she is a true observer

Standard

blog1

Sudah jelas, tulisan di blog ini sedang agak terhambat lagi. Pertama-tama kami sering sekali berada di luar rumah, menikmati cuaca musim panas yang cerah (akibatnya jadi tidak ada waktu untuk mengerjakan aktivitas sehari-hari lain). Yang kedua, jam bebas malam kami jadi semakin singkat (yang justru biasanya kami gunakan untuk mengejar mengerjakan aktivitas yang terbengkalai itu), karena Sky sekarang standar baru tidur jam setengah 9 malam. Tidak apa-apa sih, kami sudah bersyukur sekali karena tidurnya sekarang bagus. Tampaknya dia sudah betul-betul terbiasa dengan ranjang barunya, dan tidak pernah berjalan-jalan keluar ranjang (kecuali kalau dia pikir perlu, seperti untuk mengambil tissue buat membersihkan hidung, hehe…yang jelas sudah tidak menangis-nangis atau sering memanggil-manggil lagi. Ketok kayu dulu 3 kali supaya situasi ini berlangsung selama mungkin!). Dan yang ketiga, laptopku sejak beberapa hari ini memberikan peringatan bahwa hard disk-nya bermasalah, bahwa dalam waktu dekat dia bakal tewas. Yah…jadilah sekarang sedang sibuk membenahi back-up dan mencari-cari solusi untuk si laptop (atau hanya untuk hard disknya saja, kami belum yakin).

blog3Nah, sekarang masuk ke artikel sesungguhnya ya, hehe…

Minggu lalu buat kami adalah sebuah eye opener, minggu yang membuka mata dan mengingatkan kami kembali. Tentu saja kami mengenal anak perempuan kami dengan baik dan tahu persis bagaimana sifat-sifatnya. Tapi kadang kami masih harus diguncang supaya sadar, untuk tidak membanding-bandingkannya dengan anak lain. Mungkin kedengarannya parah, tapi banyak orang tua (kami juga mengaku kadang masih masuk ke kategori ini) yang mengharapkan anaknya menjadi anak yang ceria, bersifat sosial, ramah, ‘gampang’ dan banyak tersenyum. Bahwa setiap anak sebetulnya sudah punya set watak dan sifatnya sendiri, yang biasanya juga bukan berasal dari orang asing melainkan dari orang-orang terdekatnya…sering kita lupakan.

Di situasi yang baru mungkin orang akan segera memberi Sky stempel sebagai anak yang pemalu, pendiam, pemilih dan bukan anak pemberani. Dan mungkin memang sebagian ada benarnya, tapi kami lebih suka menyebutnya sebagai anak observer/pemerhati, berhati-hati, sopan, dan tidak brutal atau grusa-grusu. Seperti kemarin pagi, saat kami mengunjungi sebuah peternakan sapi karena kemarin adalah hari open house yang diadakan oleh sebuah perusahaan susu terkenal. Awalnya Sky tidak mau mencoba atau melakukan apa pun, hanya mau duduk di leher papa (kalau diturunkan langsung bilang lagi: “gendong!”) dan melihat-lihat sekitarnya. Nggak ada ceritanya ikut bermain dengan anak lain, nggak mau berlari-lari di padang rumput hijau (kalau soal ini betul bahwa dia pemilih sekali. Anti sama yang namanya kaki kotor atau basah, sampai papa secara bergurau menyebutnya “gadis kota”. Maka itu, biarpun suhu 30 derajat celcius, dia tetap memakai kaus kaki dan sepatu tertutup. Karena pasir, air, atau rumput -jangan tanya soal pup sapi yang bertebaran di rumput- tidak akan ditolerir olehnya). Baru setelah beberapa waktu dia mau mengelus seekor sapi dan berdiri lama mengamati seorang anak yang sedang digambari wajahnya, totol-totol seperti sapi (tentunya hanya melihat saja, tidak mau digambari), dan mau juga mencoba bergantung di celana yang disangkutkan di pohon (permainan a la peternak/petani yang kemarin banyak diadakan). Tapi tetap saja dia tidak mau ikut di mana anak-anak lain semua sibuk beraktivitas. Kami biarkan saja dia begitu. Kami bawa melihat-lihat sekitar, minum susu dan makan yoghurt, berpose di atas traktor besar, tertawa-tawa saat seekor sapi kencing di atas sapi lainnya, dan melihat anak-anak sapi yang belum lama lahir. Dengan begitu kami bisa membuatnya merasa nyaman dan senang, dan kami juga jadi ikut senang. Memaksanya mengikuti anak-anak lain bersenang-senang hanya akan membuatnya frustrasi (hmm, serasa kenal deh, keturunan siapa sih ya nih anak? Hehe…) 😉

Tapiii…seperti yang sudah disebutkan, minggu lalu kami mengalami dua kali situasi di mana Sky bisa menjadi dirinya sendiri. Dua situasi di mana dia sudah terbiasa, jadi buatnya tidak baru sehingga dia bisa ‘bebas’. Hari Rabu adalah jam membaca bersama bulanan di perpustakaan. Seperti terlihat di foto yang paling bawah: di dua foto atas Sky masih berdiri di luar lingkaran, agak jauh dari yang lain. Masih meraba-raba dan mengamati suasana. Tapi di kedua foto bawah dia sudah ikut beraktivitas. Berdiri paling depan, menjawab pertanyaan dari Ibu perpus, ikut menunjuk-nunjuk dan ‘berdiskusi’. Sementara anak-anak lain justru saat itu banyak yang sudah bosan, kabur atau sibuk sendiri-sendiri. Setelah acara selesai aku didekati seorang oma yang menemani cucunya, dan dia memuji Sky yang menurutnya sangat sopan, bisa mendengarkan dengan baik dan juga aktif ikut berpartisipasi. Nah, orang tua mana yang tidak bangga kalau anaknya dipuji seperti itu! 🙂

Dan hari berikutnya, hari Kamis, papa dan mama boleh datang setengah jam lebih awal saat menjemput Sky dari sekolahnya. Jadi kami bisa melihat hasil karya anak-anak dan tahu bagaimana biasanya mereka menutup kebersamaan di sekolah. Di sini juga, senang sekali melihat bahwa Sky sudah terbiasa di kelasnya. Dengan riang dia menuntun kami dan menunjukkan segala sudut kelasnya. Duduk bersama di meja panjang (untuk melipat topi kertas), lalu di akhir acara duduk bersama membentuk lingkaran di lantai, menyanyi dan bergerak-gerak bersama-sama, sampai akhirnya menyanyikan lagu perpisahan. Lagu ini nih yang awal-awalnya membuatnya selalu menangis. Tapi sekarang…dia justru yang pertama bangun berdiri waktu lagunya harus ‘menghentakkan kaki’, dan ikut bergoyang-goyang riang sambil bergandengan tangan dengan anak-anak lain. Menyenangkan sekali mengamatinya berkembang seperti ini…!

Ada satu lagi. Akhir-akhir ini Sky tampaknya bisa merasakan dengan siapa dia bisa beraktivitas bersama. Terhadap beberapa orang dewasa dan anak-anak dia bakal diam seribu bahasa, atau butuh waktu lebih lama untuk bisa jadi agak ‘lepas’. Biasanya sih, yah mungkin sudah bisa ditebak ya, terhadap orang dewasa yang tidak luwes juga terhadap anak-anak, atau terhadap anak lain yang (terlalu) pecicilan atau brutal. Beberapa contoh: Seorang rekan Joop (untuk Sky kami menyebutnya ‘om Jeroen’) datang berkunjung. Sendirinya adalah papa dari tiga anak kecil, Jeroen langsung berhasil memenangkan hati Sky. Sampai-sampai Sky mau membacakannya cerita favoritnya. Di tempat bermain dan di perpustakaan juga Sky sekarang lebih gampang menjalin ‘persahabatan’ (super singkat) dengan anak-anak lain, atau bahkan dengan orang tua lain, yang dia sukai.

blog5

***

Zoals jullie het gemerkt hebben, is het schrijven in deze blog op dit moment weer een beetje vertraagd. Ten eerste zijn we erg vaak buiten, genieten van elke zonnestraal en alles wat de zomer te bieden heeft (maar dus geen tijd om de ‘normale’ werkzaamheden te doen). Ten tweede zijn de avonden wat korter geworden (wat juist nodig is voor die eerder genoemde werkzaamheden), omdat Sky nu standaard om half 9 pas slaapt. Niet erg, omdat voor de rest slaapt ze nu goed, iets wat we erg dankbaar voor zijn! Ze is al helemaal gewend aan haar peuterbed en nog nooit zelf buiten het bed gewandeld (tenzij het volgens haar nodig is, maar dat doet ze dan ook helemaal zelf, zoals haar neus snuiten of een doekje pakken. In ieder geval het huilen en vaak roepen is nu voorbij. Even afkloppen dat het zo lang mogelijk blijft!). En ten derde: mijn laptop geeft sinds kort waarschuwingen dat er problemen met de harde schijf zijn en dat het vandaag of morgen zijn laatste loodje weleens kan afleggen. Tja…dus ben ik bezig met allerlei back-ups maken en met oplossingen zoeken voor de laptop (of alleen voor de harde schijf, weten we nog niet zeker).

Nou, en nu naar de echte post! Haha…

De afgelopen week is voor ons weer een eye opener. Natuurlijk kennen we onze dochter goed en weten we hoe haar karakter is. Maar soms moeten we wakker geschud worden om haar niet te vergelijken met andere kindjes. Het klinkt misschien sneu, maar veel ouders (wij vallen ook soms in die wensput) wensen dat hun kind vrolijk, sociaal, ‘makkelijk’ en breedlachend is. Dat ze haar eigen, unieke samenstelling van eigenschappen heeft en dat díe ook niet van vreemden komen vergeteblog4n we dan. 😉

In nieuwe situaties zul je Sky waarschijnlijk snel een stempeltje geven als een verlegen, stil, kieskeurig, niet-veel-durf kindje. En dat is misschien ook zo, maar we zien het als observerend, voorzichtig, aftastend, netjes en niet brutaal. Zoals gisteren, toen we een bezoekje brachten bij een boerderij in de buurt, omdat het vandaag een open boerderijdag is. Sky wilde aan het begin niets proberen of doen, alleen op papa’s nek zitten (zei ze de hele tijd: “dragen!”) en lekker rondkijken. Nee, niks geen gezellige (boerderij) spelletjes doen. Niks rennen op het grasveld (wat dit betreft kan ze inderdaad erg kieskeurig zijn. Natte of vieze voeten vindt ze totaal niks. Een “stadsjuffrouw” is papa’s benaming voor haar. Daarom draagt ze vandaag, met 30 graden, ook gewoon sokken en dichte schoenen. Want zand, water of gras -laat staan koeien vla- onder haar voetjes zijn ondenkbaar!). Pas na een tijdje wilde ze wel een koe aaien en stond ze vrij lang geïnteresseerd te kijken naar een meisje dat als een koe geschminkt werd (nee, alleen kijken, niet zelf geschminkt willen worden!), en wilde ze aan spijkerbroeken proberen hangen. Maar nog steeds wilde ze niet meedoen waar andere kinderen aanwezig waren. We lieten haar zo. Gingen we zelf lekker rustig rondkijken, melk drinken en yoghurt eten, op de grote tractor poseren, naar de plassende koeien en de jonge kalfjes kijken. Zó maken we het leuk voor Sky, en dus ook voor ons. Haar forceren om ‘gezellig’ te doen levert alle
en maar frustraties op (van wie zou ze het toch hebben?) 😉

Maarrrr…. zoals gezegd, de afgelopen week hebben we ook twee keer meegemaakt waar Sky lekker los kon zijn. Twee situaties waar ze al helemaal gewend is, die voor haar niet nieuw en dus voorspelbaar zijn. Op woensdag was er het maandelijkse voorleesuurtje bij de bieb. Zoals je op de foto’s (helemaal onderaan) kunt zien: op de bovenste twee foto’s stond Sky nog buiten de kring, of iets verder weg van de rest. Zat ze nog van alles te bekijken en te voelen of ze dan mee wilde doen of niet. Maar daarna, bij de onderste twee foto’s, was zij al helemaal in haar element. Ging ze vooraan staan, de vragen van de bieb-juf beantwoorden, meedoen met van alles aanwijzen. Terwijl andere kindjes juist al weer weg waren, niet meer geïnteresseerd of heel luidruchtig hun eigen dingen doen. Na afloop kreeg ik zelfs compliment van een oma die ook aanwezig was, over hoe netjes en beleefd, luisterend en actief Sky is. Dan ben je als ouders wel erg trots hoor! 🙂

En de dag daarna, op donderdag, zijn papa’s en mama’s welkom op de laatste half uur in Sky’s peuterspeelzaal. Konden we dus zien wat de kinderen allemaal gemaakt hebben, en hoe de afsluiting van zo’n dag meestal verloopt. Hier ook, erg leuk om te zien dat Sky al gewend is in haar klasje. Blij en vrolijk leidde ze ons overal naartoe. Samen op de tafel zitten knutselen (hoedje van papier maken), daarna samen in een kringetje zitten en liedjes zingen met bewegingen, tot en met het afscheidsliedje toe. Ze moest de eerste paar keren altijd huilen bij dit liedje, maar nu…stond ze als eerste op toen er “stampen stampen” werd gezongen en wiebelde ze vrolijk heen en weer, hand-in-hand met andere kindjes om haar heen. Prachtige ontwikkeling, kunnen we niet anders zeggen!

En nog iets. Sky voelt de laatste tijd feilloos aan met wie ze samen ‘dingetjes’ kan doen. Bij sommige mensen en kinderen klapt ze dicht, of duurt het langer voordat ze losser wordt. Het zijn, tja hoe kan het anders, meestal volwassenen die niet zo soepel doen tegen de kleintjes óf andere kinderen die (te) druk en aanwezig zijn. Een paar voorbeelden: Een collega van Joop was op bezoek, hij is zelf een papa van drie kleintjes en wint Sky’s hart direct. Wilde ze hem zelfs haar favoriete verhaal voorlezen. Bij de speeltuin en bij de bieb sluit Sky ook makkelijker een vriendschap aan met andere kindjes (of soms de ouders!) die zij leuk vindt.

blog2

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s