first trial toilet training (half successful)

Standard

blogHari Jumat kami mulai penuh semangat dengan toilet training Sky yang pertama. Menjelang malam semangatnya sudah luruh, hehe…belum sepenuhnya hilang sih, karena tetap ada kemajuannya. Lebih dari 20 kali membersihkan lantai (dari mulai cuma beberapa tetes sampai ke genangan air kencing), dibandingkan dengan 7 stiker yang tiap kali kami berikan sebagai imbalan kalau dia berhasil kencing di pispot (biarpun dari 7 kali itu rasanya beberapa kali sebetulnya cuma kebetulan saja, begitu dugaan kami). Yang kami pelajari dari hari pertama ini adalah bahwa Sky ternyata kencing sedikit-sedikit. Dan bahwa, mungkin saking tegangnya, dia tidak pup seharian (kecuali waktu baru saja bangun tidur pagi, tapi waktu itu dia belum tahu kalau bakal dapat toilet training).

Hari itu kami cuma memakaikannya celana dalam (tanpa celana panjang). Suhu pemanas ruang kami naikkan dan seharian tinggal di dalam rumah. Seharian mengamati mimik dan tingkah lakunya dan sering-sering bertanya apakah dia mau pup atau pipis, supaya dengan begitu bisa menyuruhnya sesering mungkin duduk di pispot. Dan kalau dia duduk di pispot maka kami melakukan hal-hal yang menyenangkan, seperti membaca buku bersama, bernyanyi atau bermain bersama. Tapi lama-lama Sky kelihatan mulai jengkel. Jengkel ditanya-tanya terus dan disuruh duduk di pispot terus. Dan kami tentunya tidak mau kalau dia sampai trauma dengan pispot.

Hari berikutnya, hari Sabtu, berbeda sama sekali. Hampir sepanjang pagi dia tidak kencing (dan waktu akhirnya kencing sekaligus banyak, tapi sayangnya di sebelah pispot, bukan di dalamnya, hehe). Kami merasa bahwa dia tegang sekali, sebetulnya kami juga sih. Karena harus berkonsentrasi terus pada mimik dan gerak-geriknya. Dan kalau sudah begitu suasananya jadi tidak enak. Selain itu kami memang merasa bahwa Sky belum betul-betul siap. Memang 1,5 hari bisa dibilang singkat untuk mengambil kesimpulan seperti ini, tapi di sisi lain kami juga harus realistis. Kalau dia memang belum bisa ya tidak bisa dipaksa. Sisi positifnya adalah bahwa dia sekarang bisa selalu bilang kalau dia “moet poepen” (= harus pup), yang artinya sebetulnya bahwa dia sudah kencing tapi masih mau duduk di pispot. Perasaan mau kencing atau mau pup belum bisa dia bedakan, semuanya terasa seperti ‘pup’. Tidak apa-apa, kami sudah senang bahwa dia sekarang tahu dan bisa bilang. Kesadaran itu tentu langkah pertama yang bagus.

Dan sekarang? Apa kami menyerah? Tentunya tidak! Sayang sudah sejauh ini kemajuannya! Yang sekarang kami lakukan adalah: sebanyak mungkin pakai popok kain (cloth diaper/clodi), sehingga dia bisa merasakan kalau basah sesudah kencing. Di rumah kami akan terus melanjutkan sering-sering bertanya apakah dia mau pipis atau pup. Begitu dia bilang ‘ya’ maka cepat-cepat popoknya dilepas dan duduk di pispot. Sebetulnya yang terakhir ini dia sudah bisa sendiri. Sayangnya sampai sekarang masih selalu ‘sesudah kencing’ dan bukan ‘sebelum kencing’ kalau dia bilang mau duduk di pispot, hehe…telat deh. Saat tidur siang atau tidur malam dia masih akan memakai pampers betulan, dan kalau pergi ke luar memakai popok kain kami akan membawa banyak cadangan. Yang penting kami tidak akan memaksanya lagi terlalu banyak. Semuanya harus dijalankan dalam damai, hehe. Metode yang terlalu cepat, seperti metode ‘lepas popok dalam 3 hari’ atau metode yang membiarkan anak kencing dan pup di mana-mana selama beberapa hari tidak akan berhasil diterapkan untuk Sky. Kami jalan pelan-pelan saja deh, go with the (pee) flow, tapi dengan tujuan yang jelas!

Oya, ada yang lucu: persis sebelum kami mengakhiri weekend yang panjang dan melelahkan (tapi juga menyenangkan) ini, jadi setengah jam terakhir sebelum dia pergi tidur malam ini, tiba-tiba dia bilang dengan mata membesar: “Poepen!” (= pup!). Jadi cepat-cepat kami lepas popoknya…dan kali ini memang ada pup di dalamnya. Tapiii…dia lalu duduk di pispot dan tiba-tiba berdiri sambil menunjuk-nunjuk: “Daar!” (= di situ). Wah, ada pup satu lagi di DALAM pispot! Wahhh pesta deh, dan Sky boleh memilih dua stickers!! 😀

Penjelasan untuk foto-foto di bawah teks bahasa Belanda (semuanya dibuat pada hari pertama): Heater-nya penuh digantungi kaus kaki dan celana dalam, hehe, supaya cepat kering. Sticker yang dia terima sebagai imbalan tadinya ditempel di kertas di lemari, tapi mulai sticker nomer 4 ditempelnya di kaki atau di kaus kaki, bahkan di hidung beruang kecil karena dia juga sudah pipis di pispot, katanya. Di penghujung hari dia mengambil sebuah popok betulan lalu bermain dengan beruang yang dibungkusnya dengan popok. Semuanya dia karang sendiri. Mungkinkah bahwa dia hari itu sangat merindukan popoknya, dan ingin menunjukkannya pada kami lewat beruang yang dimainkannya memakai popok?

***

Vrijdag zijn wij met goede moed met Sky’s eerste zindelijkheidstraining begonnen. Aan het einde van de dag zakte de moed al in onze sokken. Nog niet in de schoenen, haha, want we hebben toch wel wat vooruitgang geboekt. Meer dan 20 keer de vloer schoongemaakt (van een paar druppeltjes tot een hele vijver plas), tegenover 7 stickertjes als beloning dat zij iets in het potje heeft gemikt (waarvan een paar keer eigenlijk per toeval gebeurt, vermoeden we). Wat wij van de eerste dag geleerd hebben is dat zij blijkbaar in mini hoeveelheden plast, en dat zij, waarschijnlijk door de spanning, de hele dag niet poept (behalve ‘s ochtends vroeg toen ze net opstond, maar toen wist ze nog niet dat ze zindelijkheidstraining ging krijgen). Wat wij gedaan hebben is haar een gewone onderbroek laten dragen zonder lange broek en de hele dag binnen gebleven (verwarming wel hoger gezet). Verder gecontreerd op haar gezichtsuitdrukking en gedrag gekeken en haar vaak gevraagd of ze moest plassen of poepen, om zodoende haar zoveel mogelijk op het potje te krijgen. En als zij op het potje zat dan deden we leuke dingen (nieuwe boeken voorlezen, samen zingen, spelletjes doen…). Maar op een gegeven moment was zij het duidelijk een beetje zat, en een trauma oplopen voor het zitten op een potje is natuurlijk de laatste wat wij willen.

De volgende dag, zaterdag, was totaal anders. Zij heeft de hele ochtend bijna niet geplast (en toen het in grote hoeveelheid gebeurde helaas net niet in het potje). We voelden dat zij erg gespannen was, en wij eigenlijk ook (door het vele concentreren). En dat resulteerde in zeuren. Niet goed dus. Daarnaast voelden we dat Sky eigenlijk nog niet helemaal toe is aan zindelijk worden. Je kunt zeggen dat anderhalve dag erg kort is om zo’n conclusie te trekken, maar aan de andere kant moeten we realistisch blijven. Wat zij niet kan is simpelweg niet te dwingen. Wat wel positief is is dat zij nu bijna altijd aangeeft als zij “moet poepen”, wat eigenlijk inhoudt dat zij al in haar broek heeft geplast maar daarna toch op het potje wil zitten. De drang voor plassen en poepen kan ze nog niet goed onderscheiden, alles is gewoon ‘poepen’. Maar we zijn blij dat zij het nu altijd aangeeft. Bewustzijn is een goede eerste stap voor zindelijk zijn.

En nu? Gaan we het opgeven? Nee natuurlijk niet! Zonde van de opgebouwde vooruitgang! Wat wij nu doen is als volgt: We gaan nu zoveel mogelijk katoenen luiers gebruiken, zodat zij de nattigheid van plas kan blijven voelen. Thuis blijven we elke keer vragen of ze moet plassen of poepen. Zodra ze ja zegt dan hup de katoenen luier uit en op het potje. Trouwens deze wil ze nu ook al zelf zonder dat wij het vragen. Helaas is het elke keer nog ‘na het plassen’ en niet ‘voor het plassen’ dat zij het aangeeft. Naar buiten gaan, bij het middagdutje en avondslaap doen we wel soepeler. Met “echte” luier slapen, en als wij toch naar buiten gaan met een katoentje dan veel extra’s meenemen. Wat erg belangrijk is: we gaan geen druk meer uitvoeren op haar. Alles moet in ‘vrede’ gebeuren. De “cold turkey” methode, de zindelijk-in-3-dagen methode, de laat-haar-overal-plassen-en-poepen methode…dat gaat allemaal niet werken bij Sky. We gaan gewoon stap per stap doen, go with the (pee) flow, maar wel met een duidelijk doel voor ogen!

Oja, leuk om te vermelden: net voordat wij dit vermoeiende (maar o zo leuke) weekend gingen afsluiten, dus de laatste half uur voordat Sky naar bed ging, riep ze weer met grote ogen: “Poepen!” Dus snel snel naar het potje, luier uit…en er lag dit keer inderdaad een drolletje op de luier. Maarrr…zat ze daar op het potje en ineens stond ze op en wees aan: “Daar!” Heeft ze nóg een drolletje IN het potje gemaakt! Feest in huize van Tuil, dubbele stickers voor Sky!! 😀

Uitleg voor de foto’s hieronder (alles is gemaakt op de eerste dag): Op een gegeven moment was de verwarming vol met sokken en onderbroeken, haha…en de stickers die zij verdiend heeft plakte ze eerst op een stukje papier op de kast, maar daarna wilde ze het op haar been en sok plakken, en zelfs op het beertje omdat die ook in het potje geplast heeft. Aan het einde van de avond vroeg ze om een luier en daarna speelde ze dat beertje daar op zat en de luier aan had. Heeft ze geheel zelfs bedacht…zou ze die dag haar luier zó gemist hebben dat zij ons een teken wilde geven door haar beertje in de luier te doen?

blog

Advertisements

2 responses »

  1. Dat was een heftig weekendje !!!!!!
    Niet te veel druk achter zetten en rustig aan iedere keer proberen .
    Wel heel goed van die stickers .
    Een beloning als ze op haar potje wat gedaan heeft.
    Succes met de was .

    Knuffel mam 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s