a short reunion

Standard

meeting Firdy and Tammy -kk

Sudah hampir 16 tahun lalu sejak mama lulus dari SMA. Sesudahnya sudah tidak pernah bertemu dengan banyak sekali (hampir semua) teman-teman sekolah dari zaman itu. Apalagi waktu 10 tahun lalu pindah ke Belanda. Maka dari itu reuni singkat kemarin ini jadi sangat istimewa. Dua teman sekelas dari zaman SMP dan SMA (Firdy dan Tammy, sekarang sudah jadi suami istri dengan dua anak yang manis), yang kebetulan sedang berlibur di Eropa dan sempat mengunjungi Rotterdam (mereka menginap selama beberapa hari di famili di Amsterdam). Padahal Joop sudah mencarikan rute a la turis keliling Rotterdam, sayang banget waktu mereka terbatas sekali jadi kami cuma minum-minum dan ngemil di restoran Cina terapung sambil ngobrol-ngobrol seru. Jadi kunjungan mereka ke Rotterdam betul-betul cuma untuk bertemu dengan mama! Yang cukup mencolok adalah perbandingan antara Sky dan anak-anak mereka (usia 4,5 dan 2,5 tahun). Sky tidak bisa diam, maunya berjalan keliling terus dan menjelajahi setiap sudut restoran. Sementara kedua anak itu anteng duduk di kursinya masing-masing, sambil kadang ikut ngemil dan mendengarkan percakapan kami. Duh, jadi makin sadar…enak ya kalau punya anak anteng begitu, hmmm… Di sela-sela ngobrol Sky kadang harus dihibur (artinya dia harus menghisap jari mama, terutama kalau sedang gelisah atau rewel), dan Firdy langsung bertanya, barangkali karena dia dokter ya: “Lho, itu Sky lagi ngapain?” Kami menjelaskan sebab-musababnya, dan jawabannya jelas dan tegas, bahwa kami harus berusaha secepatnya menghentikan kebiasaan ini, karena memang tidak baik. Tapi dia juga melihat sih bahwa Sky masih punya keinginan menghisap dan menyedot yang sangat kuat. Yah…sebenarnya kami juga tahu bahwa tidak baik untuk terus-terusan dan sering memberikan jari untuk dihisap, untuk menghibur dan untuk menidurkannya. Tapi… hanya dengan niat dan pikiran seperti ini sampai sekarang belum berhasil untuk membuat Sky menghentikan kebiasaan menghisap jari. Memang terlalu gampang sih, tiap kali kami menyerah juga kalau dia sudah rewel berat, marah-marah dan menangis-nangis, tidak bisa dan tidak mau tidur…uhhh…ini termasuk memanjakan anak ya? Uhhh…entahlah…

***

Het is inmiddels al bijna 16 jaar geleden dat mama van de ‘high school’ (gelijk aan VWO) afgestudeerd is. Sindsdien heeft mama veel, heel veel (eigenlijk bijna allemaal) van de vroegere schoolgenoten nooit meer gezien mede ook door het feit dat mama 10 jaar geleden naar Nederland is gegaan. Het maakt de korte reünie gisteren extra bijzonder. Twee oude klasgenootjes (Firdy en Tammy, die nu man en vrouw zijn geworden) met hun prachtige twee kinderen, toevallig op vakantie zijn in Europa en een kort bezoek naar Rotterdam brachten (ze overnachten voor een paar dagen bij familie in Amsterdam). Terwijl Joop al een mooie touristische route heeft gestippeld, hadden ze helaas niet zoveel tijd om de tourist uit te hangen in Rotterdam. Dus het bezoek naar Rotterdam was praktisch alleen om mama even te zien! We hadden samen een glasje sap gedronken met wat kleine hapjes van de Chinees gegeten, onder de Euromast. Best gezellig, zo’n bezoek! Wel opvallend dat hun twee kindjes erg rustig zijn. Terwijl Sky geen moment stil wilde zitten en de hele restaurant door heeft gelopen, bleven de twee kindjes (van 4,5 en 2,5) gewoon op hun stoel zitten. Knabbelend aan de hapjes en luisterend naar onze gesprekken. Het lijkt mij zo heerlijk om zulke kindjes te hebben, hmmm… En tussendoor moest Sky ook wat getroost worden (lees: sabbelend aan mama’s vinger) en toen vroeg Firdy direct, waarschijnlijk vanuit zijn arts-zijn: “Hey, wat is Sky aan het doen?” We legden een en ander uit, en hij zei stellig dat wij snel deze gewoonte moeten proberen af te kappen, omdat het simpelweg niet goed is. Maar…hij zag ook dat Sky nog een sterke zuigbehoefte heeft. Tja, eigenlijk wisten we het ook dat het niet zo goed is om elke keer een vinger te geven als troost en om haar in slaap te ‘wiegen’….maar met dit gedachte alleen lukken tot nu toe ons niet om het af te leren. Het gemakt stijgt toch elke keer boven al haar vreselijke gejengel, gemopper en gekrijs uit…is dit verwennerij? Zucht, we weten het eigenlijk niet meer zo goed…

Advertisements

2 responses »

  1. Stella wat leuk dat je een bezoekje kreeg van je vroegere klasgenootjes.

    En wat dat zuigen op je vinger betreft. doe ,waar jij en Sky zich goed bij voelen.
    Bij ons hebben ze allemaal op de vinger gezogen. Stella dat doen ze nu niet meer
    Een ander kind loopt met een fopspeen in het mondje.
    Gaat allemaal over, maak je je daar nu maar niet zo druk over.!!!!
    Jullie doen het goed.(Y)

    Hele fijne dag .
    Geef Sky maar een lekkere dikke kus van mij.
    Knuffel mam ❤

    • Dank voor de steun mam. De laatste tijd zuigt Sky niet minder, maar juist meer op mijn vinger (die van Joop lust ze niet meer, haha), en zelf wil ik eigenlijk dat ze het begint af te leren, in ieder geval minderen. Vandaar dat het een “probleem” wordt, omdat wij ook niet zo lekker er bij voelen. Maar vanmorgen lukte het al voor de eerste keer sinds maanden om haar in slaap te brengen zonder op de vinger te zuigen, dus we hebben er weer hoop! 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s