bilingual issue

Standard

blogKalau Sky sudah berbaring di tendanya siap untuk tidur siang, biasanya dia masih ngoceh panjang lebar dan mau mengulang kata-kata. Tentu saja dalam bahasa Indonesia, karena di siang hari mama yang selalu menemaninya sebelum tidur siang. Kemarin dia terus-menerus mengulang kata-kataΒ ‘gigi’ dan ‘pipi’ (mungkin karena bunyinya lucu ya). Tiba-tiba dia melihat cincin mama dan mau tahu benda itu namanya apa. ‘Cincin’, kata mama. Dia terlihat berpikir: “he, kok bunyinya mirip kata-kata sebelumnya ya”. Setelah itu dia menunjuk kira-kira 20 kali bergantian antara gigi, pipi dan cincin, supaya mama mengulang-ulang mengucapkan namanya satu-persatu. Setelah dia yakin dan mengenal bunyinya (bahkan beberapa kali bisa mengucapkannya juga lho!), baru dia jatuh tertidur. Malamnya papa pulang kerja dan Sky langsung ingin pamer kosakata barunya. Dia menunjuk giginya sendiri dan berkata pada papa dengan bangga “tschi tschi”. Papa berkata balik “ya, tanden! (bhs. Belandanya gigi)”. Hah?!? Coba sekali lagi, eh hasilnya sama. Di mukanya terbaca sebuah tanda tanya yang besar. Dites sekali lagiΒ deh, dia menunjuk cincin papa. “Ring”, kata papa. Sekarang dia betul-betul terlihat bingung, berlari ke mama untuk mencari pembenaran. Mama lalu menerangkan pelan-pelan, seperti yang sudah sering dia dengar, bahwa kalau papa di rumah maka kita bicara bahasa Belanda, maka gigi namanya jadi ‘tanden’ dan cincin jadiΒ ‘ring’. Beda dengan kalau Sky hanya dengan mama saja, karena itu berarti kita bicara bahasa Indonesia. Begitu nak penjelasannya…

***

Als Sky in haar tentje ligt om haar middagdutje te doen, babbelt ze meestal nog wat en wil ze wat woordjes herhalen. In het Indonesisch natuurlijk, want het is altijd mama die haar ‘s middags naar het bedje (het tentje dus) brengt. Gisteren wilde ze steeds de woorden ‘gigi’ (tand) en ‘pipi’ (wang) herhalen, mede omdat ze grappig klinken denk ik. En toen ineens zag ze de ring van mama en wilde ze natuurlijk weten hoe zo’n ding heet. ‘Cincin’, zei mama. Je ziet haar denken: “he, dat klinkt bijna zelfde als de vorige woorden”. Daarna heeft ze ongeveer 20 keer om en om mijn tanden, wangen en ring aangewezen om te horen hoe ze heten, dus het ging zo: ‘gigi, pipi, cincin…gigi, pipi, cincin’. Nah! Heeft ze ze goed in haar geheugen opgeslagen (ze heeft de woorden zelfs een paar keer gezegd!), toen viel ze pas in slaap. ‘s Avonds kwam papa thuis en vol trots liep Sky naar hem toe om haar nieuwe woordenschat te laten horen. Wees ze naar haar tandjes en zei ze met stralende ogen “tschi tschi”. Zei papa terug: “ja, tanden!”. Heu?!? Nog een keer proberen, hetzelfde resultaat. Een grote vraagteken was te lezen op haar gezicht. Nou, nog een testje dan. Wees ze op de ring op papa’s vinger. “Ring”, zei papa. Nu wist ze geen raad meer en rende ze naar mama toe, op zoek naar een bevestiging. Mama heeft haar uitgelegd hoe het nou weer zit. Dat als papa thuis is, praten we in het Nederlands, en daarom heten ‘tanden’ tanden en een ‘ring’ ring, en dat is inderdaad anders als Sky alleen met mama is.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s