Tag Archives: wisdom

swallow wisdom

Standard

blog 5

Joop: “Lihat itu, ada sepasang burung walet terbang tinggi di langit…kelihatan nggak?”
Sky: “O yaaa, kelihatan!”
Joop: “Tahu nggak Sky, zaman dulu para petani yang bijaksana bilang; kalau burung walet terbang tinggi, berarti cuaca bakal bagus. Karena berarti serangga makanan mereka juga terbang tinggi. Tapi kita kan nggak bisa melihat serangga, jadi yang kita lihat burung waletnya.”
Sky: “Jadi besok cuaca bakal cerah?”
Joop: “Ya rasanya begitu.”

*Kucing tetangga ikut mendengarkan…* 😀

***
Joop: “Kijk daar, een paar zwaluwen vliegen hoog in de lucht…zie je ze?”
Sky: “O jaaa, ik zie ze!”
Joop: “Weet je Sky, er is een boerenwijsheid over zwaluwen. Als ze hoog vliegen, dan is er mooi weer op komst. Dat komt omdat de insecten die ze eten dan ook hoog vliegen, maar ja die kunnen we niet zien en die zwaluwen wel.”
Sky: “Dus we krijgen morgen mooi weer?”
Joop: “Ja dat denk ik wel.”

*De kat van de buren luisterde ook mee…* 😀

blog 5a

blog 5b

Advertisements

the man who has a lot of bones

Standard

blog

Percakapan kami sebelum tidur malam ini lagi-lagi menakjubkan, harus segera ditulis sebelum lupa (dan menjadi bahan pemikiran buat kami orang tuanya). 😉

Sky (sambil meraba ujung lututnya): “Mama, ini apa sih sebetulnya?”
Aku (langsung berpikir bahwa ini kesempatan untuk memberi les anatomi kecil-kecilan): “Itu tulang. Ada di bawah situ dan keras. Tubuh kita terdiri dari banyak sekali tulang, dari ujung kepala sampai jari kaki. Tanpa tulang kita tidak bisa berdiri atau bergerak. Ini, coba deh kamu raba-raba yang terasa keras ini (aku menunjukkannya antara lain tulang di bahu, di kaki dan jari-jarinya, yang mudah diraba).”

Sky (sekarang meraba pahanya): “Ini empuk ma, kalau ini apa ya?”
Aku: “Itu daging dan kulit. Sama seperti paha ayam yang sering kamu makan itu lho (mungkin bukan bahan perbandingan yang bagus, tapi cuma itu yang terlintas di pikiran, supaya gampang, hehe…). Di tengah-tengah ada tulang, lalu di sekitarnya daging, dan paling atas dibalut oleh kulit.”

Sky: “Apa kita bisa bikin sendiri mam? Bikin orang dari tulang, daging, dan kulit?”
Aku: “Ehmm…ya tapi itu jadi seperti kamu bikin pakai tanah liat. Bisa, tapi tidak hidup, tidak ada kehidupan di dalamnya.”

Sky jelas terlihat berpikir keras. Aku mencoba memberi contoh lain.

blog2Aku: “Seperti Pinokio. Itu dibuat juga kan, dari kayu. Tapi waktu sudah jadi pun tetap belum hidup. Baru setelah diberi kehidupan oleh Ibu Peri dia jadi hidup, masih ingat ceritanya?”
Sky: “Ya…Sebetulnya kita ini semua (boneka) kayu yang berjalan, bisa bicara dan sebagainya…”
Aku: “Eh…ya tapi bukan dari kayu ya.”
Sky: “Lalu, siapa yang memberi kita hidup?”
Aku: “Ehh…itu kita juga tidak tahu. Kita ada…ya begitu saja. (Ampun deh, tidak pernah terbayang bakal ngobrol seperti ini dengan anak umur 3 tahun!).”
Sky: “Mungkin yang membuat itu…”alles-maak-man” (sengaja tidak aku terjemahkan, tapi arti kira-kiranya ‘Bapak pembuat segalanya’)! Hahaha!”

Wah, benar-benar jawaban yang luar biasa nih! Biarpun karena diakhiri dengan tawa aku tahu dia mengira ini jawaban yang lucu, tapi aku melihat kesempatan untuk menjelaskan satu hal lain…

Aku: “Well, memang banyak orang yang berpikir begitu. Orang-orang yang percaya, yang beragama dan pergi ke gereja atau masjid dan sebagainya, mereka menamakan si Bapak yang kamu sebut itu sebagai ‘Tuhan’. Itulah yang dipercaya membuat semua orang dan segala-galanya.”

Sky terlihat berpikir keras lagi. Lalu katanya:
“Hmm…si Bapak itu berarti harus punya tulang banyak banget dong mam…”
😀

***

Het ‘voor-bedtijd’ gesprek was vanavond alweer merkwaardig, eentje om op te schrijven (en na te denken). 😉

Sky (voelend aan het puntje van haar knie): “Mama, wat is dit eigenlijk?”
Ik (dacht dat het een goede kans was om een mini anatomische les te geven): “Dat is een bot. Het zit eronder en het is hard. Ons lichaam bestaat uit heel veel botten, van het hoofd tot aan de kleine teen toe. Zonder botten kunnen we niet staan of bewegen. Hier, voel het maar overal (ik wees onder andere naar haar schouder en haar voeten, waar je de botten duidelijk kunt voelen).”

Sky (nu voelend aan haar bovenbeen): “Dit is zacht, wat is dit dan?”
Ik: “Dat is vlees en huid. Dus het is net als de kippenpoot die je vaak eet (misschien geen goede vergelijking, maar ik dacht dat het voor haar makkelijker om zo te verbeelden). In het midden zit een bot, daaromheen zachte vlees, en weer daaromheen zit de huid.”

Sky: “Kunnen we het dan maken mam? Dat wij mensen maken van bot, vlees, en huid?”
Ik: “Ehmm…ja maar dan het is net als je iets maakt van klei. Dat kan, maar dan zit er nog geen leven in.”

Sky dacht zichtbaar hard na. Ik probeerde een ander voorbeeld te geven.

Ik: “Net als bij Pinokkio. Het is ook gemaakt, van hout dan. Maar het leefde eerst niet. Pas toen de fee hem leven gaf ging hij leven, weet je nog?”
Sky: “Ja…We zijn allemaal eigenlijk lopend hout, die kunnen praten enzo…”
Ik: “Eh…ja maar dan niet van hout.”
Sky: “Wie geeft ons leven dan?”
Ik: “Nou ja, dat weten we dus niet. We zijn er…gewoon. (Zeg, zo’n gesprek heb ik nooit verwacht om te voeren met een 3-jarige!).”
Sky: “Misschien is het een … alles-maak-man! Hahaha!”

Wat een briljant antwoord dit! Door haar lachje denk ik dat zij het eigenlijk best een grappig zelfbedachte antwoord vindt, maar het is een mooie aanleiding voor iets anders…

Ik: “Nou, veel mensen denken wel zo. Voor mensen die geloven, die naar de kerk of moskee gaan enzo, die man noemen ze dan ‘God’. Dat is dan de alles-maak-man die mensen en alle andere dingen gemaakt heeft.”

Sky moest weer heel hard nadenken. En toen zei ze:
“Hmm…en die man moet dus wel heel veel botten hebben hè mam…”
😀

blog1

mama, you talk with your mouth full…

Standard

blog1

Sky pintar sekali berbicara. Maksudnya, dia bicara seharian penuh. Dari saat dia membuka mata saat bangun pagi, sampai saat pergi tidur di malam hari. Saat kami sedang mandi di bawah shower atau duduk di wc, dia terus saja berkata-kata. Bercerita, bertanya, atau sekedar mengecek apakah kami masih mendengarkannya, hehe… Saat makan juga begitu. Sering dia lebih dulu selesai makan daripada kami, dan kami membolehkannya turun dari kursi makan (di sini sebetulnya banyak yang mengikuti metode bahwa anak harus menunggu sampai semua selesai makan baru boleh meninggalkan meja makan). Sebetulnya ini kami lakukan dengan harapan bahwa kami bisa melanjutkan makan dengan tenang. Ah, tapi ini tentunya tidak pernah terjadi. Seperti tadi pagi saat sarapan. Sky berseru dari seberang ruangan untuk bertanya sesuatu. Dengan roti di dalam mulut aku menjawab pertanyaannya. Dia lalu mendatangiku, mengelus lenganku dan berkata dengan lembut: “Mama, aku tidak mengerti jawabannya, karena mama bicara dengan mulut penuh.” Oopsss! 😀

***

Sky kan heel goed praten. Dat wil zeggen, ze praat de hele dag door. Vanaf het moment dat ze haar ogen opendoet ‘s ochtends tot ze weer naar bed gaat ‘s avonds. Dan zit je onder de douche of op de wc en blijft ze door praten, iets vertellen, wat vragen, of gewoon een bevestiging zoeken dat we haar nog steeds luisteren. Tijdens het eten ook. Vaak is ze eerder klaar dan wij en mag ze van ons wel van tafel (hier respecteren we uiteraard meningsverschillen of andere opvoedmethodes). Eigenlijk doen wij dat met een klein sprankje hoop dat wij verder rustig kunnen eten. Maar dat gebeurt natuurlijk nooit. Zoals vanmorgen bij het ontbijt. Riep Sky van de andere kant van de kamer om iets te vragen. Met broodjes in mijn mond gaf ik haar antwoord. Ze kwam naar mij toe, wreef mijn arm en zei met zachte stem: “Mama, ik begrijp je niet. Je praat met volle mond.” Ouchhh! 😀