Tag Archives: woorden

statements and thoughts

Standard

blog 2

Pagi itu kami berdiri berdampingan di depan jendela, melambai kepada papa yang sedang mengeluarkan sepeda dari gudang belakang rumah, untuk menuju ke tempat kerjanya. Tiba-tiba dia memandangku dan bertanya dengan serius: “Apa nggak bosan sih kalau bekerja sepanjang hari seperti papa?”

Sebetulnya aku berencana untuk mengunjungi children farm, menengok anak-anak kambing yang baru lahir, tapi dia ternyata nggak berminat. Katanya: “Hmm, kita pergi ke toko saja yuk ma? Bukan untuk belanja atau membeli sesuatu, tapi untuk melihat-lihat saja. Sepatu, misalnya?” (Oh senangnya punya anak perempuan, hehehe) 🙂

blog 1“Nanti, kalau aku sudah besar, aku mau jadi putri duyung (mermaid)! Tapi, ehh, sepanjang hari harus di bawah air ya…hmm nggak jadi ah. Kalau begitu aku mau jadi…dokter peri! Bisa terbang berkeliling membawa koper dokterku untuk merawat para peri yang sakit.”

“…dan mereka saling jatuh cinta, dan akhirnya menikah. Berdua, karena menikah itu ya berdua, bukan bertiga atau berempat. Dan kalau sudah menikah, ada kemungkinan mendapat anak. Sang putri bertanya: kita jadi ayah dan ibu yuk? Pangeran menjawab: nggak mau. Tapi toh pada suatu hari mereka mendapat seorang bayi.”

Aku kehilangan telefonku, lupa tadi ditaruh di mana (dan kami juga baru saja pergi keluar, tapi aku yakin banget kalau hilangnya sudah sebelum kami keluar rumah). Sky membantu mencari. Seperti seorang detektif/polisi dia mencecarku dengan pertanyaan: “Di mana kamu melihatnya terakhir kali? Setelah itu kamu pergi kemana? Berjalan ke dapur juga? Mungkin kamu taruh di tas lain? Di kantong jaket? Di luar? Mungkin hilang di jalan? Atau di garasi? Hmm…mungkin harus beli baru tuh ma.” (pada akhirnya aku menemukannya secara kebetulan, di atas wc, di antara cadangan tissue wc…)

Akhir-akhir ini Sky senang bermain ‘burung beo’. Dia akan mengulangi setiap kalimat yang aku ucapkan, membeo. Dan biasanya senyumnya makin lama makin melebar. Permainan ini mungkin menyenangkan buatnya, tapi menyebalkan sekali buat kami, orang tuanya. 😉

Foto yang paling atas dan paling bawah itu masih dari liburan kami minggu lalu ke Perancis. Sayangnya cuaca tidak terlalu bagus, sering hujan. Untung rumah sewa kami menyediakan mainan dan film untuk dipinjam. Dan membaca buku tentunya selalu mengasyikkan, lebih-lebih lagi kalau kami harus menerjemahkan buku bacaan anak berbahasa Perancis untuk Sky, hehe… (aku cuma tahu 3 kata bahasa Perancis dan Joop juga cuma menguasai beberapa kalimat standar…)

***

We stonden ‘s morgens voor het raam naar papa te zwaaien, die zijn fiets uit de schuur pakte om naar zijn werk te gaan. Ineens keek ze mij aan en vroeg, heel serieus: “Is het niet saai om de hele dag te werken, zoals papa?”

blog 4Mijn plan was om naar de kinderboerderij te gaan, de kleine geitjes bekijken, maar ze had daar geen zin in. Zei ze: “Hmm, zullen we naar de winkel gaan? Niet om wat te kopen, maar gewoon rondkijken? Voor schoenen ofzo?” (Oh wat ben ik toch blij om een dochter te hebben!) 🙂

“Later, als ik groot ben, wil ik een zeemeermin worden! Maar, euh, de hele dag onder water…hmm nee, toch maar niet. Dan wil ik… een dokter-elfje worden! Ga ik rondvliegen met mijn dokterskoffertje om zieke elfjes te helpen.”

“…en ze worden verliefd op elkaar, en ze gaan trouwen. Met z’n tweeën, want trouwen doe je met z’n tweeën, niet met z’n drieën of vieren. En als je getrouwd bent, kun je misschien kinderen krijgen. De prinses vroeg: zullen we vader en moeder worden? De prins antwoordde: nee. Maar toch kregen ze op een dag een babytje.”

Ik was mijn telefoon even kwijt, wist niet meer waar ik het neergelegd had (en we zijn ook net buiten geweest, maar ik wist zeker dat ik het daarvoor al kwijt was). Sky hielp met zoeken. Als een echte politieagent vuurde ze vragen op me af: “Waar heb je het voor het laatst gezien? En daarna, waar ging je naartoe? Liep je ook naar de keuken? Heb je het misschien in een andere tas gedaan? In je jaszak? Buiten? Ben je het misschien op straat kwijt geraakt? In de schuur? Hmm…misschien moet je toch een nieuwe kopen, mama.” (Uiteindelijk heb ik ‘dat ding’ per toeval gevonden, boven op de wc, tussen de reserve wc papieren…)

De laatste tijd speelt ze graag ‘papegaaitje’. Dan herhaalt ze elke zin die je zegt, meestal met een steeds bredere glimlach. Dit spelletje is best irritant, kan ik je vertellen. 😉

Foto’s helemaal boven en helemaal onder zijn nog van onze Franse-vakantie. We hebben best veel regen gehad. Gelukkig hadden onze vakantiehuisjes wat spelletjes en filmpjes te leen. En lezen is natuurlijk altijd leuk, helemaal als wij de Franse (kinder)boeken moesten vertalen voor Sky, hihi… (ik spreek alleen 3 woorden Frans, en Joop alleen wat standaard zinnetjes…)

blog 3

Advertisements

our girl, in all her beautiful facets

Standard

blog3Gadis kecil kami yang sudah besar, di segala aspeknya:

Dia penuh perhatian.
– Aku membuatkan roti dan menaruhnya di piringnya dan piring Joop di meja makan. Tanyanya: “Mama punya roti buat mama sendiri nggak?”
– Kami berjalan di supermarket melewati rak berisi gelas es kopi. Katanya: “Mama nggak mau beli kopi itu? Mama suka kan?”

Dia suka menolong.
– Seharian dia bermain di halaman belakang dan di penghujung hari kami mau merapikan semuanya. Tapi dia berkata tegas: “Aku sudah mengembalikan semuanya ke gudang kok: sepeda kayuh, otopet, dan kapur tulis.”
Di malam hari sebelum tidur juga dia selalu merapikan semua mainannya dulu, semua kembali ke tempatnya masing-masing. Dan sesudah makan dia hampir selalu otomatis membawa piring kotornya ke tempat cuci di dapur.
– Kalau temannya main di rumah kami dan mau membuang ingus atau mau “duduk” di pispot, Sky selalu membantu mengambilkan tissue. Kalau “duduk”nya terlalu lama dia bakal ikut duduk menunggu di depan pispot dan dengan perhatian bertanya: “Gimana, sudah mau keluar?” Hehehe…

Dia penasaran dan suka belajar (dan mengingat semua yang kami jelaskan kepadanya). Contoh-contoh di bawah ini agak susah dijelaskan, karena berhubungan erat dengan bahasa Belanda:
– “Mama, kenapa sih dinamakan ‘dataran’? Mungkin karena tanahnya betul-betul datar ya?”
– “Mama, apa sih ‘lovebird‘ (sejoli yang saling mencinta) itu?” Waktu aku selesai menjelaskan dia tertawa: “Oh begitu! Tadinya aku kira itu cuma buat burung saja!”
– “Mama, apa artinya ‘bersyukur’? Penjelasanku agak ruwet, tapi dia berhasil merangkumnya dengan manis: “Ya aku memang begitu kok. Kan aku selalu ceria, dan senang dengan apa yang aku punya.”

Yang ini juga sangat terkait dengan bahasa Belanda. Sampai saat ini dia mengucapkan beberapa kata selalu terbalik. Tiap kali kami mencoba membetulkan pengucapannya dan dia bisa mengulangnya dengan benar, tapi kali berikutnya terbalik lagi. Kedengarannya sih lucu:
– Dia bilang ‘savt’ yang harusnya ‘vast’, ‘noewi’ yang harusnya ‘nieuw’, dan ‘loewi’ yang harusnya ‘jullie’.
– Dia bilang ‘rekstok’ padahal maksudnya ‘kapstok’ (yang terakhir ini gantungan baju/jaket, sedangkan rekstok itu palang untuk senam), dan yang namanya ‘bakfiets’ selalu dibalik jadi ‘fietsbak’.

Tapi selain beberapa kata yang terbalik ini dia memang pintar sekali ngomong, dan nonstop pula. Cara bicaranya jelas dan tepat, kosakatanya luar biasa. Pembicaraan kami sehari-hari level-nya sering tidak kalah dengan tingkat orang dewasa, sehingga kadang-kadang di tengah pembicaraan kami berpandang-pandangan sambil berpikir yang sama: “Ini betul kita sedang ngobrol dengan anak umur 3 tahun?!?”

Beberapa cuplikan pembicaraan kami misalnya:
– “Mama, aku meloncatkan tanganku seperti ini… (dia menunjukkan bagaimana dia memegang pegangan tangga dari satu posisi ke posisi lainnya), tahu nggak kenapa? Karena bagian yang dari logam itu dingin, aku nggak suka. Yang dari kayu ini lebih enak dipegang.”
– “Warna bunga-bunganya bagus lho, kombinasi yang bagus…pilihan yang tepat mam!”
– “Ada anak-anak yang nggak doyan ini ya, tapi aku untungnya doyan. Dan ini bagus juga untuk perutku kan.”
– “Kalau menikah…apa harus dengan anak laki-laki, mam? Atau aku bisa juga menikah dengan E (sobat karibnya)?”
– “Begini lho yang baik, kalau mama menulis semua hal yang dibutuhkan, supaya nggak lupa. Habis itu ditaruh di dompet.”

Tapi di antara pembicaraan serius itu sering juga dia mengatakan sesuatu yang mengingatkan kami bahwa dia memang masih anak-anak. Yang ide dan buah pikirannya terasa segar dan polos:
– “Aku masih punya tempat buat pencuci mulut lho! Di sini masih ada tempat, dan di sini (dia menunjuk ke beberapa tempat di perutnya), dan di sini juga, di bawah pantatku!”

Terlihat di foto: Dia sedang sibuk di halaman belakang (dan dia memang bilang: “Aku lagi sibuk lho ya!”) dan akhirnya memanggil kami untuk datang melihat. Dengan bangga dia memperlihatkan hasil karya seninya: kami jadi punya halaman penuh tanda silang, haha, serasa menapak taman ala Escher di rumah sendiri. 😀

***

blog4Onze kleine grote meid, in al haar facetten:

Zij is zorgzaam.
– Ik heb broodjes neergelegd voor haar en Joop op de eettafel. Ze vroeg: “Mama, heb je ook broodjes voor jezelf?”
– We liepen in de supermarkt en ze zag bekers ijskoffie die ik af en toe koop, zei ze: “Wil je geen koffie, mama? Vind je lekker toch?”

Zij is behulpzaam.
– Aan het eind van de dag wanneer zij de hele dag in de achtertuin met van alles heeft gespeeld, wilden we gaan opruimen, waarna ze opgevat zei: “Ik heb alles al in de schuur gezet hoor: mijn loopfiets, de step, en de krijtjes.”
‘s Avonds ruimt ze ook al haar speelgoed op voordat ze naar bed gaat en na het eten brengt ze nu bijna automatisch haar bord naar de keuken.
– Wanneer haar vriendin bij ons speelt en een snotneus heeft of op het potje moet, helpt Sky haar altijd met doekjes pakken, en als het te lang duurt zit ze voor het potje te wachten: “En, komt het al?” Hihi…

Zij is nieuwsgierig en leergierig (en onthoudt alles wat we haar uitleggen):
– “Mama, waarom noemen ze het ‘platteland’? Denk je dat omdat het land helemaal plat is?”
– “Mama, wat is dat nou, ‘tortelduifjes’?” Toen ik klaar was met mijn uitleg moest ze een beetje lachen: “Oh zo! Ik dacht dat het alleen voor duiven is!”
– “Wat is dat eigenlijk; ‘dankbaar zijn’?” Mijn uitleg was denk ik redelijk abstract, maar ze vatte het goed samen op: “Ja dat ben ik ook hoor. Ik ben toch altijd vrolijk, en blij met wat ik heb!”

Zij heeft een paar woordjes steevast andersom gezegd. We proberen haar elke keer te verbeteren en ter plekke kan ze wel het goede woord herhalen, maar de volgende keer zegt ze het weer omgedraaid. Vinden we tot nu toe wel grappig:
– Ze zegt ‘savt’ in plaats van ‘vast’, ‘noewi’ in plaats van ‘nieuw’, en ‘loewi’ in plaats van ‘jullie’.
– Ze zegt ‘rekstok’ als zij ‘kapstok’ bedoelt, en een bakfiets is bij haar al heel lang ‘fietsbak’.

Maar voor de rest praat ze zó on-ge-loof-lijk goed, en veel. De gesprekken die wij elke dag voeren zijn op een onvoorstelbaar volwassenen-niveau dat wij soms in het midden van het gesprek elkaar aankijken en hetzelfde denken: “Is dit waar wij het met een 3-jarige allemaal over hebben?!?”

Flarden van die gesprekken zijn bijvoorbeeld:
– “Mama, ik spring met mijn handen zo… (ze demonstreerde hoe ze haar handje op de trapleuning van de ene plek naar de andere verplaatste), weet je waarom? Omdat ik die delen van metaal koud vind. Deze van hout vind ik lekkerder.”
– “De kleuren van de bloemen zijn mooi hoor, goede combinatie…goed gekozen mama!”
– “Er zijn kinderen die dit niet lusten hé, maar ik wel, gelukkig. En het is goed voor mijn buikie ook!”
– “Als je trouwt…moet je dat altijd met een jongen doen, mama? Of kan ik ook met E (haar beste vriendin) trouwen?”
– “Weet je wat goed is, dat je al de dingen die je nodig hebt opschrijf, zodat je het niet vergeet. En in je portemonnee doen.”

Maar tussen al die gesprekken op volwassenen-toon zegt ze ook vaak iets waarvan we worden herinnerd dat ze natuurlijk nog maar een peuter is, haar kinderlijkheid voelt dan heerlijk en verfrissend aan:
– “Ik heb nog plaats voor toetje hoor! Hier heb ik nog plek, en hier (ze wees op verschillende plekken op haar buik), en ook hier, onder mijn billen!”

Op de foto’s: Ze was al een tijdje bezig in de achtertuin (en dat zei ze ook: “Ik ben even bezig ja!”) en uiteindelijk riep ze ons om snel te komen. Liet ze trots haar kunstwerk zien: een kruisjes-tuin hebben we nu, haha, een beetje een Escher-gevoel krijgen we nu als we naar de tuin kijken. 😀

we’re back!!! :)

Standard

blog1

Yaaa…kami sudah kembali di Belanda! 4 minggu berlibur di Indonesia, betul-betul sebuah petualangan. Liburan menyenangkan yang tak akan terlupakan. Kami kira Sky juga berpikir sama. Dia senang-senang saja dengan semuanya (syukurlah!): liburan panjang, terbang lama banget ke negeri nun jauh, kebiasaan yang lain, makanan, minuman dan mainan yang semuanya lain, bertemu orang-orang baru, cuaca lembab dan suhu yang sangat panas, bertemu oma dan opa untuk pertama kalinya dan tinggal bersama mereka selama 2 minggu, dan merayakan ulang tahun ketiganya juga di sana… Semuanya berlangsung dengan baik, jauh melebihi perkiraan kami. Bisa dibayangkan betapa lega dan senangnya kami dengan semua ini! Biarpun begitu di hari-hari terakhir Sky sering bilang: “Mama, aku kangen Tilburg lho…” Dan setibanya di rumah sini dia juga bilang: “Senang banget sudah sampai rumah Tilburg lagi.” Kota ini, yang buat kami orang tuanya masih terasa sebagai kota yang ‘baru’, buat Sky adalah satu-satunya ‘kotanya’. Kami bersyukur, karena ini berarti dia sudah merasa punya basis, tempat di mana dia merasa nyaman dan aman.

Cerita-cerita petualangan kami bakal menyusul sedikit-sedikit. Bukan cuma karena banyaknya foto dan video yang harus dibereskan (1669 buah, totalnya!), tapi juga karena kehidupan sehari-hari sudah berjalan lagi dengan kecepatan yang luar biasa. Untungnya kami hampir tidak mengalami jetlag sesudah terbang pulang kesini (lain sekali waktu tiba di Indonesia, butuh waktu 5 hari sebelum kami bisa menyesuaikan dengan ritme lokal), tapi tetap saja kami butuh beristirahat sangat banyak, butuh tidur hampir sama lamanya dengan Sky, haha…masih capek banget. Dan toddler kecil kami, yang beberapa minggu terakhir ini tiba-tiba terasa jadi semakin dewasa saja sifat-sifatnya, membutuhkan banyak waktu dan perhatian kami. Semuanya membuat waktu menulis blog jadi sangat sedikit. Tentunya kami bakal tetap terus berusaha, tapi harap maklum kalau frekuensinya bakal masih sangat minim.

Dua percakapan lucu dengan Sky selama liburan kami:

Sky: “Mama, kapan-kapan pergi ke Australia yuk?”
Walah…kami masih berada di tengah-tengah liburan dan anak ini sudah memikirkan tujuan liburan berikutnya, hahaha…
Aku: “O, ya mungkin. Tapi kenapa Australia?”
Sky: “Mereka punya banyak koala kan di sana?”
Aku: “Ya betul…dan kangguru, dan banyak binatang lucu lainnya…”
Sky: “Ya, aku mau mengelus-elus koala, pasti lembut banget rasanya.”

Lalu ini juga:

Sky: “Mama, aku ada di perutmu kan ya, waktu papa mama pernah ke Amerika?”
Gadis kecil kami memang sering bilang mau pergi ke Amerika, mungkin karena dia tahu bahwa kami memang pernah berlibur ke sana, waktu dia masih berusia 4 bulan di dalam perut.
Aku: “Ya betul Sky. Waktu itu kamu masih kecil sekali dan masih nyaman di perut mama.”
Sky terlihat puas dengan jawabanku, tapi tiba-tiba dia bertanya lagi, kali ini mukanya sangat serius seperti sedang berpikir keras:
Sky: “Tapi mama… gimana ceritanya aku bisa sampai di dalam perut mama?”
Ooooo……hahahaha……tolonggg, aku belum siap untuk menjawab pertanyaan sejenis ini!
Akhirnya Joop membantuku, dan bersama-sama kami mencoba bercerita tentang yang namanya saling sayang dan bayi yang tercipta karenanya, hahaha…..

Terlihat di foto:
Rumah sewa kami di Ubud, Bali, yang sangat relaxed. Dengan hammock (tempat tidur gantung) dan seekor kelinci jinak yang setiap pagi mendekati kami untuk meminta sedikit selada atau apel.

blog***

Jaaa….we zijn terug in NL! 4 weken vakantie gehad in Indonesië, wat een avontuur, en wat een mooie vakantie was dat! Eentje om nooit te vergeten. We denken dat Sky hetzelfde denkt. Ze vond het wel leuk allemaal, gelukkig: vakantie, (héél lang) vliegen, ver land, andere gewoontes, ander eten en drinken en spelen, nieuwe mensen, super warm weer, oma en opa voor de eerste keer zien en twee weken bij hen verblijven, haar derde verjaardag ook daar gevierd… Alles ging boven verwachting goed, daar zijn we erg blij mee! Wel zei Sky de laatste dagen: “Mama, ik mis Tilburg wel…” En thuis zei ze ook: “Het is fijn om weer in Tilburg te zijn”. Deze stad, die voor ons nog vrij ‘nieuw’ is, is voor Sky echt ‘haar stad’. Nogmaals, daar zijn we wel blij om, dat zij een gevoel van thuisbasis heeft. 🙂

De verhalen van ons avontuur komen allemaal nog. Niet alleen vanwege de foto’s en video’s (1669 stuks in totaal, het zal even duren voordat ik ze allemaal goed georganiseerd heb), maar ook omdat het gewone leven gewoon in razende tempo doorgaat. We hebben gelukkig bijna geen jetlag gehad op de terugweg (anders dan op de heenweg, toen we 5 dagen nodig hadden om in het lokale ritme te komen!), maar toch nog steeds hebben we bijna net zo lang slaap nodig als Sky (beetje overdreven natuurlijk, maar moe zijn we nog wel). Onze peuter die nog maar weinig peuter meer is (wat is ze de laatste weken erg ‘volwassen’ geworden, vinden we!) vergt veel tijd en aandacht van ons, en het maakt het schrijven van een stukje blog wel erg lastig. We zullen het blijven proberen, uiteraard.

Twee mooie gesprekken met Sky tijdens onze vakantie:

Sky: “Mama, zullen we een keertje naar Australië gaan?”
Nou…we zitten midden in een grote vakantie en denkt onze meid alweer naar een volgende bestemming, hahaha…
Ik: “O, ja misschien. Waarom Australië?”
Sky: “Ze hebben toch veel koala’s daar?”
Ik: “Ja klopt…en kangoeroe’s, en andere mooie dieren…”
Sky: “Ja, ik wil koala’s aaien, ze zijn lekker zacht denk ik.”

En dan nog dit:

Sky: “Mama, ik was toch in je buik toen jij en papa ooit in Amerika waren?”
Onze meid zegt vaak dat ze naar Amerika wil, misschien omdat ze weet dat wij inderdaad, toen ik 4 maanden van haar zwanger was, ooit onze vakantie daar hebben gevierd.
Ik: “Ja dat klopt Sky. Toen was je nog erg klein en zat je lekker in mijn buik.”
Sky leek tevreden met mijn antwoord, maar ineens vroeg ze weer, haar wenkbrauwen fronsend van het nadenken:
Sky: “Maar mama… hoe kom ik eigenlijk in je buik?”
Ooooo……hahahaha……helppp, ik ben nog niet zover om deze soort vragen te beantwoorden!
Uiteindelijk heeft Joop mij toen geholpen en hebben we haar gewoon een klein beetje over liefde en liefdesbaby verteld, hahaha…..

Op de foto’s:
Ons prachtige huisje in Ubud, Bali, met hangmat en een tam konijntje dat elke morgen naar ons toe huppelde voor een hapje sla of appel.

blog2

her funny, touching, beautiful, wise words

Standard

blog1

Setiap pagi sekarang Sky bertanya padaku (kadang sambil memegangi atau membelai lenganku): “Enak tidurnya?” Dan malam ini waktu aku membawanya pergi tidur dia bertanya: “Mama capek ya?” Waktu aku mengiyakannya dia berkata: “Aku juga.” Manis banget deh…biarpun ucapannya itu bukan berarti dia bakal bisa atau mau tidur cepat, hehe…

Dua kali sehari kami pergi ke luar, kalau cuaca memungkinkan. Bermain di luar, belanja, ke kota atau ke perpustakaan…Mungkin sudah terpatri sekali di sistemnya ya, sampai-sampai kemarin dia meminta (sesaat setelah bangun tidur): “Mama, pergi ke luar yuk? Ke Hema gitu deh?” Hahaha…Hema itu semacam supermarket yang hampir di tiap kota ada cabangnya. Memang sekali seminggu kami selalu pergi sarapan di Hema, karena mereka punya paket sarapan murah. Tapi bahwa dia sampai bertanya seperti itu, menggunakan Hema sebagai contoh kegiatan “pergi ke luar”….lucu banget! 😀

Siang tadi di tempat bermain. Dua anak perempuan yang berusia kira-kira 7 tahun mendekati Sky. Mereka mengamati Sky dengan seksama, lalu seorang di antaranya bertanya sambil mendekatkan mukanya ke muka Sky: “Copot dong kacamatamu”. Sky agak kaget, tapi lalu bilang: “Tidak, aku harus tetap memakai kacamataku.” Wahhhh bangganya aku pada jawaban gadis kecilku! Anak perempuan itu berkata lagi: “Tapi aku mau melihat wajah aslimu.” Saat itu aku tidak tahan untuk tidak ikut campur, juga karena Sky memandangku seolah-olah minta dibantu. Aku bilang pada anak-anak itu bahwa wajah Sky ya seperti itu, sama seperti mamanya yang juga pakai kacamata. Tidak usah mencopot kacamata untuk melihat wajah seseorang.

Tata bahasa (Belanda) Sky tentunya belum sempurna. Tapi saat ini dia sedang “sibuk” bermain dengan kata-kata dan tatanan kata. Menarik sekali, karena dengan begitu dia pasti bisa cepat menyempurnakan tata bahasanya. Bentuk jamak kata-kata misalnya, sudah cukup lama dia kuasai. Ada dua macam bentuk jamak dalam bahasa Belanda, dan Sky bisa membedakannya dengan baik. Kata ‘sendok’ contohnya, jamaknya ditambah ‘s’, tapi kata ‘pisau’ bentuk jamaknya adalah ditambah ‘en’. Dan begitu seterusnya. Agak susah menjelaskan perkembangan tata bahasa Belandanya di sini, hehe, karena salah-salah isi blog ini nanti malah jadi pelajaran bahasa Belanda. Tapi intinya Sky sekarang banyak belajar dari kesalahan-kesalahan kecil yang dibuatnya. Memang bagus begitu, karena kalau tidak pernah salah ya malah tidak bisa dikoreksi. Iya kan? 😉

Dan satu lagi: Kami baru saja selesai makan malam dan mama mulai mencuci piring di dapur. Papa bermain dengan Sky karena dia memang meminta: “Papa, main yuk sama aku?” Tapi melihat mama pergi ke dapur dia tiba-tiba berubah pikiran, lalu berkata: “Papa, bantu mama cuci piring di dapur saja deh. Aku bermain sendiri dulu saja.” Dan tak lama kemudian, waktu papa dan mama sudah duduk di ruang keluarga, dia harus duduk di pispotnya. Papa beranjak untuk membereskan isi pispot, tapi dia bilang: “Nggak usah papa, duduk saja di sana. Mama yang bakal membereskan pup.” 😀

***

Elke morgen vraagt Sky nu aan mij (soms mijn arm vasthoudend en aaiend): “Heb je lekker geslapen?” En vanavond toen ik haar naar bed bracht vroeg ze: “Mama, ben je ook moe?” Toen ik dat beaamde zei ze: “Ik ook.” Heel lief allemaal! Hoewel, die laatste uitspraak betekent niet dat ze snel kan/wil slapen hoor…haha…

Twee keer per dag gaan we naar buiten, als het weer het toelaat. Buiten spelen, boodschappen doen, naar de stad of de bieb… Het zit waarschijnlijk erg in haar systeem, gisteren vroeg ze even nadat ze wakker werd: “Mama, zullen we naar buiten gaan? Naar de Hema ofzo?” Hahaha…. Een keer per week gaan we inderdaad bij de Hema ontbijten, maar dat ze het zo gaat vragen…super grappig! 😀

En vanmiddag bij de speeltuin kwamen twee meisjes van ongeveer 7 jaar oud naar Sky toe. Ze bekeken Sky aandachtig, en toen zei een meisje, haar gezicht dichterbij Sky’s gezicht brengend: “Wil je je bril afdoen?” Het verraste Sky een beetje, maar toen zei ze: “Nee, ik moet mijn bril ophouden.” Ooowwww wat was ik trots op haar en haar antwoord!!! Het meisje zei vervolgens weer: “Maar ik wil je echte gezicht zien.” En toen kon ik het me niet laten om in het gesprek te mengen, mede omdat Sky naar mij keek alsof ze hulp wilde. Ik zei tegen die meisjes dat het zó haar echte gezicht is, net als bij mij met mijn bril. Een bril hoeft niet af om iemand’s gezicht te bekijken.

Sky’s grammatica is natuurlijk nog niet perfect, maar we merken dat ze op dit moment bezig is met de woordjes te “spelen”, om zodoende meer grip te krijgen van het correcte geheel. De meervoud vorm heeft ze al vrij lang onder de knie (zoals van het woord ‘lepels’ moeiteloos schakelen naar ‘messen’, en van ‘auto’s’ naar ‘fietsen’). Nieuw is het bespelen van ‘wel’ en het ontkennende vorm ‘niet’. Dus als het niet ‘niet mooi’ is, dan is het ‘wel mooi’. Laatst horen we: “Is daar iemand? O nee, iemand is niet daar…” Tja, geef haar nou ongelijk! Dat ‘niet + iemand’ = ‘niemand’ wordt…dat moet je toch apart voor leren? Haha…

En nog dit: We zijn net klaar met avondeten en mama begon in de keuken met de afwas. Papa ging met Sky spelen (ze vroeg meestal ook: “Ga je mee spelen?”). Maar toen bedacht Sky zich en zei: “Papa, ga maar mama helpen afwassen. Ik speel wel even alleen.” En een tijdje later, toen mama en papa al in de woonkamer zitten, moest ze op haar potje zitten. Papa maakte aanstalten om haar potje te ruimen, maar ze zei: “Nee papa, zit daar. Mama ruimt de poep wel op.”  😀

blog2