indoor playground – first time

Standard

blog

Semakin dingin di luar, brrrr….bermain di luar sudah tidak bisa lagi, jadi sekarang mulai sering melirik alternatif indoor. Siang tadi untuk pertama kalinya kami pergi ke sebuah tempat bermain indoor. Tidak jauh dari rumah, sekitar 7 menit naik mobil (terlalu dingin juga untuk naik sepeda, hehe). Sky masuknya gratis (di bawah 2 tahun) dan yang mengantar cuma membayar sedikit saja (kompensasinya adalah aturan yang tercantum bahwa bekal makanan dan minuman dari luar tidak boleh dikonsumsi di dalam, harus dibeli di kantin mereka). Tempat bermainnya seru sekali, betul-betul surga untuk anak-anak segala usia. Ada sudut yang dikhususkan untuk anak usia 0 sampai 4 tahun, tapi Sky tentunya tidak mau cuma bermain di sana. Karena itu, tapi juga karena ini yang pertama kalinya, mama mengikutinya kemana-mana, untuk mengenali tempatnya dan semua alat-alat mainnya (dan mengenali kemungkinan ‘bahaya’ yang ada). Untungnya akhirnya dia sudah puas sekali dengan alat-alat main kecil dan dengan bermain pasir.

Dan waktu dia berhenti bermain sebentar untuk beristirahat, duduk di sebelah mama di bangku, terjadi percakapan berikut (semuanya sebetulnya dalam bahasa Belanda):

Sky (menunjuk sebuah figur/boneka a la sirkus besar di dinding, ada banyak di sana): “Ehh… boneka!”
Mama: “Ya, besar ya.”
Sky: “Boneka besar” lalu menunjuk ke figur yang lain: “Monster!”
Mama: “Hah? Oya…tapi itu monsternya baik kok Sky.”
Sky (menggelengkan kepalanya): “Tidak.”
Mama: “Tidak? Bukan monster yang baik?”
Sky (sekali lagi menggelengkan kepalanya): “Tidak.”
Mama (mencoba memperbaiki imago si monster seram): “Tapi monsternya kan bermain di sini juga…”
Sky (masih menggeleng-geleng): “Tidak, bukan. Anak-anak bermain.”
Mama: “O anak-anak bermain….dan monster tidak bermain?”
Sky (memandangku dengan tegas): “Tidak!”
 

Cukup heran dan kagum juga, bahwa dia mengasosiasikan monster dengan hal-hal di atas. Dari mana ya dapatnya? Monster-monster di Sesame Street semuanya monster yang baik, dan setahuku kami tidak punya buku lain yang ada monsternya. Toh imajinasinya sendiri?

***

Het wordt steeds kouder buiten, brrrr….echt buiten spelen zit er niet meer bij, dus komen de binnen alternatieven in zicht. Vanmiddag zijn we voor de eeste keer bij zo’n binnen speeltuin geweest. Niet ver van ons huis, zo’n 7 minuten met de auto (te koud om met de fiets te gaan, hihi). Sky mag voor niks naar binnen (onder 2 jaar), en begeleider betaalt alleen een klein prijsje (het addertje zit in de regel dat er geen eten en drinken van buiten genuttigd mogen worden, het moet vanaf hun restaurantje komen). Een super leuke plek, een ware paradijs voor kinderen van alle leeftijden. Er is een aparte speelhok voor kindjes 0 tot 4 jaar, maar Sky wil natuurlijk niet alleen daar spelen. Daarom, maar ook omdat dit de eerste keer is, liep mama met haar overal naartoe, om alles te verkennen (en de ‘gevaren’ te herkennen). Gelukkig uiteindelijk was ze gewoon erg tevreden met al dat zand en de kleinere speeltoestellen.

En toen ze even pauze nam, even rustig naast mama op een bankje zat, hebben we dit geprek gevoerd:

Sky (wijzend naar een grote kermis-achtige figuur/pop op de muur, ze hebben er veel hangen): “Ehh… pop!”
Mama: “Ja, groot is het hè.”
Sky: “Groot pop” en dan wijzend naar een ander figuur: “Monster!”
Mama: “Hah? Oja…maar het zijn wel lieve monsters hoor Sky.”
Sky (schudt haar hoofd): “Nee.”
Mama: “Nee? Geen lieve monster?”
Sky (nog een keer hoofdschuddend): “Nee.”
Mama (probeert de enge figuur goed te maken): “Maar die monsters spelen ook hier hoor…”
Sky (nog steeds hoofdschuddend): “Nee, niet. Kindjes spelen.”
Mama: “O de kindjes spelen….en monsters spelen niet?”
Sky (kijkt me streng aan): “Nee!”
 

Dat zij al deze associaties aan een monster koppelt, dat verbaast mij. Van waar zou ze het gekregen heeft? De monsters in Sesamstraat zijn toch wel lieve monsters, en voor zover ik weet hebben we geen andere boeken waar monsters een rol spelen. Eigen fantasie toch?

Advertisements

2 responses »

  1. Dat is daar groot zeg .
    En Sky , zag Oma jou op een mooi paardje zitten ?
    Ja Stella je weet niet wat er allemaal in dat koppie omgaat .
    Ze leven in hun eigen fantasie wereldje .

    Knuffel mam. 🙂

    • Hoi oma,

      wat leuk is is dat ik nu al een beetje kan zeggen wat ik denk. Dat geef soms grappige situaties waarbij mama en papa ineens hard gaan lachen.
      Soms praat ik mensen na als ik denk dat ik dat ook wil zeggen of ik gebruik een woordje wat ik net heb geleerd. Is erg leuk om te doen, ik krijg dan altijd wel een reactie of het een beetje klopt of niet.

      Groetjes uit Tilburg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s