Tag Archives: manis

pancakes and sweetness overload

Standard

blog 1Kemarin Sky bertanya apakah kami hari ini bisa membuat pannenkoeken (= pancakes ala Belanda). Dan pagi ini, kalimat pertamanya sesudah membuka mata adalah: “Hari ini kita makan pannenkoeken kan?” Hehe… Kebetulan ini hari Jumat (= hari papa, karena Joop libur), jadi ide makan siang dengan pannenkoeken memang ide yang bagus! 🙂

Dia sedang mandi di bawah shower (kami di belakang gorden shower) dan kami mendengarnya bertanya: “Apa yang paling kamu sukai? Mama?”
“Ehm…tidur, dan makan enak”, jawabku (yah, memang begitu sih adanya, hehe).
“Dan kamu, papa?”
“Eh…gnu’s? (= binatang semacam kerbau liar/wildebeest)” (Sky memang sering bertanya apa binatang favorit kami, jadi jawaban ini asalnya dari sana).
Sky: “Enggak harus binatang kok jawabannya.”
Setelah itu hening sejenak, dan waktu kami membuka gorden shower-nya untuk membilasnya terakhir kali, dia berkata: “Kalian tahu nggak apa yang paling aku suka?”
“Enggak”, jawab kami serentak.
Sky: “Aku paling suka kalau dicium dan dipeluk papa mama.”
Ohhhhhh…..jawaban tak terduga yang paling manis sedunia, bikin hati meleleh…!!! Bersyukur punya anak semanis ini! 🙂

***

blog 2

Gisteren vroeg Sky of wij vandaag pannenkoeken kunnen maken. En vanochtend, haar eerste zin nadat ik haar wakker heb gemaakt was: “Gaan we vandaag pannenkoeken eten?” Hihi… Toevallig is het vandaag vrijdag (= papadag), dus een pannenkoeken-lunch is een heel goed idee! 🙂

Zij stond onder de douche (wij achter het douchegordijn) en we hoorden haar vragen: “Wat vind je het allerleukst? Jij, mama?”
“Ehm…slapen, en lekker eten”, zei ik (tja, het is nu eenmaal zo).
“En jij, papa?”
“Eh…de gnoe’s?” (Sky vroeg vaak wat onze lievelingsdier is, vandaar dit antwoord, denk ik)
Sky: “Nou, het hoeft niet per se dieren te zijn hoor.”
Een tijdje was het stil, en toen wij de gordijnen open schoven (om haar af te spoelen), zei ze: “Weet je wat ik het allerleukst vind?”
“Nee”, zeiden we in koor.
Sky: “Dat ik een kus en knuffel van papa en mama krijg.”
Ohhhhh…..zo’n onverwacht zoet antwoord, smelt smelt!!! Wat een lieve meid is ze toch! 🙂

blog 3

Advertisements

not a fan of marzipan

Standard

blog1

Kemarin Sky bertanya: “Mama, marzipan itu rasanya kayak apa sih? Aku belum pernah mencoba ya.”
Marzipan itu semacam kue/cookie empuk, yang bahan utamanya tepung kacang almond dan gula, rasanya manis dan biasanya dibentuk lucu-lucu. Paling sering dimakan memang selama minggu-minggu Sinterklaas seperti sekarang ini. Aku menduga Sky penasaran karena di lagu-lagu Sinterklaas memang marzipan banyak disebut-sebut.

Jadilah kami pergi ke supermarket untuk membeli satu dus kecil marzipan. Yang paling populer bentuknya adalah babi merah muda, yang membuatnya langsung bertanya: “Kenapa sih bentuk marzipan sering babi? Di toko yang lain juga kan, itu tokonya penuh dengan babi-babi marzipan merah muda…apa ya nama tokonya? Yang di seberang toko H itu lho? Oya, namanya V & D!”
Sebetulnya aku juga kurang tahu sih, kenapa bentuk marzipan yang paling populer adalah babi…hehe…

Sesampainya di rumah kami menyeduh secangkir teh, lalu duduk santai di sofa dengan masing-masing sekeping marzipan di tangan. Dia mulai mencicipi…satu, dua gigitan kecil, lalu katanya: “Mama, ini pasti makanan yang nggak sehat ya, manis banget gini…”

Waktu sudah habis kira-kira setengah dia bilang lagi: “Aku makan lapisan coklat bawahnya saja dulu ya ma, sisanya aku simpan buat nanti.” Sejam kemudian aku bertanya apakah dia masih mau menghabiskan sisa marzipan-nya, jawabnya: “Enggak ah, nggak usah. Aku ternyata nggak terlalu suka kok.” 😀

***

Gisteren vroeg Sky: “Mama, hoe smaakt marsepein? Ik heb het nog nooit geproefd.”
In de Sinterklaas liedjes die zij deze dagen veelvuldig zingt komt het woord “marsepein” natuurlijk veel voor, daar komt denk ik haar nieuwsgierigheid vandaan.

Dus gingen we naar de supermarkt om een doosje marsepein te halen. De bekende roze varkentjes, waarna ze vroeg: “Waarom is marsepein altijd een varkentje? Bij die andere winkel ook toch, die zit vol met roze marsepein varkentjes…hoe heet ie nou? Tegenover Hema? Oja, V en D is dat!”
Ik heb ook geen idee waarom het vaak varkentjes zijn, die marsepein…

Thuis zetten we een kopje thee op en nestelden we ons op de bank, met ieder een marsepein in de hand. Ze begon te proeven…twee, drie kleine hapjes, en zei: “Deze is eigenlijk niet zo gezond hè mama, zó zoet…”

Toen ze ongeveer de helft op had, zei ze: “Mama, ik eet alleen de chocolade onderkant op, de rest bewaar ik voor straks.” Een uurtje later vroeg ik of ze de rest nog wil opeten…”Nee ik hoef het niet, ik vind het eigenlijk niet zo lekker.” 😀

blog2

sweet little girl in the big big world

Standard

blog0

Karakter Sky memang manis dan penuh perhatian. Pagi ini janjian bermain bersama di rumah temannya batal karena si teman malah menangis terus-terusan waktu kami sampai di sana. Sky sangat penuh pengertian, katanya berkali-kali kepadaku: “Sayang ya ma, hari ini nggak jadi bermain bersama. Tapi memang bisa terjadi. Aku tunggu saja sampai dia tenang lagi. Mungkin tadi malam tidurnya nggak enak ya, mungkin dia capek atau kurang enak badan.”

Baru-baru ini kami berbincang ringan dengan tetangga sebelah rumah. Ibu ini guru les privat yang bekerja sama dengan sekolah-sekolah. Dia bertanya kapan Sky masuk sekolah (jawabnya: 4 bulan lagi). Dia lalu berkomentar dengan hati-hati: “Sky itu anak manis ya. Mungkin malah terlalu manis. Harus lebih tahan banting lho kalau nanti masuk sekolah.”

Kami mengerti kok apa yang dimaksudkan si Ibu. Sekolah tentunya mengakomodasi segala jenis anak: anak nakal, anak galak, anak keras kepala, anak tipe bos, anak liar… Tapi yang pertama tersirat di pikiranku adalah: Kenapa kalau manis? Apakah tidak ada tempat buat anak manis? Kenapa kami harus membuat anak kami tahan banting untuk menghadapi anak-anak nakal?

Tiba-tiba aku ingat kutipan di poster di atas ini: bahwa sebetulnya bukan tugas orang tua untuk menguatkan anak-anaknya dalam menghadapi dunia yang kejam dan tak berhati; tapi merupakan tugas orang tua untuk membesarkan anak-anak yang akan mengurangi kekejaman di dunia ini. Andai saja lebih banyak lagi orang (/orang tua) yang setuju dengan kutipan ini…

Kami tahu, di prakteknya memang tetap susah. Kami punya anak yang manis, dan biarpun usianya baru 3,5 tahun kami sudah berulang kali mendengar bahwa dia mungkin “terlalu manis”. Dia menangis kalau melihat adegan yang penuh perasaan di film, dan kalau mendengar melodi lagu yang sentimental. Imajinasinya sangat hidup sehingga air matanya juga tumpah kalau membaca cerita sedih di buku-buku. Semua itu adalah kebanggaan, bukan kecacatan. Anugerah, bukan kutukan. Karakter, bukan hukuman. Kami akan menjelaskan padanya bahwa bersifat manis tidak akan selalu mengundang hal-hal manis pula. Tapi bahwa saat dia bertahan, pada akhirnya akan mendatangkan damai dan kebahagiaan, juga untuk orang-orang yang tidak bersikap manis. Baik di dunia kecilnya yang terpercaya, maupun nanti di dunia luar yang besar dan penuh tipu daya.

blog1Sore tadi aku membersihkan kedua wc kami. Aku turun ke bawah sambil membawa ember dan lap. Sky mendatangiku: “Mama, aku punya sesuatu buatmu. Karena mama sudah bekerja keras…” Dia membuka genggaman tangan kecilnya, dan menyodorkan sekeping kue yang sedari tadi disimpannya di sana…

***

Sky heeft een bijzonder lief en zorgzaam karakter in zich. Vanmorgen ging haar speelafspraakje niet door omdat haar vriendinnetje bleef huilen toen we daar aankwamen. Sky toonde alle begrip, en in de uren daarna bleef ze me dit zeggen: “Best jammer hè mama, dat we vandaag niet samen kunnen spelen. Maar het kan gebeuren. Ik wacht wel tot zij rustig is. Misschien heeft ze vannacht niet lekker geslapen, misschien is ze moe of een beetje ziek.”

Laatst hadden we een kort gesprek met onze buurvrouw. Ze is een privé lerares en werkt nauw samen met allerlei scholen. Ze vroeg wanneer Sky precies naar de basisschool gaat (antwoord: over 4 maanden). Voorzichtig merkte ze vervolgens op: “Sky is een heel lief kind hè. Te lief misschien. Ze moet weerbaarder worden voor straks op de grote school hoor.”

We snapten best wat ze bedoelde. De grote school heeft natuurlijk alle soorten kinderen: stoute kindjes, enge kindjes, eigenwijze kindjes, bazige kindjes, brutale kindjes… Maar wat er eerst in mijn gedachten kwam was: En lieve kindjes? Is er dan geen plek voor lieve kindjes? Waarom moeten we onze lieve kind bewapenen tegen andere boze kindjes?

Ineens moest ik aan de quote hierboven denken; dat het eigenlijk niet de taak van ouders is om hun kinderen te bewapenen tegen de boze, harteloze wereld; maar dat het de taak van ouders is om kinderen groot te brengen die de wereld minder boos en harteloos maakt. Als er nou veel meer mensen (/ouders) hiermee eens zouden zijn…

Ik weet het, in de praktijk blijft het een lastige kwestie. We hebben een lieve dochter, en met haar 3,5 jaar hebben we nu al een paar keer de term “te lief” gehoord. Ze huilt bij elke gevoelige scene bij een film of sentimentele melodie bij een lied. Haar verbeelding is zo levendig dat haar tranen ook vloeien bij het lezen van verdrietige passages in boeken. Het is allemaal haar trots, geen handicap. Een zegen, geen vloek. Een karakter, geen straf. We zullen haar uitleggen dat liefheid haar niet altijd leuke dingen zal opleveren, maar dat het haar uiteindelijk geluk en vrede zal brengen, ook voor andere minder lieve mensen. Zowel in haar klein, vertrouwd wereldje, als in de grote, boze wereld.

Vanmiddag heb ik onze beide wc’s schoongemaakt. Ik kwam beneden met emmer en doek in mijn hand, en Sky kwam naar mij toe: “Mama, ik heb iets voor jou, omdat je zo hard hebt gewerkt.” Ze opende haar kleine handje en gaf mij een pepernoot die ze daarin bewaard heeft…

blog2

so sweet as…

Standard

blog

Banyak orang tua di sini yang kalau anaknya bilang “aku sayang mama/papa” atau “kamu baik/manis sekali” menjawab dengan “ah, penjilat kamu”. Mungkin maksudnya becanda, atau jaim di depan orang lain. Tapi aku nggak suka mendengarnya. Kenapa sih harus menjawab begitu. Buatku, kata-kata manis itu nggak pernah cukup banyak diucapkan (selama itu memang mencerminkan perasaan yang sebenarnya ya, bukan cuma sekedar omong).
Sky memang agak telat memulai, karena kami tidak spesifik mengajarinya bilang “aku sayang kamu”. Tapi sekarang dia sering sekali berkata-kata manis, murni dari dirinya sendiri. Sering kalau kami mengantarnya tidur di malam hari, momen intim yang selalu dipenuhi dengan kata-kata manis. Tapi sering juga spontan sepanjang hari. Saat dia memeluk kami dan berbisik: “aku sayang mama, mamaku yang paling baik di seluruh dunia!”. Setiap kali aku merasa hatiku melembung karena rasa bangga dan cinta. 🙂
Malam ini juga begitu:
“Mama manissss sekali deh….semanis….bunga!” (hmmm, memang manis ya…)
“Manis semanis….Mini Tikus!” (oke, lumayan juga…)
“Manis semanis….burung hantu!” (heh?!?) 😀

***

Ik snap eigenlijk niet dat sommige ouders “slijmbal!” roepen, als hun kinderen woorden zoals “je bent zó lief!” of “ik hou van jou” zeggen. Voor mij kunnen die woorden nooit vaak genoeg geroepen worden (als dat je oprechte gevoelens zijn)! Sky is weliswaar een beetje laat begonnen (we hebben haar niet specifiek geleerd om ‘ik hou van jou’ te zeggen), maar ze heeft het ruimschoots ingehaald. Meestal ‘s avonds als wij haar naar bed brengen, een heerlijk intiem moment gevuld met veel lieve woorden. Maar het gebeurt ook vaak overdag, zomaar, gewoon omdat het leuk is om te zeggen en te horen. Komt ze ons een knuffeltje geven en fluistert: “ik vind je lief mama, de liefste van de hele wereld!”. En ik voel elke keer mijn hart groeit van liefde en trots. 🙂
Vanavond ook:
“Mama je bent zoooo lief….zoooo lief als….een bloem!” (hmmm, dat is inderdaad lief ja…)
“Zoooo lief als….Minnie Muis!” (okee, ze is ook lief…)
“Zoooo lief als….een uiltje!” (heu?!?) 😀

blog1