our girl, in all her beautiful facets

Standard

blog3Gadis kecil kami yang sudah besar, di segala aspeknya:

Dia penuh perhatian.
– Aku membuatkan roti dan menaruhnya di piringnya dan piring Joop di meja makan. Tanyanya: “Mama punya roti buat mama sendiri nggak?”
– Kami berjalan di supermarket melewati rak berisi gelas es kopi. Katanya: “Mama nggak mau beli kopi itu? Mama suka kan?”

Dia suka menolong.
– Seharian dia bermain di halaman belakang dan di penghujung hari kami mau merapikan semuanya. Tapi dia berkata tegas: “Aku sudah mengembalikan semuanya ke gudang kok: sepeda kayuh, otopet, dan kapur tulis.”
Di malam hari sebelum tidur juga dia selalu merapikan semua mainannya dulu, semua kembali ke tempatnya masing-masing. Dan sesudah makan dia hampir selalu otomatis membawa piring kotornya ke tempat cuci di dapur.
– Kalau temannya main di rumah kami dan mau membuang ingus atau mau “duduk” di pispot, Sky selalu membantu mengambilkan tissue. Kalau “duduk”nya terlalu lama dia bakal ikut duduk menunggu di depan pispot dan dengan perhatian bertanya: “Gimana, sudah mau keluar?” Hehehe…

Dia penasaran dan suka belajar (dan mengingat semua yang kami jelaskan kepadanya). Contoh-contoh di bawah ini agak susah dijelaskan, karena berhubungan erat dengan bahasa Belanda:
– “Mama, kenapa sih dinamakan ‘dataran’? Mungkin karena tanahnya betul-betul datar ya?”
– “Mama, apa sih ‘lovebird‘ (sejoli yang saling mencinta) itu?” Waktu aku selesai menjelaskan dia tertawa: “Oh begitu! Tadinya aku kira itu cuma buat burung saja!”
– “Mama, apa artinya ‘bersyukur’? Penjelasanku agak ruwet, tapi dia berhasil merangkumnya dengan manis: “Ya aku memang begitu kok. Kan aku selalu ceria, dan senang dengan apa yang aku punya.”

Yang ini juga sangat terkait dengan bahasa Belanda. Sampai saat ini dia mengucapkan beberapa kata selalu terbalik. Tiap kali kami mencoba membetulkan pengucapannya dan dia bisa mengulangnya dengan benar, tapi kali berikutnya terbalik lagi. Kedengarannya sih lucu:
– Dia bilang ‘savt’ yang harusnya ‘vast’, ‘noewi’ yang harusnya ‘nieuw’, dan ‘loewi’ yang harusnya ‘jullie’.
– Dia bilang ‘rekstok’ padahal maksudnya ‘kapstok’ (yang terakhir ini gantungan baju/jaket, sedangkan rekstok itu palang untuk senam), dan yang namanya ‘bakfiets’ selalu dibalik jadi ‘fietsbak’.

Tapi selain beberapa kata yang terbalik ini dia memang pintar sekali ngomong, dan nonstop pula. Cara bicaranya jelas dan tepat, kosakatanya luar biasa. Pembicaraan kami sehari-hari level-nya sering tidak kalah dengan tingkat orang dewasa, sehingga kadang-kadang di tengah pembicaraan kami berpandang-pandangan sambil berpikir yang sama: “Ini betul kita sedang ngobrol dengan anak umur 3 tahun?!?”

Beberapa cuplikan pembicaraan kami misalnya:
– “Mama, aku meloncatkan tanganku seperti ini… (dia menunjukkan bagaimana dia memegang pegangan tangga dari satu posisi ke posisi lainnya), tahu nggak kenapa? Karena bagian yang dari logam itu dingin, aku nggak suka. Yang dari kayu ini lebih enak dipegang.”
– “Warna bunga-bunganya bagus lho, kombinasi yang bagus…pilihan yang tepat mam!”
– “Ada anak-anak yang nggak doyan ini ya, tapi aku untungnya doyan. Dan ini bagus juga untuk perutku kan.”
– “Kalau menikah…apa harus dengan anak laki-laki, mam? Atau aku bisa juga menikah dengan E (sobat karibnya)?”
– “Begini lho yang baik, kalau mama menulis semua hal yang dibutuhkan, supaya nggak lupa. Habis itu ditaruh di dompet.”

Tapi di antara pembicaraan serius itu sering juga dia mengatakan sesuatu yang mengingatkan kami bahwa dia memang masih anak-anak. Yang ide dan buah pikirannya terasa segar dan polos:
– “Aku masih punya tempat buat pencuci mulut lho! Di sini masih ada tempat, dan di sini (dia menunjuk ke beberapa tempat di perutnya), dan di sini juga, di bawah pantatku!”

Terlihat di foto: Dia sedang sibuk di halaman belakang (dan dia memang bilang: “Aku lagi sibuk lho ya!”) dan akhirnya memanggil kami untuk datang melihat. Dengan bangga dia memperlihatkan hasil karya seninya: kami jadi punya halaman penuh tanda silang, haha, serasa menapak taman ala Escher di rumah sendiri. 😀

***

blog4Onze kleine grote meid, in al haar facetten:

Zij is zorgzaam.
– Ik heb broodjes neergelegd voor haar en Joop op de eettafel. Ze vroeg: “Mama, heb je ook broodjes voor jezelf?”
– We liepen in de supermarkt en ze zag bekers ijskoffie die ik af en toe koop, zei ze: “Wil je geen koffie, mama? Vind je lekker toch?”

Zij is behulpzaam.
– Aan het eind van de dag wanneer zij de hele dag in de achtertuin met van alles heeft gespeeld, wilden we gaan opruimen, waarna ze opgevat zei: “Ik heb alles al in de schuur gezet hoor: mijn loopfiets, de step, en de krijtjes.”
‘s Avonds ruimt ze ook al haar speelgoed op voordat ze naar bed gaat en na het eten brengt ze nu bijna automatisch haar bord naar de keuken.
– Wanneer haar vriendin bij ons speelt en een snotneus heeft of op het potje moet, helpt Sky haar altijd met doekjes pakken, en als het te lang duurt zit ze voor het potje te wachten: “En, komt het al?” Hihi…

Zij is nieuwsgierig en leergierig (en onthoudt alles wat we haar uitleggen):
– “Mama, waarom noemen ze het ‘platteland’? Denk je dat omdat het land helemaal plat is?”
– “Mama, wat is dat nou, ‘tortelduifjes’?” Toen ik klaar was met mijn uitleg moest ze een beetje lachen: “Oh zo! Ik dacht dat het alleen voor duiven is!”
– “Wat is dat eigenlijk; ‘dankbaar zijn’?” Mijn uitleg was denk ik redelijk abstract, maar ze vatte het goed samen op: “Ja dat ben ik ook hoor. Ik ben toch altijd vrolijk, en blij met wat ik heb!”

Zij heeft een paar woordjes steevast andersom gezegd. We proberen haar elke keer te verbeteren en ter plekke kan ze wel het goede woord herhalen, maar de volgende keer zegt ze het weer omgedraaid. Vinden we tot nu toe wel grappig:
– Ze zegt ‘savt’ in plaats van ‘vast’, ‘noewi’ in plaats van ‘nieuw’, en ‘loewi’ in plaats van ‘jullie’.
– Ze zegt ‘rekstok’ als zij ‘kapstok’ bedoelt, en een bakfiets is bij haar al heel lang ‘fietsbak’.

Maar voor de rest praat ze zó on-ge-loof-lijk goed, en veel. De gesprekken die wij elke dag voeren zijn op een onvoorstelbaar volwassenen-niveau dat wij soms in het midden van het gesprek elkaar aankijken en hetzelfde denken: “Is dit waar wij het met een 3-jarige allemaal over hebben?!?”

Flarden van die gesprekken zijn bijvoorbeeld:
– “Mama, ik spring met mijn handen zo… (ze demonstreerde hoe ze haar handje op de trapleuning van de ene plek naar de andere verplaatste), weet je waarom? Omdat ik die delen van metaal koud vind. Deze van hout vind ik lekkerder.”
– “De kleuren van de bloemen zijn mooi hoor, goede combinatie…goed gekozen mama!”
– “Er zijn kinderen die dit niet lusten hé, maar ik wel, gelukkig. En het is goed voor mijn buikie ook!”
– “Als je trouwt…moet je dat altijd met een jongen doen, mama? Of kan ik ook met E (haar beste vriendin) trouwen?”
– “Weet je wat goed is, dat je al de dingen die je nodig hebt opschrijf, zodat je het niet vergeet. En in je portemonnee doen.”

Maar tussen al die gesprekken op volwassenen-toon zegt ze ook vaak iets waarvan we worden herinnerd dat ze natuurlijk nog maar een peuter is, haar kinderlijkheid voelt dan heerlijk en verfrissend aan:
– “Ik heb nog plaats voor toetje hoor! Hier heb ik nog plek, en hier (ze wees op verschillende plekken op haar buik), en ook hier, onder mijn billen!”

Op de foto’s: Ze was al een tijdje bezig in de achtertuin (en dat zei ze ook: “Ik ben even bezig ja!”) en uiteindelijk riep ze ons om snel te komen. Liet ze trots haar kunstwerk zien: een kruisjes-tuin hebben we nu, haha, een beetje een Escher-gevoel krijgen we nu als we naar de tuin kijken. 😀

Advertisements

2 responses »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s