some funny talks with our toddler

Standard

blog

Sky sedang bermain di luar rumah dengan papa. Waktu yang tepat untuk membersihkan ruang keluarga, terutama menyedot debu karpet di antara TV dan sofa, di mana Sky selalu bermain (dan makan, dan menjatuhkan segala remah-remah dan serpihan tanah liat dll). Saat semuanya sudah bersih, aku pikir mungkin asyik untuk menata semua mainan ‘Little People’nya di sekeliling karpet: rumah, peternakan, sekolah, istana, pasar malam, dan taman bermain. Sebetulnya ini sudah sering juga dia lakukan sendiri, supaya seputaran karpetnya menyerupai sebuah kota kecil untuk mainan boneka-boneka kecilnya. Memang terlihat menyenangkan sekali. Lalu Sky pulang ke rumah, langsung menuju ke ruang keluarga dan melihat apa yang sudah aku tata di karpet. Dia bilang: “Mama…ini sudah kamu bersihkan semua? Dan semua mainannya ditaruh di sini?” Dia mengeluh dan melanjutkan: “Sekarang harus aku bereskan semua deh…” Hahaha…ternyata tidak sesuai seleranya, dan dia kembalikan bangunan-bangunan mainannya satu demi satu. Biarpun begitu tak lama kemudian pemandangan karpet kami sebetulnya tidak jauh beda, berantakan seperti biasanya seperti terlihat di foto. πŸ˜€

blog2Satu lagi percakapan lucu hari-hari ini adalah tentang bahan baku benda-benda.Β Berawal saat aku secara tidak sengaja memecahkan gelas Mini Tikus kesayangannya saat dicuci. Aku menjelaskan bahwa bahan baku gelas (kaca) memang bisa pecah, lain dengan bahan plastik misalnya, seperti gelasnya yang lain. Lalu dia mulai bertanya-tanya tentang bahan benda-benda lain. Menunjuk segala macam benda di sekelilingnya dan bertanya: “Kalau ini, dari apa?” Jawaban kami: “Dari plastik, dari karet, dari kertas, dari kain, dari gelas, dari kayu…” Semuanya masih gampang dijawab, sampai saat dia bertanya: “Kalau aku?” sambil menunjuk ke dirinya sendiri. Kami menjelaskan bahwa dia adalah orang. Lalu dia menyimpulkan sendiri sambil tertawa-tawa: “Aku tidak terbuat dari apa-apa!” Setelah beberapa hari dia datang sambil membawa sebuah tempat makan: “Mama, kalau yang ini dari plastik ya, bukan dari gelas”. Dan pagi ini malah lebih mendalam lagi, katanya saat sarapan: “Stroop (semacam selai)Β apelnya ada di tempat plastik tebal dan daging ada di tempat plastik tipis.” Hehehe…jelas-jelas anak dari seorang material engineer nih! πŸ˜€

Dan siang ini dia main keluar dengan papa. Pulangnya di mobil Sky bertanya: “Papa, bisa berhenti sebentar nggak? Punggungku gatal.” Mereka sedang berada di tengah kota, jadi gampang untuk memarkir mobil sebentar di bahu jalan (beda dengan kalau sedang di jalan tol). Papa menuju ke kursi belakang dan menggaruk punggung Sky. Aku tentu saja tidak melihat reaksinya dengan mata kepala sendiri, tapi berdasar laporan papa katanya wajahnya saat itu betul-betul menunjukkan reaksiΒ “aaahhhhh enaknyaaa….” Hahaha….

***

Sky was buiten met papa aan het spelen. Een goed moment om de woonkamer te stofzuigen, vooral hetΒ tapijt tussen de TV en de bank waar Sky altijd speelt (en eet, en kleit, en knoeit…). Toen alles weer schoon was, dacht ik dat het leuk zou zijn om al de speelgoed-gebouwen van haar ‘Little People’ setjes, dus het huis, de boerderij, de school, het kasteel, de kermis, en de speeltuin rondom het tapijt te zetten. Doet ze zelf ook vaak, dan heeft ze een soort speeleiland voor al de kleine poppetjes. Zag er gezellig uit.Β En dan kwam ze thuis, liep direct naar de woonkamer, zag wat ik gemaakt heb en zei: “Mama…heb je alles schoongemaakt en deze allemaal hier gezet?” Ze zuchtte en vervolgde: “En nu moet ik ze allemaal weer opruimen…” Hahaha….toch niet naar haar zin en zette ze de gebouwen een voor een weer terug. HoewelΒ niet lang daarna zietΒ het tapijt weer eruit zoals altijd, als een gestrande schip zoals op de foto te zien is. πŸ˜€

Eblog1en ander grappig gesprek deze dagen is over materialen. Het begon toen ik per ongeluk haar geliefde Minnie glas brak bij het afwassen. Ik legde haar uit dat het komt omdat het materiaal glas breekbaar is, anders dan haar andere beker van plastic bijvoorbeeld. Toen begon ze over andere materialen te vragen, wees ze naar allerlei spullen en vroeg: “En deze is van?” Ons antwoord: “Van plastic, van rubber, van papier, van stof, van glas, van hout…” Makkelijk, totdat ze naar zichzelf wees: “En ik?” We antwoordde dat zij een mens is, en lachend concludeerde ze zelf: “Ik ben van niks!” Na een paar dagen kwam ze met een eetbakje en zei: “Mama, deze is van plastic, niet van glas.” En vanmorgen ging het nog een stukje verder: “De stroop zit in een dikke plastic en het vlees in een dunne plastic…” Hahaha, duidelijk een dochter van een material engineer! πŸ˜€

En vanmiddag was zij op stap met papa. Toen ze terug reden in de auto vroeg Sky: “Papa, wil je even stoppen? Ik heb jeuk op mijn rug.” Het was midden in de stad en dus vrij makkelijk om de auto even te parkeren. Papa ging naar de achterbank en krabde Sky’s rug. Ik heb haar reactie natuurlijk niet zelf gezien, maar volgens papa was het echt zo’n “aaahhhhh lekkerrrr….” gezicht die zij toonde. Hahaha….

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s