flowers in the throat

Standard

blog7Papa Joop tidak pernah sakit. Atau lebih tepatnya, tidak pernah betul-betul sakit. Karena kadang-kadang dia juga punya keluhan, seperti kemarin. Mengeluh capek dan agak nggregesi (bahasa Jawa kalau badan terasa tidak enak dan agak menggigil), dan sakit tenggorokan juga. Jadi pergi tidur cepat dan tidur yang lama (sama lamanya dengan Sky), dan hari ini untungnya sakit tenggorokannya sudah hilang, biarpun masih terasa capek dan belum fit sepenuhnya. Malam ini waktu aku mengantar Sky tidur, dia berkata bahwa ada “auw di leher”. Waduhh…aku bertanya memperjelas, apakah sakitnya di dalam leher. Ya jawabnya. Lalu aku memberitahunya bahwa itu namanya sakit tenggorokan, seperti yang papa alami juga kemarin. Dan bahwa kalau dia tidur nyenyak nanti sakitnya besok sudah reda. Dia mendengarkan semuanya dengan seksama. Setelah aku selesai bercerita dia mengulang semua ceritanya sendiri. Tentang beda antara ‘leher’ dan ‘tenggorokan’ (yang luar dan yang dalam), bahwa malam ini dia harus tidur yang enak dan lama supaya cepat sembuh. Dan bahwa mulai sekarang dia harus mengenakan syal di leher kalau pergi keluar (cuaca memang sudah mulai berangin, dan anak ini sudah beberapa hari menolak mengenakan syal kalau bepergian). Dan bahwa besok dia harus/boleh minum banyak teh dengan madu. Satu-satunya bagian cerita yang tidak dia ulangi (yang rasanya pasti dia sengaja) adalah bahwa diaΒ sebaiknya tidak bicara terlalu banyak kalau sedang sakit tenggorokan. Hehehe…karena bicaranya jalan terusss, nonstop!

Setelah selesai mengulang ceritaku dia diam sebentar. Lalu memandangku penuh arti: “Mama, rasanya aku punya kacang di tenggorokan. Oh bukan, bukan kacang…mungkin batu-batu kecil. Ah bukan…bunga! Yaaa…bunga-bunga di tenggorokan!” Sesudahnya dia berbaring dengan riang di ranjangnya dan mengulang terus-menerus: “Aku punya bunga-bunga di tenggorokan…!” πŸ˜€

***

blog6Papa Joop is nooit ziek. Tenminste, nooit echt ziek. Want zo nu en dan heeft hij natuurlijk wat kwaaltjes, zoals gisteren. Hij klaagde over vermoeidheid en rillerigheid, en keelpijn. Extra vroeg naar bed en extra lang slapen (even lang als Sky) en vandaag is de keelpijn eigenlijk al weg, wel nog duf en moe en een beetje rillerig. Vanavond toen ik Sky naar bed bracht begon zij over “auw in de nek”. Oh jee…ik vroeg of het de binnenkant van haar nek is die zeer doet. Ja was het antwoord. En toen vertelde ik haar over keelpijn, wat papa gisteren ook had en na goed slapen al zo goed als weg is. Zij luisterde aandachtig. Nadat ik alles verteld heb kan zij zelf hetΒ hele verhaal herhalen. Over het verschil van ‘nek’ en ‘keel’ is (buiten en binnen), dat ze vanavond goed moet slapen en dat haar keelΒ morgen waarschijnlijk alweer beter is. Dat ze dan voortaan een sjaal om haar nek moet dragen als we naar buiten gaan (dit weigert ze al een paar dagen om te doen), en dat ze morgen veel thee met honing moet/kan drinken. HetΒ enige deel van het hele verhaal dat ze overgeslagen heeft (met opzet dacht ik, Oost Indisch doof…) was dat ze eigenlijk niet teveel moet praten als haar keel zeer doet. Hahaha…want oh dat doet ze bijna nonstop hoor, dat praten…

Nadat zij mijn verhaal herhaald heeft viel ze even stil. En toen keek ze me bedenkelijk aan: “Mama, ik denk dat ik nootjes in mijn keel heb…oh nee, geen nootjes. Steentjes misschien. Nee…bloemetjes! Jaaa….bloemetjes in mijn keel!” Daarna lag ze blij in haar bedje en bleef ze herhalen: “Ik heb bloemetjessss in mijn keeeelll….” πŸ˜€

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s