Tag Archives: life

growing power

Standard

blog 5

Di tengah trotoar dia berhenti, turun dari skuter/otopetnya. Matanya memandangku lekat-lekat: “Mam, tadi di sekolah aku tiba-tiba merasa…bahwa aku kuat, bertenaga. Bahwa aku bisa ikut berlari, bisa meloncat lebih tinggi. Teman-temanku bisa berlari cepat sekali, tapi sekarang aku merasa bahwa aku juga bisa.”

Perasaan yang menyenangkan pasti, seperti yang kukatakan padanya. Seolah ingin membuktikan ucapannya, dia berhasil meraih palang di rumah panjatan di tempat bermain yang tadinya tidak bisa dia capai, biarpun dengan meloncat. Sekarang tiba-tiba bisa dijangkaunya, begitu saja.

Mungkin ini efek kejadian di pagi harinya juga. Pagi itu kami memberitahunya bahwa Ibu guru yakin dia boleh naik ke kelas 3 sesudah libur musim panas nanti (bulan Agustus). Sebetulnya kami (dia juga) sudah tahu sejak interview orang tua-guru bulan Februari lalu, tapi sekarang sudah betul-betul resmi. Dia senang, tapi juga merasa spannend/tegang. Kelas baru, dengan sebagian besar teman-teman baru, di mana dia kemungkinan besar adalah yang paling muda. Tapi minimal sudah ada kepastian, jadi dia bisa mempersiapkan diri, terutama secara mental. Kami orang tuanya juga ikut spannend, hehe… Penasaran sekali bagaimana dia nanti menjalani kelas barunya. Kita tidak bisa mengatur segala-galanya, tapi yang jelas kami berharap sepenuh hati semoga masa sekolahnya berkesan dan penuh kenangan indah. 🙂

Note: Di Belanda resminya anak yang berumur 6 tahun sebelum atau saat libur musim panas boleh naik ke kelas 3, kalau sudah siap. Siap dalam arti si anak sudah bisa berkonsentrasi dan mengerjakan tugas secara mandiri. Karena di kelas 3 anak mulai belajar membaca, menulis dan berhitung. Terkadang ada pengecualian, kalau anak memang belum siap maka dia boleh duduk setahun lagi di kelas 2. Dan seperti Sky, kalau memang terbukti sudah siap secara fisik dan mental, maka boleh naik kelas walaupun dia baru saja berulang tahun ke-5.

***

blog 5b

Midden op de stoep stopte ze, stapte van haar step af. Ze keek mij ernstig aan: “Mam, ik voelde vandaag op school ineens…dat ik kracht heb. Dat ik mee kan rennen. Dat ik hoger kan springen. Mijn vriendinnen kunnen snel rennen maar nu voel ik dat ik dat ook kan.”

Een heerlijk gevoel, lijkt mij, en dat heb ik ook tegen haar gezegd. Alsof zij dat wil bewijzen, hing ze kort daarna aan een rekstok bij de speeltuin waar ze tot voor kort niet kon reiken, ook niet door te springen. Nu wel, zomaar.

Misschien speelt ook een rol dat wij haar die ochtend vertelden dat zij, volgens haar juf, na de zomervakantie zeker naar groep 3 gaat. Dat weten wij (zij ook) eigenlijk sinds het laatste oudergesprek in februari, maar nu is het helemaal officieel. Zij vindt het leuk, maar ook spannend. Een nieuwe klas, met merendeel nieuwe kinderen, waar zij waarschijnlijk de jongste zal zijn. Maar nu er zekerheid is, kan zij zich voorbereiden op wat er komen zal. Wij vinden het ook spannend, super benieuwd hoe ze het straks gaat ervaren. Je hebt niet alles in de hand, maar we hopen van harte dat zij hele leuke en leerzame tijd zal beleven op school. 🙂

blog 5a

life will go on, with new glasses

Standard

blog 4bSky duduk termenung dan berkata lembut: “Tahu nggak mama, kadang aku berpikir…apakah semua ini berlanjut terus. Apakah hidup terus berjalan… Apakah hidup sesuatu yang menyenangkan? Dan kita, sebetulnya kita ini apa ya?”
Ahh, filsuf kecil kami. Bukan kali itu saja kami terpesona dengan isi pikirannya. Tentang hidup dan mati, tentang cara kerja tubuh kita, tentang Tuhan dan kepercayaan, tentang alam semesta dan segala isinya, tentang asal-muasal manusia… kadang susah dipercaya bahwa kami “harus” membicarakan segala hal ini dengan anak berusia 5 tahun.

Minggu ini dia mendapatkan 2 kacamata baru: yang biasa dan kacamata hitam. Setelah 2,5 tahun kacamata lamanya harus diganti. Sudah terlalu kecil untuk ukuran wajahnya dan silindernya juga ternyata berkurang sedikit. Dia cepat sekali terbiasa dengan kacamata barunya, yang buatnya adalah yang paling bagus sedunia! 🙂

***
Sky zat dromerig voor zich uit te staren en zei mijmerend: “Weet je mama, soms denk ik…of alles gewoon door gaat. Of het leven zó door gaat…Is het fijn zo, het leven? En wat zijn wij eigenlijk?”
Ahh…onze kleine filosoof. Het was niet de eerste en enige keer dat wij geconfronteerd worden met haar gedachtes. Over leven en dood, over de werking van ons lichaam, over God en geloof, over het heelal en de ontstaan van mensheid…het is soms niet voor te stellen dat wij al deze kwesties “moeten” bespreken met onze 5-jarige.

Ze kreeg deze week haar nieuwe bril én zonnebril. Na 2,5 jaar is haar oude bril aan vervanging toe. Te klein geworden voor haar gezicht, en haar sterkte is ook iets afgenomen. Ze went er heel snel aan, en vind haar bril de mooiste die er is! 🙂

blog 4

blog 4a

cow dance and hot air balloon

Standard

blog 3ablog 3bblog 3cblog 3dblog 3g

Akhir minggu lalu cuacanya enak banget, dan kami mengunjungi dua aktivitas seru. Foto atas: ‘tarian sapi’. Selama musim dingin sapi-sapi di sini dikurung di kandang dan cuma makan jerami kering. Jadi begitu dilepas lagi pertama kali ke padang rumput mereka senangnya luar biasa, jadi melonjak-lonjak kegirangan begitu, seolah menari.
Foto bawah: open day di sebuah perusahaan balon udara yang namanya istimewa: Sky! Enggak naik balon ke udara sih, tapi boleh berjalan masuk ke balon udaranya…seru!

***

Afgelopen weekend hebben we genoten van prachtig lente weer en leuke activiteiten. Foto’s boven: de ‘koeiendans’. Springende koeien die voor het eerst weer in het weiland en op het groene gras mogen na maanden in de stal te hebben doorgebracht. Foto’s onder: open dag bij een ballonvaart bedrijf met de prachtige naam: Sky! 🙂 We zijn niet in gaan luchtvaren hoor, maar wel in de ballon gelopen…best cool!

blog 3hblog 4blog 4ablog 4b

5 years old! ♥ (and other moments)

Standard

blog 4d

Banyak sekali yang terjadi 2 minggu belakangan ini. Saking banyaknya sampai susah memutuskan persisnya mau menulis apa. Jadilah begini saja, kumpulan foto-cerita-kolase dari semua kejadian itu. Rangkaian kenangan dan moments yang tidak boleh terlupakan. Begitu berharga…
Tentu saja dimulai dari momen yang paling istimewa : Sky berulang tahun yang ke-5!!!
(sesudah itu sementara beralih ke bahasa Inggris ya, karena susah ternyata menulis dalam dua bahasa kalau foto2nya berurutan begini).

***

Er gebeurt de laatste weken zo veel…zó veel dat het overweldigend wordt en ik niet kan beslissen waarover ik precies wil schrijven. Dan maar een soort van foto-verhaal-collage van alle gebeurtenissen bij elkaar maken. Een ratjetoe van herinneringen en momenten die nooit vergeten mogen worden. Zo dierbaar en zo waardevol…
We beginnen natuurlijk met het belangrijkste moment : Sky is 5 jaar geworden!!!
(daarna alles even in het Engels, want het is best lastig om elke foto twee keer uit te leggen).

blog 3

She didn’t want a birthday party, instead she asked if we could go see some ‘new’ animals. So the day after her birthday, we went to a zoo we’ve never been before. We got lucky, she was chosen to kiss the seal! (very wet, she said afterwards) 😀

blog 3a

blog 4

We went for a routine half-yearly eye-check. The orthoptist said her glasses are getting too small for her face. After 2,5 years she finally will get a new pair. Her eyes were dilated and examined. Good news: her cylinder drops by a half for both eyes!

blog 3b

Once in two months, parents are allowed to join the swimming lessons (or watch from the poolside). That Friday, we were lucky to watch her being promoted to the second class. This video shows when the teacher announced her promotion at the end of the lesson and asked her to show her leg strokes:

We also visited some green houses during their open day. Especially the bell pepper/paprika green house was quite special, because it has almost the same name as our family name (only slightly different in spelling).

blog 3dblog 4a
And we went to visit Oma, to celebrate Sky’s birthday. It was such a nice weather so we got some ice creams in the city centre, Grandma’s treats! 🙂

blog 4c

blog 4b

Sky also had a try-out violin lesson where the teacher uses a parent-student method, which means parents would have to follow the same lessons their children do, to be able to help and supervise them. This is just a try-out though… Sky likes it, but we think we would start with piano lessons first (being practical because I play piano and we have one at home).

blog 3e

Montessori day at school. Sky is chosen to perform one of the openingacts. She couldn’t sleep the night before, being so nervous. Well who wouldn’t, when the next day you have to stand on the stage in front of 650 people. But she did a great job, and was so relieved after the show!

blog 3f

 

 

little butterflies

Standard

blog 3

Sky: “Aku nggak suka melihat jari-jari kaki. Nggak enak dilihat. Kecuali jarinya T. Punya dia jari kakinya bagus.”

T itu salah satu anak laki-laki di kelasnya. Persis setahun lebih tua, baru saja berulang tahun ke-6. Akhir-akhir ini kami makin sering mendengar namanya. “Menurutku dia anak baik, aku suka”, kata Sky. Dan memang begitu adanya. Kemarin aku ikut mendampingi kelasnya mengunjungi museum. Kebetulan Sky dan T ada di grupku, bersama 3 anak lain. Setelah 2 jam bersama-sama aku mengakui bahwa Sky memang benar: T itu anak baik.

Saat berjalan kaki ke museum T sempat memetik setangkai bunga dandelion. Selama di museum bunganya dia pegang terus (kecuali kalau dia ingin melakukan sesuatu, maka aku boleh memeganginya sebentar). Di perjalanan pulang ke sekolah aku melihat Sky dengan bunga itu di tangannya. Bunganya sih sudah layu. Tapi waktu aku berjalan di belakang mereka, mengamati dua anak yang asyik mengobrol dengan bunga itu di tengah-tengah…mau tidak mau aku senyum-senyum sendiri. 🙂

Oya, kalau ada yang bertanya-tanya seperti aku, bagaimana ceritanya kok Sky bisa melihat jari-jari kaki T di kelas? Nah, ternyata begini: T sedang belajar berhitung, menjumlahkan sampai 20, tapi jari-jari tangannya tidak cukup. Jadi dicopotnya sepatu dan kaus kakinya, dan dengan demikian jari-jari kakinya bisa ikut dipakai. 😀

NB: Satu lagi detail tambahan. 😉 Dua minggu sesudah tulisan ini Sky berulang tahun. Di kelas dia boleh duduk di singgasana (kursi tinggi) dan anak-anak lain membuat lingkaran untuk menyelamatinya satu-persatu. Aku melihat T tidak cuma menyalaminya, tapi juga mengecup ringan pipinya. *meleleh* 😍

***

Sky vertelde: “Ik vind tenen eigenlijk niet mooi. Niet leuk om er naar te kijken. Behalve die van T. Hij heeft mooie tenen.”

T is een jongen uit haar klas. Precies een jaar ouder, dus net 6 geworden. De laatste tijd horen we zijn naam steeds vaker. “Ik vind hem een leuke jongen”, zei Sky. En ja, het is zo. Ik ben gisteren meegegaan met hun klas-uitje naar het natuurmuseum. Toevallig zaten Sky en T in mijn groep, samen met 3 andere kinderen. Na 2 uur samen te zijn kan ik Sky wel beamen: T is een leuke jongen.

Onderweg naar het museum heeft T een paardenbloem geplukt. Gedurende het hele museum bezoek heeft hij de bloem vastgehouden (behalve als hij iets wilde doen, dan mocht ik het even vasthouden). Op de terugweg naar school zag ik dat Sky die bloem, die intussen al helemaal slap was, in haar handen had. Ik liep achter ze aan, zag twee kindjes gezellig naast elkaar lopen kletsen met een bloem in het midden, en kon mijn glimlach moeilijk onderdrukken. 🙂

Trouwens, als je je zoals ik afvraagt hoe het komt dat Sky T’s tenen kon zien? Nou, het zit zo: T wilde sommetjes gaan maken tot 20, maar had aan zijn vingers niet genoeg. Daarom trok hij toen zijn schoenen en sokken uit, om zijn tenen erbij te betrekken. 😀

PS: Nog een detail erbij. 😉 Twee weken na deze post is Sky jarig geweest. Ze mocht op de hoge troon in de klas zitten en de andere kinderen liepen in de kring om haar te feliciteren. Ik zag T, naast een handje, ook vlug een kusje op Sky’s wang geven. *smelt smelt* 😍

blog 4

will be a grandma (someday, I think)

Standard

blog-1

Sky: “Kalau aku nanti punya anak, berarti mama jadi…Oma?”
Aku: “Iya betul.”
Sky: “Dan papa berarti jadi…Opa! Hahaha!”
(entah mengapa dia menganggap ini lebih lucu daripada aku jadi Oma)
Sky: “Emm, lalu kalau sudah begitu, aku memanggil mama…(dia menyebut namaku)?”
Aku: “Enggaklah, kamu tetap bilang ‘mama’ aja. Aku kan selalu dan selamanya tetap sebagai mamamu.”
Sky: “Juga kalau aku nanti…berumur 20 tahun? (aku mengangguk) O, aku baru tahu…”
Aku: “Ya, aku akan selalu jadi mamamu dan kamu selalu jadi anakku.”
(dia harus berpikir keras mencerna kalimat ini)
Sky: “Mama, kalau kamu nanti jadi Oma, mau nggak sering melakukan hal-hal menyenangkan bersama anak-anakku?”
Aku: “O ya tentu! Senang deh! Dan kalau kita tidak tinggal terlalu jauh, aku mau lho ikut menjaga mereka. Pasti seru.”
Sky: “Kalau aku tinggalnya jauh, nanti kami datang berkunjung ya. Nanti kita bisa ngobrol seru berdua lagi. Ya?”
(oh oh oh, anak ini sudah berencana macam-macam aja…baru 4 1/2 tahun umurnya!)

Waktu aku memeluknya dan mengucapkan “selamat tidur” (selalu dalam bahasa Indonesia) sebelum aku turun ke lantai bawah, dia berbisik lembut di telingaku: “Oh mamaku sayang…mama tuaku sayang…”
(hmm…kenapa ada kata ‘tua’ nya ya???)

NB: Di foto terlihat gambar yang dibuatnya baru-baru ini untuk Oma (Oma-nya yang asli ya). Dia menjelaskan: “Oma rambutnya pendek abu-abu dan gaunnya berwarna ungu penuh bunga. Oma suka sekali sama bunga. Dan dia sedang mengajak anjingnya berjalan-jalan, dipegangnya tali leher anjing erat-erat.”

***

blog-1a
Sky: “Als ik kinderen heb, ben je dus…Oma?”
Ik: “Ja, dat is zo ja.”
Sky: “En papa is dus…Opa! Hahaha!”
(geen idee waarom ze dit grappiger vond dan ik als Oma)
Sky: “Uhm, en noem ik jou dan…(ze noemde mijn naam)?”
Ik: “Nee joh, je blijft gewoon altijd ‘mama’ tegen me zeggen. Ik blijf toch voor altijd je mama.”
Sky: “Ook als ik…20 jaar ben? (ik knikte) O, dat wist ik niet…”
Ik: “Ja, ik blijf altijd je mama en je blijft altijd mijn dochtertje.”
(ze moest er wel even over nadenken)
Sky: “Mama, zou je dan…als je Oma bent, leuke dingen met mijn kinderen doen?”
Ik: “Oja zeker! Heel veel leuke dingen zelfs! En als wij niet zo ver van elkaar wonen, dan wil ik wel op ze passen hoor, vind ik leuk.”
Sky: “Als we ver wonen, dan komen we op bezoek. Dan kunnen we met z’n tweeën babbelen, goed?”
(oh oh oh, wat heeft ze dit allemaal toch al op een rijtje…op 4 1/2-jarige leeftijd al)

Toen ik haar knuffelde om welterusten (“selamat tidur”, altijd in het Indonesisch) te zeggen voordat ik naar beneden ging, zei ze zacht terug: “Oh mijn lieve mama toch, mijn oude lieve mama…”
(hmm…had dat woordje ‘oud’ echt wel gemoeten??)

PS: Op de foto is haar recente tekening voor Oma (haar echte Oma dan). Ze legde uit: “Oma heeft kort grijs haar en paarse jurk met bloemetjes. Ze houdt erg veel van bloemen. En hier is ze haar hond aan het uitlaten en ze houdt de riem goed vast.”

orange hair and other checks

Standard

blog 2

Sky: “Mama, aku mau rambut warna oranye.”
Aku: “O, kenapa begitu?”
Sky: “Yah, karena aku suka aja. (berpikir) Atau enggak deh, nggak jadi, nanti teman-temanku nggak mengenali aku lagi, hehe…Tapi, kalau aku nanti sudah besar, sebesar mama, aku mau lho, punya rambut oranye. Nanti aku minta ke salon supaya rambutku dicat. Boleh berlapis-lapis juga, sebagian coklat sebagian oranye.”
(Mungkin sekitar 10 tahun lagi bakal terasa déjà vu ya kalau ngobrol seperti ini lagi?) 😉

Sky melihat papa masuk dari pintu belakang sambil menuntun sepeda, baru pulang dari kantor. Dia melambai dan berseru keras-keras dari balik jendela: “Hallo papa! Hari ini bersikap manis nggak di tempat kerja? Dan bekal rotinya sudah habis dimakan belum?”

Akhir-akhir ini memang lebih sering dicek dan dikoreksi di rumah ini:
“Nah mama, tadi ngapain aja waktu aku di sekolah?”
“Nggak boleh dong melempar boneka seperti itu, ma!”
“Itu botol agak didorong masuk dong, nanti jatuh lho kalau ditaruh di pinggir seperti itu.”
“Sepraiku harus sekali-kali dicuci lho ma.”
“Sepatu ini sudah terlalu sempit, terasa di jari-jari kakiku. Difoto dong ma, supaya bisa untuk anak lain.” (fotonya lalu aku taruh di website second hand)

Foto atas: “Aku nggak muat lagi di bak mandiku waktu bayi”, katanya (yah, coba tebak kenapa?)
Foto bawah: Hasil gambarnya yang dibuat dengan pen dan penggaris kok mirip karya seninya Mondriaan ya…

***

blog 3

Sky: “Mama, ik wil oranje haar.”
Ik: “O, waarom dan?”
Sky: “Gewoon, omdat ik het leuk vind. (nadenkend) Of nee, toch maar niet, anders herkennen mijn vrienden mij niet meer, haha… Maar…als ik groot ben, ongeveer zoals jij, dan wil ik het wel, oranje haar. Dan ga ik de kapper vragen om mijn haar te verven. Het mag wel in laagjes, bruin en oranje.”
(Zal ik over 10 jaar een déjà vu gevoel krijgen met dit soort gesprekken?) 😉

Sky zag papa de achterdeur binnenkomen met de fiets, van zijn werk. Ze zwaaide en riep hard vanachter het raam: “Hallo papa! Ben je lief geweest op je werk? En heb je je boterhammen opgegeten?”

En zo wordt er tegenwoordig (nog meer) gecheckt en gecorrigeerd in ons huis:
“Zo mama, wat heb je allemaal gedaan toen ik op school zat?”
“Met de knuffels mag je niet gooien mama!”
“Die fles daar moet je iets meer naar binnen zetten, anders valt het zo van de rand.”
“Mijn dekbed moet je toch een keertje wassen hoor.”
“Deze schoenen zijn te klein mama, ik voel het zo op mijn tenen. Maak je zo foto’s van, voor andere kindjes?” (ik zet ze dan op een tweedehands site)

Foto boven: “Ik pas niet meer in mijn baby badje”, zei ze (tja, hoe komt dat he?)
Foto onder: Nadat ze met een liniaal heeft getekend, vonden we dat haar tekening wat weg heeft van het kubisme werk van Mondriaan.

blog 1