sleep, baby, sleep…

Standard

Untuk kedua kalinya dalam waktu singkat Sky terbangun sambil menangis keras-keras hanya tiga perempat jam setelah ditidurkan sekitar jam 7 malam. Jadi dia tidur selama persis satu blok dan terbangun lagi (sekedar info: bayi tidur per blok selama 45-50 menit, lain dengan orang dewasa yang blok tidurnya kira-kira 90 menit). Perkembangan yang meresahkan nih. Meresahkan, karena kalau dia sudah menangis seperti itu (kita sudah mulai kenal tipe2 tangisnya, yang ini yang paling parah), satu-satunya cara untuk menenangkannya adalah aku susui. Joop sudah sering mencoba untuk menenangkannya tapi akibatnya malah menangisnya tambah keras. Jempolnya sendiri, kempong, atau jari kelingking kita yang biasanya manjur juga kalau sudah begini nggak mempan lagi. Meresahkan, karena hampir setiap malam jam 8 aku ada murid, dan tentunya nggak lucu kalau harus beberapa kali bilang: “lesnya dimundurin sedikit ya, bayiku masih nangis2…”. Meresahkan, karena kita nggak mengerti kenapa kadang dia kumat begini. Padahal tidur siangnya selalu bagus, hari-harinya selalu teratur dan tidak berubah banyak, dan sudah berbulan-bulan dia bisa tidur nyenyak dari jam 7 sampai minimal lewat tengah malam. Meresahkan, karena aku lumayan capek…Masih ingat berita positif di blog ini beberapa waktu lalu bahwa Sky bisa tidur 12 jam berturut-turut? Nah, itu cuma bertahan 2 hari, sesudahnya sayangnya kembali ke pola lama: menyusu sekali di tengah malam (sekitar jam 2-3), bahkan kadang masih dua kali, dan selalu terbangun jam setengah 7 pagi. Yah, memang bayi nggak selalu manis dan lucu, kadang bisa jadi monster juga. Bayi makin tambah berat dan merawatnya bikin capek. Punggungku jadi saksinya nih, dan kepalaku kadang seperti berkabut sekalipun di siang hari yang cerah. Bayi bisa rewel dan menangis-nangis, dan kadang tidak mau atau tidak bisa tidur. Dan aku dengan setia menggendong-gendongnya dan menyanyikan lagu tidur lagi…

***

Voor de tweede keer in een vrij korte tijd werd Sky vanavond gillend, huilend, schreeuwend weer wakker…drie kwartier nadat zij naar bed was gebracht, rond 7 uur, en werkelijk één blokje had geslapen (een baby slaapt per 45-50 minuten, anders dan de 90 minuten cyclus van een volwassen persoon). Geen leuke ontwikkeling, dat snap je wel. Niet leuk, want bij dit type huilen wordt ze alleen rustig aan mijn borst. Joop heeft tig keer geprobeerd haar te sussen maar het resulteerde alleen maar in een nóg harder gegil. Haar eigen duim, de fopspeen en onze pinken die meestal de wonderen kunnen toeveren, helpen in deze situatie ook al niet. Niet leuk, want bijna elke avond heb ik om 8 uur een student die niet zit te wachten om elke keer te horen: “kunnen we een kwartier later beginnen, want mijn baby ligt te huilen…”. Niet leuk, want we weten echt niet waarom. ‘s Middags slaapt ze goed, haar dagen zijn voorspelbaar en al maandenlang kan ze prima om 7 uur naar bed gaan en altijd minstens tot na middernacht slapen. Niet leuk, want ik ben best moe…weet je nog, de laatste positieve post over slapen rond-de-klok ofwel 12 uur slapen? Dat heeft 2 nachten geduurd en daarna komt het oude ritme helaas terug: 1 keer voeden rond een uur of 2 – 3, soms zelfs twee keer, en rond half 7 ‘s morgens wakker worden. Ja ja, een baby is niet alleen lief en zoet, er zit ook een monstertje in. Een baby wordt steeds zwaarder en een baby verzorgen is vermoeiend. Mijn rug kan het vertellen en mijn hoofd voelt soms mistig aan, midden in een zomerse middag. Een baby huilt, jengelt, en kan of wil soms niet slapen. En ik maar een slaapliedje blijven zingen en haar in mijn armen blijven wibbelen…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s