what about…sleeping?

Standard

slapen met teddy 3 -kkSelalu banyak yang bisa ditulis tentang Sky dan pola tidurnya, dan beberapa hari terakhir ini kami lagi-lagi mengalami periode tidur yang ‘istimewa’, baik dari segi positif maupun negatif. Tulisan ini akan dimulai dengan sisi yang kurang menyenangkan dulu, supaya nanti bisa ditutup dengan cerita yang menyenangkan. Sudah beberapa hari ini tidur Sky gelisah. Padahal waktu baru pindah malah bisa tidur nyenyak. Beberapa malam ini dia mengeluarkan suara-suara yang membuat kami terbangun, biarpun kami tidak perlu menengoknya karena suaranya cuma sebentar banget. Beberapa kali terbangun sambil menangis jam 10 atau 11 malam, dan sering terbangun lagi jam 5 subuh, memanggil-manggil “mamaaa”. Kalau ditenangkan biasanya bisa tidur lagi sebentar, sampai jam 6. Membawanya tidur malam sekarang susah luar biasa dan prosesnya lama banget. Seperti malam ini, menangis dulu sekeras-kerasnya selama tiga perempat jam, sampai kami hampir menghabiskan setengah tissue wc untuk membersihkan hidung dan air matanya. Di malam sebelumnya tiba-tiba dia memanggil-manggil kami lagi, ritsleting kantung tidurnya sudah dia buka sampai setengah dan bilang “nas…nasss” (= panas), dan ngotot minta kami membuka kantungnya. Tapi paginya (percuma kalau diselimuti, langsung ditendang terbuka) kami melihatnya sudah menaikkan satu kaki dan mau memanjat ranjang, bahaya banget! Malam ini dia mau masuk ke kantung tidurnya lagi sih, tapi kalau lain kali dia menolak lagi mungkin kami berpikir untuk melepas 3 jeruji ranjangnya yang tengah. Memang bisa begitu, 3 jeruji itu memang dirancang supaya bisa dicopot dengan tujuan supaya anak-anak yang hobi memanjat jadi justru bisa keluar masuk ranjang sendiri. Tapi yah, bakal repot untuk membuatnya masuk ke ranjang kalau sudah begitu ya. Kemarin lusa juga tidur malamnya heboh banget. Dalam perjalanan pulang dari pesta ultahnya Yarah dia tertidur di mobil selama 3 perempat jam, kecapekan. Tapi itu berarti dia tidur sampai jam 6 kurang seperempat, dan sesudahnya tentu saja dia tidak bisa cepat-cepat tidur lagi. Toh dia minta naik ke atas sendiri sekitar jam setengah 8. Dua jam (!!!) kemudian dia baru tertidur! Selama dua jam itu entah sudah berapa kali mama dan papa bergantian naik turun tangga untuk menghibur, menenangkan dan menidurkannya. Dan tentu saja pagi berikutnya tetap terbangun persis jam 6 pagi…

Secara umum dia sekarang suka banget ngobrol dan ngoceh di ranjang. Lucu banget! Kalau kami menguping setelah meninggalkannya di kamar maka kami mendengar dia berbicara pada boneka beruang, boneka monyet dan kedua smurf. Bahasanya campur aduk, seperti ini: “mana…manaaa? ooo daar! (= di sana) Pici baju? (= pakai baju?), ya ya…mooi!! (= bagus)” Hehehe, lucu ya! Lalu kami mendengar dia ‘menghitung’ jeruji ranjangnya, dan memanggil ‘mamaaa’ karena dia membuang semua bonekanya ke lantai, atau karena mau minta dipegangi tangannya sambil tidur-tiduran… Setiap 5 atau 10 menit dia memanggil lagi ‘mamaaa’, sudah ahli sekarang kalau memanggil seperti itu. Yang juga lucu adalah bahwa dia sekarang benar-benar sadar bahwa boneka beruang teddy besar dan kecil adalah teman tidurnya. Keduanya harus tidur di sebelahnya (juga telungkup seperti dia sendiri), sambil berhadap-hadapan supaya dia bisa bicara kepada mereka sampai dia jatuh tertidur… Sejak hari kedua setelah pindahan kami menidurkannya di atas, di kamarnya sendiri kalau tidur siang. Jadi tidak lagi di ruang keluarga. Berhasil tuh. Dia langsung mengerti, kalau dia siang-siang capek, atau kalau sudah antara jam 12 dan setengah 1 siang, dia harus naik ke atas. Kadang dia tidak bisa langsung tidur, jadi mama harus membacakannya dua buku dan bukan cuma satu, tapi biasanya dia lumayan gampang ditidurkan. Biarpun tidur siangnya nggak pernah lama, biasanya sekitar 1 jam 15 menit (tapi siang ini: cuma setengah jam…SETENGAH JAM!! Duhhh…). Kami sebetulnya sudah bersyukur banget kalau dia nggak menangis-nangis kalau dibawa tidur, kalau dia rada mau bekerjasama. Moga-moga di hari-hari mendatang tidur malamnya makin membaik ya, kan sekarang harusnya sudah agak terbiasa dengan rumah dan suasana yang baru. Capek banget kalau setiap kali, seperti malam ini, harus mendengarkannya menangis menjerit-jerit sampai hampir sejam dulu baru bisa agak tenang (padahal ditemani papa lho, sementara mama harus memasak di bawah untuk besok). Oya, baru sadar kalau tadi sebetulnya berjanji untuk menutup tulisan ini dengan hal-hal yang menyenangkan ya? Wah, gagal deh, hehe…

***

Er valt altijd veel te schrijven over ‘Sky en slapen’, en de laatste dagen hebben we weer een bijzondere slaap-periode meegemaakt, leuke dingen en minder leuke dingen. Laat ik maar met de minder leuke beginnen om zo met iets leuks te kunnen afsluiten. Nadat zij een paar dagen na de verhuizing goed heeft geslapen, slaapt ze nu alweer een paar nachten erg onrustig. Een paar keer kleine kreetjes geslaakt (waarvan we wel wakker zijn geworden maar niet naar haar hoeven te gaan). Een paar keer om 10 of 11u ‘s avonds huilend wakker, en bijna altijd wéér wakker om 5u, “mamaaa” roepend. Met een beetje geluk kunnen we haar weer in slaap sussen tot ongeveer om 6u. ‘s Avonds duurt het ritueel om haar in bed te brengen nu erg lang, omdat het erg moeilijk is om haar te laten slapen. Bij een paar avonden, zoals vanavond, huilt ze eerst de hele hemel en aarde bij elkaar en hebben we een halve toiletrol nodig om haar tranen te drogen en haar neus te snuiten. Bij andere avonden heeft ze haar slaapzak half opengeritst en wil ze er per se vanaf omdat ze het warm heeft (zei ze: ‘nas…nasss’ (afkorting van ‘panas’ = ‘warm’). Maar ‘s morgens troffen we haar dan met een been boven op de spijlen, super gevaarlijk! Vanavond wil ze gewoon weer in haar slaapzak, maar als ze dat weer weigert denken we om de midden-spijlen weg te halen. Dat kan, er zijn 3 spijlen die losgemaakt kunnen worden, speciaal voor dreumessen die het bed proberen uit te klimmen! Eergisteren was het helemaal een drama. Ze heeft op de terugweg van het verjaardagsfeest van Yarah 3 kwartier geslapen in de auto, moe was ze. Dat was dus tot kwart voor 6, en daarna kon ze natuurlijk niet snel weer naar bed. Toch wilde ze om half 8 naar boven, maar 2 uur later (!!!) viel ze pas in slaap! Mama en papa hebben om de beurt ontelbare keren de trappen gelopen om haar elke keer te sussen, of gewoon om haar te vertellen dat ze echt moest proberen te gaan slapen. En vanmorgen natuurlijk weer stip om 6u wakker…

Over het algemeen wil ze nu vooral veel praten en babbelen in bed. Dat is dan weer erg schattig! Als we haar achterlaten dan horen we haar tegen de beertjes, de aap en de smurfen praten. Een mix van talen, zoals dit: “mana…manaa…? (= ‘waar?’), ooo daar!! Pitji badju? (= ‘kleren aantrekken?’ maar niet helemaal goed gesproken hoor), ja ja…mooiiii!!!” Hihihi…leuk hè! Dan horen we haar de spijlen tellen, dan weer roept ze ‘mamaaa’ omdat ze alle knuffels op de grond heeft gegooid, of gewoon omdat mama haar handje even moet vasthouden…Elke 5 of 10 minuten roept ze steeds ‘mamaaa’, dát heeft ze nu echt goed geleerd. Ook leuk is dat ze nu echt gezelschap vindt aan de grote en kleine teddy. Ze moeten naast haar gaan slapen (ook op de buik), hun gezichten tegenover elkaar…praat ze tegen hun totdat ze in slaap valt… Sinds dag 2 na de verhuizing hebben we haar ‘s middags ook boven laten slapen, dus niet meer in de woonkamer. En het is goed gelukt. Zij went heel snel, eigenlijk meteen. Nu weet ze dat als zij ‘s middags moe is, of als het al tussen 12u en half 1 is, dat ze naar boven moet. Soms kan ze nog niet slapen, dan moet mama 2 boeken ipv 1 voorlezen en daarna ook langer bij haar blijven, maar meestal gaat het makkelijk. Erg lang slaapt ze ‘s middags niet, zo rond 1 uur en 15min (vanmiddag: een half uur…een HALF UUR!! Zucht…). Maar we zijn al dankbaar als zij gewoon zonder huilen een beetje wil meewerken met het slapengaan. En nu ‘s avonds nog, hopelijk gaat het beter in de komende dagen (nu de spanning van de verhuizing een beetje er af is). Laatste update van vanavond: eerst 3 kwartier keihard zitten huilen voordat ze een beetje tot rust kwam (en dat alles terwijl papa bij haar bleef. Mama moest beneden koken voor morgen…) Heb ik al gezegd dat dit allemaal erg vermoeiend is? Oeps, ik besef nu dat het niet gelukt is om dit stukje met wat leuks af te sluiten…

Advertisements

One response »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s