medicine calendar, playing and coloring stories

Standard

blog

Sky tidak suka minum sirup antibiotikanya. Baunya sih mirip jeruk, tapi rasanya ternyata nggak enak, seperti yang dia bilang. Setiap kali dengan susah payah kami memintanya meminum 8ml cairan obat itu sampai habis. Cukup membantu waktu kami bilang bahwa dia anak pemberani (karena ‘berani’ minum obat yang rasanya tidak enak). Setelahnya dia mengulang-ulang dengan gembira: “Aku anak pemberani ya! Anak-anak lain mungkin tidak bisa, tapi aku bisa lho!”. Lalu aku punya ide untuk membuat kalender obat, bahwa tiap kali dia meminum habis obatnya dia boleh menempel sebuah stiker, dan juga supaya dia bisa melihat sampai kapan sesi antibiotikanya masih berlangsung. Dia suka, dan sekarang lebih gampang minum obatnya.

Aku sengaja membuat kalender obatnya di halaman belakang buku mewarnai favoritnya: Miki Tikus dan teman-teman. Karena mewarnai tetap menjadi aktivitas favoritnya sehari-hari. Mungkin karena 2 minggu terakhir ini dia tidak enak badan, kami mengamati bahwa dia menjadi lebih tenang. Gampang marah juga sih, gampang menangis kalau sesuatu tidak berjalan sesuai kehendaknya. Tapi berjam-jam kami bisa mewarnai, menggambar, dan membaca bersama (sebagai gambaran: dalam sehari kami bisa membaca 10-15 buku Disney, kira-kira 2-3 jam membaca buku!). Karena dia tampaknya mulai suka (dan bisa) bermain dengan tenang, kami mulai mengenalkannya dengan permainan-permainan seperti Lotto, memory, domino, permainan mencocokkan warna, menyembunyikan barang dengan kartu petunjuk, bermain memakaikan baju dan aksesoris, bermain memberi makan binatang, dan tentunya membuat puzzel. Tentu kami sering harus mengganti atau menyederhanakan aturan permainan, tapi dia mulai mengerti semuanya dan mulai senang bermain beginian. Serunya gembira kalau dia berhasil mengumpulkan lebih banyak wortel untuk kelincinya dibanding papa: “Yaaa…aku menang dari papa!” 🙂

Dan ini juga mungkin efek samping dari tidak enak badannya sehingga dia gampang tersinggung, atau mungkin memang sifatnya begitu, tapi beberapa hari lalu aku tiba-tiba mendengarnya berteriak dari meja gambarnya. Lalu mulai menangis. Tahu nggak kenapa? Ada sekitar 3 mm warna biru tercoret di pipi Cinderella, kebablasan waktu dia sedang mewarnai gaunnya. Ya ampun…! Yang aku sadari sesudahnya, ternyata susah juga untuk menghiburnya dalam situasi begitu. Harus bilang apa? Bilang bahwa tidak apa-apa tercoret begitu? Yah, tapi kan warnanya harusnya tidak berada di situ! Hmm, betul juga. Tapi lihat, kita bisa menghapusnya! Dia menjadi tenang lagi waktu melihat warna biru di pipi pelan-pelan menghilang di bawah karet penghapus. Huahh untung dia tidak mewarnai dengan spidol ya!

Beberapa waktu lalu aku sempat ngobrol dengan gurunya di preschool. Di sekolah mereka tidak mengenali karakter Sky yang terlalu persis seperti itu. Ada anak yang misalnya kalau menggantung foto harus persis lurus dan tidak boleh miring sedikit pun, tapi Sky tidak seperti itu. Yang diamati guru-gurunya adalah betapa bagusnya Sky sekarang bisa mewarnai. Tidak biasanya anak seusia ini sudah bisa mewarnai seperti itu, kata mereka. Dan dia terlihat sangat menikmatinya juga. Sekarang tinggal berharap bahwa gerakan motorik lembutnya segera mengikuti kemauan pikirannya. Sehingga tidak terlalu banyak warna yang tercoret keluar dari seharusnya, dan aku juga tidak harus sering menghiburnya karena coretan-coretan yang tidak dia inginkan itu.

blog2

***

Sky vindt haar antibiotica drankje maar niks. Het mag wel naar sinaasappels ruiken, maar het smaakt blijkbaar vrij vies, als we haar mogen geloven. We kregen haar met moeite zover om de kleine maatdop van 8ml elke keer leeg te drinken. Het helpt wel dat we dan zeggen dat ze een dapper meisje is, als ze de dop leegdrinkt. Dan herhaalt ze het daarna nog een paar keer, helemaal blij: “Ik ben een dapper meisje hè! Andere kinderen misschien niet, maar ik wel!”. En dan kwam ik ook op het idee om een medicijn-kalender te maken, dat ze elke keer als ze haar drankje opdrinkt een sticker mag plakken, en ook handig om te laten zien hoeveel keer ze dat drankje nog krijgt. Vindt ze best leuk, het gaat nu iets makkelijker met het opdrinken van haar medicijn.

Je ziet dat ik de kalender aan de achterkant van haar favoriete kleurboek heb gemaakt: de Mickey Muis & vriendjes kleurboek. Want kleuren neemt nog steeds een groot deel van haar dagactiviteit in. Misschien omdat ze de laatste 2 weken niet zo lekker voelt, maar we merken dat ze wat rustiger is. Wel prikkelbaar, makkelijk in huilen barsten als iets niet volgens haar zin is. Maar úren hebben we gedaan met kleuren, tekenen, en lezen (voor het idee: we kunnen per dag wel tussen 10 tot 15 Disney boeken lezen, dat is ongeveer 2-3 uur lezen!). In de trend van rustige activiteiten, hebben we haar ook kennis laten maken met de gezelschapsspelletjes: Lotto, memory, domino, kleurspelletje, verstoppertje met hints, aankleedspel, dieren voeden spel, en natuurlijk puzzelen. Natuurlijk moeten we veel spelregels aanpassen en versoepelen, maar ze begint alles te begrijpen en plezier in te krijgen. Dan riep ze blij als ze meer worteltjes voor Nijntje heeft verzameld dan papa: “Jaaa…ik heb gewonnen van papa!” 🙂

En het komt misschien door haar prikkelbaarheid van de laatste weken, of misschien zit het in haar karakter, maar een paar dagen geleden hoorde ik haar gillen vanuit haar tekentafel. Ze begon te huilen. En weet je waarom? Er zat zo’n 3 mm blauwe kleur op de wang van Assepoester, uitgeschoten toen ze de jurk aan het kleuren was. Oh jeetje…! En wat ik daarna merk, is het best lastig ook om daarna uitleg te geven of haar te troosten. Wat moet je doen? Zeggen dat het helemaal niet erg is? Ja, maar die kleur hoort daar toch gewoon niet! Hmm, dat is waar. Maar kijk, we kunnen het wissen! Ze werd toen weer rustig toen ze die blauwe kleur langzaam uit de wang zag verdwijnen door de gum. Gelukkig heeft ze het niet met stiften gekleurd!

Ik heb laatst met de juf op de peuterspeelzaal gesproken en daar herkennen ze dit soort dwangmatigheid van Sky gelukkig niet. Sommige kinderen willen bijvoorbeeld per se hun foto’s recht laten hangen, maar dat heeft Sky dan weer niet. De juffen zien wel hoe goed zij nu kan kleuren. Echt niet gewoon voor haar leeftijd, zeggen ze. En plezier heeft ze ook er duidelijk in. Nu maar hopen dat haar fijne motoriek ook meegroeit met wat ze in haar gedachten wil. Zodat er niet zoveel betreurde uitgeschoten kleuren optreden, en dat ik haar niet te vaak hoef te troosten.

blog1

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s