vomited

Standard

Kemarin malam, sekitar jam setengah sembilan, aku baru sibuk mengetik cerita baru buat blog saat Sky tiba-tiba menangis keras-keras di tengah tidurnya. Joop pergi menengoknya dan langsung memanggilku: “Sky muntah lagi, banyak!”. Aku cepat-cepat pergi ke kamarnya…wah, muntahan di mana-mana. Rambutnya lengket oleh bubur kembang kol makan malamnya, sisa kembang kolnya bercampur lendir tersebar di wajah, baju, kantung tidur dan seprainya. Pokoknya kacau banget deh. Aku langsung menggendongnya sementara Joop mengganti seprai dan kantung tidur. Lalu Sky kita bersihkan di bawah shower sambil digendong oleh Joop. Dipakaikan baju bersih lalu aku susui. Tapi ternyata perutnya belum beres. Muntah lagi. Bajuku penuh muntahan, dia juga. Jadinya kita bawa ke ruang keluarga dulu. Aku berbaring di karpet, Sky aku tidurkan telungkup di atas dadaku supaya kalau mau muntah lebih gampang keluarnya dan tidak tertelan lagi. Beberapa kali dia masih muntah sedikit-sedikit, entah berapa banyak lap yang sudah kita gunakan untuk mengelap muntahannya. Kira-kira satu jam lamanya dia berbaring begitu, kepalanya dia telengkan di bawah kepalaku, manis tapi kasihan banget. Terlihat kecapekan, pucat dan lemas. Sejam lamanya mata kecilnya lekat memandangku dan toh momen itu terasa begitu intim dan berharga. Mungkin karena Sky hampir tidak pernah duduk diam ya, jadi aku jarang sekali bisa memeluknya seperti ini, hehe…Setelah sejam dia mulai tenang dan terlihat mulai mengantuk. Jadi kami cepat-cepat memakaikannya baju bersih dan membawanya ke kamar tidur kami. Aku berbaring di sampingnya dan tidak lama kemudian dia jatuh tertidur, manis banget… Untungnya setelah itu semuanya baik-baik saja. Sekitar jam satu dia sedikit terbangun, jadi aku menyusuinya dan menidurkannya di ranjangnya sendiri. Pagi ini sudah tidak ada bekas-bekas dari kemarin malam, Sky sudah aktif dan ceria lagi seperti biasa, syukurlah…Yah, yang ada bekasnya adalah kantung tidur di bawah mata kita, haha, plus jemuran yang penuh dengan lap dan baju yang kemarin penuh muntahan…

***

Gisterenavond, rond half negen. Ik was bezig een stukje te schrijven voor op de blog toen Sky hard begon te huilen in haar slaap. Joop ging even kijken en riep mij gelijk: “Ze heeft overgegeven! En veel!”. Ik snelde mij naar haar kamer…zij zat helemaal onder overgeefsel en spuug. Haar haar plakkerig van de bloemkool pap en al de andere bloemkool-slijm kleefde op haar gezicht, kleren, slaapzak, deken…kortom overal. Ik hield haar direct dicht bij mij terwijl Joop alles verving en schoonmaakte. Daarna ging Sky samen met Joop onder de douche om de bloemkool af te spoelen. Schone kleren aan en even aan de borst. Maar het ging weer mis. Ik lag onder de spuug en zij ook. Dan maar even naar de woonkamer. Ik ging op de tapijt liggen en heb Sky boven op mij gelegd op haar buik, zodat zij makkelijker kon overgeven. Het ging nog een tijdje door. Geen idee hoeveel doeken wij intussen al in de was hebben gedaan. Eén uur lang heeft zij boven op mij gelegen, haar hoofd zo lief maar suf tegen mijn kin aan. Haar gezicht zag er wit uit en af en toe moest ze nog kokhalzen. De hele tijd keek ze mij aan en bewoog bijna niet. Het was een dierbaar, kwetsbaar moment. Niet omdat zij ziek was natuurlijk, maar zij zit en ligt nooit stil dus zo’n knuffel-moment heb ik eigenlijk maar heel zelden met haar kunnen meemaken. Na een uur was zij redelijk rustig en lag zij al een beetje te dommelen. Dus we hebben haar eerst snel weer verschoond en naar onze slaapkamer gebracht. Ik ging naast haar liggen en niet lang daarna sliep ze. Zó lief…Het ging daarna gelukkig goed. Om 1 uur was zij een beetje wakker en heb ik haar gevoed en naar haar slaapkamer gebracht. Vanochtend is er niets meer aan haar te zien van wat er gisterenavond allemaal opspeelde. Zij is alweer super druk en vrolijk als altijd, gelukkig maar! Maar niets te zien…nou ja…we hebben wallen onder onze ogen en onze wasrekken hangen vol met doeken en gespuugde kleren, haha…

Advertisements

2 responses »

  1. Niet zo leuk hoor.
    Misschien zit er een griepje in de weg Je weet maar nooit.
    Geef Sky maar een dikke kus van mij. 🙂

    Knuffel mam

    • Nee, het is zeker niet leuk, maar wij zijn blij dat zij zo snel weer herstelt. Vandaag is zij gewoon weer de oude, alleen slaapt ze meer dan normaal…gelukkig maar!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s