Monthly Archives: May 2014

Dutch funfair

Standard

blog4

Foto-fotonya dibuat oleh om Sandy dan tante Amanda, waktu kami weekend kemarin mengunjungi atraksi hiburan rakyat (= ‘kermis’) di sebuah desa di dekat Tilburg. Apa sih yang lebih menarik buat turis (atau seperti istilah mereka sendiri: ‘petualang’) untuk bisa melihat negara lain dan penduduknya dari acara unik seperti kermis ini? 😀

blog3Sky ternyata tidak terlalu suka dengan karosel/komidi putar, langsung menangis waktu mulai berputar. Ini masih diulang-ulangnya berhari-hari sesudahnya: “Aku nggak suka naik komidi putar!” Yang mana kami lalu menjelaskan bahwa mungkin kalau dia sudah lebih besar sedikit lagi, nanti bakal mencoba lagi dan mungkin dia akan suka. Jadi sekarang kata-katanya agak berubah: “Aku nggak suka naik komidi putar. Aku masih harus tumbuh besar dulu!” Hehehe… Tapi sisa kermis-nya dia suka kok. Terutama waktu bersama mama bermain menyemprot air dan yang jelas jadi favoritnya adalah permainan menangkap/menjaring bola-bola terbang. Mungkin karena sesudahnya dia boleh memilih kado. Waktu kami bertanya dia mau apa: apakah mau boneka, bola, pesawat… jawabannya jelas dan tegas: “mobil-mobilan!” dan sesudahnya bahkan lebih spesifik lagi: “mobil pemadam kebakaran!”. Begitulah… 😉

***

Foto’s zijn gemaakt door oom Sandy en tante Amanda, toen we afgelopen weekend een typische Nederlandse kermis bij een dorp vlakbij Tilburg bezochten. Zeg nou zelf, waar is het nou voor toeristen (of zoals ze het noemen: ‘travellers / reizigers’) leuker om een land en de lokale mensen te zien dan bij zoiets als een kermis?! 😀

Sky had geen plezier in de draaimolen, begon gelijk te huilen toen die draaide. Dit heeft ze nog dagen daarna herhaald: “Ik vind de draaimolen niet leuk!” Waarna we haar vertelden dat misschien als ze iets groter wordt, dat we dan nog een keer proberen en dat ze het leuker gaat vinden. En dus zegt ze nu steeds: “Ik vind de draaimolen niet leuk. Ik moet nog groter worden!” Haha… Maar ze vond de rest van de kermis wel leuk. Vooral het met water spuiten en het spelletje balletjes vangen waren haar favoriet. Mede omdat ze daarna een cadeautje mocht uitkiezen. Toen we vroegen wat ze wilde: of een knuffel, een bal, een vliegtuig… antwoordde ze stellig: “autootje!” en daarna nog specifieker: “brandweerauto!”. Zodoende… 😉

blog9

blog6

blog7

blog5

blog8

reading, drawing, and writing

Standard

blog1

Membaca (foto atas): yang paling penting, menurut kami. Kunjungan ke perpustakaan dan toko buku adalah jadwal wajib mingguan. 😉

Menggambar (foto tengah): Sky mengumpulkan boneka-bonekanya, dan semua mendapat kertas dan spidol. Percakapannya berlangsung seperti ini (dalam bahasa Belanda): “Ya panda, kamu harus menggambar juga. Bukan di situ, tapi di sini, di kertas…Ya beruang, pakai warna kuning. Bagus itu. Senang ya, menggambar bersama-sama!” 😀

Menulis (foto bawah): Akhir-akhir ini Sky sering mau meniru “menulis” huruf (dan kadang bentuknya bisa mirip sesuatu!). Sebetulnya kami belum berencana mengenalkannya pada menulis huruf, tapi karena dia sendiri yang mulai, jadi kami kadang mengikuti kemauannya dan mengajarinya menulis. Pengenalan huruf-hurufnya sudah semakin bagus, mungkin karena seringnya kami menyanyikan lagu a-b-c, membuat puzzel a-b-c dan membaca buku-buku a-b-c, hehehe… 😀

blog2

***

Lezen (foto boven): is het aller belangrijkste, als dat aan ons ligt. Een bezoek aan de bieb en de boekwinkel is dan ook ons wekelijkse uitje. 😉

Tekenen (foto midden): Sky heeft haar knuffels verzameld en iedereen kreeg een stukje papier en een stift. Het gesprek ging zo: “Ja panda, je moet ook tekenen. Nee niet daar, hier op papier…Ja beertje, met geel tekenen. Dat is mooi. Samen tekenen, gezellig!” 😀

Schrijven (foto onder): De laatste tijd wil Sky vaak het alfabet schrijven “nabootsen” (het lijkt al soms echt op iets!). Aanvankelijk wilden we haar nog niet stimuleren met schrijven, maar omdat ze zelf er mee komt doen we dan maar mee. Haar a-b-c wordt ook steeds beter, ze herkent steeds meer letters, mede door het a-b-c liedje zingen, de a-b-c puzzels maken en het a-b-c boek lezen… 😀

blog3

precious (family) relationship

Standard

blog4Sky sedih. Ikut sedih melihatnya…aku belum pernah melihatnya seperti ini, dan aku tidak bisa membantunya. Di satu sisi aku senang karena dia akhirnya merasakan yang namanya hangatnya hubungan kekeluargaan. Tapi di sisi lain…keluarga yang ini tinggal jauh banget dan tidak bisa sering bertemu.

Bagaimana sebetulnya ceritanya?

Seperti yang sebagian dari pembaca sudah tahu, saat ini adik Stella dan istrinya sedang berada di tengah-tengah tur keliling dunia. Mereka bakal berada di Eropa kira-kira 3 bulan, di mana setiap kali setelah sekitar sebulan mereka bakal berada di Belanda lagi, untuk menjenguk Sky sebentar. Akhir minggu lalu mereka ada di Tilburg lagi, setelah menyelesaikan bagian pertama dari tur Eropa mereka. Seru dan menyenangkan sekali tentunya (biarpun isi blog-nya jadi tersendat karenanya, hehe), terutama buat Sky. Dia betul-betul menyukai tante Amanda. Biarpun tidak mengerti apa yang dikatakan lawan bicaranya (Sky bicara bahasa Belanda dan Indonesia, Amanda berbahasa Inggris dan Mandarin), bisa dilihat dan dirasakan betapa hangatnya hubungan mereka.

Dan setelah beberapa hari, kami harus berpisah lagi. Sebetulnya cuma sementara, karena sebulan lagi mereka akan kembali lagi (untuk mengembalikan mobil kami, hehe), tapi Sky sedih. Kami selalu memberitahu Sky secara jujur segala sesuatunya (dan dia memang mengerti semua!). Dia tahu bahwa om Sandy dan tante Amanda tinggal di Australia. Dan bahwa Australia itu bahkan lebih jauh lagi daripada Indonesia, tempat tinggal oma dan opa Indo. Dan bahwa itu betul-betul jauhhh… Aku masih ingat reaksinya waktu kami bercerita seperti itu. Dia terlihat berpikir keras, lalu bilang: “Naik kereta api?”  Ahhh tidak bisa sayang, naik kereta api tetap nggak sampai. Minimal nggak sampai dalam waktu yang masuk akal, hehe…

Bulan depan Sky bakal harus berpisah sekali lagi, sementara untuk yang terakhir kalinya, dengan om dan tantenya dari negeri ‘antah-berantblog3ah’. Kami bakal melambai-lambai selama mungkin, sampai puas. Dan mungkin…ya, siapa tahu, tahun depan kita bisa ketemuan lagi…

***
Sky was verdrietig. En het brak mijn hart… Ik heb haar nog nooit zo gezien. En ik kon haar niet helpen. Aan de ene kant ben ik blij dat zij nu eindelijk een besef krijgt van hoe warm familiebanden kunnen zijn. Maar aan de andere kant…die families wonen niet naast de deur en kan zij dus niet vaak zien.

Wat is nou het verhaal?

Nou, zoals sommige van jullie al weten, zitten mijn broer en zijn vriendin op dit moment in het midden van hun wereld tour. Ze zullen zo’n 3 maanden in Europa verblijven, waarvan ze telkens na 1 maand terug naar Nederland zullen komen om Sky weer even te zien. Afgelopen weekend waren ze dus voor een paar dagen weer in Tilburg, na hun eerste deel van de Europa tour. Hartstikke gezellig (maar daardoor was de blog weer vertraagd, haha), vooral voor Sky. Zij is enorm gehecht aan haar ‘tante Amanda’. Hoewel ze elkaar niet kunnen verstaan (Sky spreekt Nederlands en Indonesisch, Amanda spreekt Engels en Chinees), je ziet en voelt gewoon hoe die twee een mooie band hebben.

En dan, na een paar dagen, komt er weer een afscheidsmoment. Weliswaar tijdelijk, want over een maand zijn ze weer terug (om onze auto terug te geven, haha), maar Sky was verdrietig. We zijn altijd eerlijk tegen Sky geweest en vertellen haar ook alles (en ze begrijpt ook gewoon alles!). Ze weet dat oom Sandy en tante Amanda in Australië wonen, en dat Australië nóg verder weg is dan Indonesië, waar oma en opa Indo wonen. En dat dat echt écht ver is. Ik weet nog dat ze toen ging nadenken en zei: “Met de trein?”  Ahhh, nee schat, met de trein kom je er niet. Althans, niet binnen een acceptabele tijd.

Volgende maand zal Sky, voorlopig, voor het laatst haar oom en tante uit het verre land zien. We zullen hun goed uitzwaaien. En misschien…ja, wie weet, zullen we elkaar volgend jaar weer zien…

blog ye bye