small and not-so-small adjustment

Standard

Menjalani hidup baru dengan bayi kecil memang butuh banyak penyesuaian. Biasanya hanya hal-hal yang ‘besar’ yang sering disebut-sebut, misalnya kebutuhan akan barang-barang bayi, kondisi rumah yang aman dan nyaman, mobil yang lebih besar (bukan untuk kita!) atau waktu ekstra yang dibutuhkan kalau akan pergi ke luar rumah karena banyaknya barang yang harus dipersiapkan dan dibawa. Tapi sekarang kita sadar bahwa justru hal-hal kecil yang membuat penyesuaian itu bersifat pribadi, hal-hal yang harus dialami sendiri sebelum bisa ikut bercerita soal serunya punya anak. Misalnya saat ini, aku berhenti dulu memakai anting-anting panjang atau yang bisa bergerak, untuk menghindari kemungkinan Sky menarik daun telingaku (takut robek!). Atau rambut musti dikuncir ekor kuda kalau nggak mau ditarik-tarik Sky (kadang2 justru lucu kalau digerai, misalnya kalau lagi peluk2, karena dia pasti senang banget memainkan rambutku). Atau menyemir tangan yang kering dengan krim, sekarang cuma bisa aku lakukan menjelang tidur. Karena Sky suka banget menarik dan mengisap jariku, jadi aku nggak mau kalau dia sampai menelan krim tangan. Tapi penyesuaian yang terbesar, menurutku, adalah bahwa waktu dalam sehari harus digunakan seefektif dan seefisien mungkin. Ada semacam daftar otomatis di kepalaku yang terus-terusan mengingatkan hal-hal yang harus dilakukan dalam sehari. Kapan memompa ASI tambahan, kapan mengeluarkan makanan Sky dari freezer atau dari kulkas, kapan memblender bubur buahnya, kapan belanja dan memasak makan malam, kapan membuat dan mengoreksi PR murid atau menyiapkan pelajarannya, kapan mengerjakan pekerjaan2 rumah lainnya, dll dll. Sering begitu Sky tidur (yang makin lama makin berkurang) aku cepat-cepat mengerjakan segala sesuatu, seringnya dengan terburu-buru…makan malam kami misalnya, sekarang aku siapkan di siang hari, sebagian (sudah masak nasi, memotong2 sayur atau menggoreng daging) atau seluruhnya (tinggal dipanasin saja deh). Memang nggak enak terburu-buru terus begini. Maksudnya sih untuk menghemat waktu ya, tapi ternyata butuh energi dan konsentrasi banyak untuk mengikuti skema seperti ini. Jadi aku betul2 berharap ini cuma soal membiasakan diri saja. Semoga dengan seiring berjalannya waktu, penyesuaian2 seperti ini (yang bakal makin banyak saja di masa ke depan) bakal terasa semakin gampang dan santai untuk dilakukan.

***

Het krijgen van een kind brengt veel aanpassingen met zich mee. Vaak worden alleen de grote(re) aanpassingen genoemd waar de kersverse ouders dan rekening mee gaan houden. Denk aan een grote(re) auto (niet voor ons!), allerlei babyspulletjes, een kindvriendelijk huis, extra tijd plannen voordat je ergens naar toe gaat om alle benodigheden (of wat je denkt nodig te hebben) voor te bereiden en in te laden, enzovoorts. Maar nu merken we dat juist de kleine(re) aanpassingen die er toe doen…dingetjes die je pas in levende lijve en op basis van eigen ervaring gaat leren. Bij mij is het bijvoorbeeld het voorlopig niet dragen van een lange of bewegende oorbellen, om gescheurde oorlellen te vermijden. Of mijn haar in een paardenstaart dragen als ik even niet wil dat ze er aan trekt (soms is het juist grappig om wel het haar los te doen, bijvoorbeeld tijdens het knuffelen. Ze kan dan minutenlang met mijn haar spelen…). Of het smeren van mijn droge handen, kan ik nu alleen doen voor het slapen gaan, want Sky heeft nog steeds een grote zuigbehoefte op willekeurige tijdstip van de dag, op mijn willekeurige vinger. Maar het grootste aanpassingsvermogen is, denk ik, dat ik mijn tijd steeds beter en efficiënter kan verdelen. Er zit zo’n to-do-lijst in mijn hoofd en het lijkt alsof er een automatisch schema voortdurend draait om de beste volgorde van handelingen te bepalen. Wanneer extra kolven, wanneer het eten van Sky uit de diepvries of uit de koelkast halen, wanneer fruit pureren, wanneer het huiswerk van studenten maken, corrigeren en de les voorbereiden, wanneer boodschappen doen, wanneer andere huishoudelijke klusjes klaren, enz enz. Vaak is het, zodra Sky slaapt (wat steeds minder is), vlieg ik naar de keuken of achter mijn laptop. Ons avondeten bereid ik nu altijd alvast voor, een gedeelte (groenten snijden, rijst koken en vlees bakken) of helemaal (dan maar alleen opwarmen). Ik moet nog steeds wennen aan dit haast- en vlieg werk. Het is de bedoeling om daarmee tijd te besparen, maar het kost ook veel energie om dat schema in mijn hoofd te laten werken. Nu maar hopen dat dit inderdaad een kwestie van wennen is, want er komen zeker nog heel veel aanpassingen aan en ik hoop toch dat ik steeds makkelijker en ontspannender met ze om kan gaan.

Advertisements

2 responses »

  1. Ja er komt heel wat kijken om die kleine meid groot te brengen.
    Straks als ze gaat kruipen veiligheidsplaatjes in de stopcontacten doen , want oh die kleine vingertjes !!!!!!!
    Spulletjes uit de aanrechtkastje een plankje hoger zetten.
    Nu is het nog veel kunst en vliegwerk om alles in het gareel te krijgen …….maar er komt een tijd dat je dit alles onder controle hebt.
    Geniet van Sky (zonder lange oorbellen hihi )
    Fijne dag en rustig blijven ademhalen. 🙂

    Knuffel mam 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s