tidak enak, karena kami jadi agak merasa bersalah kalau tiap kali kami mengambil kamera dia jadi berhenti beraktivitas (padahal aktivitas itu yang biasanya mau kami potret atau film). Yah, bawaan umur mungkin ya…hari ini tepat 2 tahun dan 7 bulan lho! Sejak hari ini dia bisa membuat simpul tali (disilang dan satu sisinya dimasukkan dari bawah lalu ditarik), dan bisa melepasnya sendiri juga. Wah dia senang banget, katanya: “Aku sudah hampir bisa mengikat tali sepatu sendiri!” Hehe…untuk itu kita masih harus belajar lebih banyak lagi lho Sky. Tapi langkah dasarnya memang sudah tercapai hari ini. Anak pintar! 🙂

***

Het wordt de laatste tijd steeds moeilijker om foto’s en video’s van haar te maken. Zou je misschien niet zeggen door de hoeveelheid materiaal die we in deze blog posten, haha…maar we moeten steeds harder werken om die foto’s en video’s te krijgen, merken we. Zodra ze bewust is van een telefoon, camera of videocamera die op haar gericht wordt dan draait ze weg, trekt zonodig een boos of gek gezicht en stopt met wat ze aan het doen is. Vooral het laatste is jammer, want het gevoel om haar te onderbreken als wij onze camera’s pakken is niet zo leuk. Het hoort bij de leeftijd denk ik…vandaag alweer 2 jaar en 7 maanden oud! Ze kan sinds vandaag een knoop maken (kruising maken, één touw in de ‘gat’ en allebei tegelijk trekken) en ook lostrekken. Helemaal blij is ze, zegt steeds: “Ik kan al bijna veters strikken!” Haha…daarvoor moeten we nog wat verder leren. Maar ja, de basis is er al. Goed geleerd hoor! 🙂

 

busy with her magnetic dress-up dolls

Standard

Sky suka sekali dengan set boneka magnet yang bisa diganti-ganti bajunya ini. Setiap hari dia selalu mampir duduk di depan kulkas dan tenggelam di dunianya sendiri. Dia ngobrol dengan boneka-bonekanya, memakaikan baju, dan membuat kreasi-kombinasi dari baju-gaun-sepatu-topi-tas yang kadang bagus banget dan kadang super aneh, hehe… 🙂

***

Sky vindt deze magnetische aankleedpoppetjes helemaal geweldig. Elke dag weer zit ze voor de koelkast en is dan bezig in haar eigen wereldje. Ze praat met de ‘meisjes’, kleedt ze aan en maakt de mooiste (en vreemdste) creaties met de kleertjes-jurkjes-schoentjes-hoedjes-tassen combinatie. 🙂

skirt and color preference (yellow!)

Standard

blog3Sky: “Mama, sebetulnya aku tidak terlalu suka rok jeans.”
Aku: “Oh…jadi kamu sukanya apa?”
Sky: “Rok menari gitu…rok tutu misalnya…”

Sejak beberapa minggu ini setiap malam Sky mau ikut memilih baju untuk dipakai esok harinya. Untuk menghemat waktu (alias untuk menghindari seluruh isi lemari pakaiannya dibongkar dan diacak-acak), aku selalu menyiapkan dua potong atau dua set pakaian. Dia boleh memilih mau memakai yang A atau yang B. Untung metode ini sampai sekarang masih efektif. Tapi sekarang dia bilang bahwa sebetulnya dia suka rok yang lebar a la princess/putri  begitu. Yah, mungkin era putri-putrian memang makin datang mendekat. Setengah dari lingkungan (teman-temannya mulai membawa-bawa Barbie juga), dan setengahnya dari kami sendiri sih (baru-baru ini dia kami beri DVD Dora yang bertema princess dan sebuah buku dongeng besar yang antara lain berisi cerita putri favoritnya Cinderella, Putri Salju dan si Tudung Merah).

Ngomong-ngomong tentang pilihan. Ada satu hal yang sejak awal mula tidak pernah berubah: warna favoritnya. Sejak dia punya pilihan yang jelas, pilihannya selalu jatuh pada warna kuning. Kalau menuruti kemauannya bisa-bisa tiap hari bajunya berwarna kuning, makan dari piring dan mangkuk kuning (memang begitu kenyataannya!), dan tiap gambar selalu diwarnai dengan pensil, spidol atau kapur kuning. Cuma kuning saja, tanpa warna lain. Di les musik atau les menari, kalau dibolehkan memilih sesuatu pasti kedengaran jelas darinya: “Aku mau yang kuning!”. Di foto 1 terlihat papa sudah membuatkannya mobil berwarna oranye dengan roda biru, dan dia boleh ‘mewarnai’nya dengan pin-pin. Bukan kejutan tentunya jika dia memenuhi seluruh mobil dan rodanya dengan pin warna kuning. Dan di foto 2 terlihat dia cuma mau duduk di mainan goyang yang berwarna kuning (dan sabar menunggu sampai anak yang duduk di atasnya selesai).

Aku pernah membaca sebuah artikel bahwa pilihan yang kuat begini bisa berubah drastis nanti sekitar umur 3. Karena anak-anak lalu menyadari perbedaan antar manusia, jadi sekaligus memperkuat karakter dan pilihan-pilihannya sendiri. Menurut artikel itu, aku sebaiknya tidak terlalu mengikuti pilihan warnanya saat ini. Misalnya dengan tidak terlalu banyak membelikannya benda-benda berwarna kuning. Karena bisa-bisa nanti dia malah menolak warna itu, karena merasa harus tampil beda. Tetap memberi variasi, itu yang terbaik.

blog4Tapi untuk sekarang, cuma buat seru-seruan saja, di bawah ini aku sertakan sebuah printscreen dengan arti pilihan warna pada anak kecil. Warna kuning dan ungu (karena ini warna favoritnya yang kedua), artinya seperti ini:
– Kuning: anak yang ceria dan gembira. Ekspresif dan pintar. Percaya diri, kreatif, ekstrovert dan cepat memaafkan.
– Ungu: warna kerajaan yang menggambarkan harga diri seorang anak. Biasanya disukai oleh anak yang mempunyai intuisi, rendah hati, dan toleran, yang juga biasanya dikagumi dan dihargai oleh teman-teman sebayanya.

Dan…cocokkah dengan kepribadian Sky saat ini? Hmm…kami rasa memang benar begitu! 🙂

***

Sky: “Mama, ik vind jeans rokjes eigenlijk niet zo mooi.”
Ik: “Oh…wat vind je mooi dan?”
Sky: “Dansrokjes…tutu ofzo…”

Sinds een paar weken wil Sky elke avond mee beslissen wat voor kleertjes zij de volgende dag gaat aantrekken. Om tijd te besparen (lees: om niet de hele kledingkast onderste boven gehaald te laten worden) leg ik nu standaard twee stuks of twee setjes kleertjes klaar. Ze mag A of B kiezen. Gelukkig werkt dit tot nu toe goed. Maar nu hoor ik dat ze eigenlijk alleen de prinses-achtige rokjes mooi vindt. Tja…misschien komt de prinsessen-tijdperk steeds dichterbij. Half door haar omgeving (haar vriendinnen beginnen ook te lopen met Barbie enz) en half natuurlijk door onszelf (krijgt ze recent van ons een Dora DVD episode sprookjesprinses en een groot sprookjesboek met haar favoriete verhalen Assepoester, Sneeuwwitje en Roodkapje er in).

Over voorkeur gesproken. Er is één ding die sinds het allerbegin niet is veranderd: haar favoriete kleur. Voor zolang zij een voorkeur voor kleur heeft, is het altijd geel gebleven. Als het aan haar ligt wil ze elke dag wel gele kleertjes aantrekken, van gele borden en kommetjes eten (gebeurt trouwens echt elke dag), met gele potloden, stiften en krijt alles inkleuren en tekenen (gebeurt ook echt). Als zij bij de dansles of muziekles iets mag kiezen dan klinkt het luid en duidelijk: “Ik wil die gele!” Op foto 1 zie je dat papa een oranje auto met blauwe wielen heeft gemaakt met de pinnetjes. Sky mag het afmaken, en geen verrassing: ze ‘kleurt’ de hele auto geel. En op foto 2, wilde ze alleen op de gele wip zitten (en wachtte ze dus geduldig totdat het vrij was).

Ik heb wel ergens gelezen dat deze soort sterke voorkeuren ergens in het derde levensjaar drastisch kunnen veranderen, omdat kinderen dan een besef van de verschillen tussen mensen krijgen, en tegelijkertijd ook hun eigen persoonlijkheid en voorkeuren versterken. Ik moet dus, volgens die artikel, niet te veel ingaan in haar tegenwoordige voorkeuren. Dus niet alleen maar gele spulletjes geven, bijvoorbeeld. Want straks wil ze dat misschien ineens allemaal niet meer, puur omdat ze geel zijn. Blijf variëren, is toch het beste.

Maar voor nu, alleen voor de lol, heb ik hieronder een printscreen van de betekenis van de kleur-voorkeur bij jonge kinderen gevoegd. Van geel en paars (haar tweede lievelingskleur).
De vertaling:
– Geel: een vrolijk, blij kind. Expressief en intelligent. Goede zelfvertrouwen, creatief, extrovert en kan snel vergeven.
– Paars: is een koninklijke kleur die de waardigheid van een kind afbeeldt. Meestal geliefd door een kind dat intuïtief, nederig en tolerant is, dat vaak ook bewonderd worden door zijn leeftijdsgenoten.

En…past het wel bij Sky? Hmm…we denken van wel ja! 🙂

blog2