selfies and other gadget use

Standard

blog7

Saat liburan kemarin kami memberi kelonggaran pada Sky untuk sedikit lebih banyak menggunakan gadget, media, dan TV. Kalau di rumah TV cuma menyala jam 5 sore untuk acara anak-anak, selama 3 perempat jam (waktunya pas banget supaya aku bisa memasak). Kadang-kadang kalau siang dia boleh menonton film singkat (10-15 menit) di laptop. Tidak lebih dari itu. Laptop yang sama kami isi dengan lagu-lagu dan film-film anak dan kami bawa saat liburan ke Indonesia kemarin. Dan jadi lebih sering dinyalakan daripada di rumah. Di iPad kami juga menginstall beberapa app menarik, permainan, dan buku-buku digital. Hampir semuanya akhirnya memang kami gunakan, minimal sekali dan kadang berkali-kali. Semua oke-oke saja, tapi sepulangnya di sini kami memberlakukan aturan seperti sebelum liburan. Membatasi penggunaan gadget dan media lain, karena kami percaya itu yang terbaik buat Sky. 😉

Budaya gadget di Indonesia, terutama di kalangan anak muda dan bahkan anak kecil, ternyata luar biasa. Memang praktis kalau sekarang kita bisa merekam segala sesuatunya dengan cepat (misalnya saat berkumpul dengan teman-teman yang terakhir berjumpa 17 tahun lalu). Dan dengan cepat pula menyebarkannya ke seluruh dunia (tidak selalu positif, tapi seringnya masih oke. Tentu tidak harus dengan seluruh dunia; keluarga dan sahabat saja sering sudah cukup). Tapi budaya baru ini juga membawa banyak efek samping yang menyedihkan. Kami alami sendiri, saat beberapa kali janji ketemuan dengan teman-teman lama. Seru, karena hampir semua juga membawa buntut-buntut kecilnya. Kami pikir: bakal asyik buat Sky! Kenyataan ternyata bicara lain. Begitu anak-anak mulai rewel (atau bahkan sebelum itu!), para ortunya menggeserkan gadget mereka (atau anaknya sudah punya sendiri!). Tidak ada yang namanya interaksi, ‘percakapan’, bermain bersama…masing-masing sibuk di dunianya sendiri-sendiri. Dan ini ngomong tentang anak berusia 3-5 tahun! Sedih banget… Tentu tidak berlaku untuk semua orang ya, tapi banyak.

Sky juga jelas tertarik pada smartphone kami. Dia suka melihat-lihat foto lama dan menonton videonya waktu bayi. Beberapa minggu sebelum liburan kemarin kami mengajarinya memotret dengan telefon. Wah dia suka sekali! Sejak itu kami harus sering-sering membersihkan album foto di telefon (tapi praktisnya, dia jadi bisa memotret kami!). Di Indonesia kami mengajarinya membuat selfie. Aku masih ingat betul kali pertama dia mencoba-coba: di mobil waktu macet (foto atas). Senang banget tuh! Sejak itu sampai sekarang koleksi selfie-nya sudah lumayan, hehe…lucu-lucu ya! Foto-foto yang dia jepret juga terlihat makin bagus, baik dari segi ketajaman maupun komposisi. Yang terbaik kami simpan, dan mungkin tidak akan lama lagi sebelum kami harus menyimpannya di album yang terpisah. 😉

***

blog1

Tijdens onze vakantie hebben we onze media-, gadget-, en TV-beleid voor Sky versoepeld. Thuis gaat de TV pas om 17u aan voor de ‘kindertijd’-programma (toch handig omdat ik koken moet). Heel af en toe mag ze ‘s middags een kort filmpje (10-15 min) op de laptop kijken. We hebben diezelfde laptop op de vakantie meegenomen met daarin vele aantal gedownloade kinderfilmpjes en -liedjes. De laptop ging dus vaker aan dan de TV thuis. Op de iPad hebben we een aantal leuke apps geïnstalleerd, spelletjes en digitale leesboeken. Bijna allemaal hebben we ze minstens 1 keer gebruikt en gezien. Allemaal prima, maar thuisgekomen gaat het oude beleid weer in, waar wij achterstaan en geloven dat het goed is. 😉

Het gadget cultuur in Indonesië (zou je misschien niet zeggen), vooral onder de jongeren en kinderen, is enorm. Het is leuk om overal alles te kunnen vastleggen, bijvoorbeeld als je oude vrienden ontmoet die al zo’n 17 jaar niet gezien hebt. Of om alles dan weer te kunnen delen met de hele wereld (niet altijd leuk, maar in veel gevallen wel. Natuurlijk niet per se met de hele wereld; familie en vrienden zijn vaak voldoende). Maar het heeft ook in onze ogen veel nare effecten gebracht. Wat echt gebeurt is bijvoorbeeld: Ik heb met oude vriendinnen afgesproken om bij te kletsen. Ze hebben ook kleine kindjes, dus ik dacht: Zou leuk zijn voor Sky! Maar wat bleek? De kindjes gingen jengelen, en de moeders gaven ze hun (of haar) mobieltjes om mee te spelen. Geen interactie, geen ‘gesprek’, geen samenspelen…ieder in eigen wereld. En dan praat ik over kindjes van 3 tot 5 jaar! Om treurig van te worden… Natuurlijk niet iedereen, maar wel opvallend veel.

Sky heeft ook grote interesse in onze mobieltjes. Ze vindt het leuk om (oude) foto’s en filmpjes te bekijken. De laatste weken voor vakantie heeft ze geleerd om foto’s met de telefoons te maken. Geweldig vindt ze het. Sindsdien moeten we regelmatig de fotoalbum van de mobieltjes verschonen (maar wel handig omdat ze nu foto’s van ons kan maken!). In Indonesië hebben we haar geleerd om selfies te maken. Ik weet nog goed wanneer de eerste keer was: in de auto toen we in de file zaten (foto’s boven). Wat een lol! En sinds die eerste keer hebben we nu al een aardige collectie van Sky’s selfies, hihi…leuk zijn ze hè! Haar foto’s worden ook steeds beter, qua scherpte en compositie. De beste hebben we bewaard, en het duurt misschien niet lang meer totdat wij die in een aparte album moeten zetten. 😉

blog

blog2

Advertisements

One response »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s