today’s story: happy at the music course and lots of “no!”

Standard

blogPagi tadi les musik untuk kali ke-6. Susah diungkapkan dengan kata-kata betapa bangga dan senangnya kami melihat Sky sekarang begitu senangnya mengikuti lesnya. Masih ingat saat kali pertama dia mengikuti les, kira-kira 2 bulan yang lalu. Waktu itu, saat boneka monyet di tangan Ibu guru yang di awal les selalu menyapa anak-anak satu demi satu mulai menyanyi, mulai pula dia menangis menjerit-jerit yang tidak reda sepanjang les. Dan sekarang: Sky justru satu-satunya di grup, yang saat namanya disebut oleh si boneka monyet, berani maju ke depan dan mengelus kepala si monyet. Setelah itu dia mengikuti semua aktivitas dengan senyum lebar di wajahnya. Menari dan meloncat-loncat keliling kelas dan juga membantu Ibu guru (juga satu-satunya di grup!) untuk membereskan semua mainan setiap kali satu aktivitas sudah selesai. Memasukkan daun-daun kering dan tenda untuk membuat daun-daunnya ‘menari’ kembali ke tas, memasukkan badut-badut cilukba dan kastanyet (alat musik perkusi yang berbunyi klap-klap kalau dikatupkan) dan benda-benda lain ke dalam dusnya. Betul-betul terasa sebagai momen “kemenangan” baik buat Sky maupun buat kami, orang tuanya!

Menurut “buku panduan”, setiap anak berusia 2 tahun (tepatnya sekitar umur 26 sampai 31 bulan) akan mengalami periode di mana mereka sering sekali bilang “tidak” (sehubungan dengan mulainya sadar akan identitas diri). Nah, yang tadinya aku kira masih bisa duduk enak-enak sebelum masa itu mulai…bukan Sky gitu lho kalau nggak semua periodenya dimajukan, hehe…Akhir-akhir ini sudah mulai banyak tanda-tandanya, sering sekali menolak segala sesuatu…uhhh…kalau ini baru yang namanya tanda-tanda awal, yakin deh kalau periodenya sudah selesai nanti bakal langsung bikin janji ke salon untuk mengecat uban-uban baru yang bermunculan di kepala, hehehe…

Perangnya sudah mulai pagi tadi sebelum pergi les. Ngotot nggak mau memakai maillot (kaus kaki panjang), ngotot bilang “nee nee nee (= tidak)” sambil marah-marah. Biasanya aku agak mengalah, atau menunggu sebentar, atau mengalihkan perhatiannya sampai akhirnya mau dipakaikan lagi. Tapi kali ini waktunya mepet karena harus pergi les, jadilah dipaksa, dan dia masih marah-marah waktu kami berangkat.

Siang tadi baru saja popoknya diganti, dan sesudahnya dia nggak mau dipakaikan popok baru! Haduhhh! Ini juga fase-nya dia mau melakukan segala-galanya sendiri, jadi dia mengambil lap dan mencoba membersihkan bagian bawahnya sendiri. Lalu mencoba menyemirnya sendiri dengan vaselin…Tentu saja aku mencoba menaruhnya beberapa kali di pispot kecilnya, tapi setiap kali dia hanya mau duduk beberapa menit. Sesudahnya aku harus pergi ke dapur sebentar, eh langsung dipanggil-panggil. Dia menunjuk ke benda-benda “aneh” di lantai…oohhhh wortel dan nasi dari kemarin… Malamnya persis begitu lagi. Menolak lagi dipakaikan popok (apa ini tanda awal kalau dia mulai mengerti toilet training ya? Waduh, kebayang capeknya kalau nanti training beneran…). Nah berhubung sudah malam ya sudah deh, cepat-cepat saja dibawa mandi ke atas. Ehhh, tentu saja dia langsung pipis di karpet di kamar mandi…

Yang menyenangkan dari hari-hari ini, adalah bahwa dia sudah beberapa hari sangat mudah ditidurkan. Proses membawanya ke tempat tidur jadi tidak terasa melelahkan seperti sebelumnya. Terutama di malam hari, karena di siang hari belum stabil, kadang gampang kadang susah. Mandi dulu (kalau sudah terlalu capek ya nggak usah), pakai piyama, pakai popok bersih, masuk ke kantung tidur, minum susu, baca buku, matikan lampu kamar, dan duduk sebentar di sebelah ranjangnya untuk mengobrol sedikit lagi… sebetulnya sampai di tahap ini masih persis sama seperti sebelumnya. Bedanya ini: sekarang dia seolah-olah mengerti kalau kami bilang ‘selamat tidur, sampai besok lagi’, bahwa itu berarti dia harus tidur dan kami bakal turun ke bawah. Dia bakal menjawab “daaahhh”, melambaikan tangannya dan tidur (tanpa memanggil-manggil kami lagi). Ohhh nikmatnyaaa!!! Yang agak aneh adalah bahwa sudah beberapa hari ini dia hanya mau diantar oleh mama ke tempat tidur…

***

Vanmorgen is de 6e keer dat wij naar de muziek les gingen. Het is bijna onbeschrijflijk hoe blij en trots we zijn met hoe Sky nu de les beleeft: helemaal happy en in haar element! Bij de eerste les, 2 maanden geleden, moest zij direct huilen toen het knuffel-aapje dat iedereen begroette met zingen begon, en dat huilen was toen niet meer gestopt gedurende de hele les. En nu: was zij als enige in de groep, toen het aapje haar naam noemde, die naar voren durfde te komen om de aap bij de juf te aaien! Daarna heeft ze alle activiteiten met een glimlach gevolgd, danste en sprong ze de klas rond en hielp ze de juf (ook als enige) met alle plezier elke keer alle speelgoed op te ruimen (herfst-bladeren en een grote zeil om ze te laten dansen, kiekeboe kaboutertjes, rammeltjes, kastanet…). Als dit geen overwinning is…zowel voor haar als voor ons!

Volgens “het boekje” heeft elk kind van ongeveer 2 jaar oud (26 tot 31 maanden om precies te zijn) een “nee” periode. Nou, ik dacht dat ik nog even rustig achterover kan leunen voordat dat periode begint. Helaas…als wat Sky nu vertoont een voorteken is voor wat er de komende tijd gaat komen…nou…kan ik daarna mijn extra grijze haartjes mooi bij de kapper weer zwart laten verven, haha…!

Vanmorgen begon het al goed. Zij wilde per se de maillot niet aantrekken (“nee nee nee…boos boos boos”), terwijl wij niet zoveel tijd hadden omdat zij naar de muziek les moest. Meestal ga ik gewoon met haar zin mee en laat ik haar kiezen tussen haar andere sokken. Maar deze keer even niet, dan maar boos vertrokken… Vanmiddag was zij net verschoond en wilde ze geen nieuwe luier aan! En omdat zij van alles zelf wilt doen, pakte ze een doekje en veegde ze zelf haar onderkant af. Ook even met vaseline smeren… Heb ik haar natuurlijk een paar keer op het potje gezet, maar iedere keer bleef ze maar een paar minuten zitten. Ging ik even een paar minuten naar de keuken, riep ze mij en wees zij naar een paar “vreemde dingen” op de vloer…ja hoor…daar zijn de worteltjes van gisteren… Vanavond gebeurde het nog een keer, precies hetzelfde, wil ze geen luier meer aan (is het een voorteken voor zindelijkheid? Nou moe…). Dan maar snel naar boven om een badje te doen. Heeft ze natuurlijk op de badkamer’s mat geplast…

Wat wel positief is, is dat zij alweer een paar dagen heel makkelijk slaapt. Het ritueel om haar naar bed te brengen is daarom niet meer zo vermoeiend, vooral ‘s avonds want ‘s middags wissel het nog weleens. Een bad (of niet, als ze al erg moe is), pyjama aan, luier aan, in de slaapzak, melk drinken, een boek voorlezen, licht uit, even bij haar zitten om nog wat te babbelen…tot hier is alles eigenlijk nog hetzelfde als voorheen. Maar het verschil komt nu: nu begrijpt ze als we daarna ‘slaap lekker, tot morgen’ zeggen, dat het echt het einde is. Dan zegt ze “daaggg” terug, zwaait ze naar ons en gaat ze slapen (zonder dat wij nog tig keer naar boven hoeven te komen omdat zij ons terug roept). Oh wat heerlijk!!! Een bijzonder fenomeen is dan weer dat zij de laatste dagen alleen mama wilt om haar naar bed te brengen…

Advertisements

3 responses »

  1. Goed zo Sky ,dat je juf goed helpt.

    Ja Stella van zo’n nee periode zou je echt grijze haren krijgen.
    Maar ze moet gewoon weten en leren ja is ja en nee is nee.
    Consequent blijven doen.
    Je ziet al hoe ze reageert als jullie zeggen : lekker slapen gaan tot morgen :

    Succes verder .!!!!!

    Knuffel mam.

  2. Kalo memang sudah mulai menolak pake diapers mending mulai dicoba untuk lepas diapers aja Stell, sudah bisa mulai toilet training. Dulu Fellin umur 2 taon persis juga sudah lepas diapers kok, even bobo malem juga sudah gak pake diapers sama sekali. Tapi ya balik lagi tergantung anaknya dan gimana kepekaan kita untuk meresponse tanda2 nya sih.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s