Monthly Archives: March 2015

we’re taking a break!

Standard

blog

Sebentar lagi (besok!) kami akan menjalani petualangan besar. Sebuah petualangan yang sudah pasti akan memberi banyak momen dan kenangan untuk keluarga kecil kami. Jadi kemungkinan besar blog ini akan sepi di 4 minggu mendatang. Tapi sesudahnya kami akan menulis lagi, menceritakan suka duka pengalaman dan petualangan kami, moga-moga dengan banyak cerita dan foto-foto seru ya! 🙂

Oya, hari ini Sky menyinggung cerita monsternya sedikit.
Katanya: “Mama, monster-monster kecilnya tidak ada kok kemarin malam, juga waktu kamarnya gelap.”
Sesaat kemudian dia melanjutkan: “Aku pikir mereka sedang pergi ke toko.”
Aku: “Untuk belanja?”
Sky: “Bukan, bukan untuk belanja. Ke toko untuk beli pensil…”
😀

***

We gaan zeer binnenkort (morgen!) een groot avontuur tegemoet. Eentje die ongetwijfeld veel momenten en herinneringen voor ons gezinnetje zal bezorgen. Er zal dus waarschijnlijk niet veel geblogd gaan worden de komende 4 weken. Maar daarna zullen we een verslag brengen met hopelijk veel leuke verhalen en foto’s! 🙂

Oja, vandaag kwam Sky toch even terug op haar monstertjes verhaal.
Ze zei: “Mama, de monstertjes waren er vannacht niet hoor, ook niet toen het donker was.”
En na een tijdje vervolgde ze: “Ik denk dat ze naar de winkel gaan.”
Ik: “Boodschappen doen?”
Sky: “Nee, geen boodschappen doen. Naar de winkel om potloden te kopen…”
😀

Advertisements

first (pink) monster invasion

Standard

blog

Ini percakapanku dengan Sky malam ini waktu aku mengantarnya tidur:

Sky: “Mama, aku melihat benda-benda berwarna pink di kamar mama papa…”
(sebagai info: sudah beberapa waktu ini dia selalu terbangun tengah malam, biasanya untuk kencing, dan sesudahnya selalu minta tidur di ranjang besar bersama kami)
Aku: “O? Benda-benda apa itu?”
Sky: “Itu monster kecil. Tapi bukan hanya warna pink, ada juga warna-warna lain…biru, kuning…ada banyak sekali. Mungkin ribuan. Tapi semuanya kecillll sekali…” (dia berguling dari punggung ke perutnya, untuk menunjukkan dengan dua jari seberapa kecil benda-benda itu menurutnya, sekitar 1 cm besarnya).
Aku: “Lalu, benda-benda itu ngapain aja?”
Sky: “Mereka nggak ngapa-ngapain, sama sekali. Nggak bisa bicara juga kok. Mereka punya papa dan mama, tapi sedang pergi jalan-jalan. Jadi anak-anaknya juga mau jalan-jalan, tapi ke arah yang lain. Dan mereka punya ranjang banyak sekali, jauh lebih banyak dari jumlah mereka sendiri. Semuanya berwarna-warni. Karena mereka punya banyak teman…”
Aku: “Oh, jadi teman-temannya bisa menginap bersama mereka?”
Sky: “Ya. Tapi mama, aku agak takut lho sama mereka… Biarpun memang mereka lumayan baik sih. Kalau gelap mereka semua bangun, dan kalau terang mereka tidur lagi. Tapi kadang, cuma kadang-kadang, mereka ada juga kalau terang. Tapi mereka tidak bisa membuka pintu, karena mereka sangat sangat kecil.”

Jujur aku tidak tahu harus bereaksi bagaimana waktu mendengar ini semua. Rasanya tadi juga aku cuma menjawab sebisanya, untuk menunjukkan betapa aku tertarik pada ceritanya (dan memang begitu adanya, wah spektakuler banget kan yang dia ceritakan!). Tentu saja aku mencoba untuk menekankan bahwa dia tidak perlu takut pada monster-monster itu, dan bahwa mereka justru bisa menjadi temannya (dll…dll…), tapi penasaran juga nih apakah cerita ini bakal ada kelanjutannya.

Diam-diam aku sebenarnya punya dugaan, dan dugaan ini ternyata sama persis dengan pemikiran Joop waktu aku menceritakan percakapan kami kepadanya: Kemungkinan besar Sky sempat melihat ke arah lampu, saat dia terbangun tengah malam dan kami menyalakan lampu kamar. Kemungkinan juga itu terjadi beberapa minggu lalu saat dia masih agak sakit, jadi lebih peka lagi terhadap sinar terang. Tahu sendiri kan, masuknya sinar mendadak seperti itu biasanya bisa menjadi bola-bola cahaya berwarna-warni yang tinggal di retina mata. Waktu sakit dia sering tidur bersama kami, dan sepertinya kenangan bola-bola warna-warni itu tetap tinggal dan sekarang menjadi cerita baru. Atau…begitulah dugaan kami…tapi malam ini sebelum tidur kami bakal mengecek kolong bawah ranjang kami dulu deh, hehe… 😉

***

Dit is het gesprek vanavond toen ik Sky naar bed bracht:

Sky: “Mama, ik heb in je kamer allemaal roze dingetjes gezien…”
(ter info: ze wordt al een tijdje bijna elke avond een keer wakker, meestal om te plassen, en dan wil ze bij ons in het grote bed slapen)
Ik: “O? Wat voor roze dingetjes dan?”
Sky: “Het zijn monstertjes. Maar niet alleen roze hoor, er zijn ook andere kleuren…blauw, geel… En het zijn er heel veel. Misschien wel duizend. Maar allemaal zó klein…” (zij draaide zich om om te liggen op haar buik, liet met twee vingers zien hoe klein die dingen zijn volgens haar, ongeveer 1 cm groot).
Ik: “Wat doen ze dan allemaal?”
Sky: “Ze doen niks, helemaal niks. Kunnen ook niet praten. Ze hebben wel papa en mama, maar die zijn even op stap. Dus de kindjes willen ook op stap, maar dan de andere kant op. En ze hebben heel veel bedjes, veel meer dan zijzelf nodig hebben. Allemaal met verschillende kleuren. Omdat ze veel vriendjes hebben…”
Ik: “Oh, gaan de vriendjes bij hen logeren?”
Sky: “Ja. Maar mama, ik vind ze een beetje eng hoor… Ze zijn wel een beetje lief, dat wel. Als het donker is gaan ze opstaan, en als het licht is gaan ze weer slapen. Maar soms, heel soms, zijn ze er ook als het licht is. Maar ze kunnen de deur niet opendoen, want ze zijn zó klein.”

Ik wist eerlijk gezegd niet precies hoe ik er moest reageren. Heb volgens mij ook maar wat geantwoord, om mijn interesse te tonen (en dat was ik ook zeker, wat een verhaal!) en om haar woorden volledig te horen. Natuurlijk heb ik haar benadrukt dat ze die lieve monstertjes niet eng hoeft te vinden en dat ze haar vriendjes kunnen worden (enz…enz…), maar ben wel erg benieuwd of dit verhaal een vervolg gaat krijgen.

Stiekem heb ik wel een vermoeden, en het is blijkbaar precies dezelfde als Joop’s vermoeden: Ze heeft waarschijnlijk in de lamp gekeken, midden in de nacht toen ze ineens wakker werd en wij de lamp aandeden. Het zijn de gekleurde lichtflitsen die in je netvliezen blijven hangen. Waarschijnlijk een paar weken geleden toen ze niet zo lekker voelde en dus nóg gevoeliger voor het felle licht. Toen sliep ze vaak bij ons en blijft de herinnering blijkbaar in een ander verhaal leven. Tenminste…dat denken we dan hè, maar we kijken nu wel eerst onder het bed voor het slapen gaan. 😉

blog1

be nice, but not too nice

Standard

blogAda satu hal yang masih menjadi pemikiran dari wawancara dengan Ibu Guru hari Kamis lalu: Setelah Ibu Guru mengatakan bahwa Sky sangat sedikit, bahkan tidak pernah mengalami konflik di sekolah, Joop bertanya apakah Sky cukup asertif. Apakah dia bisa membela dirinya sendiri dan tidak selalu menurut/manut pada anak-anak lain. Sebuah pertanyaan yang logis, karena kami sering melihat betapa Sky kadang justru terlalu baik. Dia akan memberikan mainan yang sedang dimainkannya pada anak lain kalau diminta. Dia akan cepat-cepat meluncur dari perosotan kalau melihat ada anak lain menunggu di belakangnya. Dia sangat mengerti arti kata “berbagi”, tapi sering dengan merugikan dirinya sendiri, karena banyak rekan seumurnya masih susah memahami hal itu; “berbagi”.

Ibu Guru harus berpikir keras sebelum bisa menjawab pertanyaan Joop, dan akhirnya berkata bahwa memang itu salah satu poin yang harus lebih diperhatikan di tahun ke depan. Dia sendiri belum kepikiran tentang hal itu, dan belum pernah melihat dengan mata kepala sendiri, tapi memang dia menduga bahwa Sky akan menghindari konflik dan situasi yang menuju ke arah itu. Memang susah sih ya, untuk menjaga keseimbangan. Harus jadi anak baik, tapi juga tidak boleh terlalu baik. Berbagi, tapi tidak semua. Peka terhadap anak lain, tapi tidak melupakan diri sendiri. Oh, betapa banyak yang gadis kecil kami akan alami dan pelajari di masa-masa mendatang. Kami berharap bahwa kami sebagai orang tuanya boleh mendukungnya dari latar belakang, karena semua hal itu harus dia alami sendiri.

Di foto terlihat hasil karyanya hari ini. Seorang anak perempuan berambut merah dengan gaun selotip glitter, memegang balon di tangannya dan dinaungi awan di atas kepalanya (ini sepenuhnya kreasinya sendiri, aku cuma membantunya menggunting selotip karena dia belum terlalu bisa menggunakan gunting). Dan lihat deh betapa bagus dan rapinya dia mewarnai gambar Cinderella dan pangeran! Semua dia warnai sendiri, dengan sabar dan penuh konsentrasi. Tentu hasilnya harus ditempel di dinding wall-of-fame tempat memajang hasil karya mewarnainya! 🙂

***

Een kleine kanttekening van het leuke oudergesprek afgelopen donderdag: Nadat de juf heeft verteld dat Sky in de klas weinig tot geen conflicten heeft gehad, vroeg Joop of zij dan wel assertief genoeg is. Of zij zichzelf weet te verdedigen en niet iedere keer  toegeven aan andere kindjes. Een terechte vraag, want we zien dat Sky soms té lief is. Zij zal haar speelgoed waarmee ze nog bezig is weggeven als andere kindjes ernaar vragen. Ze glijdt heel snel van de glijbaan als ze ziet dat er een kindje achter haar zit. Ze begrijpt het woord “delen” maar al te goed, soms ten nadele van haarzelf want veel van haar leeftijdsgenootjes vinden het nogal een moeilijk fenomeen; “delen”.

De juf moest wel even nadenken, en zei toen dat het inderdaad een punt is om bij het volgende schooljaar beter op te letten. Ze heeft er zelf nog niet aan gedacht en nog niet echt gezien, maar ze denkt inderdaad dat Sky eerder een conflict gaat vermijden als de situatie zich voordoet. Lastig is dat, om zo’n soort balans te houden. Je moet lief zijn, maar ook weer niet té lief. Delen, maar niet alles. Anderen observeren, maar jezelf niet vergeten. Oh, wat zal onze meid nog heel veel leren en meemaken de komende tijd. We hopen dat wij haar dan altijd vanuit de zijlijn mogen steunen, want veel moet ze toch zelf ervaren.

Op de foto’s zijn haar creaties van vandaag. Een roodharig meisje met glitter-plakband jurk met een ballon in haar hand en wolken boven haar hoofd (dit heeft ze volledig zelf verzonnen, ik heb haar alleen geholpen met de plakband knippen, want een schaar bedienen kan ze nog niet zo goed). En moet je de gekleurde Assepoester en de prins zien! Zó mooi en netjes gekleurd. Helemaal zelf gedaan, de tijd nemend en met volle concentratie. Het verdient natuurlijk een plek op haar kleurplaten wall-of-fame! 🙂

blog1