Tag Archives: parenting

kids philosophy and climbing

Standard

blog 5d

Sky: “Kenapa kita nggak pernah bertanya-tanya apakah kita sebetulnya betul-betul hidup?”

blog 5cAnak ini…dengannya kita bisa berdiskusi dan berfilosofi. “Dalam” kalau orang bilang, atau “jeru” dalam bahasa Jawa. Seru sih, tapi kadang bikin pusing juga, hehe…

Tentang bagaimana makhluk luar angkasa melihat ke kita (mungkin mereka menganggap hidup kita ini bukan hidup), tentang meninggal dunia (kapan kira-kira kamu bakal meninggal, mam?), tentang jatuh cinta, tentang berbagi makanan dengan mereka yang tidak punya makanan (kalau aku seorang koki, aku pasti akan membagi-bagi makanan buat orang-orang), tentang kapan seorang anak mulai boleh punya telepon sendiri, tentang kenapa anak sering tidak mendengar suara orang tuanya kalau sedang sibuk mengerjakan sesuatu (sungguh lho mam, bukannya aku nggak mau berbuat, tapi aku benar-benar nggak mendengar suaramu, sungguh!)
Ah, serunya. 馃檪

Di foto terlihat bagaimana akhir-akhir ini dia suka sekali memanjat-manjat dan bergelantungan. Makin canggih saja, dan makin bikin deg-degan. 馃槈

***

blog 5b
Sky: “Waarom vragen we ons nooit af of wij eigenlijk echt leven?”

Dit kind…met haar kun je z贸 leuk gaan filosoferen. Diep, soms heel diep. Leuk, maar ik krijg er soms wel hoofdpijn van…hehe…

Over hoe ruimtewezens naar ons kijken (misschien vinden zij ons leven geen leven), over doodgaan (wanneer ga jij dood, denk jij, mama?), over verliefdheid, over eten delen met mensen die geen eten hebben (als ik een kok zou zijn, zou ik eten aan de zwervers geven), over wanneer een kind een mobiele telefoon zou mogen krijgen, over waarom een kind vaak zijn ouders’ stem niet hoort als hij met iets bezig is (echt waar hoor mam, het is niet dat ik het niet wil doen, maar ik hoor jou gewoon niet, echt niet!)
Heerlijk! 馃檪

Op de foto’s is te zien hoe zij de laatste tijd veel klim- en bewegingskunstjes onder de knie heeft gekregen. 馃槈

blog 5f

blog 5

blog 5a

blog 5e

blog 5g

Advertisements

I love you soooo….

Standard

blog 1

Terinspirasi oleh cerita seekor kelinci kecil dan ayahnya yang setiap hari saling bertanya:聽‘coba tebak seberapa besar rasa sayangku padamu?’, sudah beberapa waktu ini sebelum tidur kami dan Sky juga saling mengajukan pertanyaan yang sama.

Jawaban yang standar, seperti: sebanyak pasir di pantai, atau sebanyak bunga-bunga di taman, atau sebanyak bintang di langit, sudah menjadi terlalu biasa. Akhir-akhir ini kami (terutama Sky) makin kreatif saja mengarang jawabannya:

  • Aku sayangggg sekali padamu, seperti bulan yang bersinar. Karena dia bersinar tiap hari kan.
  • Aku sayangggg sekali padamu, sebanyak sejuta dan seratus juta dan enam belas dan seratus. Banyak kan itu?
  • Aku sayangggg sekali padamu, sampai zamannya dinosaurus. Tapi dino-nya sudah lama punah聽sih.
  • Aku sayangggg sekali padamu, sampai Belanda dipotong jadi kecil-kecil. Nah berarti kita semua sudah mati. Tapi akan terus tumbuh manusia-manusia baru, dan begitulah seterusnya, berulang dan berulang…
  • Aku sayangggg sekali padamu, seperti sebuah rumah yang dibagi-bagi sampai kecil sekali. Lebih kecil dan tipis dari selembar rambut.
  • Aku: Dan mama juga聽sayangggg sekali padamu, dari sini sampai ke pantai dan kembali lagi.
    Sky: Hmm…itu nggak terlalu jauh lho聽mama! Kita bikin jadi sampai Australia aja yuk?

NB: Semua foto adalah foto hari ini. Tadi kami mengunjungi sebuah food festival. Kombinasi cuaca cerah hangat, makanan dan minuman enak, suasana santai diiringi musik dari band di panggung…asyik banget! 馃檪

***

blog 1b

Ge茂nspireerd door het bekende verhaal van Grote haas en Hazeltje (‘raad eens hoeveel ik van je hou’), is het bij ons al een tijdje elke avond voor het slapen gaan dezelfde standaard vraag (en een zeer grote variaties aan antwoorden): “Hoeveel houd je van mij? Ik houd z贸veel van jou als… ”

De ‘bekende’ antwoorden hebben de revue al gepasseerd (zoveel als het zand op het strand, of als alle bloemen in de wei, of als sterren in de hemel). De laatste tijd zijn wij (vooral Sky) steeds creatiever聽met de antwoorden:

  • Ik houd z贸oo veel van jou, als de maan die schijnt. Want die schijnt elke dag.
  • Ik houd z贸oo veel van jou, zoveel miljoen en honderd miljoen en zestien. Dat is veel h猫?
  • Ik houd z贸oo veel van jou, tot de tijd van de dino’s. Maar die leven al lang niet meer.
  • Ik houd z贸oo veel van jou, tot Nederland in stukken wordt gehaakt. Nou dan zijn wij allemaal al dood. Maar er groeien weer nieuwe mensen, en zo gaat het maar door en door…
  • Ik houd z贸oo veel van jou, als een huis in heel veel kleine stukjes, nog kleiner dan een haartje.
  • Ik: En ik聽houd ook z贸oo veel van jou, van hier en naar het strand en dan weer terug.
    Sky: Hmm…dat is niet zo ver hoor mama! Zullen we daar Australi毛 van maken?

PS: Alle foto’s zijn van vandaag. We zijn naar een food festival geweest. De combinatie van heerlijk weer, lekker eten en drinken, gezellige plek met leuke bandjes op de achtergrond betekent gewoon… genieten! 馃檪

blog 1a

first bad word and new lettertype

Standard

blog 1Dia tersandung dus mainannya dan isinya berserakan kemana-mana. Tiba-tiba aku mendengarnya berkata: “sh*t”
Begitu saja, seolah-olah itu kata yang biasa diucapkan. Bahkan tidak memandangku saat mengucapkannya, melainkan langsung memunguti mainannya yang bertebaran. Aku terkesima, tidak mempercayai pendengaranku. Betulkah yang aku dengar tadi? Kata ‘kotor’ pertamanya?聽Wah, pasti ketularan di聽sekolah ini! Buset, baru 2 hari sekolah聽(1 hari penuh + 2 kali setengah hari) sudah begini! Pikiranku penuh tuduhan. Tapi tidak peduli dari mana dia belajar kata itu (dan tidak peduli apakah pendengaranku berfungsi baik atau tidak), aku bereaksi sebagaimana para orang tua kukira juga bakal bereaksi; bahwa kata itu tidak sopan dan aku tidak mau mendengarnya lagi. Bahwa kalau sesuatu tidak berjalan baik atau ada masalah kecil dia harus berkata seperti yang biasa dia katakan聽“ups / upsi (pupsi)” atau “oh oh”. Nah, sepertinya dia memahami penjelasan dan kata-kataku. Kita tunggu saja apakah memang begitu prakteknya. Walah walah…cepat sekali ya…belajarnya…

Ngomong-ngomong tentang cepat belajar:
Di hari pertamanya sekolah, kami (papa dan mama) boleh tinggal sebentar untuk melihat pengajaran di kelas. Karena tahun ajaran ini sekolahnya penuh sekali (satu kelas yang biasanya berisi 30 anak kali ini sampai 32 bahkan 34 anak), sekolah mengadakan tambahan tenaga pengajar, yang membawa anak-anak di grup terkecil bermain di kelas lain, 3 kali seminggu di pagi hari. Tapi karena hari itu Sky baru pertama kali hadir, dia boleh tinggal di kelas normalnya bersama anak-anak yang sedikit lebih besar (kelas Sky itu dobel, jadi grup 1 dan 2 bersama. Yang grup 2 berumur 5-6 tahun). Anak-anak ini kebetulan sedang belajar huruf. Minggu ini jadwalnya hurup ‘h’聽dan聽‘o’. Dan ternyata belajar hurufnya itu menggunakan huruf keriting, lain dengan yang selama ini kami pelajari di rumah.聽Sky tertarik sekali, dan mengikuti permainan huruf dengan penuh semangat.聽Siang itu cuaca cerah, aku bertanya apakah dia mau bermain di luar. Biasanya dia bakal menjawab ‘ya’, tapi kali ini jawabnya:聽“Enggak mama, aku mau mengetik di komputermu. Pakai huruf-huruf keriting. Boleh ya?” Hari berikutnya persis sama. Dia ingin sekali belajar huruf baru itu. Kami mengeprint poster berhuruf keriting (yang terlihat di bawah ini) dan menempelnya di sebelah meja belajarnya. Kalau dia memang mau belajar kami tentu bakal membantunya.

blog 2

***
Ze struikelde over haar speelgoed doosje, de inhoud vloog in het rond en ineens hoorde ik haar een woordje zeggen: “sh*t”
Gewoon koeltjes, alsof het een normaal woord is. Ze keek me niet eens aan聽maar begon gelijk het rondgevlogen speelgoed op te rapen. Ik stond perplex, kon mijn oren niet geloven. Heb ik het wel goed gehoord? Haar eerste scheld woordje? Moet wel op school geleerd hebben! En dat na welgeteld 2 dagen (1 + 2 keer half) op sKleine_letters_2chool gezeten te hebben! Mijn hoofd zat vol beschuldigingen. Maar ongeacht waar ze het geleerd heeft (en ongeacht of mijn oren het goed deden of niet), zei聽ik wat ik denk gezegd moet worden; dat ik dat woordje niet netjes vind en niet meer wil horen. Dat ze terug naar “oepsie (poepsie)” moet als iets niet goed is gegaan. Ze leek mijn woorden te begrijpen. En nu maar afwachten of het ook echt zo is. Tsjonge tsjonge…wat gaat dat allemaal snel…dat leren…

 

Over snel leren gesproken:
Op de eerste schooldag mochten we (papa en mama) even blijven zitten om te kijken hoe het in de klas gaat. Omdat de klassen dit schooljaar erg vol zitten (32 tot zelfs 34 kinderen per klas), heeft de school extra ondersteuning geregeld en gaan de kleinere kindjes met een andere juf 3 ochtenden spelen in een ander lokaal. Sky mocht blijven zitten omdat het haar eerste dag was. Toevallig gingen de grotere kindjes (groep 2, want Sky zit in de gemengde klas groep 1-2) aan de slag met letters. Ze hebben deze week de letters ‘h’ en ‘o’ om te leren. En dat doen ze dus met krulletjes letters. Anders dan wat we thuis tot nu toe geleerd hebben. Sky vond het reuze interessant. Die middag was het mooi weer en ik vroeg of zij buiten wilde spelen.聽Normaliter zal ze ‘ja’ zeggen, maar deze keer antwoordde ze: “Nee mama, ik wil graag op je computer tikken. En dan met krulletjes letters. Kan dat?” De dag daarna precies hetzelfde. Ze wil heel graag聽de nieuwe letters leren. Er hangt nu een poster met krulletjes letters naast haar tafeltje en als ze er naar vraagt zullen we het ook stap voor stap samen bestuderen.

checks and vaccination

Standard

blog1

Beberapa bulan lalu Sky mendapat surat panggilan untuk mengunjungi biro konsultasi anak lagi. Untuk mengecek semuanya dan terutama untuk mendapatkan vaksinasi terakhirnya (yang berikutnya nanti kalau dia sudah berumur 9 tahun). Nah, jadwalnya hari ini, jadi tadi siang kami membawanya ke sana.

Dokter yang menyambut kami ramah sekali. Sky diukur dan ditimbang dulu. Tinggi dan beratnya (104 cm dan 16,8 kg) persis rata-rata untuk anak seusianya. Sesudah itu dia harus melakukan beberapa hal dan dokternya mengamatinya dengan seksama. Menyortir balok-balok kayu berdasar bentuknya, lalu menyebutkan warna dan bentuk yang dilihatnya. Membangun menara tinggi dari kotak-kotak kecil, lalu meniupnya sampai jatuh (sesudahnya Sky secara otomatis mengembalikan ke tempatnya, sekalian disortir berdasar warna, tanpa diminta, hehe). Menendang bola dengan kaki kiri dan kanan. Lalu menggambar garis, lingkaran, dan tanda silang dengan pen di atas kertas (Sky menambahkan sebuah gambar orang dan menulis namanya sendiri…)

Di setiap “tes” mata dokternya makin melebar. Akhirnya kesimpulannya adalah bahwa kemampuan Sky sangat melebihi rata-rata anak seusianya. Menggambar tanda silang misalnya, biasanya baru dikuasai pada umur 5 tahun.聽Apalagi menggambar orang (yang sudah ada badan, tangan dan kaki, bukan cuma seperti sapu lidi), atau menulis huruf-huruf di atas kertas.聽Anak berumur 4 tahun biasanya sudah lancar naik sepeda roda tiga…Sky bercerita pada Ibu dokter bahwa dia sudah bisa naik sepeda tanpa roda samping (dan ngebut pula!). Dia juga mendapat pujian karena bahasanya yang sempurna, dengan kalimat-kalimat panjang yang bagus dan bervariasi. Dan mungkin pujian yang paling penting yang kami dengar hari ini, adalah bahwa Sky jelas terlihat sebagai anak yang ceria dan bahagia. Selain memang suka belajar, cerdas, dan aktif!

Dan jadwal di akhir kunjungan adalah imunisasi. Kami sudah mempersiapkan Sky dari jauh-jauh hari, jadi dia tahu persis apa yang akan terjadi.聽Ibu dokter punya plester lucu-lucu, dan聽Sky memilih plester bergambar Mini Tikus. Kami menghitung bersama-sama dari 1 sampai 10 dan di hitungan ke-3 dia akan disuntik. Aku harus memegangi tangannya dan merasa bahwa dia agak kaget waktu sampai ke angka 3. Tapi cuma itu saja. Wah, pemberani sekali anak kami ya! Bangga sekali rasanya (anaknya sendiri juga bangga tuh, hehe)! 馃槈

***

blog2

Een paar maanden geleden heeft Sky een brief van de GGD gekregen om weer eens bij het consultatiebureau langs te komen. Om alles te laten checken en vooral voor haar laatste聽vaccinatie prikje (de volgende is pas als ze 9 jaar is). Vanmiddag is het zover.

We zijn ontvangen door een vriendelijke arts. Eerst werd Sky gemeten en gewogen. Haar聽lengte en gewicht (104 cm en 16,8 kg) zijn precies het gemiddelde voor haar leeftijd. Daarna moest ze allerlei dingen doen en observeerde de arts haar aandachtig. Blokken op basis van vorm sorteren, kleuren en vormen benoemen, een hoge toren bouwen van kleine blokjes en het vervolgens omver blazen (daarna heeft Sky die blokjes, automatisch, netjes gesorteerd teruggelegd in het doosje), een bal schoppen met linker- en rechtervoet, een streep, rondje en kruisje tekenen met pen op papier (Sky ging verder met een poppetje tekenen en haar naam opschrijven…)

Bij elke “test” werden de ogen van de arts steeds groter. Haar conclusie is dat Sky een flinke voorsprong heeft van haar eigenlijke leeftijd. Een kruisje tekenen bijvoorbeeld, is meer voor een 5-jarige. Laat staan een poppetje of letters op papier krijgen. Een 4-jarige zou op een driewieler moeten kunnen fietsen…Sky zei tegen de arts dat zij al kan fietsen zonder zijwieltjes (en hard ook!). Ook een compliment gekregen voor haar mooie, lange, goed opgebouwde zinnen. En misschien wel het belangrijkste commentaar van de arts, is dat Sky duidelijk lekker in haar vel zit. Een leergierig, pienter, en actief meisje!

En aan het eind kwam het prikje. We hebben Sky al voorbereidt en ze weet precies wat ze kan verwachten. De arts heeft al mooie pleisters staan en Sky koos voor een Minnie Muis pleister. We telden samen van 1 tot 10 en op 3 zou ze de prik krijgen. Ik moest haar handjes vasthouden en voelde bij 3 dat ze een beetje geschrokken is. Maar dat is alles. Wat een dappere meid hebben we toch! De hele dag lopen we alledrie trots als een pauw…maar dat begrijp je natuurlijk al! 馃槈

blog3

her words and faves

Standard

blog2

“Sebetulnya mama聽ngapain aja sih kalau aku sedang di sekolah?”

“WC perempuan lebih bersih dari WC laki-laki, karena mereka sering kencing di sebelahnya (meleset).”

“Kadang laki-laki juga pakai anting-anting ya ma, tapi memang lebih seringnya perempuan.”

Setiap malam, sebelum kami naik ke atas untuk mandi dan bersiap pergi tidur, aku bertanya padanya boneka yang mana yang mau dia bawa. Malam ini pertanyaanku bunyinya begini: “Sudah tahu belum mau bawa apa?” Jawabannya: “Emm…puding?” (sambil menunjuk puding yang tinggal setengah di meja makan, yang jadwalnya bakal dihabiskan papa mama kalau dia sudah tidur…)

Kalau pulang dari les menari, sekitar jam 6 kurang seperempat, biasanya dia pasti kelaparan. Jadi aku sudah siap dengan makan malam yang aku masak siang harinya.聽Biasanya masakan sederhana saja supaya cepat.聽Tapi kali pertama dia aku sodori mangkuk sup dan roti panggang wajahnya tampak agak bingung dan dia bertanya ragu-ragu: “Ini makan malam kita ma?” Haha…aku tahu kalau ini di satu sisi kedengarannya manja sekali (sekedar info: sup itu di sini dianggap makanan pembuka atau makanan selingan sore, biarpun kalau isinya padat bisa juga jadi makanan utama. Tapi nggak ada caranya seperti di Indo, makan sup dengan nasi, hehe…biarpun aku dan keluarga tetap makan ya).聽Di sisi lain kedengarannya lucu sekali, sampai dia bertanya begitu. Dan ada kebanggaan kecil juga sih, bahwa dia berarti menghargai makan malam “biasa-biasa” yang sehari-hari aku sajikan.聽馃槈 ).

blog3“Tahu nggak apa makanan favoritku? Aku beri hint ya: Namanya dimulai dengan huruf U, dan bentuknya juga seperti huruf U! Hahaha!” (Hayo, bisa menebak nggak? 馃槈 Jawabannya ada di paling bawah ya).

***

“Mama, wat doe jij eigenlijk allemaal als ik op school zit?”

“Meisjes WC鈥檚 zijn schoner dan jongens WC鈥檚, want jongens plassen vaak ernaast.”

“Sommige jongens hebben ook oorbellen h猫 mama, maar het zijn wel vaker meisjes.”

Ik vroeg haar elke聽avond,聽voordat we naar boven gaan om te douchen en te slapen, welke knuffel ze mee wil nemen. Vanavond was mijn vraag: “Weet je al wat je wilt meenemen?” Haar antwoord: “Err…de pudding?” (wijzend naar een halve pudding die nog op de eettafel stond, bedoeld voor papa en mama later op de avond…)

Als zij van dansles thuiskomt, rond kwart voor 6, heeft ze meestal erg veel trek en zorg ik dus dat het eten al klaar is. Meestal iets eenvoudigs. Maar de eerste keer dat ze een kommetje soep en een geroosterd brood onder haar neus kreeg vroeg ze verontwaardigd: “Is dit ons avondeten?” Haha…ik weet dat het een beetje dubbel is. Aan de ene kant klinkt het natuurlijk hartstikke verwend. Maar aan de andere kant vind ik het toch komisch (en ergens ook een kleine trots dat zij het ‘normale’ dagelijkse avondeten weet te waarderen). 馃槈

“Weet je wat mijn lievelingseten is? Ik zal je een hint geven: het begint met een G en het ziet ook eruit als een G! Hahaha!” (Nou, weet je het misschien? 馃槈 Antwoord vind je helemaal onderaan).

blog1

Jawaban-antwoord : Udang / Garnalen.

sweet little girl in the big big world

Standard

blog0

Karakter Sky memang manis dan penuh perhatian. Pagi ini janjian bermain bersama di rumah temannya batal karena si teman malah menangis terus-terusan waktu kami sampai di sana. Sky sangat penuh pengertian, katanya berkali-kali kepadaku: “Sayang ya ma, hari ini nggak jadi bermain bersama. Tapi memang bisa terjadi. Aku tunggu saja sampai dia tenang lagi. Mungkin tadi malam tidurnya nggak enak ya, mungkin dia capek atau kurang enak badan.”

Baru-baru ini kami berbincang ringan dengan tetangga sebelah rumah. Ibu ini guru les privat yang bekerja sama dengan sekolah-sekolah. Dia bertanya kapan Sky masuk sekolah (jawabnya: 4 bulan lagi).聽Dia lalu berkomentar dengan hati-hati: “Sky itu anak manis ya. Mungkin malah terlalu manis. Harus lebih tahan banting lho kalau nanti masuk sekolah.”

Kami mengerti kok apa yang dimaksudkan si Ibu. Sekolah tentunya mengakomodasi segala jenis anak: anak nakal, anak galak, anak keras kepala, anak tipe bos, anak liar… Tapi yang pertama tersirat di pikiranku adalah: Kenapa kalau manis? Apakah tidak ada tempat buat anak manis? Kenapa kami harus membuat anak kami tahan banting untuk menghadapi anak-anak nakal?

Tiba-tiba aku ingat kutipan di poster di atas ini: bahwa sebetulnya bukan tugas orang tua untuk menguatkan anak-anaknya dalam menghadapi dunia yang kejam dan tak berhati; tapi merupakan tugas orang tua untuk membesarkan anak-anak yang akan mengurangi kekejaman di聽dunia ini. Andai saja lebih banyak lagi orang (/orang tua) yang setuju dengan kutipan ini…

Kami tahu, di prakteknya memang tetap susah. Kami punya anak yang manis, dan biarpun usianya baru 3,5 tahun kami sudah berulang kali mendengar bahwa dia mungkin “terlalu manis”. Dia menangis kalau melihat adegan yang penuh perasaan di film, dan kalau mendengar melodi lagu yang sentimental. Imajinasinya sangat hidup sehingga air matanya juga tumpah kalau membaca cerita sedih di buku-buku. Semua itu adalah kebanggaan, bukan kecacatan. Anugerah, bukan kutukan. Karakter, bukan hukuman. Kami akan menjelaskan padanya bahwa bersifat manis tidak akan selalu mengundang聽hal-hal manis pula. Tapi bahwa saat dia bertahan, pada akhirnya akan聽mendatangkan damai dan kebahagiaan, juga untuk orang-orang yang tidak bersikap manis. Baik di dunia kecilnya yang terpercaya, maupun nanti di dunia luar yang besar dan penuh tipu daya.

blog1Sore tadi aku membersihkan kedua wc kami. Aku turun ke bawah sambil membawa ember dan lap. Sky mendatangiku: “Mama, aku punya sesuatu buatmu. Karena mama sudah bekerja keras…” Dia membuka genggaman tangan kecilnya, dan menyodorkan sekeping kue yang sedari tadi disimpannya di sana…

***

Sky heeft een bijzonder lief en zorgzaam karakter in zich. Vanmorgen ging haar speelafspraakje niet door omdat haar vriendinnetje bleef huilen toen we daar aankwamen. Sky toonde alle begrip, en in de uren daarna bleef ze me dit zeggen: “Best jammer h猫 mama, dat we vandaag niet samen kunnen spelen. Maar het kan gebeuren. Ik wacht wel tot zij rustig is. Misschien heeft ze vannacht niet lekker geslapen, misschien is ze moe of een beetje ziek.”

Laatst hadden we een kort gesprek met onze buurvrouw. Ze is een priv茅 lerares en werkt聽nauw samen met allerlei scholen. Ze vroeg wanneer Sky precies naar de basisschool gaat (antwoord: over 4 maanden). Voorzichtig merkte ze vervolgens op: “Sky is een heel lief kind h猫. Te lief misschien. Ze moet weerbaarder worden voor straks op de grote school hoor.”

We聽snapten best wat ze bedoelde. De grote school heeft natuurlijk聽alle soorten kinderen: stoute kindjes, enge kindjes, eigenwijze kindjes, bazige kindjes, brutale kindjes… Maar wat er eerst in mijn gedachten kwam was: En lieve kindjes? Is er dan geen plek voor lieve kindjes? Waarom moeten we onze lieve kind bewapenen tegen andere boze kindjes?

Ineens moest ik aan de quote hierboven denken; dat het eigenlijk niet de taak van ouders is om hun kinderen te bewapenen tegen de boze, harteloze wereld; maar dat het de taak van ouders is om kinderen groot te brengen die de wereld minder boos en harteloos maakt.聽Als er nou veel meer mensen (/ouders) hiermee eens zouden zijn…

Ik weet het, in de praktijk blijft het een lastige kwestie. We hebben een lieve dochter, en met haar 3,5 jaar hebben we nu al een paar keer de term “te lief”聽gehoord. Ze huilt bij elke gevoelige scene bij een film of sentimentele melodie bij een lied. Haar verbeelding is zo levendig dat haar tranen ook vloeien bij het lezen van verdrietige passages in boeken.聽Het is allemaal haar trots, geen handicap. Een zegen, geen vloek. Een karakter, geen straf. We zullen haar uitleggen dat聽liefheid haar聽niet altijd leuke dingen zal opleveren, maar dat het haar uiteindelijk geluk en vrede zal brengen, ook voor andere minder lieve mensen. Zowel in haar klein, vertrouwd wereldje, als in de grote, boze wereld.

Vanmiddag heb ik onze beide wc’s schoongemaakt. Ik kwam beneden met emmer en doek in mijn hand, en Sky kwam naar mij toe: “Mama, ik heb iets voor jou, omdat je zo hard hebt gewerkt.” Ze opende haar kleine handje en gaf mij een pepernoot die ze daarin bewaard heeft…

blog2

little dancer

Standard

blog00“Mama, lihat nih, aku bisa berputar di atas satu kaki, bagus ya!”
“Aku tahu pasti, aku mau jadi seorang ballerina!”

Saat ini kami sedang berada di fase balet. Belum terlalu parah (untungnya), tapi dia suka sekali mengamati buku dan gambar-gambar tentang balet. Usianya masih terlalu muda untuk les balet betulan, dan sebetulnya kami masih ragu-ragu apakah tidak sebaiknya diikutkan kelas menari ‘biasa’ dulu. Sekarang ini dia kadang-kadang juga ikut kelas menari untuk anak kecil, tapi itu lebih ke bergerak saja mengikuti musik dan cerita, daripada menari. Begitulah, sementara itu kami nikmati saja pertunjukkan menarinya yang dia pentaskan hampir tiap hari, hehe…semoga para pembaca juga ikut menikmati! 馃檪

***

“Mama, kijk eens聽hoe ik聽draaien kan op 茅茅n been, mooi h猫!”
“Ik weet het zeker, ik wil heel graag een ballerina worden!”

We zitten op dit moment in de ballet-fase. Niet zo heel erg (nog), maar ze vindt alle boeken en plaatjes over ballet extra leuk. Ze is nog iets te jong voor echte balletles, en we zitten eigenlijk te dubben of het niet beter is om eerst ‘gewone’ dansles te nemen. Ze danst wel af en toe in een peuter-dansles, maar het is meer bewegen op muziek/verhaal dan dansen. Maar goed, tot het zover is, genieten we maar van haar dagelijkse voorstellingen. Hopelijk jullie ook! 馃檪