emotion and excitement

Standard

blog 2“Kemarin mama lebih ceria daripada hari ini.”

Aku menjawabnya sejujur mungkin, bahwa memang hari ini terasa melelahkan (bahwa hari ini dia rasanya seratus kali lebih aktif dari biasanya sengaja tidak aku sebutkan). Sesudahnya kami ngobrol tentang bermacam-macam emosi dan suasana hati yang memang bisa berubah setiap saat. Dan bahwa semua itu pertanda bahwa kita ini manusia yang punya hati dan perasaan.

Perubahan suasana hati itu juga yang akhir-akhir ini aku rasakan meningkat pada dirinya. Karena sebentar lagi ulang tahun, sebentar lagi boleh masuk SD, sebentar lagi harus meninggalkan preschool-nya yang sudah terasa akrab 2 tahun belakangan ini. Dia penasaran sekali dan excited, tapi di lain pihak juga merasa agak ngeri, begitu dugaanku. Kadang dia berkata: “Betapa aku bakal kangen sama guru dan teman-temanku yang sekarang.” Matanya berkaca-kaca, dan aku berusaha sebaik mungkin menetralkan suasana dengan menyebutkan hal-hal menyenangkan yang akan dialaminya di sekolah baru (lebih banyak teman!). Maka dari itu aku juga fokus pada kenyataan dia hampir ultah dan bakal mentraktir di preschool, dan bukannya pada say goodbye.

Lusa dia boleh masuk SD untuk pertama kalinya. Belum resmi (2 minggu lagi baru resmi), tapi untuk sekedar beradaptasi. Semua formulir sudah diisi dan disiapkan. Sky sudah memilih tanaman lucu untuk dibawa ke kelas baru dan isi tas olahraganya sudah lengkap (lihat foto). Botol minum anti bocor, kotak bekal buah, dan tempat roti untuk makan siang. Semua sudah diberi nama. Singkat cerita, jelas terlihat bahwa kami (ortu dan anak) bakal menjalani pengalaman baru, peristiwa penting untuk pertama kalinya, hehe…

***

blog 1“Mama, je was gisteren blijer dan vandaag.”

Ik antwoordde haar zo eerlijk mogelijk, dat ik vandaag inderdaad een beetje moe bent (en dat zij vandaag honderd keer actiever is dan normaal, maar dat zeg ik er niet bij). Daarna praatten we over de verschillende emoties en gemoedstoestanden die je kunt hebben, die verschillen elke keer en dat ze bij ons, de mensen, horen.

Bij haar merk ik de laatste weken ook die emoties. De spanning dat zij bijna jarig is, bijna naar de grote school mag en bijna haar oude vertrouwde peuterspeelzaal moet verlaten. Ze is heel nieuwsgierig, maar vind het ook allemaal een beetje eng, denk ik. Soms zei ze ineens: “Wat zal ik de juf en mijn vrienden missen.” Tranende ogen en verdriet, die ik zo goed mogelijk probeer te nuanceren door de leuke dingen op de grote school te noemen (nog meer vriendjes!). Ik leg dan ook meer nadruk op haar bijna-jarig-zijn dan op het afscheid nemen.

Overmorgen mag ze voor het eerst wennen op de grote basisschool. We hebben alle formulieren al ingevuld en netjes bij elkaar gelegd. Sky heeft al een leuk plantje uitgezocht en de gymtas is al ingepakt (zie foto), alles voorzien van naam. Nieuwe anti-lek-beker en broodtrommel met vakjes. Kortom, je kunt aan alles zien (en merken) dat wij dit voor de eerste keer doen, haha…

Advertisements

2 responses »

    • Ik denk dat zowel ouders als kind het heel spannend vinden. Ik heb het natuurlijk al een keer meegemaakt. Toen Sky 2 jaar was en naar de peuterspeelzaal ging. Maar het went nooit, en ik vrees dat elke volgende mijlpaal weer zo spannend wordt!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s