she overcomes her fear of darkness and carousel

Standard

blog1

Kalau dipikir-pikir sebetulnya mengagumkan ya, berapa banyak rasa takut yang harus diatasi seorang anak di sepanjang hidupnya. Anak yang satu mungkin lebih banyak dari yang lain, dan levelnya juga lain-lain, tapi bisa dipastikan bahwa rasa takut itu bakal hadir dan harus dihadapi. Kadang ada yang bisa dibantu oleh orang lain (baca: orang tuanya), tapi hampir semua cuma bisa ditunggu sampai anaknya sendiri yang berani mengatasi rasa takutnya.

Beberapa waktu lalu (baru sadar kalau sudah lebih dari setengah tahun lalu!) kami merayakan momen saat Sky untuk pertama kalinya berani naik komidi putar, atas permintaannya sendiri. Tapi itu berlaku cuma untuk atraksi di tempat terbuka, masih belum untuk atraksi di dalam ruangan alias di tempat gelap. Pelan-pelan (sekali lagi, butuh waktu hampir setengah tahun) dia mulai berani mencoba duduk menonton atraksi di kegelapan. Tentu saja yang tidak terlalu banyak adegan seram atau menakutkan ya. Beberapa minggu lalu dia untuk pertama kalinya berani masuk ke salah satu atraksi di Efteling (semacam Disneyland-nya Belanda lah) yang bernama “droomvlucht” (= terbang di dalam mimpi). Foto-foto di atas itu bukan milik kami, tapi sengaja kami ambil dari Google untuk memberi impresi suasana di dalam bangunan (sementara kita duduk di kursi yang berputar-putar pelan sambil menunjukkan seluruh suasana). Untung Sky suka sekali, malah sampai terpesona, terutama pada dunia para peri dan penghuninya yang berwarna-warni.

Lalu ada kombinasi yang paling heboh: komidi putar di dalam gelap (tentunya tidak sepenuhnya gelap, tapi di dalam ruangan. Jadi suara, cahaya lampu, dan gerakannya terasa lebih intensif). Akhirnya, minggu lalu, Sky yang meminta sendiri untuk mencoba komidi putar ini. Bersama dengan mama naik kereta yang bergerak ke atas, bawah, kanan dan kiri. Dia cukup suka, katanya sesudah mencoba. Nah, satu lagi rasa takut yang dikalahkan, menuju ke yang berikutnya! 🙂

***

blog

Het is eigenlijk wonderbaarlijk als we bedenken hoeveel angst een kind moet overwinnen in zijn hele leven. Het ene kind (veel) meer dan de andere, en ook de maten van de angst verschillen, maar een zekere aanwezigheid kun je wel verwachten. Sommige angsten laten ruimte voor een beetje hulp van anderen (lees: de ouders), maar bij de meeste is het toch afwachten totdat het kind zelf over zijn angst heen kan stappen.

Enige tijd geleden (nu zie ik dat het meer dan een half jaar geleden is!) juichten we toen Sky voor de eerste keer in de draaimolen durfde, helemaal uit zichzelf. Maar dat geldt alleen voor buiten attracties, nog steeds niet voor attracties in het donker. Langzaam (nogmaals, het duurt dus een half jaar) durft ze in het donker te zitten. Natuurlijk moeten de attracties niet al teveel enge scenes bevatten. Een paar weken geleden stapte ze voor het eerst in de ‘droomvlucht’ bij de Efteling. Gelukkig is ze gelijk verkocht, vooral de feeën en de kleurrijke droomwereld vond ze super mooi (de foto’s hierboven zijn niet van onszelf, via Google geplukt om de sfeer binnen de droomvlucht te laten zien).

En dan heb je de ultieme combinatie: een draaimolen in het donker (niet helemaal donker natuurlijk, wel in een ruimte, dus het licht, beweging en geluid voelt heftiger aan). Uiteindelijk vroeg Sky het zelf, vorige week, om die draaimolen te proberen. Samen met mama in de koets, die een draaiende beweging maakt. Vond ze toch best leuk, zei ze achteraf. Nog een overwinning erbij, op naar de volgende! 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s