can’t stay still

Standard

Sky benar-benar nggak bisa diam. Hari-hari terakhir ini semakin susah saja untuk melakukan dua hal: mengganti popoknya dan menyusuinya (kalau dia sedang nggak mengantuk atau sebetulnya nggak niat menyusu). Sudah sekian waktu kami meletakkan bantal untuk alas mengganti popoknya di ruang keluarga, jadi ditaruh di atas karpet saja (hanya kalau malam bantalnya masih kami pindahkan ke kamarnya lagi). Sama seperti kalau mengeringkan badan dan memakaikan pakaian sesudah mandi. Di atas lantai, karena susah luar biasa untuk memeganginya supaya nggak berguling-guling. Kalau berdua masih lumayan, tapi kalau sendirian wah menyerah deh…karena itu aku juga selalu sedia barang kecil untuk mengalihkan perhatiannya. Sisir plastik atau bolpen kosong aku selipkan ke tangannya, lalu cepat-cepat mengganti popok…begitu caranya supaya dia anteng! Tapi mudah teralihkan perhatian begini justru berefek negatif kalau harus menyusu. Terutama pagi dan siang hari kalau ‘batere’nya masih penuh, waduh repotnya kalau ditaruh supaya menyusu: dua detik mengisap, lalu berhenti dan sedetik memandangku dan tertawa (ini bagian manisnya nih, hehe), lalu sepuluh detik tengok-tengok dan berputar-putar. Apalagi kalau ada yang berbunyi atau bergerak atau ada barang asing yang dilihat, lama tengok-tengoknya bisa berlipat tiga. Saking susahnya aku sampai sudah beberapa kali harus memompa dulu sebentar sampai ASI-nya keluar, supaya dia bisa cepat dan konsentrasi minum. Buset deh…luar biasa penasaran dan aktif anak ini…tapi memang jelas-jelas sangat sehat dan pintar, ingin melihat dan menjelajahi semua-mua di sekitarnya… 😉

***

Sky kan echt niet stil zitten of liggen. De laatste dagen hebben we (nog meer!) extra moeite met twee dingen: luier verschonen en aan de borst leggen (als zij niet slaperig is of niet zoveel zin in heeft). Al een tijdje hebben we het aankleedkussen in de woonkamer gelegd (alleen ‘s avonds wel terug naar haar kamer) en verschonen we haar dus ook gewoon op de grond, net als haar aankleden na het badje. Met z’n tweeën is het nog te doen, maar in je eentje is het bijna onmogelijk om haar vast te houden en een nieuwe luier aan te doen zonder dat ze rolt (niet één keer, maar in meervoud!). Ik heb ook altijd iets in de buurt paraat om haar even af te leiden. Dus een pen of een kammetje tussen haar handjes stoppen en snel de luier vervangen, dát is de truc! Maar zó snel afgeleidt is dan weer niet handig als ik haar aanleg. Vooral ‘s morgens en ‘s middags als haar energie peil nog op z’n hoogst is, is het: twee seconden sabbelen en zuigen, één seconde mij aankijkend en lachend (dat is wel weer leuk!) en vervolgens tien seconden rondkijken. Bij elk geluid of beweging of een vreemd voorwerp doet ze het rondkijken-en-proberen-te-grijpen nog eens drie keer zo lang. Uit wanhoop heb ik nu al een paar keer voor-gekolfd om alvast wat druppeltjes in haar mond te laten proeven zodat zij dan echt geconcentreerd gaat drinken (en dan nog gaan haar beentjes en armpjes rondzwaaien en maaien, soms mij ‘slaan’ en ‘schoppen’). Tsjonge tsjonge…wat een nieuwsgierig (en zeer beweeglijk) aagje…maar wel duidelijk een gezonde en pientere meid die alles wil zien en ontdekken… 😉

Advertisements

4 responses »

  1. Stella als ik dit allemaal lees , kom je handen tekort .
    Maar toch heerlijk dat ze het zo goed doet .
    Geniet van die vrolijke meid !!!!!!!

    Knuffel mam 🙂

    • Soms voel ik dat inderdaad, dat ik handen (en tijd, en aandacht) tekort kom…maar we zijn erg dankbaar dat zij een gezond en blij meisje is…om te genieten, elke dag weer! 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s