her very first antibiotics

Standard

blog

Sore tadi akhirnya kami pergi ke dokter lagi, dan Ibu dokter memutuskan untuk memberi Sky sirup antibiotika. Ini kali pertama dia mendapat antibiotika. Agak sedih sih, tapi kami berharap ini akan mengakhiri segala penyakitnya selama 2 minggu terakhir ini. Malam ini sebelum dia pergi tidur kami memberinya porsi obat sirupnya yang pertama. Dia menelannya dengan tabah, biarpun sesudahnya dia bilang: “Rasanya agak aneh (pedas). Tapi aku meminumnya habis. Bagus ya?”

Budaya antibiotika di Belanda lain sekali dengan di Indonesia. Di sini para dokter menunggu sampai betul-betul butuh sebelum mau menuliskan resep antibiotika, dan seringnya kalau sakit yang biasa-biasa saja malah tidak diberi obat apapun dan cuma disuruh beristirahat saja sampai sembuh. Aku sebetulnya agak menyesal karena banyak sekali minum antibiotika waktu masih kecil, tapi yah…di Indonesia orang tidak kenal budaya lain selain itu. Jadi sebetulnya bagus juga bahwa di sini para dokter tidak langsung memberi obat kalau anak sakit. Tapi sekarang, setelah 2 minggu sakit yang berganti-ganti, kehilangan 1 kg berat badan (banyak tuh, kalau beratnya cuma 14 kg), dan tampak jelas bahwa salep untuk mengobati Impetigo-nya tidak mempan (malah agak meluas sedikit), kami menyetujui bahwa Sky mendapat jatah antibiotika pertamanya. 3 kali sehari, selama 7 hari. Apotek terdekat tidak punya persediaan obatnya, jadi kami harus ke apotek yang lebih jauh. Itupun cuma mendapat setengah resep (sisanya harus dipesan dulu). Kami jelas akan melakukan segala sesuatu untuk membuatnya sembuh. Sesudah minggu ini kami berharap Sky akan pulih seperti sedia kala, senang makan lagi, bisa berlari-larian tanpa cepat merasa capek, dan cerewet lagi seperti biasanya, hehehe…

***

Vanmiddag toch nog een keer langs de huisarts, en zij heeft besloten om Sky een antibiotica drankje te geven. Haar allereerste keer. Toch even slikken, maar we hopen dat het nu echt het einde betekent van alle vervelende kwaaltjes en ziektes die ze al zo’n 2 weken achter elkaar kreeg. Vanavond net voordat ze naar bed ging hebben we haar eerste drankje gegeven. Ze slikte het dapper op, hoewel ze zei: “Het is best pittig. Maar ik heb het opgedronken. Goed hè?”

De antibiotica-cultuur is in Nederland trouwens heel anders dan in Indonesië. Daar schrijven de artsen veel makkelijker antibiotica voor in hun doktersrecept. Ik heb eigenlijk best spijt van dat ik als kind zo veel antibiotica heb binnengekregen, maar ja…daar kent men niets anders. Ik vind het dus goed dat hier niet zo snel naar medicijnen wordt gegrepen als een kind ziek is. Maar nu, na 2 weken lang verschillende ziektes achter elkaar gekregen, 1 kg afgevallen (het is best veel als je maar 14 kg weegt), en ook duidelijk dat de zalf voor krentenbaard niet aanslaat (het breidt zelfs een beetje uit), vinden we goed dat Sky een antibiotica kuur krijgt. 3 keer per dag, 7 dagen lang. De dichtstbijzijnde apotheek had het niet in voorraad, we moesten naar een verdere apotheek gaan. En daar ook maar een halve recept gekregen (de rest moet eerst besteld worden). Maar we doen alles om haar beter te maken. Na deze week hopen we een gezonde Sky terug te zien, die weer zin heeft in eten, die flink kan rondrennen zonder snel moe te worden, die ons de oren van ons hoofd kletst…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s