Tag Archives: leren

having fun at the Discover Station

Standard

blog 5c

blog 5

blog 5a

blog 5b

Advertisements

she starts to read!

Standard

blog-3a

Mengikuti jejak milestone-milestone penting yang selalu aku rekam di blog ini, berikut adalah satu yang paling aku suka: Sky mulai bisa membaca!!!

Tentu kejadiannya bukan 1,2,3 langsung bisa. Proses yang mengawalinya panjang. Dari mulai belajar huruf satu-persatu. Huruf besar dan huruf kecil (yang ada dua jenis juga: huruf pisah dan sambung). Sering-sering menunjukkan kata yang dia kenal di buku, di jalan dll. Banyak-banyak berbicara dengan rima (ini di Indonesia sepertinya kurang populer ya, tapi di sini dipercaya sangat membantu anak belajar membaca. Atau setidaknya berpuisi, hehe. Misalnya berkata ‘enam – senam – terbenam’). Mengenali huruf awal dan huruf akhir sebuah kata. Lalu mulai berlatih dengan pasangan huruf yang paling pendek dan gampang. Disambung dengan kata pendek, yang divariasikan seperti ‘bos – vos – mos‘.

Satu momen penting adalah saat guru Sky di sekolah menyarankan kami untuk menamai huruf seperti bunyinya di dalam kata. Jadi bukan seperti lagu a-b-c, tapi misalnya huruf ‘d’ harus kami ucapkan sebagai ‘duh’ (u dan h-nya ala Belanda ya, jadi lebih mirip ‘deu’, kira-kira begitu deh, agak susah kalau ditulis, hehe…). Bunyi itu yang didengar anak-anak, kata Ibu guru. Saran beliau kami ikuti dengan senang hati. Dan untungnya Sky memang selalu penasaran dan semangat sekali belajar angka dan huruf.

Dua minggu yang lalu kami kebetulan sedang berada di cafe di museum favorit kami (Brabantse Natuurmuseum, dekat rumah). Papa sedang ngobrol dengan petugas museum. Mama sedang memesan kopi dan jus apel, saat tiba-tiba ada yang memanggil dengan antusias dari sudut di mana anak-anak bisa mewarnai dan membaca buku. Sky mengacungkan sebuah buku dan berseru: “Mama, papa…aku bisa membaca dua kata!”. Segera aku menghampirinya dan memang betul, dia membaca kata “Tobi” dan “wil” dengan benar. Woww!!!

Sejak itu perkembangannya pesat. Kami meminjam buku tambahan dari perpustakaan untuk belajar membaca dan setiap hari duduk bersama sebentar untuk berlatih. Yang penting Sky suka dan tidak merasa terpaksa. Tidak hanya dari buku, tapi juga mencoba membaca semua yang bisa dibaca. Yang masih susah adalah gabungan huruf khas bahasa Belanda, seperti ‘aa, oe, ui, eu, ei‘ (buat aku saja sampai sekarang masih agak susah, hehe). Pagi ini dia membaca kalimat ini di etiket botol selai kacang: ‘vol van smaak‘. 😀

Bangga!!! Tapi sekaligus menyadarkanku bahwa masa kami membacakannya buku sudah hampir berakhir. Sampai saat ini kami sudah meminjam hampir 700 (!!) buku dari perpustakaan. Sebanyak itu pula (dan lebih dari itu tentunya) yang sudah kami bacakan untuknya. Momen-momen menyenangkan yang berharga… dan nanti…nanti dia bisa membaca sisanya semua sendiri. Atau mungkin gantian membacakannya pada kami? 😉

***

blog-4

In de reeks van belangrijke mijlpalen in deze blog, komt hier een leuke, een van mijn favorieten-allertijden: Sky begint te lezen!!!

Het gaat natuurlijk niet meteen 1,2,3 hoppakee. Het is een proces geweest. Van letters leren; grote letters en kleine letters zowel in de vorm van blokletters/los als schrijfletters. Vaak een woordje aanwijzen in de boeken, op straat e.d. Veel rijmen (leuk!), beginletters herkennen. Daarna de korte klanken oefenen. Hele korte, bekende woordjes. Allerlei variaties toevoegen (bos, vos, mos). Een belangrijk moment was toen wij van de juf op school een tip kregen om de letters te benoemen zoals ze ook in een woord te horen zijn. Dus niet zoals in het a-b-c lied, maar de ‘d(e)’ als ‘duh’ uitspreken. Kinderen horen het zo, zei de juf. En dat hebben we dus gevolgd. Gelukkig is Sky zelf altijd nieuwsgierig en leergierig naar letters en cijfers.

Twee weken geleden waren we toevallig bij het café van onze favoriete museum (het Brabantse Natuurmuseum, vlakbij ons huis). Papa stond met een mevrouw van het museum te praten. Mama was koffie en appelsap aan het bestellen, toen er ineens enthousiast werd geroepen vanuit de leeshoek. Sky hield een boekje omhoog en riep: “Mama, papa…ik heb twee woordjes zelf gelezen!”. Haastig liep ik naar haar toe en ja hoor, ze heeft de woorden “Tobi” en “wil” correct gelezen. Woww!!!

Sindsdien gaat het hard. We lenen wat (extra) boekjes van de bieb en maken er altijd leuke lees-leer-momenten van. Elke dag even oefenen. Niet alleen van de boeken, maar gewoon alles wat te lezen valt. De specifieke Nederlandse klanken zijn nog best lastig, zoals de ‘aa, oe, ui, eu, ei’ maar vanmorgen las ze van de pindakaas pot: ‘vol van smaak’. 😀

Trots!!! Maar tegelijkertijd besef ik me dat onze voorleesmomenten bijna geteld zijn. We hebben tot nu toe al bijna 700 (!!) boeken van de bieb geleend. Zoveel hebben we dus aan onze meid voorgelezen. Al die gezellige momenten… En straks…kan ze de rest allemaal zelf lezen. Of misschien aan ons voorlezen? 😉

blog-4a

first bad word and new lettertype

Standard

blog 1Dia tersandung dus mainannya dan isinya berserakan kemana-mana. Tiba-tiba aku mendengarnya berkata: “sh*t”
Begitu saja, seolah-olah itu kata yang biasa diucapkan. Bahkan tidak memandangku saat mengucapkannya, melainkan langsung memunguti mainannya yang bertebaran. Aku terkesima, tidak mempercayai pendengaranku. Betulkah yang aku dengar tadi? Kata ‘kotor’ pertamanya? Wah, pasti ketularan di sekolah ini! Buset, baru 2 hari sekolah (1 hari penuh + 2 kali setengah hari) sudah begini! Pikiranku penuh tuduhan. Tapi tidak peduli dari mana dia belajar kata itu (dan tidak peduli apakah pendengaranku berfungsi baik atau tidak), aku bereaksi sebagaimana para orang tua kukira juga bakal bereaksi; bahwa kata itu tidak sopan dan aku tidak mau mendengarnya lagi. Bahwa kalau sesuatu tidak berjalan baik atau ada masalah kecil dia harus berkata seperti yang biasa dia katakan “ups / upsi (pupsi)” atau “oh oh”. Nah, sepertinya dia memahami penjelasan dan kata-kataku. Kita tunggu saja apakah memang begitu prakteknya. Walah walah…cepat sekali ya…belajarnya…

Ngomong-ngomong tentang cepat belajar:
Di hari pertamanya sekolah, kami (papa dan mama) boleh tinggal sebentar untuk melihat pengajaran di kelas. Karena tahun ajaran ini sekolahnya penuh sekali (satu kelas yang biasanya berisi 30 anak kali ini sampai 32 bahkan 34 anak), sekolah mengadakan tambahan tenaga pengajar, yang membawa anak-anak di grup terkecil bermain di kelas lain, 3 kali seminggu di pagi hari. Tapi karena hari itu Sky baru pertama kali hadir, dia boleh tinggal di kelas normalnya bersama anak-anak yang sedikit lebih besar (kelas Sky itu dobel, jadi grup 1 dan 2 bersama. Yang grup 2 berumur 5-6 tahun). Anak-anak ini kebetulan sedang belajar huruf. Minggu ini jadwalnya hurup ‘h’ dan ‘o’. Dan ternyata belajar hurufnya itu menggunakan huruf keriting, lain dengan yang selama ini kami pelajari di rumah. Sky tertarik sekali, dan mengikuti permainan huruf dengan penuh semangat. Siang itu cuaca cerah, aku bertanya apakah dia mau bermain di luar. Biasanya dia bakal menjawab ‘ya’, tapi kali ini jawabnya: “Enggak mama, aku mau mengetik di komputermu. Pakai huruf-huruf keriting. Boleh ya?” Hari berikutnya persis sama. Dia ingin sekali belajar huruf baru itu. Kami mengeprint poster berhuruf keriting (yang terlihat di bawah ini) dan menempelnya di sebelah meja belajarnya. Kalau dia memang mau belajar kami tentu bakal membantunya.

blog 2

***
Ze struikelde over haar speelgoed doosje, de inhoud vloog in het rond en ineens hoorde ik haar een woordje zeggen: “sh*t”
Gewoon koeltjes, alsof het een normaal woord is. Ze keek me niet eens aan maar begon gelijk het rondgevlogen speelgoed op te rapen. Ik stond perplex, kon mijn oren niet geloven. Heb ik het wel goed gehoord? Haar eerste scheld woordje? Moet wel op school geleerd hebben! En dat na welgeteld 2 dagen (1 + 2 keer half) op sKleine_letters_2chool gezeten te hebben! Mijn hoofd zat vol beschuldigingen. Maar ongeacht waar ze het geleerd heeft (en ongeacht of mijn oren het goed deden of niet), zei ik wat ik denk gezegd moet worden; dat ik dat woordje niet netjes vind en niet meer wil horen. Dat ze terug naar “oepsie (poepsie)” moet als iets niet goed is gegaan. Ze leek mijn woorden te begrijpen. En nu maar afwachten of het ook echt zo is. Tsjonge tsjonge…wat gaat dat allemaal snel…dat leren…

 

Over snel leren gesproken:
Op de eerste schooldag mochten we (papa en mama) even blijven zitten om te kijken hoe het in de klas gaat. Omdat de klassen dit schooljaar erg vol zitten (32 tot zelfs 34 kinderen per klas), heeft de school extra ondersteuning geregeld en gaan de kleinere kindjes met een andere juf 3 ochtenden spelen in een ander lokaal. Sky mocht blijven zitten omdat het haar eerste dag was. Toevallig gingen de grotere kindjes (groep 2, want Sky zit in de gemengde klas groep 1-2) aan de slag met letters. Ze hebben deze week de letters ‘h’ en ‘o’ om te leren. En dat doen ze dus met krulletjes letters. Anders dan wat we thuis tot nu toe geleerd hebben. Sky vond het reuze interessant. Die middag was het mooi weer en ik vroeg of zij buiten wilde spelen. Normaliter zal ze ‘ja’ zeggen, maar deze keer antwoordde ze: “Nee mama, ik wil graag op je computer tikken. En dan met krulletjes letters. Kan dat?” De dag daarna precies hetzelfde. Ze wil heel graag de nieuwe letters leren. Er hangt nu een poster met krulletjes letters naast haar tafeltje en als ze er naar vraagt zullen we het ook stap voor stap samen bestuderen.

her drive to learn writing

Standard

blog1

Bagaimana tidak terharu dan bangga, kalau beberapa kali rumah sepi dan aku menemukannya duduk di meja kecilnya sedang berlatih sendiri menulis huruf dan angka, dengan hasil seperti terlihat di sini…

***

Hoe kun je niet ontroerd en trots zijn, als het meerdere keren stil is in huis en je haar ziet de letters en cijfers te oefenen, met dit mooie rijtje als resultaat…

blog2

trying and learning (and repeat)

Standard

blog3

Saat ini kami sedang berada di fase “bilang tidak”. Untung tidak separah waktu pertama kali saat umurnya kira-kira 2 tahun (biarpun kalau dipikir-pikir, saat itu juga nggak parah-parah amat kok fase ‘bilang tidak’nya). Bedanya, adalah bahwa dia sekarang menggunakan kata ‘tidak’ untuk menunjukkan bahwa dia bisa melakukan sesuatu sendiri, bahwa dia tidak membutuhkan bantuan atau bahwa dia betul-betul mau (mencoba) mengerjakan sesuatu sesuai caranya sendiri.

Kalau kita merenung sejenak, seperti yang kadang aku lakukan, kita akan menyadari betapa luar biasa banyak hal-hal yang dipelajari seorang anak. Kan semuanya baru, semua masih harus dia pelajari. Tidak hanya milestones terkenal seperti berjalan, berbicara, lepas popok atau menulis, tapi terutama hal-hal kecil, yang buat kita sekarang terlihat sepele. Di setiap hal kecil itu aku merasakan momen “horeeee” yang sesungguhnya kalau dia berhasil mengerjakan sesuatu (dan juga perasaan syukur kalau aku melihat betapa dia mencoba dengan sabar, mengulang-ulang dan belajar tanpa bosan…kalau sudah begitu sebetulnya hasil akhirnya jadi nggak terlalu penting lagi).

Hal-hal seperti menyisi ingus hidung, memutar kunci di lubang pintu, mencuci tangan sendiri, engklek (meloncat satu kaki dan bergantian), menuang minuman atau melepaskan cetakan puding sendiri, membuka kaleng, memakai dan mencopot kaus kaki (dan celana, baju, sepatu…), menyalakan piano, membersihkan debu di bawah pemanas ruangan, mengeluarkan dan menyimpan cd lagu, berputar seperti balerina di atas satu kaki, meloncati tali, menyanyikan lagu Sinterklaas…

blog2Di foto atas dia sedang berkonsentrasi penuh menggulung rol meteran. Percobaan pertama gagal tapi yang kedua berhasil! Foto di samping adalah kegiatan favoritnya akhir-akhir ini: mengancingkan dan melepaskan kancing baju (di foto ini piyama yang sudah lama kekecilan, yang sebetulnya untuk boneka bayinya, malah dipakai, cuma untuk berlatih mengancingkan baju). Dan foto di bawah juga satu kegiatan yang dia sekarang suka sekali: menggunting (dengan gunting khusus anak). Semua koran dan folder iklan sekarang pasti melewati guntingnya dulu sebelum masuk ke bak sampah khusus kertas. Kemarin dia menggambar tiga buah lingkaran menggunakan syablon, lalu beraksi dengan guntingnya. Bangga sekali dia, berhasil menggambar dan menggunting bentuk lingkaran! 🙂

***

We zitten op dit moment een beetje in de “nee-fase”. Alweer ja. Gelukkig niet zo ernstig als de eerste keer toen ze ongeveer 2 jaar was (eigenlijk was het toen ook niet ernstig, bedenk ik me nu…). Het verschil is dat zij deze keer de vele “nee’s” gebruikt om te laten zien dat ze het zelf kan, dat ze geen hulp nodig heeft of dat ze iets echt op haar eigen manier wil (proberen te) doen.

Als je even stilstaat, zul je net als ik beseffen hoe ongelooflijk veel een kind moet leren. Alles is nieuw, alles moet hij leren. Niet zozeer de bekende mijlpalen zoals lopen, praten, zindelijk worden of schrijven, maar vooral de kleine dingen. Bij elk van die dingen, vaak voor ons heel simpel, voel ik een echt ‘hoera-moment’ als zij het lukt om te doen (en ook een dankbaar gevoel als ik zie hoe ijverig zij iets probeert, ongeacht het resultaat).

Dingen zoals neus snuiten, sleutel opendraaien, zelf handen wassen, toetje schenken of onderste boven kantelen, blikje openmaken, hinkelen, sokken (en broek en trui en schoenen) aan- of uittrekken, de piano aanzetten, stof onder de verwarming afnemen, muziek cd uithalen, draaien als een ballerina op één been, over een touw of stok springen, Sinterklaas liedje (Piet ging uit fietsen) zingen…

Op de boven foto zie je hoe zij met volle concentratie en geduld een meetlint rolt (de eerste poging was mislukt, maar de tweede was succesvol!). Foto aan de zijkant was haar recente, favoriete bezigheid: knopen dichtdoen en losknopen (hier trok ze haar veel-te-kleine-pyjama aan die bedoeld is voor haar pop, alleen om te oefenen). En foto onder is ook iets wat zij nu heel erg leuk vindt: knippen met de (kinder) schaar. Alle reclame folders gaan nu via haar schaar pas naar de papierbak. Laatst tekende ze zelf drie cirkels met gebruik van een sjabloon, en vervolgens ging ze aan de slag met haar schaar. Trots was ze, dat ze een cirkel heeft getekend én uitgeknipt! 🙂

blog1

learning Dutch from my daughter: the ‘ui’ vs ‘ei/ai’ sound

Standard

blog

Aku menjemput Sky lebih awal dari yang disepakati dari rumah sahabatnya, karena saat mengecek ramalan cuaca online aku melihat ada area merah besar yang sebentar lagi akan melewati kota kami (sekedar info: website ramalan cuacanya itu interaktif, jadi bisa melihat awan mana yang akan lewat jam berapa, dan warna merah itu yang paling parah, berarti hujannya deras sekali). Wajahnya terlihat heran saat aku menerangkan kenapa aku menjemputnya lebih awal: bahwa sebentar lagi ada “grote bui” datang (grote = besar, bui = hujan deras). Mungkin aku terlihat tergesa-gesa (karena memang tidak suka yang namanya hujan), sehingga kami berlari bersama pulang ke rumah. Papa ternyata sudah sampai rumah, juga memutuskan untuk pulang lebih cepat dari kantor naik sepeda, juga karena si area merah yang diramalkan akan segera menaungi kota kami itu. Setelah semua masuk ke dalam rumah, Sky bertanya: “Tapi mana sih “grote bij“-nya?” Papa langsung sadar akan masalahnya, dan menjawab dengan tawa tertahan bahwa yang dimaksud adalah “bui“, bukan “bij“. Kami melihat Sky seperti mendapat pencerahan dan berkata lega: “Ooo…”bui” toh!” (Nah, ini penjelasannya ya: Kedua kata itu mirip sekali pengucapannya, tapi “bui” itu berarti hujan besar, sedangkan “bij” itu lebah/tawon. Hehe).

Kalau ada yang penasaran apa sih masalah sebenarnya, berikut aku jelaskan dengan sedikit rasa malu (tapi banyak rasa bangganya): Putri kecilku yang baru berusia 3 tahun bahasa Belandanya sudah mengalahkanku! Biarpun sudah 13 tahun tinggal di sini dan bisa lumayan cepat menguasai bahasanya…tapi tetap saja ada beberapa bunyi suku kata yang terasa susah. Yang paling parah adalah bunyi “ui“. Lidahku tetap saja tidak bisa ‘melingkar’ untuk mengucapkannya dengan sempurna. Untung Sky tidak bermasalah. Bahasa Belandanya sempurna tanpa aksen. Dan begitulah sudah beberapa kali akhir-akhir ini dia mengoreksiku: “Maksud mama ‘muisje‘ atau ‘meisje‘ sih?” atau: “Bukan begitu mam, bukan ‘mais‘, tapi ‘muis‘!” 😀 (terjemahan lagi: ‘muisje‘ itu tikus kecil, ‘meisje‘ itu anak perempuan. Bedanya sedikit sekali. ‘muis‘ itu tikus, sedangkan ‘mais‘ itu jagung. Kebayang kan ribetnya kalo salah ucap? Hehe).

***

blog2

Ik heb Sky eerder opgehaald bij haar vriendinnetje’s thuis omdat ik een grote rode vlek bij Buienradar zag aankomen (voor mensen die het niet weten: Buienradar is een online en interactief weerstation). Haar gezicht was vol verbazing toen ik haar de reden uitlegde waarom ik haar eerder ophaalde: dat er een grote bui aankwam. Ik zag er misschien haastig uit (regen vind ik nooit leuk), dus we renden samen naar huis. Papa was blijkbaar ook net thuis, ook besloten om eerder van zijn werk te gaan (met de fiets) vanwege die grote bui. Eenmaal goed en wel binnen was, vroeg Sky: “Maar waar is die grote bij dan?” Papa besefte bijna direct wat er aan de hand was, en antwoordde met een ingehouden lach dat het een ‘bui’ was en geen ‘bij’. We zagen Sky’s gezicht opklaarde en ze zei: “Ooo…een bui!”

Als je je afvraagt wat er hier nou het probleem was, dan ga ik je met een beetje schaamte- (en trotse-!) gevoel vertellen dat mijn 3 jarige dochtertje veel beter Nederlands praat dan ik! Al 13 jaar woon ik in Nederland en is het mij vrij snel gelukt om de taal onder de knie te krijgen….behalve sommige klanken, met name de ‘ui’ klank! Het blijft een hekelpunt. Mijn tong wil nog steeds die bolle klank (zo ervaar ik die ‘ui’) niet perfect uitspreken. Sky heeft er gelukkig geen moeite mee. Accentloos en perfect is haar Nederlands. En zo gebeurt het dat in de laatste paar dagen zij mij al een paar keer verbeterde: “Bedoel je ‘muisje’ of ‘meisje’?” en ook: “Nee mama, het is: ‘muis’, niet ‘mais’!” 😀

blog1

popsicle stick quiz (by a 3yo)

Standard

blog1

Kami sedang bermain dengan stik es krim warna-warni.
Sky: “Mama, coba tutup mata dulu sebentar.”
Aku: “Boleh nggak mama bikin teh saja di dapur? Betul-betul nggak bisa lihat kok kamu lagi apa.”
Sky: “Oke deh. Aku panggil kalau sudah selesai ya.”

Foto di atas ini yang aku lihat waktu aku dipanggil datang melihat.
Katanya: “Lihat baik-baik ya ma. Apa yang lain dari yang lain?”
Nah, coba ikutan mencari deh, ketemu nggak? (Barbie dan kakinya nggak dihitung lho ya, hehe).
Anak ini menciptakan tes IQ-nya sendiri! Kami belum pernah beraktivitas seperti ini lho, setidaknya tidak menggunakan stik es krim. Memang kadang belajar yang sejenis itu dari buku. Tapi ide dan inisiatifnya kali ini murni berasal dari dia sendiri….keren!!!

Sesudahnya tentu aku jadi terinspirasi, dan membuatkannya dua buah quiz sejenis yang memaksanya berpikir keras, tapi akhirnya diselesaikan dengan baik (foto 2 dan 3). Foto terakhir itu lagi-lagi buatannya sendiri, dua macam quiz bersebelahan. Dengan demikian sebetulnya dia sudah menggunakan tiga macam tema untuk quiz buatannya: ‘jumlah’, ‘warna’, dan ‘posisi’!

blog2

blog3

***

We waren aan het spelen met gekleurde ijsstokjes.
Sky: “Mama, doe je ogen even dicht.”
Ik: “Mag ik ook een kopje thee maken in de keuken? Ik kijk echt niet hoor.”
Sky: “Okee dan. Ik roep wel als ik klaar ben.”

Foto boven is wat ik zag toen ik terug moest komen.
Ze zei: “Kijk goed mama: Wát is anders?”
Nou, weet je wat anders is aan wat ze gemaakt heeft? (En nee, de Barbie en haar voetjes zijn niet meegerekend, haha).0
Ze verzon gewoon haar eigen IQ-test! Dit hebben we nog nooit met haar gedaan. Wel een soortgelijke in de boekjes enzo, maar niet met stokjes e.d. Het initiatief en idee kwam puur van haarzelf….bijzonder!!!

Daarna raakte ik natuurlijk geïnspireerd, en heb ik nog twee quizzen voor haar gemaakt, die ze met enige denkwerk goed had opgelost (foto 2 en 3). De laatste foto is weer haar gemaakte quiz, twee soorten naast elkaar. Weer een ander thema, en daarmee heeft ze eigenlijk al drie thema’s in haar quiz gebruikt: ‘aantal’, ‘kleur’, en ‘positie’!

blog4