Monthly Archives: September 2016

flower shadow

Standard

blog-1

Sky sedang duduk di wc di kamar mandi atas, memandangi jendela dan berkata:
“Tahu nggak mama, kalau aku malam-malam harus kencing, aku selalu memandang keluar jendela seperti ini. Aku suka sekali bayangan bunga yang terpantul di jendela, terkena cahaya dari luar.”

Sayang bayangan bunga yang dia maksud tidak bisa aku foto dengan baik. Tapi aku juga punya kebiasaan yang sama kalau malam hari harus ke wc, memandangi bayangan bunga itu. Aku ceritakan padanya, dan juga bahwa sebentar lagi kalau cuaca makin mendingin, bunganya sayang banget harus dicabut. Jenis ini tidak tahan dingin. Selain itu jendela kamar mandi selalu kami beri lapisan ekstra dari dalam supaya angin dingin tidak menyusup di sela-selanya. Akibatnya jendela tidak akan bisa dibuka sampai nanti musim semi lagi, saat cuaca mulai menghangat.

Sky berpikir sejenak, dan berkata: “Tapi kita kan bisa ‘menanam’ bunga palsu? Bunga plastik? Jadi tidak usah dirawat dan selalu terlihat cantik. Seperti bayangannya.”
Aku berjanji untuk memenuhi idenya ini.

***

blog-1b

Sky zat op de wc bij de badkamer boven, keek naar het raam en zei:
“Weet je mama, als ik ‘s avonds plassen moet, kijk ik ook altijd zo naar buiten. Ik vind de schaduw van de bloemen zo mooi, door het licht van buiten.”

Ik krijg de schaduw niet zo goed op de foto, dus ik kan niet precies laten zien wat er mooi aan is. Maar dat is precies wat ik ook altijd doe ‘s avonds, naar de mooie schaduw kijken. Heb ik tegen haar gezegd. En ook dat het binnenkort, omdat het nu al kouder is, de bloemen helaas weg moeten. Ze kunnen niet tegen kou, en daarnaast zullen we dit raam zodra het koud is van extra isolatie voorzien (gewoon plat plexiglas installeren). Het raam kan dan niet meer open, tot het weer lente wordt.

Sky dacht na, en zei toen: “Maar we kunnen er toch nep bloemen inzetten? Plastic bloemen? Dan blijft het altijd mooi. De schaduw blijft ook.”
Ik heb haar beloofd om het te doen.

blog-1a

I want to be…municipality!

Standard

blog-1Hari Rabu sore kemarin aku dan Sky bersepeda di kota. Dia baru saja mencoba les menari di tempat baru (tapi ternyata tidak terlalu suka…tentang ini nanti aku tulis di artikel blog lain). Karena cuaca panas sekali dan matahari bersinar terik, aku memilih jalan pulang yang teduh. Di satu sisi jalannya dipagari oleh pohon-pohon. Waktu melewatinya kami melihat banyak sekali buah pir kecil-kecil tersebar di jalan. Lucu banget. Ternyata itu semua pohon buah pir mini. Kami berhenti sebentar untuk mengamatinya lebih seksama. Aku mencoba memilih satu buah yang masih bagus untuk dibawa pulang. Susah, karena begitu jatuh dari pohon hampir semuanya pecah, bonyok atau hancur. Akhirnya kami menemukan satu yang masih lumayan utuh, untuk nanti ditunjukkan pada papa di rumah.

Lalu kami melanjutkan perjalanan bersepeda pulang. Sky bertanya: “Siapa sih yang sebetulnya menanam semua pohon itu?” Aku menjawab bahwa kemungkinan besar pohonnya ditanam oleh pemerintah. Dibalasnya: “Apa itu pemerintah?” Aku menjelaskan panjang lebar tentang orang-orang yang bekerja di pemerintah, yang mengatur kota dan segala pernak-perniknya. Pohon dan tanaman, jalanan, trotoar, tempat sampah, taman, sekolah…juga membuat paspor, mengatur lalu lintas dan rambu-rambunya, mengatur tempat parkir dan mendenda yang melanggar, membersihkan pup anjing dari tempat-tempat umum…

blog-1aDia mendengarkan dengan penuh perhatian, sampai kami nggak terasa sudah hampir sampai di rumah. Lalu tiba-tiba dia berbalik memandangku dan dengan serius berkata: “Tahu nggak mam, mungkin besok di sekolah aku akan bilang pada E (sahabat karibnya) bahwa kalau aku sudah besar nanti, aku mungkin mau jadi…pemerintah!” 😀
NB: Dia pernah bercita-cita bareng E bahwa saat besar nanti mereka akan menjadi dokter dan balerina bersama (iya, dua sekaligus…)

***

Afgelopen woensdagmiddag fietsten Sky en ik door de stad. Ze heeft net een proefles kleuterdans gehad (maar niet zo erg enthousiast over…daarover een andere blogpost). Onderweg naar huis nam ik een iets andere route met meer schaduw, want het was een warme, zonnige dag. Aan een zijde was de straat mooi begrensd door bomen. Toen we dichterbij kwamen zagen we dat er overal op de grond mini-peertjes verspreid lagen. Een leuk gezicht, het waren dus peren bomen. We stopten even om het beter te kunnen bekijken. Ik probeerde een mooi peertje te zoeken, wat best lastig was want eenmaal gevallen en op de grond waren ze gelijk beurs. Uiteindelijk hebben we eentje naar huis kunnen nemen, om aan papa te laten zien.

We fietsten daarna verder. Toen vroeg Sky: “Wie heeft die bomen eigenlijk allemaal geplant?” Ik antwoordde dat het waarschijnlijk de gemeente was die het gedaan heeft. Waarna zij zei: “Wat is dat, gemeente?” Er volgde mijn uitleg over mensen die voor de stad werken, die heel veel dingen over de stad regelen. Over bomen en planten, straten, stoep, vuilnisbakken, parken, scholen…ook paspoorten maken, verkeer en stoplichten regelen, parkeren en boete uitdelen, hondenpoep vegen…

Ze luisterde heel aandachtig, totdat wij onopgemerkt al bijna thuis waren. Toen keek ze ineens serieus naar mij en zei: “Weet je mama, misschien ga ik morgen op school aan E (haar beste vriendin) zeggen, dat ik later misschien een gemeente word.” 😀
PS: Ze heeft met E ooit afgesproken dat beiden later een dokter én een ballerina worden (ja ja, duo-baan…)

first week back to school

Standard

blog-1Libur sudah usai, sekolah sudah mulai lagi. Kerang lucu ini menunggu di meja tiap anak di hari pertama (tulisannya: ‘selamat datang di kelas’), bersama dengan nama mereka. Tema pertama adalah tentang laut dan pantai.

Biarpun Sky selama liburan senang-senang saja, dia sudah tidak sabar untuk masuk sekolah lagi. Walau begitu aku melihat bahwa dia harus beradaptasi lagi. Membiasakan diri lagi dengan segala kegiatan di sekolah.

Kemarin dia bertanya kapan ‘vrijdag‘ (artinya: hari Jumat). Sesaat kemudian aku baru menyadari kalau yang dia maksudkan adalah ‘vrije dag‘ (artinya: hari libur). Maksudnya weekend, saat dia tidak harus pergi ke sekolah. Bukan karena dia capek sekali, tapi ya itulah, harus beradaptasi lagi.

10 anak di kelasnya naik ke kelas 3. Ada 7 anak baru. Sebelum libur Sky duduk paling depan di kelas, sekarang paling belakang. Tadinya dia berpasangan dengan seorang anak berumur 6 tahun (yang sekarang sudah naik ke kelas 3), harus selalu bergandengan tangan kalau berjalan keluar. Sekarang dia boleh memilih seorang anak yang baru masuk sekolah untuk dibimbing. Dia bangga sekali. Seperti hari ini, dia bercerita bahwa teman gandengannya itu hilang sebentar, tapi lalu dia temukan (ternyata sedang berjalan kembali ke kelas sendiri), lalu dikembalikan masuk ke barisan dan digandeng. Begitulah, banyak perubahan yang sedang dia alami. Jadi selebihnya kami santai-santai saja dulu di rumah. Memberinya kesempatan untuk beristirahat. Untungnya setiap sepulang sekolah ceritanya banyak dan bersemangat, yang mana selalu kami dengarkan dengan senang hati.

***

blog-1aDe school is weer begonnen. Een schelp lag op de eerste dag op tafel bij elk kind, samen met hun naam. Het eerste thema is over zee en strand. Hoewel Sky zich niet verveelde tijdens de vakantie, heeft ze toch veel zin om weer naar school te gaan. Maar ik merk dat ze er even in moet komen. Weer wennen aan het hele school gebeuren.

Gisteren vroeg ze wanneer het weer “vrijdag” is. Het duurde even voordat ik begreep dat ze op ‘vrije dag’ doelde, dus wanneer het weekend is. Dat ze niet naar school hoefde. Niet dat ze erg moe is, maar gewoon…even wennen.

10 kindjes van haar klas zijn naar groep 3 gegaan. Er zijn 7 nieuwe gezichtjes bijgekomen. Vóór de vakantie zat Sky helemaal vooraan in de klas, nu helemaal achteraan. Eerst had ze als loopmaatje een kindje van 6 jaar (die naar groep 3 ging), nu heeft ze gekozen om een jonger kind te ‘begeleiden’, wat ze best trots op is. Zoals vandaag, ze vertelde dat ze haar loopmaatje even kwijt was, maar weer gevonden en terug naar de rij heeft gebracht (dat kindje wilde al zelf naar de klas lopen). Al met al veel veranderingen die zij moet verwerken. Dus voor de rest doen we rustig aan. Gelukkig komt ze met veel verhalen thuis, waar wij heel graag naar luisteren.