Tag Archives: proud

her first piano exam and a concert!

Standard

blog4Les piano pertama Sky adalah bulan Mei tahun lalu, dan di penghujung tahun dia menyelesaikan modul pertama yang namanya ‘les anak-anak’ (sekarang dia mengikuti modul les biasa/normal). Untuk menutup ‘les anak-anak’ itu dia berhak mengikuti ujian dan mendapat penilaian. Kalau les biasa aku selalu menemaninya di dalam ruang les, tapi saat ujian kemarin aku harus menunggu di gang. Tapi anaknya ternyata percaya diri. Waktu dijemput gurunya dia langsung masuk ke ruang ujian sendiri, mengapit map lagu pianonya di bawah lengan, hehe… Ada satu penguji asing, dan bersama guru pianonya mereka memberi penilaian, semacam raport. Untung aku boleh masuk ke ruangan untuk ikut mendengarkan. Nilai tertinggi, 9, tercantum di ketiga komponen penilaian: musikalitas, teknik/skill, dan daya usaha/effort. Plus kata-kata pujian dari kedua penguji. Anaknya senang dan bangga luar biasa…dan orang tuanya juga!!!

blog5

Beberapa hari sesudah ujian, dia berpartisipasi dalam sebuah konser piano, untuk pertama kalinya bermain di depan publik. Bersama dengan 6 murid lain, mereka memberi konser di sebuah panti jompo. Ide yang sangat bagus, siang itu semua terlihat menikmati; baik dari kontak sosial dan perhatian yang diberikan, maupun dari variasi lagu-lagu yang dimainkan. Hari yang tidak akan terlupakan dan semoga bisa segera diulang lagi!

Video konsernya ada di bagian paling bawah ya.

***

Haar eerste pianoles was in mei vorig jaar. Ze heeft inmiddels de zogenaamde ‘kindercursus’ afgerond (en gaat nu verder met de ‘normale les’) en mocht de cursus afsluiten door een tentamen te volgen en een rapport te krijgen. Tijdens de gewone les mag ik altijd aanwezig zijn, echter bij het tentamen niet, ik moest in de gang blijven wachten. Maar Sky vond het helemaal niet erg. Ze ging vol zelfvertrouwen zelf naar binnen toen de juf haar ophaalde, haar pianomap onder haar arm geklemd. Er was nog een andere pianoleraar bij en na afloop kreeg Sky een rapport (waar ik gelukkig weer bij mocht zijn). Een rapport waar op alle drie de onderdelen (muzikaliteit, vaardigheid en inzet) een 9 was gescoord, het hoogste cijfer. En een heleboel lovende woorden van beide examinatoren. Een super blij en trots kind…en ouders!!!

blog1

blog3

Een paar dagen na het tentamen heeft ze haar eerste piano concert gegeven. Samen met 6 andere leerlingen, gaven ze een optreden in een verzorgingshuis. Een prachtig idee, een middag waar iedereen zichtbaar genoot; van de aandacht en van het gevarieerde programma. Om nooit te vergeten en zeker voor herhaling vatbaar!

blog2

Het filmpje van haar optreden:

Advertisements

first parent-teacher interview

Standard

blog 0

Di Belanda ada yang namanya ‘interview 10 menit’. Sekitar 2 atau 3 kali dalam setahun, tergantung sekolahnya, orang tua bertemu dengan guru untuk membicarakan perkembangan anak di sekolah. Hari ini kami mengalaminya untuk pertama kali. Dan karena kali pertama, kami diberi waktu 20 menit, dan namanya jadi ‘intake’, bukan interview atau percakapan.

Seminggu sebelumnya kami dikirimi formulir berisi beragam pertanyaan seputar Sky, yang harus kami isi dan dikirim kembali sebelum interview. Tentang pandangan kami sebagai orang tua tentang Sky, apa yang membuat kami bangga dan apa yang agak susah, dan tentang segala perkembangannya dari sejak bayi sampai sekarang. Ini yang tadi dibahas bersama guru, untuk melihat apakah beliau mempunyai pandangan yang sama terhadap Sky, dalam waktu 3 bulan dia berada di kelasnya. Untuk interview sesudah ini, sejauh yang kami pahami, situasinya akan dibalik. Jadi guru yang akan mengisi semacam jurnal laporan tentang perkembangan anak, yang akan dibahas dalam percakapan/interview (di sini, khususnya untuk kelas-kelas bawah, nggak ada yang namanya rapor berisi nilai, apalagi ranking).

Nah, sore tadi kami bertiga menuju ke sekolah lagi. Di foto di atas terlihat Sky sedang menaiki tangga menuju ke ruang kelasnya. Aneh rasanya kalau gedung sekolah sesepi dan sekosong itu, kalau sudah terbiasa 5 kali seminggu, minimal 2 kali sehari mengalami gedung ini penuh suara dan keributan anak-anak.

Kami tidak akan menuliskan detail interview tadi di sini. Tapi yang jelas percakapannya menyenangkan. Guru Sky adalah seorang ibu guru yang berpengalaman, lembut dan sangat baik. Dia mengenali profil Sky sebagaimana yang kami tulis di formulir seperti yang dia alami di kelas, jadi tidak berbeda. Dengan menggunakan banyak contoh, dia menggambarkan pandangannya tentang Sky. Apa yang dia suka lakukan di kelas, dengan siapa dia sering bermain bersama. Tentang kegiatan di kelas, jadwal, belajar sambil bermain, kemandirian, rasa percaya diri, dan terutama rasa senang yang harus dialami di sekolah. Semuanya bagus untuk didengar. Semuanya hal yang kami kira penting buat Sky. Untungnya kami sepakat dan berada di jalur yang sama, guru sekolah dan kami sebagai orang tua yang bangga akan anaknya. Dan Sky tentunya, yang setiap hari pergi ke sekolah dengan senang hati dan pulang membawa segunung cerita seru. 🙂

NB: Foto-foto lain adalah hasil karya dan gambar Sky akhir-akhir ini di sekolah. Terlihat bagus dan penuh detail lagi, kalau dibandingkan dengan awal-awal dia masuk sekolah. Kemungkinan besar karena dia sekarang sudah terbiasa dengan situasi di kelas, sehingga dia bisa berkarya tanpa terlalu banyak terganggu oleh hal-hal yang awalnya baru untuknya.

***

blog 1a

In Nederland heb je 2 of 3 keer per jaar een zogenaamde 10-minuten gesprek, om de vorderingen van je kind op school met de juf te bespreken. Vandaag hebben we voor het eerst zo’n gesprek. Maar omdat het de eerste keer is, krijgen we 20 minuten en wordt het ‘intake’ genoemd.

Van tevoren moesten we een formulier invullen waar allerlei vragen over Sky gesteld wordt, zoals hoe wij Sky zien, waar zijn we trots op en wat is lastig, en andere ontwikkelingen op verschillende gebieden, vanaf baby tot nu. Dit hebben we dus besproken, met het achterliggende gedachte om te kijken of de juf hetzelfde idee over Sky heeft, in de 3 maanden tijd dat ze nu in haar klas zit. Wat we hebben begrepen is dat bij de volgende  gesprekken dit andersom wordt, dat wij een soort van rapport van de juf krijgen die we vervolgens gaan bespreken.

Vanmiddag togen we dus met z’n drieën weer naar school. Op de foto klom Sky de trap op richting haar klaslokaal. Best vreemd om het gebouw zo leeg en rustig mee te maken, als je gewend bent om 5 dagen per week, minstens 2 keer per dag het alleen in volle glorie (lees: herrie) ervaart.

We gaan niet alle details van het gesprek hier beschrijven, maar het was een heel fijn, positief gesprek. De juf is een hele lieve, ervarende vrouw, en ze herkent Sky’s profiel zoals hoe we haar beschreven hebben, dus zij is op school niet anders dan thuis. Ze vertelde met veel voorbeelden en verhalen hoe ze Sky ziet in haar klas. Wat Sky het liefst doet en met wie ze om gaat. Over werkjes, schema, spelenderwijs leren, zelfredzaamheid, zelfvertrouwen, en vooral veel plezier hebben. Allemaal leuk om te horen. Allemaal zaken die wij ook belangrijk vinden. Gelukkig zitten we op dezelfde lijn, de juf en wij als trotse ouders. En Sky, die elke dag weer met groot plezier naar school huppelt en vol met verhalen terugkomt. 🙂

PS: Alle andere foto’s zijn Sky’s werkjes en tekeningen die zij recentelijk op school heeft gemaakt. Ze zijn weer veel mooier en gedetailleerder geworden, vergeleken met de eerste weken dat zij op school zat. Waarschijnlijk omdat ze nu gewend is met de school situatie, en dus niet te veel afgeleid is door alle dingen die in het begin nieuw waren voor haar.

blog 1

blog 1b

blog 1c

first serious dental treatment

Standard

blog1

Ini mungkin salah satu mimpi buruk seorang ayah atau ibu: melihat bagaimana anaknya ‘menderita’ di kursi dokter gigi. 😦

Kami bangga sekali pada gadis kecil kami. Tabah dan berani, membuka mulutnya selebar mungkin dan berusaha sekuat tenaga untuk tidak menangis. Kami melihatnya memeluk boneka beruangnya erat-erat, pada suatu poin mengerut dan menggeliat…dan hampir menyingkirkan tangan dokter giginya. Tapi dia berhasil bertahan sampai akhir. Bangga sekali!

Dimulai sebulan setengah yang lalu, saat dokter gigi pada kontrol rutin kami menemukan lubang di geraham belakang kanannya. Menurutnya tidak parah, dan dengan semacam “fluor-paste” rasa pisang dioles dan didempul sedikit. Empat hari lalu Sky mulai merasakan sesuatu. Awalnya kami tidak yakin itu apa. Karena cukup sering sisa makanan seperti kulit apel atau berry, atau serat ayam, menyelip di antara giginya. Tapi kami tidak menemukan apa-apa. Dalam empat hari dia makin sering merasa sesuatu, biasanya sesudah makan atau di malam hari. Dan makin sering terasa sakit. Satu kali, sebelum tidur, kami sampai harus memberinya parasetamol anak. Pertanda yang jelas untuk secepatnya mengunjungi dokter gigi.

Pengobatannya sendiri cuma berlangsung beberapa menit. Dokter gigi kami bagus sekali. Dia menangani Sky dengan sangat manis tapi tegas. Dari awal kami sudah memberitahu Sky apa yang kira-kira bakal dilakukan oleh dokter gigi. Untung dari buku dan cerita dia juga sudah tahu kira-kiranya. Tapi tetap saja ya…kalau sudah duduk di kursi besar itu…

Saat ini ceritanya belum sepenuhnya happy ending. Dia masih merasakan sesuatu di gigi gerahamnya (tentu saja bisa terjadi, setelah dibor dan diisi begitu), dan kami terpaksa memberinya sebutir parasetamol lagi malam ini. Kami sungguh berharap semoga besok, sesudah tidur nyenyak, dia bakal sembuh sepenuhnya. Dan semoga seterusnya tidak akan mengalami seperti ini lagi…amin!!!

***

Ik geloof dat dit één van de nachtmerries van ouders is: toekijken hoe je kind een pijnlijke behandeling bij de tandarts ondergaat. 😦

We zijn super trots op onze kleine meid. Hoe dapper en flink ze was, haar mond zo wijd mogelijk open en haar best deed om niet te huilen. We zagen haar flink in haar beer knijpen, op een gegeven moment ineen krimpen en zelfs de hand van de tandarts proberen weg te duwen…maar ze heeft het volbracht. Trots!

Het begon anderhalf maand geleden toen de tandarts bij onze controle een klein gaatje ontdekte bij haar achterste rechtse kies. Niet ernstig volgens hem, en met een “banaan-fluor-pasta” snel, maar tijdelijk, behandeld. Vier dagen geleden begon Sky er last van te krijgen. Eerst wisten we niet precies wat het was. Want iets tussen haar tandjes krijgen (appel of bessen schilletje, stukje kip…) gebeurt best vaak. Maar we zagen niets. En in de vier dagen kwam het gevoel af en aan. Vooral na het eten, en ‘s avonds. Een keer voor het slapen gaan was het zo erg dat wij haar een paracetamol moesten geven. Toen was het duidelijk dat wij snel naar de tandarts moesten.

De behandeling zelf duurde maar een paar minuten, en we hebben een geweldige tandarts die alles superlief maar kordaat afhandelde. Van tevoren hebben we Sky ook goed ingelicht. Van boeken en verhalen kent ze hoe het ongeveer gaat. Maar toch…maar toch…

Op dit moment is het nog niet helemaal over. Ze voelt de plek nog (kan best natuurlijk, na zo’n behandeling) en we hebben haar weer een paracetamol moeten geven. We hopen dat het morgen wél over is, en dat zij er geen last meer, in wat voor vorm dan ook, van zal hebben!

blog2

 

her drive to learn writing

Standard

blog1

Bagaimana tidak terharu dan bangga, kalau beberapa kali rumah sepi dan aku menemukannya duduk di meja kecilnya sedang berlatih sendiri menulis huruf dan angka, dengan hasil seperti terlihat di sini…

***

Hoe kun je niet ontroerd en trots zijn, als het meerdere keren stil is in huis en je haar ziet de letters en cijfers te oefenen, met dit mooie rijtje als resultaat…

blog2

she won a coloring contest!

Standard

blog2

Waktu kami minggu lalu dolan ke tempat bermain anak (yang tempatnya besar, baik indoor maupun outdoor), Ibu petugas memberi tahu bahwa hari itu kebetulan diadakan lomba mewarnai bertema musim gugur. Wah, asyik! Sky jelas mau berpartisipasi. Dia mendapat gambar Winnie de Pooh dan Piglet, bertulisan “s/d 5 tahun”. Waktu kami di sana baru ada 1 anak lain, maklum masih pagi sekali. Bersama dengan Ibu anak itu aku menyerut pensil-pensil warna supaya bisa digunakan untuk mewarnai, karena semuanya tumpul dan patah. Malam itu aku ditelepon pihak tempat bermain: Sky menang! Dan kami bisa datang mengambil hadiah yang sudah disiapkan!

Jadilah hari ini kami pergi sekali lagi. Membawa seorang anak yang bangga sekali (tentu orang tuanya juga!), untuk menerima hadiah: sebuah jam dinding bergambar Smurfin, buku aktivitas Hello Kitty, sekantong permen jelly, dan karcis masuk untuk sekali lagi bermain di sana (untuk yang hari ini kebetulan kami masih punya tiket masuk). Oya, dan sebuah balon hijau besar, yang sementara ini justru menjadi favoritnya, hehe… Jam Smurfin-nya sekarang sudah tergantung di atas ranjangnya, dia suka sekali. Banggaaaa deh kami padanya, artis kecil kami yang kreatif! 🙂

***

blog0

Toen we vorige week bij een kinderspeelparadijs gingen spelen, vertelde de mevrouw dat er die dag een herfst kleurwedstrijd gehouden werd. Leuk! Natuurlijk wilde Sky graag meedoen. Ze kreeg een plaatje van Winnie de Poeh en Knorretje, met opschrift “t/m 5 jaar”. We waren vroeg, er was nog maar 1 ander kindje. Samen met de moeder van dat kindje stond ik alle kleurpotloden te slijpen zodat de kindjes konden kleuren, want alles was bot. Die avond kreeg ik een telefoontje van de speelparadijs: Sky heeft de wedstrijd gewonnen, en er lag een prijsje klaar voor haar!

Dus vandaag zijn we nog een keer gegaan. Met een trots kindje (en haar trotse ouders), om de prijzen in ontvangst te nemen: een Smurfin klok, een activiteitenboek van Hello Kitty, een zakje snoep en een entreemunt om nog een keer te komen spelen (voor vandaag hebben we toevallig nog een voucher om naar binnen te gaan). Oja, en een mooie groene ballon, waar Sky het meest blij om is (althans, zo lijkt het, hihi…). De klok hangt nu boven op haar bed, vindt ze ook erg leuk. Wat zijn we trots op haar! Onze kleine artiest! 🙂

blog1

We won a photo contest! :)

Standard

blog

Reaksi pertamaku waktu mendapat email yang berjudul: “Selamat, Anda menang hadiah utama dalam lomba foto Mamarazzi!” adalah mencari tahu apakah ini bukan spam atau phishing. Ya tentu saja aku masih ingat mengirim foto untuk ikut lomba ini, dan bahwa aku totalnya mendapat 9 suara/votes (yang ke-9-nya aku kenal semua orangnya, haha). Tapi menang? Hadiah utama? Sementara beberapa foto di daftar Top 10 mendapat lebih dari 100 votes? Yang bener aja, becanda kali ya! Tapi kemudian aku mengecek website majalah penyelenggara lomba ini (detail unik: aku dan Sky juga pernah difoto untuk cover majalah ini, lihat di sini). Apa yang aku lihat? Namaku jelas terpampang di belakang tulisan ‘hadiah utama’, dengan fotoku ukuran mini di kolom sebelah kiri.

Wowwwww!!! Betul-betul menang nih ceritanya! Masih penasaran, aku baca sekali lagi aturan main lombanya. Dan ternyata memang pilihan juara itu kombinasi dari jumlah votes dan pilihan juri profesional. Yang terakhir ini rupanya memutuskan bahwa fotoku paling mewakili foto a la Mamarazzi (setuju lho, hehe). Singkatan dari ‘mama’ dan ‘paparazzi’, yaitu mama yang kemana-mana memotret anaknya, sering secara sembunyi-sembunyi, seperti fotoku yang memenangkan kontes ini. Sky sedang berunding serius dengan sahabat karibnya, dipotret dari lubang di semak-semak di taman bermain. 🙂

***

Mijn eerste reactie toen ik een e-mail kreeg met de titel “Gefeliciteerd, je hebt de hoofdprijs gewonnen van de Mamarazzi foto-wedstrijd!” was uitzoeken of het geen spam of phishing was. Ja natuurlijk weet ik nog dat ik een foto heb ingezonden voor die wedstrijd, en dat ik welgeteld 9 stemmen kreeg (alle 9 ken ik persoonlijk, haha). Maar winnen? De hoofdprijs? Terwijl een paar foto’s van de top 10 meer dan 100 stemmen hebben? Nee, grapje zeker! Maar dan check ik de website van het tijdschrift dat deze wedstrijd georganiseerd heeft (leuk detail: Sky en ik hebben ooit in de cover van dit tijdschrift gestaan, zie hier). En wat zie ik? Mijn naam bij ‘hoofdprijs’, met in het klein mijn foto erbij.

Wowwwww!!! Ik heb echt de hoofdprijs gewonnen!!! Toch nog een keer de spelregels gelezen, en inderdaad, winnen is een combinatie van de stemmen én de beslissing van de vakjury’s. En de laatste hebben er blijkbaar besloten dat mijn foto een echte mamarazzi-foto is (ben er wel mee eens hoor!). Een afkorting van ‘mama’ en ‘paparazzi’, dat is een mama die overal foto’s maakt van haar kind, liefst stiekem, zoals mijn ingezonden foto hieronder. Sky in een diep onderonsje met haar beste vriendin, geschoten vanuit een gat in de heg van de speeltuin. 🙂

IMG_3669 -ekk

the story behind her first lip balm

Standard

blog

Aku baru saja menjemput Sky dari rumah sahabat karibnya. Satu atau dua kali seminggu dia dolan beberapa jam di sana, atau sebaliknya, temannya yang bermain di sini. Siang itu sesampainya di rumah dia masih hiperaktif, sekitar 20 menit lamanya berlari dan jungkir-balik keliling ruangan, penuh dengan cerita tentang apa saja yang dilakukan, dimainkan, dan dibicarakannya di sana bersama sahabat dan kakak perempuan sahabatnya yang juga ada di rumah.

Satu dari sekian banyak ceritanya menarik perhatianku. Sky bercerita bahwa si kakak memperlihatkan kotak perhiasan dan make-upnya, dengan beberapa lipstick di dalamnya. Dia bertanya apa Sky mau mencoba mengoleskan lipstick di bibirnya. Jawab Sky: “Aku kira mamaku tidak akan setuju. Aku harus lebih besar dulu sebelum boleh memakainya.” Si kakak masih mencoba meyakinkan Sky dengan argumen bahwa teman karibnya (si adik) boleh mencoba. Tapi Sky tetap bertahan.

Memang cuma cerita singkat saja. Dan bakal banyak beda pendapat tentang boleh tidaknya lipstick untuk anak-anak, dan tentang bedanya anak yang patuh dan yang terlalu patuh. Tapi bukan itu fokus kami. Kami (tentunya aku meneruskan ceritanya pada Joop) cuma merasa satu hal: BANGGA! Dan hari ini kami memutuskan untuk memberinya hadiah kecil, sebagai tanda betapa kami menghargai keputusannya: sebuah lip balm! Kebetulan sudah beberapa minggu ini bibirnya memang agak kering, jadi pas banget. Tadi siang aku membawanya ke toko dan dia boleh memilih sendiri. Pilihannya jatuh pada Snow White, alias Putri Salju, dengan aroma buah apel yang manis (tentu saja tanpa warna atau gloss). Aku menjelaskan mengapa kami memberinya hadiah ini, dan juga alasan mengapa dia belum boleh memakai lipstick untuk orang dewasa. Karena prinsip kami bahwa “mengapa” itu yang sangat penting untuk dijelaskan. Tidak semata-mata melarang, tapi memberi pengertian mengapa dilarang. Dan anaknya sendiri? Tentu saja tidak perlu diceritakan lagi betapa senangnya dia, membawa lip balm-nya kemana-mana sepanjang hari. 🙂

***

Ik heb Sky net opgehaald bij haar beste vriendinnetje. Zo’n 1-2 keer per week spelen ze een paar uurtjes daar of hier. Deze middag kwam ze hyper thuis, de eerste 20 minuten stuiterend door de kamer, vol met verhalen over wat ze allemaal gedaan, gespeeld, en besproken heeft met haar vriendin en de grote zus die ook thuis was.

Eén van haar verhalen sprong eruit. Sky vertelde dat de grote zus trots haar sieraden en make-up doosje heeft laten zien, met daarin een paar lippenstiften. Ze vroeg aan Sky of ze het wilde proberen; lippenstift op haar lippen. Waarop Sky antwoordde: “Ik denk niet dat mijn mama dat goed vindt. Ik moet eerst groter worden dat ik dat mag doen.” De grote zus probeerde Sky nog te overtuigen door te zeggen dat Sky’s vriendinnetje dat wél mag doen. Maar Sky hield vol.

Het is maar een klein verhaal. En de meningen zullen verdeeld zijn over wel of geen lippenstift voor kinderen, en over kinderen die gehoorzaam zijn en té gehoorzaam zijn. Maar daar gaat het ons niet om. Wij (ik heb het daarna natuurlijk aan Joop verteld) voelen ons niet anders dan TROTS! En vandaag, besloten we om Sky iets te geven, een beloning voor haar juiste beslissing: haar eerste lippenbalsem! Toevallig heeft ze ook al een paar weken last van droge lippen, dus het komt helemaal mooi uit. Ik heb haar naar een winkel meegenomen en ze mocht kiezen uit verschillende leuke lippenbalsem. Sneeuwwitje werd het, met een zachte appelgeur (en uiteraard geen kleur of gloss). Ik heb haar goed uitgelegd waarom zij dit cadeautje krijgt en ook de reden waarom zij nog geen lippenstift voor volwassenen mag gebruiken, want het “waarom” vinden we belangrijk om mee te geven. Niet nodig om te zeggen dat Sky haar schattige lippenbalsem de hele dag koestert en overal meegenomen heeft. 😉