tears of emotion

Standard

blog-3

Sebagian besar anak kecil bisa tiba-tiba menangis, tanpa alasan dan tanpa sebab. Sky juga begitu, tapi lebih seringnya karena dia anak yang perasa. Air matanya bisa jatuh kalau terlalu banyak perasaannya yang menumpuk, kalau dia sedih atau terharu, kalau sesuatu tidak berjalan sesuai yang dia rencanakan atau inginkan, kalau emosinya naik turun, kalau dia kecewa atau marah…dan kalau dia capek semuanya dia rasakan dobel.

Dia menangis saat menempel stiker bagus di buku kenangan temannya. Menangis saat menulis namanya tapi huruf K-nya lebih terlihat seperti H. Menangis saat mendengar lagu yang menang Festival Menyanyi Anak Eropa. Menangis saat tidak sengaja menuang terlalu banyak vla untuk pencuci mulut sesudah makan malam. Menangis saat bercerita bahwa di sekolah tadi saat olahraga ada anak yang terlalu banyak mengatur-atur teman-temannya.

Tapi puncaknya terjadi kemarin malam. Sudah waktunya bersiap pergi tidur dan kami beranjak ke kamar tidurnya. Dia mau menutup gorden kamar tapi berdiri dulu di depan jendela memandang ke langit malam di luar sana. Seharian hujan dan langit gelap gulita. Lalu terjadilah yang sekarang sudah sangat aku kenali…saat dia menatapku dengan mata berkaca-kaca dan sedetik kemudian pecah dalam tangis. Karena…seperti kata-katanya sendiri di sela-sela air mata: “Karena bulannya nggak kelihatan…”

blog-3b

***

De meeste peuters en kleuters kunnen zomaar in huilen uitbarsten zonder reden. Bij Sky is het niet anders, maar in de meeste gevallen is het omdat zij een gevoelsmens is. Tranen bij verdriet of ontroering, bij dingen die niet gaan zoals ze het wil, bij tumultueuze emoties, teleurstelling, woede…en nog eens dubbel als ze moe is. Ze huilde toen ze een mooie sticker plakte op haar vriendin’s vriendenboekje. Ze huilde toen ze haar naam schreef en de K meer eruitzag als een H. Ze huilde toen ze het winnende lied van de Junior Song Festival hoorde. Ze huilde toen ze iets teveel vla in haar toetjes kom heeft geschonken. Ze huilde toen ze vertelde dat een kindje bij de gym op school bazig was.

Maar het hoogtepunt kwam gisterenavond. Het was bedtijd en we gingen naar boven. Ze wilde de gordijnen in haar slaapkamer dichttrekken maar bleef eerst naar buiten staren. Het heeft de hele dag geregend en nog steeds was de lucht pikzwart. En toen gebeurde het…het bekende moment dat zij met betraande ogen naar mij keek en in huilen uitbarstte. Omdat…zoals ze zelf zei tussen haar snikken door: “Omdat de maan niet te zien is…”

blog-3a

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s