Tag Archives: sekolah

reading like a champ

Standard

blog4

Belajar membaca, sebuah proses yang ajaib. Magical. Waktu Sky masuk kelas 3 akhir bulan Agustus tahun lalu, dia baru mulai bisa membaca kata-kata sederhana seperti ‘kipblog8(ayam) dan ‘pan‘ (panci). Itupun dengan susah payah. Sudah hebat untuk anak sekecil itu! Sekarang, 5 bulan kemudian, dia membaca segala yang bisa dibaca. Bis lewat, selebaran iklan, emailku (ups, mulai sekarang laptop harus dikunci kalau aku tinggalkan, hehe), tube pasta gigi (katanya: “nama odol ‘zendium’ itu lebih bagus ya daripada ‘sensodyne'”), nama toko (“kenapa sih toko itu dinamai ‘stom‘ (bodoh)?” sambil menunjuk ke sebuah ‘stomerij‘ (alias dry clean. Penggalan ‘stom‘ itu asalnya dari ‘stoom‘, yang artinya ‘uap panas’).

Persis 2 bulan lalu kami mencapai sebuah milestone istimewa: Kami sudah meminjam 1000 buku dari perpustakaan, dalam waktu 4 tahun! Dari Ibu perpus Sky mendapat hadiah kecil kenang-kenangan, dan beritanya muncul di laman Facebook perpus. 1000 buku sudah kami bacakan untuknya, dan sekarang dia sudah bisa membaca sendiri. Senang sekali mengikuti perjalanannya belajar membaca, dan melihatnya menikmati dunia perbukuan seperti ini. Semoga bisa menjadi bekal berharga sepanjang hidupnya.

blog5

Dan hari ini kami menerima portfolio (raport) mid-semester sekolahnya. Di sini disebut portfolio, karena yang berisi penilaian hanya selembar, sementara sisanya adalah hasil karya lainnya, seperti gambar, prakarya, foto, tulisan, cerita, dll. Di semua kategori penilaian (membaca, mengeja, berhitung dan kosakata) Sky mendapat score ‘A’. Level membacanya saat ini ada di level M5 (pertengahan kelas 5), yang berarti dia lebih cepat 2 tahun dari level yang diharapkan. Sebagai orang tua, yang tersisa hanya rasa syukur dan bangga… 

blog1

***

blog2Het is zo’n wonderlijk iets; leren lezen. Toen ze in groep 3 begon, eind augustus vorig jaar, kon ze nog maar net met moeite woordjes als ‘kip’ en ‘pan’ lezen. Dat was ook al heel wat voor zo’n klein meisje! En nu, 5 maanden later, leest ze alles…maar dan ook alles wat te lezen valt. Een voorbijrijdende bus, reclamefolder, mijn e-mails (oeps, voortaan de laptop vergrendelen als ik niet erachter zit!), tandpasta tubes (“ik vind het woord ‘zendium’ mooier dan ‘sensodyne'”, zei ze), winkelnamen (“wat is er stoms aan die winkel?” Het was een stomerij…).

Precies 2 maanden geleden hebben we een bijzondere mijlpaal bereikt: We hebben het 1000e boek geleend bij de bieb, in 4 jaar tijd! Van een aardige bieb-medewerkster hadden we een kleine attentie gekregen en Sky stond op hun Facebook pagina. 1000 boeken hebben we voor haar gelezen, en nu leest ze al heel veel boeken zelf. Wat een plezier heeft ze daarin, en wat is het leuk om het te zien en deze ontwikkeling mee te maken.

blog6

En vandaag hebben we haar school portfolio meegekregen, met daarin haar mooie werkjes en de toets resultaten. Voor lezen, spelling, rekenen en woordenschat heeft ze een ‘A’. Haar leesniveau staat op M5 (mid groep 5), dat betekent 2 jaar voorsprong, wat het lezen betreft. Wat kun je als ouders nog meer doen dan dankbaar en trots zijn… 

blog3

blog7

growing power

Standard

blog 5

Di tengah trotoar dia berhenti, turun dari skuter/otopetnya. Matanya memandangku lekat-lekat: “Mam, tadi di sekolah aku tiba-tiba merasa…bahwa aku kuat, bertenaga. Bahwa aku bisa ikut berlari, bisa meloncat lebih tinggi. Teman-temanku bisa berlari cepat sekali, tapi sekarang aku merasa bahwa aku juga bisa.”

Perasaan yang menyenangkan pasti, seperti yang kukatakan padanya. Seolah ingin membuktikan ucapannya, dia berhasil meraih palang di rumah panjatan di tempat bermain yang tadinya tidak bisa dia capai, biarpun dengan meloncat. Sekarang tiba-tiba bisa dijangkaunya, begitu saja.

Mungkin ini efek kejadian di pagi harinya juga. Pagi itu kami memberitahunya bahwa Ibu guru yakin dia boleh naik ke kelas 3 sesudah libur musim panas nanti (bulan Agustus). Sebetulnya kami (dia juga) sudah tahu sejak interview orang tua-guru bulan Februari lalu, tapi sekarang sudah betul-betul resmi. Dia senang, tapi juga merasa spannend/tegang. Kelas baru, dengan sebagian besar teman-teman baru, di mana dia kemungkinan besar adalah yang paling muda. Tapi minimal sudah ada kepastian, jadi dia bisa mempersiapkan diri, terutama secara mental. Kami orang tuanya juga ikut spannend, hehe… Penasaran sekali bagaimana dia nanti menjalani kelas barunya. Kita tidak bisa mengatur segala-galanya, tapi yang jelas kami berharap sepenuh hati semoga masa sekolahnya berkesan dan penuh kenangan indah. 🙂

Note: Di Belanda resminya anak yang berumur 6 tahun sebelum atau saat libur musim panas boleh naik ke kelas 3, kalau sudah siap. Siap dalam arti si anak sudah bisa berkonsentrasi dan mengerjakan tugas secara mandiri. Karena di kelas 3 anak mulai belajar membaca, menulis dan berhitung. Terkadang ada pengecualian, kalau anak memang belum siap maka dia boleh duduk setahun lagi di kelas 2. Dan seperti Sky, kalau memang terbukti sudah siap secara fisik dan mental, maka boleh naik kelas walaupun dia baru saja berulang tahun ke-5.

***

blog 5b

Midden op de stoep stopte ze, stapte van haar step af. Ze keek mij ernstig aan: “Mam, ik voelde vandaag op school ineens…dat ik kracht heb. Dat ik mee kan rennen. Dat ik hoger kan springen. Mijn vriendinnen kunnen snel rennen maar nu voel ik dat ik dat ook kan.”

Een heerlijk gevoel, lijkt mij, en dat heb ik ook tegen haar gezegd. Alsof zij dat wil bewijzen, hing ze kort daarna aan een rekstok bij de speeltuin waar ze tot voor kort niet kon reiken, ook niet door te springen. Nu wel, zomaar.

Misschien speelt ook een rol dat wij haar die ochtend vertelden dat zij, volgens haar juf, na de zomervakantie zeker naar groep 3 gaat. Dat weten wij (zij ook) eigenlijk sinds het laatste oudergesprek in februari, maar nu is het helemaal officieel. Zij vindt het leuk, maar ook spannend. Een nieuwe klas, met merendeel nieuwe kinderen, waar zij waarschijnlijk de jongste zal zijn. Maar nu er zekerheid is, kan zij zich voorbereiden op wat er komen zal. Wij vinden het ook spannend, super benieuwd hoe ze het straks gaat ervaren. Je hebt niet alles in de hand, maar we hopen van harte dat zij hele leuke en leerzame tijd zal beleven op school. 🙂

blog 5a

little butterflies

Standard

blog 3

Sky: “Aku nggak suka melihat jari-jari kaki. Nggak enak dilihat. Kecuali jarinya T. Punya dia jari kakinya bagus.”

T itu salah satu anak laki-laki di kelasnya. Persis setahun lebih tua, baru saja berulang tahun ke-6. Akhir-akhir ini kami makin sering mendengar namanya. “Menurutku dia anak baik, aku suka”, kata Sky. Dan memang begitu adanya. Kemarin aku ikut mendampingi kelasnya mengunjungi museum. Kebetulan Sky dan T ada di grupku, bersama 3 anak lain. Setelah 2 jam bersama-sama aku mengakui bahwa Sky memang benar: T itu anak baik.

Saat berjalan kaki ke museum T sempat memetik setangkai bunga dandelion. Selama di museum bunganya dia pegang terus (kecuali kalau dia ingin melakukan sesuatu, maka aku boleh memeganginya sebentar). Di perjalanan pulang ke sekolah aku melihat Sky dengan bunga itu di tangannya. Bunganya sih sudah layu. Tapi waktu aku berjalan di belakang mereka, mengamati dua anak yang asyik mengobrol dengan bunga itu di tengah-tengah…mau tidak mau aku senyum-senyum sendiri. 🙂

Oya, kalau ada yang bertanya-tanya seperti aku, bagaimana ceritanya kok Sky bisa melihat jari-jari kaki T di kelas? Nah, ternyata begini: T sedang belajar berhitung, menjumlahkan sampai 20, tapi jari-jari tangannya tidak cukup. Jadi dicopotnya sepatu dan kaus kakinya, dan dengan demikian jari-jari kakinya bisa ikut dipakai. 😀

NB: Satu lagi detail tambahan. 😉 Dua minggu sesudah tulisan ini Sky berulang tahun. Di kelas dia boleh duduk di singgasana (kursi tinggi) dan anak-anak lain membuat lingkaran untuk menyelamatinya satu-persatu. Aku melihat T tidak cuma menyalaminya, tapi juga mengecup ringan pipinya. *meleleh* 😍

***

Sky vertelde: “Ik vind tenen eigenlijk niet mooi. Niet leuk om er naar te kijken. Behalve die van T. Hij heeft mooie tenen.”

T is een jongen uit haar klas. Precies een jaar ouder, dus net 6 geworden. De laatste tijd horen we zijn naam steeds vaker. “Ik vind hem een leuke jongen”, zei Sky. En ja, het is zo. Ik ben gisteren meegegaan met hun klas-uitje naar het natuurmuseum. Toevallig zaten Sky en T in mijn groep, samen met 3 andere kinderen. Na 2 uur samen te zijn kan ik Sky wel beamen: T is een leuke jongen.

Onderweg naar het museum heeft T een paardenbloem geplukt. Gedurende het hele museum bezoek heeft hij de bloem vastgehouden (behalve als hij iets wilde doen, dan mocht ik het even vasthouden). Op de terugweg naar school zag ik dat Sky die bloem, die intussen al helemaal slap was, in haar handen had. Ik liep achter ze aan, zag twee kindjes gezellig naast elkaar lopen kletsen met een bloem in het midden, en kon mijn glimlach moeilijk onderdrukken. 🙂

Trouwens, als je je zoals ik afvraagt hoe het komt dat Sky T’s tenen kon zien? Nou, het zit zo: T wilde sommetjes gaan maken tot 20, maar had aan zijn vingers niet genoeg. Daarom trok hij toen zijn schoenen en sokken uit, om zijn tenen erbij te betrekken. 😀

PS: Nog een detail erbij. 😉 Twee weken na deze post is Sky jarig geweest. Ze mocht op de hoge troon in de klas zitten en de andere kinderen liepen in de kring om haar te feliciteren. Ik zag T, naast een handje, ook vlug een kusje op Sky’s wang geven. *smelt smelt* 😍

blog 4

boring school

Standard

blog-1

Sky ngobrol dengan papa (tapi ngobrolnya nyaris searah, hehe), saat diantar pergi tidur:
“Cerita dong pap, gimana waktu papa dan mama menikah dulu? Dan waktu papa masih sekolah, gimana ceritanya? Di sekolah orang besar (= universitas) itu waktu papa ketemu mama kan? Apa kalian waktu itu bermain bersama di halaman sekolah? Enggak? Wah, boring (= membosankan) lho. Makan buah bersama? Makan siang? Lalu bermain keluar? Enggak??? Ahhh boring ah! Nggak ada bak pasir pula di sekolah? Boring! Kalian boleh mengukur gang sekolah nggak? Tidak boleh? Aku boleh lho. Sekolahku memang menyenangkan banget ya.” 😀

NB: Yang namanya mengukur gang itu adalah anak, biasanya berdua, diberi alat pengukur. Bisa penggaris kayu, rol meteran, atau alat lain. Lalu disuruh mengukur gang di antara kelas-kelas. Fokusnya bukan pada hasil, tapi pada prosesnya.

***

Sky tegen papa, een bijna eenzijdig gesprek voordat ze naar bed ging:
“Vertel eens pap, hoe was het toen jullie getrouwd waren? En toen je op school zat, hoe was dat? Je hebt mama op de grote school ontmoet, toch? Gingen jullie toen samen buiten spelen? Nee? Saai hoor! En samen fruit eten? En boterham eten? Daarna buiten spelen? Neeeee?? Wat saai! En ook geen zandbak? Saai!! Mochten jullie ook de gang meten? Nee? Nou, ik wel hoor. Ik heb een hele leuke school hè!” 😀

blog-1a

first week back to school

Standard

blog-1Libur sudah usai, sekolah sudah mulai lagi. Kerang lucu ini menunggu di meja tiap anak di hari pertama (tulisannya: ‘selamat datang di kelas’), bersama dengan nama mereka. Tema pertama adalah tentang laut dan pantai.

Biarpun Sky selama liburan senang-senang saja, dia sudah tidak sabar untuk masuk sekolah lagi. Walau begitu aku melihat bahwa dia harus beradaptasi lagi. Membiasakan diri lagi dengan segala kegiatan di sekolah.

Kemarin dia bertanya kapan ‘vrijdag‘ (artinya: hari Jumat). Sesaat kemudian aku baru menyadari kalau yang dia maksudkan adalah ‘vrije dag‘ (artinya: hari libur). Maksudnya weekend, saat dia tidak harus pergi ke sekolah. Bukan karena dia capek sekali, tapi ya itulah, harus beradaptasi lagi.

10 anak di kelasnya naik ke kelas 3. Ada 7 anak baru. Sebelum libur Sky duduk paling depan di kelas, sekarang paling belakang. Tadinya dia berpasangan dengan seorang anak berumur 6 tahun (yang sekarang sudah naik ke kelas 3), harus selalu bergandengan tangan kalau berjalan keluar. Sekarang dia boleh memilih seorang anak yang baru masuk sekolah untuk dibimbing. Dia bangga sekali. Seperti hari ini, dia bercerita bahwa teman gandengannya itu hilang sebentar, tapi lalu dia temukan (ternyata sedang berjalan kembali ke kelas sendiri), lalu dikembalikan masuk ke barisan dan digandeng. Begitulah, banyak perubahan yang sedang dia alami. Jadi selebihnya kami santai-santai saja dulu di rumah. Memberinya kesempatan untuk beristirahat. Untungnya setiap sepulang sekolah ceritanya banyak dan bersemangat, yang mana selalu kami dengarkan dengan senang hati.

***

blog-1aDe school is weer begonnen. Een schelp lag op de eerste dag op tafel bij elk kind, samen met hun naam. Het eerste thema is over zee en strand. Hoewel Sky zich niet verveelde tijdens de vakantie, heeft ze toch veel zin om weer naar school te gaan. Maar ik merk dat ze er even in moet komen. Weer wennen aan het hele school gebeuren.

Gisteren vroeg ze wanneer het weer “vrijdag” is. Het duurde even voordat ik begreep dat ze op ‘vrije dag’ doelde, dus wanneer het weekend is. Dat ze niet naar school hoefde. Niet dat ze erg moe is, maar gewoon…even wennen.

10 kindjes van haar klas zijn naar groep 3 gegaan. Er zijn 7 nieuwe gezichtjes bijgekomen. Vóór de vakantie zat Sky helemaal vooraan in de klas, nu helemaal achteraan. Eerst had ze als loopmaatje een kindje van 6 jaar (die naar groep 3 ging), nu heeft ze gekozen om een jonger kind te ‘begeleiden’, wat ze best trots op is. Zoals vandaag, ze vertelde dat ze haar loopmaatje even kwijt was, maar weer gevonden en terug naar de rij heeft gebracht (dat kindje wilde al zelf naar de klas lopen). Al met al veel veranderingen die zij moet verwerken. Dus voor de rest doen we rustig aan. Gelukkig komt ze met veel verhalen thuis, waar wij heel graag naar luisteren.

first parent-teacher interview

Standard

blog 0

Di Belanda ada yang namanya ‘interview 10 menit’. Sekitar 2 atau 3 kali dalam setahun, tergantung sekolahnya, orang tua bertemu dengan guru untuk membicarakan perkembangan anak di sekolah. Hari ini kami mengalaminya untuk pertama kali. Dan karena kali pertama, kami diberi waktu 20 menit, dan namanya jadi ‘intake’, bukan interview atau percakapan.

Seminggu sebelumnya kami dikirimi formulir berisi beragam pertanyaan seputar Sky, yang harus kami isi dan dikirim kembali sebelum interview. Tentang pandangan kami sebagai orang tua tentang Sky, apa yang membuat kami bangga dan apa yang agak susah, dan tentang segala perkembangannya dari sejak bayi sampai sekarang. Ini yang tadi dibahas bersama guru, untuk melihat apakah beliau mempunyai pandangan yang sama terhadap Sky, dalam waktu 3 bulan dia berada di kelasnya. Untuk interview sesudah ini, sejauh yang kami pahami, situasinya akan dibalik. Jadi guru yang akan mengisi semacam jurnal laporan tentang perkembangan anak, yang akan dibahas dalam percakapan/interview (di sini, khususnya untuk kelas-kelas bawah, nggak ada yang namanya rapor berisi nilai, apalagi ranking).

Nah, sore tadi kami bertiga menuju ke sekolah lagi. Di foto di atas terlihat Sky sedang menaiki tangga menuju ke ruang kelasnya. Aneh rasanya kalau gedung sekolah sesepi dan sekosong itu, kalau sudah terbiasa 5 kali seminggu, minimal 2 kali sehari mengalami gedung ini penuh suara dan keributan anak-anak.

Kami tidak akan menuliskan detail interview tadi di sini. Tapi yang jelas percakapannya menyenangkan. Guru Sky adalah seorang ibu guru yang berpengalaman, lembut dan sangat baik. Dia mengenali profil Sky sebagaimana yang kami tulis di formulir seperti yang dia alami di kelas, jadi tidak berbeda. Dengan menggunakan banyak contoh, dia menggambarkan pandangannya tentang Sky. Apa yang dia suka lakukan di kelas, dengan siapa dia sering bermain bersama. Tentang kegiatan di kelas, jadwal, belajar sambil bermain, kemandirian, rasa percaya diri, dan terutama rasa senang yang harus dialami di sekolah. Semuanya bagus untuk didengar. Semuanya hal yang kami kira penting buat Sky. Untungnya kami sepakat dan berada di jalur yang sama, guru sekolah dan kami sebagai orang tua yang bangga akan anaknya. Dan Sky tentunya, yang setiap hari pergi ke sekolah dengan senang hati dan pulang membawa segunung cerita seru. 🙂

NB: Foto-foto lain adalah hasil karya dan gambar Sky akhir-akhir ini di sekolah. Terlihat bagus dan penuh detail lagi, kalau dibandingkan dengan awal-awal dia masuk sekolah. Kemungkinan besar karena dia sekarang sudah terbiasa dengan situasi di kelas, sehingga dia bisa berkarya tanpa terlalu banyak terganggu oleh hal-hal yang awalnya baru untuknya.

***

blog 1a

In Nederland heb je 2 of 3 keer per jaar een zogenaamde 10-minuten gesprek, om de vorderingen van je kind op school met de juf te bespreken. Vandaag hebben we voor het eerst zo’n gesprek. Maar omdat het de eerste keer is, krijgen we 20 minuten en wordt het ‘intake’ genoemd.

Van tevoren moesten we een formulier invullen waar allerlei vragen over Sky gesteld wordt, zoals hoe wij Sky zien, waar zijn we trots op en wat is lastig, en andere ontwikkelingen op verschillende gebieden, vanaf baby tot nu. Dit hebben we dus besproken, met het achterliggende gedachte om te kijken of de juf hetzelfde idee over Sky heeft, in de 3 maanden tijd dat ze nu in haar klas zit. Wat we hebben begrepen is dat bij de volgende  gesprekken dit andersom wordt, dat wij een soort van rapport van de juf krijgen die we vervolgens gaan bespreken.

Vanmiddag togen we dus met z’n drieën weer naar school. Op de foto klom Sky de trap op richting haar klaslokaal. Best vreemd om het gebouw zo leeg en rustig mee te maken, als je gewend bent om 5 dagen per week, minstens 2 keer per dag het alleen in volle glorie (lees: herrie) ervaart.

We gaan niet alle details van het gesprek hier beschrijven, maar het was een heel fijn, positief gesprek. De juf is een hele lieve, ervarende vrouw, en ze herkent Sky’s profiel zoals hoe we haar beschreven hebben, dus zij is op school niet anders dan thuis. Ze vertelde met veel voorbeelden en verhalen hoe ze Sky ziet in haar klas. Wat Sky het liefst doet en met wie ze om gaat. Over werkjes, schema, spelenderwijs leren, zelfredzaamheid, zelfvertrouwen, en vooral veel plezier hebben. Allemaal leuk om te horen. Allemaal zaken die wij ook belangrijk vinden. Gelukkig zitten we op dezelfde lijn, de juf en wij als trotse ouders. En Sky, die elke dag weer met groot plezier naar school huppelt en vol met verhalen terugkomt. 🙂

PS: Alle andere foto’s zijn Sky’s werkjes en tekeningen die zij recentelijk op school heeft gemaakt. Ze zijn weer veel mooier en gedetailleerder geworden, vergeleken met de eerste weken dat zij op school zat. Waarschijnlijk omdat ze nu gewend is met de school situatie, en dus niet te veel afgeleid is door alle dingen die in het begin nieuw waren voor haar.

blog 1

blog 1b

blog 1c

her first school trip

Standard

blog 1

Satu lagi peristiwa istimewa: school trip (wisata sekolah) Sky yang pertama!

Seru banget, dan tahu nggak apa yang paling menyenangkan? Melihat Sky menikmati semuanya ini! Dari mulai sebelum hari H-nya, betapa dia menunggu-nunggu dengan harap-harap cemas dan senang, membahas yang akan terjadi, menyiapkan segalanya, baik di sekolah maupun di rumah. Dan sesudah pulang tadi, dari mulai saat aku jemput di sekolah sampai waktu tidur malam, ceritanya mengalir tiada henti tentang semua yang terjadi hari ini. Tentang tema Indian, lengkap dengan tari dan lagu Indian, coretan ala Indian di pipi, tenda tipi, bulu yang biasa dipakai orang Indian dan artinya…

Dan tentu saja juga tentang bermain, karena mereka (kelas 1 dan 2) hari ini mengunjungi sebuah tempat bermain besar, sekitar 20 menit naik bis. Outdoor dan indoor, dengan pasir dan air (memang kami diminta membawakan set pakaian ekstra), banyak permainan, rumah-rumahan, bouncing castle, perosotan besar, kereta api yang digenjot, kursi yang diluncurkan, kereta kuda (per kelas berkeliling naik kereta yang ditarik kuda)… Makan siangnya kentang goreng dan sosis (wah wah…), dan es krim sebagai penutup. Di akhir acara mereka bermain mencari harta karun, dan ternyata di dalam peti ada chips untuk dibagi-bagi dan dimakan di bis (wah wah wah…).

Tentu saja dia capek, terutama waktu menjelang makan malam. Tapi capeknya masih masuk akal. Waktu kami berjalan pulang dari sekolah dia masih bisa berlari dan meloncat-loncat. Sementara banyak teman seusianya harus digendong orang tuanya (karena kalau tidak nggak mau berjalan lagi atau jatuh tersandung-sandung saking capeknya). Dan biarpun kami malam ini mencoba membawanya pergi tidur lebih awal, tetap saja dia ngobrol dan bercerita terus sampai waktunya dia betul-betul harus mencoba memejamkan mata. Nah, kalau itu semua bukan pertanda dia menikmati hari istimewa ini…? 😉

***

Weer een mijlpaal: Sky’s eerste schoolreisje!

Echt super leuk om mee te maken, en het leukste van alles is om te zien hoe ze er zichtbaar van genoot. Vóór de reis van de spanning, verwachtingen, en voorbereidingen. En na de reis, nou, van toen ik haar ophaalde totdat ze echt moest gaan slapen kletste ze ons de oren van ons hoofd met allerlei verhalen. Over de indianenthema van de dag, met indianendans, indianenliedjes, indianenschmink (strepen op de wangen), de tipi’s, veertjes en hun betekenis…

En natuurlijk over het spelen zelf, want ze (groep 1-2) waren bij een grote speeltuin geweest (ongeveer 20 minuten met de bus). Met binnen- en buitenspeelruimte, zand en water (een extra broek was inderdaad nodig), springkussen, veel speeltoestellen, huisjes, grote glijbanen, traptreintjes, roetsjende bakken, paardenkar/huifkar… Ze hadden patatjes en frikandel voor lunch (nou nou…), en ijsje (raketje) als toetje. Als laatste hebben ze naar een schat gezocht met behulp van veertjes en daarin zaten zakjes chips voor in de bus (nou nou nou…).

Ze was rond het avondeten wel moe, maar nog niet zo heel erg. Toen we naar huis liepen van school kon ze nog huppelen en rennen, terwijl ik zag dat veel van haar leeftijdgenootjes gedragen moesten worden (anders vielen ze gewoon om of wilden ze niet meer lopen). En hoewel we geprobeerd hebben om haar eerder naar bed te brengen, bleef ze toch babbelen totdat het echt bedtijd was. Als dat allemaal geen tekenen van genieten zijn…! 😉

Montessori (China) day

Standard

blog 3

Kalau kamu, seperti kami ini, baru saja menjadi bagian dari grup orang tua yang anaknya duduk di Sekolah Dasar (SD), mungkin kamu juga sama antusiasnya seperti kami. Terhadap semua yang dialami dan dikerjakan anak di sekolah. Karena semuanya baru, dan semuanya pasti untuk pertama kali. Beberapa hal mengingatkanmu akan masa SD-mu sendiri, tapi kebanyakan hal baru. Aku sendiri tentu tidak mengalami masa sekolah di Belanda, tapi bagaimanapun juga dalam kurun waktu 30-40 tahun memang banyak sekali hal yang berubah.

Seperti hari ini. Sky kan bersekolah di SD Montessori, dan hari ini adalah perayaan ‘Montessori day‘ (tanggalnya sih sepertinya tidak tetap, terserah sekolahnya saja mau merayakan kapan). Setiap tahun mereka memilih sebuah negara sebagai tema. Dua tahun lalu, waktu kami masih dalam masa orientasi memilih SD untuk Sky, temanya adalah Indonesia. Sayang ya waktu itu Sky belum sekolah, hehe… Tahun ini temanya Cina. Beberapa minggu terakhir seluruh murid sibuk mempelajari segala hal tentang negara adidaya ini. Seluruh sekolah dihiasi aksesoris dan hiasan bertema Cina. Semua lemari kaca dan lemari pajangan dipenuhi benda-benda ‘berbau’ Cina, baik yang dibawa oleh murid-murid sendiri maupun prakarya di sekolah. Seru banget!

Dan akhirnya hari H-nya tiba. Sky sudah berhari-hari menanti hari ini. Semua murid (dan guru!) boleh memakai kostum ke sekolah. Di foto terlihat dia sedang menyeberang jalan bersama grup campuran, anak besar dan kecil, dan para Ibu yang membantu terlaksananya hari ini. Mereka sedang mengikuti aktivitas ‘vossenjacht‘ (artinya: berburu rubah). Mencari petunjuk dan huruf-huruf yang tersebar di seputar kompleks. Di jendela rumah kami juga tergantung selembar kertas merah bertulisan huruf ‘a’ (kemarin diserahkan Ibu Guru secara diam-diam, hehe).

Siangnya kami membantu anak-anak membuat prakarya di sekolah. Menggambar panda di hutan bambu, membuat lampion, naga dan kimono. Dan di penghujung hari semua menuju ke kebun belakang untuk menonton show istimewa. Barongsai, tari bendera, demonstrasi pedang, workshop kung fu… Di bagian bawah pos ini bisa dilihat impresi singkatnya. Betapa hari yang menyenangkan, di mana semua orang, tua dan muda, terlihat sangat menikmati!

Oya, hampir lupa: Sesampainya di rumah Sky bilang dia mendapat “PR” dari Ibu guru. Di tas ranselnya ada gelas plastik dan sepasang sumpit. Katanya dia harus mencoba untuk makan krupuk dari gelas, menggunakan sumpit. Nah, langsung kami coba tentunya. Videonya ada di bawah video barongsai. Gimana menurutmu, kelihatan luwes nggak? 😉

***

blog 4

Als jij, net als wij, recentelijk deel bent geworden van de ‘ouders van basisschool kinderen’ groep, dan ben jij ook misschien net zo enthousiast als wij. Over alles wat je kind doet en meemaakt op school. Want alles is nieuw en alles is voor de eerste keer. Sommige dingen herinneren je aan je eigen basisschool tijd, maar veel zijn van deze tijd. Ik heb mijn schooltijd natuurlijk niet in Nederland meegemaakt, maar in 30-40 jaar tijd is er sowieso heel veel veranderd.

Zoals vandaag. Sky zit op een Montessori basisschool, en vandaag vieren we de Montessori dag (de datum is volgens mij niet vast, het is aan de school zelf om het te bepalen). Elk jaar is er een land als thema. Twee jaar geleden, toen wij aan het oriënteren waren, was het thema Indonesië. Jammer dat Sky toen nog niet op school zat, haha… Dit jaar is het thema China. Wekenlang werden er in de klassen gewerkt en geleerd over dit gigantische land. Overal in de school hangen mooie Chinese versieringen. Alle vitrine- en kijkkastjes zitten vol met Chinese spullen, veelal door de kinderen zelf meegebracht of geknutseld. Super leuk allemaal!

En dan is de grote dag aangebroken. Sky keek er al dagen naar uit. Vandaag mogen de kinderen (en de juffen!) verkleed naar school komen. Je ziet op de foto dat Sky met een gemengde groep van kleine en grote kindjes (en hulpmoeders) de straat oversteekt. Ze waren bezig met de vossenjacht, op zoek naar letters en opdrachten rondom de wijk. We hadden ook een letter op onze raam hangen (gisteren stiekem van de juf gekregen).

In de middag gingen we helpen in het knutsel-lokaal. Panda in een bamboe bos tekenen, lampionnetjes maken, draken op een stokje en kimonootjes knutselen. En ter afsluiting gingen we allemaal kijken naar de voorstelling in de achtertuin. Drakendans, vlaggendans, zwaard demonstratie, kung fu workshop… Helemaal onderaan van deze post zie je een korte impressie ervan. Wat een enorme leuke dag, waar iedereen zichtbaar van genoot!

Oja, bijna vergeten: Thuisgekomen vertelde Sky dat zij ‘huiswerk’ heeft meegekregen. In haar rugzak zaten een beker en een paar stokjes, en ze moest proberen kroepoek met die stokjes uit de beker te eten. Hebben we natuurlijk gelijk geprobeerd (zie video onder het drakendans filmpje). En, wat vind je ervan? 😉

blog 7

blog 6

blog 5

museum and some attitudes

Standard

blog 5

Menarik ya, waktu Sky beberapa hari lalu bilang: “Bagus nih karya seninya, bisa digantung di museum”, kami tahu persis asal muasalnya dari mana. Minggu lalu kami mengunjungi sebuah museum (karena sepanjang minggu dicanangkan sebagai ‘minggu promo museum’ di Belanda). Mengisi quiz, melihat-lihat karya seni yang dipajang atau digantung di sana. Kegiatan seperti ini, walaupun terlihat sederhana, ternyata memang berkesan dan memperkaya pengalamannya. Biarpun begitu, waktu malam ini kami menawarkan untuk besok mengunjungi museum yang lain, jawabannya: “Enggak ah, museum itu lebih untuk kalian kan. Tapi yah, kalau kalian pergi nanti aku sendirian. Nggak bisa juga ya…”

Sekarang dia sudah hampir 4 minggu masuk sekolah, dan kami mengamati bahwa karakternya semakin kritis. Secara kemauan. “Aku mau menyelesaikan ini sekarang, bukan nanti!”. Secara bahasa. Dia sering mengoreksi kalimat kami, misalnya bahwa kami tidak boleh menggunakan kata pengecil lagi. Agak susah menjelaskannya, tapi Bahasa Belanda mengenal kata pengecil, yaitu dengan menambahkan ‘-je’ di belakang sebuah kata benda. Tapi ini tidak boleh digunakan semena-mena. Kata Sky: “Mama, bukan ‘sokjes’ (kaus kaki kecil), tapi ‘sokken’ (kaus kaki)”. Dan secara sikap. Katanya: “Biarkan aku mencoba sendiri dulu. Kalau tidak berhasil nanti aku panggil mama.” Luar biasa ya.

Dia sekarang sudah jauh lebih mengenal sekolahnya, kami melihat bahwa dia tidak lagi capek sepulang sekolah. Jadi sudah bisa pelan-pelan mulai membawa temannya bermain di rumah atau sebaliknya, pergi bermain ke rumah temannya (sejak hari pertama di sekolah dia sudah mendapatkan banyak permintaan untuk bermain bersama, tapi kami tahan dulu sampai dia tidak kecapekan lagi). Dua minggu mendatang sekolah libur, namanya ‘libur bulan Mei’. Kesempatan bagus untuk beristirahat, tapi juga untuk beraktivitas bersama. 🙂

Dan beberapa ucapan lucunya akhir-akhir ini:

  • Waktu aku bertanya, kalau kami punya anjing atau kucing bakal diberi nama apa? Setelah berpikir sejenak dia menjawab: “Elstar, seperti nama apel favoritku!”
  • Aku melihatnya sedang bermain sebagai dokter, dan bertanya apakah dia dokter-manusia atau dokter-hewan. Jawabnya: “Dokter-mainan mama, masak nggak kelihatan sih?”
  • Di layar iPad muncul seri kartun tentang seekor tikus tanah dan papa berseru antusias: “Ini seri waktu papa kecil juga sudah ada lho, sering papa tonton!” Yang mana Sky dengan sebal menanggapi: “Ya papa, aku tahu, sudah sering kamu bilang kok, pfffff!” 😀

***

blog 3

Het is toch leuk, toen Sky van de week zei: “Het is een mooie kunstwerk, het kan zo in een museum hangen!” en dat we weten hoe het komt. Het is museum week, dus we hebben vorige week een museum bezocht. Een familie-speurtocht gedaan en wat kunstwerk bekeken. Zoiets blijft toch bij en heeft ongemerkt haar ervaring verrijkt. Hoewel, toen we vanavond offerden om morgen bij een ander museum te gaan kijken, zei ze: “Nee, het is meer voor jullie. Maar ja, als jullie gaan dan ben ik alleen, dat kan ook niet hè…”

Nu zij bijna 4 weken op school zit, merken we dat zij kritischer wordt. Qua dingen doen. “Ik wil deze nu afmaken, niet straks!”. Qua taal. Het verkleinwoordje ‘-je’ mogen we niet meer gebruiken. “Nee mama, het zijn geen sokjes, maar sok-ken!”. Qua houding. “Laat mij het eerst proberen. Als het niet lukt, dan roep ik je wel.” Geweldig gewoon.

Ze kent alles van school nu al veel beter en we merken dat ze na school helemaal niet moe is. Fijn, dan kunnen we voorzichtig beginnen met afspreken (sinds dag 1 op school vliegen de afspraak-verzoeken ons al om de oren!). De komende 2 weken is het meivakantie. Heel fijn om even uit te rusten, maar ook om veel leuke dingen samen te doen! 🙂

En nog een paar leuke uitspraken van haar de laatste weken:

  • Ik vroeg aan haar, als wij een hond of poes zouden hebben, welke naam zou ze het dier willen geven? Ze dacht even na en zei: “Elstar! Als mijn favoriete appel!”
  • Ik zag haar doktertje spelen en vroeg of zij nou een mensen-dokter of een dieren-dokter is. Haar antwoord: “Ik ben een speelgoed-dokter, dat zie je toch!”
  • Toen de kinderserie ‘het molletje’ verschijnt op het iPad scherm riep papa enthousiast: “Dit heb ik toen ik klein was ook altijd gekeken.” Waarna Sky geërgerd reageerde: “Ja papa, dat weet ik, dat heb je al zo vaak verteld, pfffff!” 😀

blog 4

blog 6

blog 7

blog 8

her second school week

Standard

blog 1

Minggu kedua Sky di sekolah baru, kami mengamati bahwa dia sudah lebih terbiasa dan merasa nyaman. Gambar dan kreasinya lebih ceria (lihat foto), dan itu pertanda bagus. Di hari-hari awal dia terkadang menangis di kelas. Sering tanpa alasan jelas atau terpicu oleh kejadian kecil (seperti saat ritsleting tasnya susah ditutup). Tapi sebetulnya kami menduga karena dia masih harus membiasakan diri dengan situasi yang serba baru. Diakuinya sendiri: “Itu karena aku merasa tegang dengan semuanya.”

Sekarang dia mulai mengenal segala sesuatu: nama-nama teman semejanya, ritual di kelas termasuk percakapan dalam lingkaran untuk memulai hari, bagaimana dia harus mengisi botol minumnya lagi untuk makan siang, bermain di luar, berolahraga baik di ruang OR kecil maupun besar, makan buah bersama (dan bahwa di kelas selalu ada keranjang berisi buah bagi yang masih mau menambah), rambutnya dikontrol untuk pencegahan kutu rambut, dan siang tadi dia mengalami latihan kebakaran (“waktu terdengar sirene, kami semua harus secepatnya keluar gedung, tapi harus tetap rapi dalam barisan. Tidak sempat memakai jaket, tapi ada kelas lain yang pakai.”)

blog 2Dengan mengenal semua ini dia terlihat lebih percaya diri. Dan tidak terlalu capek kalau pulang sekolah (tapi tetap kelaparan seperti beruang, hehe). Ceritanya mengalir deras, untung dia senang menceritakan semuanya, dan kami juga senang sekali mendengarkannya. Rasanya dia akan kerasan dan baik-baik saja di sekolah barunya ini. 🙂

***

Nu Sky in haar tweede week op de basisschool zit, merken we dat zij meer op haar gemak is. Haar tekeningen worden vrolijker (zie foto), en dat is een goed teken. De eerste dagen moest ze af en toe huilen, vaak zonder reden of door een kleine gebeurtenis (zoals toen de rits van haar tas niet goed meewerkte). Maar het was vooral dat ze nog heel erg moest wennen aan alle nieuwe dingen om haar heen. Ze beaamde het ook zelf: “Dat komt omdat ik het allemaal spannend vind.”

Nu begint ze alles goed te kennen: de namen van haar tafelgenootjes, de kringgesprek en andere rituelen in de klas, hoe ze haar drinkbeker nog een keer moet bijvullen voor de lunch, gymen zowel in de kleine als in de grote gymzaal, buiten spelen, samen fruit eten (en dat in de klas altijd een mand vol met fruit staan voor als ze nog meer wil), gecontroleerd worden voor luizen, en vanmiddag heeft ze een brandoefening meegemaakt (“we moesten allemaal zo snel mogelijk naar buiten, wel netjes in de rij. Nee geen jas aan, sommige klassen wel.”)

Dat alles kennende maakt haar zelfverzekerder. En minder moe als ze van school komt (wel hongerig als een beer, haha). De verhalen stromen elke dag binnen, ze vertelt ze graag (gelukkig maar!) en we luisteren ook met veel plezier. Volgens mij zit het allemaal wel goed. 🙂