all about labour and birth

Standard

Malam yang dingin, hujan rintik-rintik. Jam tujuh seperempat malam kita sudah berdiri di depan pintu sebuah kompleks kesehatan seperti yang tertera di undangan. Praktek bidan kita mengadakan sebuah pertemuan untuk memberi info tentang ‘sebelum, selama dan sesudah melahirkan’. Pintu masih terkunci, kita yang pertama yang datang, tapi tak berapa lama kemudian pasangan-pasangan lain mulai berdatangan. Bersama-sama kita menunggu sambil kedinginan sampai akhirnya pintu dibukakan oleh seorang ibu yang sedang membersihkan ruangan. Untung di ruang presentasi di atas persiapannya lebih bagus, semua sudah siap dan setelah minum secangkir teh hangat dan ngemil sepotong coklat yang ditaburi mesyes biru dan pink (khas untuk dimakan sesudah melahirkan) kita duduk manis untuk mendengarkan presentasi.

Sesuai judulnya, presentasi dipenuhi oleh info-info seputar persalinan. Dengan istilah-istilah seperti kontraksi, bukaan, kantung ketuban, sumbat lendir, janin turun, plasenta, mengejan…macam-macam posisi dan obat pengurang rasa sakit, teknik pernafasan, masa seminggu sesudah melahirkan (saat ibu masih akan dikunjungi dan diperiksa oleh bidan dan ibu pembantu), dilengkapi dengan gambar2 dan film (yang macet saat mau diputar di presentasi, tapi kita kebetulan sudah pernah melihatnya di Youtube, di sini). Joop mencatat segala info penting dengan rajin di buku merahnya, misalnya tentang kapan kita boleh mulai menelepon bidan dan kapan bakal disuruh ke rumah sakit, berapa lama waktu kontraksi dan jeda di antaranya, apa yang bisa dia lakukan untuk membantu (ikut mengatur pernafasan, memijat punggung bagian bawah, atau hanya menunggu saja dan tutup mulut, kalau aku nanti ternyata maunya begitu, haha).

Karena sudah tinggal 2 bulan lagi sebelum hari H-nya, sebetulnya aku sudah mulai membaca-baca tentang proses persalinan, tapi presentasi bidan ini memang berguna dan menarik, karena bukan cuma teori yang dibicarakan, tetapi juga dan terutama tips & tricks, praktek sehari-hari dan alasan sebenarnya di balik info2 tertentu. Mengapa kita harus berbaring kalau sumbat lendir sudah keluar dan air ketuban pecah (karena ada kemungkinan ari-ari ikut keluar bersama derasnya air ketuban) dan mengapa teknik pernafasan yang baik betul-betul disarankan selama menjalani proses kelahiran (sebetulnya bukan karena pentingnya pernafasan itu sendiri, tapi karena kalau kita konsentrasi penuh pada pernafasan maka badan bagian bawah akan menjadi relax, dan ini betul2 penting untuk mencapai bukaan2 berikutnya dengan teratur).

Tentu saja seperti ibu-ibu lainnya yang bakal melahirkan untuk pertama kalinya, perasaanku campur-aduk kalau memikirkan hari besar yang bakal segera datang. Tapi aku nggak khawatir atau takut (dan semoga tetap begini sampai akhirnya!). Aku tahu apa yang kira-kira akan terjadi. Hari besar ini adalah penutup satu periode yang indah dan sekaligus hari pembuka periode baru yang pasti jauh lebih indah lagi. Seperti kata ibu bidan kemarin, selama kita berpikir dan bersikap positif, selama kita tahu apa tujuan akhir yang kita tuju dan bahwa ini sebetulnya ‘hanya’ 1 hari dari hidup kita yang panjang tapi hari ini mulai sekarang akan dirayakan secara istimewa, maka kita akan dikuatkan menghadapi persalinan dan diingatkan untuk segera bisa bertemu dengan si kecil. 🙂

***

Het was miezerig en koud. Keurig stonden we als eerste om kwart over zeven ‘s avonds voor de deur van een gezondheidscentrum zoals vermeld stond op de uitnodiging. Onze verloskundigenpraktijk hield een informatiebijeenkomst met als thema: ‘voor, tijdens en na de bevalling’. De deur was echter nog gesloten. In korte tijd kwamen er ook 4 andere stelletjes aan en samen stonden we te koukleumen en te wachten totdat een schoonmaakster de deur opendeed. Gelukkig boven bij de vergaderruimte was alles al in orde, een kopje warme thee en een chocolaatje met blauwe en roze muisjes maakte alles weer goed.

En daar zaten we dan, naar een presentatie over bevallingen luisterend. Over de weeën, de ontsluiting, de vliezen, het indalen, het persen, de nageboorte…al de houdingen, het wegzuchten, de pijnbestrijdingsmogelijkheden, de kraamtijd…met plaatjes en filmpje (dat overigens niet wilde afspelen bij de presentatie, maar dat we toevallig al hadden bekeken hier op Youtube). Joop noteerde alles braaf in zijn rode boek, over wanneer wij de vk moeten bellen, de pauze tussen de weeën, wat hij voor mij moeten of kunnen doen (meepuffen, onderrug masseren, of gewoon er zijn en vooral niets zeggen als ik dat prettig vind, haha).

Met nog maar 2 maanden te gaan heb ik eigenlijk al wat zitten lezen over de hoe en wat van een bevalling, maar ik heb de presentatie van onze eigen vk wel fijn gevonden, omdat het niet zozeer om de theorie gaat maar ook en juist om de tips & tricks, de praktijkervaringen en de redenen achter sommige feiten te weten. Waarom je bijvoorbeeld moet gaan liggen als je de slijmprop en een plens vruchtwater verloren hebt (omdat er een kans bestaat dat de navelstreng mee naar buiten floept) en waarom er zoveel gehamerd wordt op de ademhaling tijdens het opvangen van de weeën (omdat als je volledig op je ademhaling concentreert kun je je onderlichaam niets anders laten doen dan ontspannen wat zeer gewenst is voor de goede vordering van de ontsluitingen).

Natuurlijk heb ik afwisselende gevoelens over die grote dag, net als alle andere vrouwen die het voor het eerst gaan meemaken. Maar bang ben ik niet, nooit geweest (en hoop dat dat geen ‘nog niet’ wordt!). Ik weet nu ongeveer wat mij te wachten staat, het is een dag ter afsluiting van een mooie periode en het moet gewoon gebeuren om er een nóg mooiere periode te laten beginnen. Zoals de vk terecht had verwoord, je hoeft ook niet de vlag van ‘pijn is fijn’ uit te hangen maar wees en denk positief, weet dat het een grote doel heeft en dat dat eigenlijk ‘maar’ 1 dag uit je leven zal zijn, een dag waar de komende jaren feest gevierd zal worden! 🙂

Advertisements

3 responses »

  1. Lieve Stella & Joop.

    Dat was me het avondje wel voor jullie.
    Meisje het komt allemaal goed.
    En de eventuele pijn die je misschien zult krijgen , ben je zo weer vergeten als er zo’n lief klein wonderschoon meisje in je armen ligt.
    Neem dat maar van mij aan.

    Knuffel mam

  2. Jeetje zeg allemaal wel heel interessant. Zelf hebben wij geen kids zoals je weet. Inmiddels dacht ik toch dat ik een aardige ervaringsdeskundige was na alle verhalen van schoonzussen en vriendinnen! Hahahha

    Maar… als ik jouw verhaal lees over vliezen gebroken en waarom je moet gaan liggen, is dat weer interessante materie.

    Kijk het blijft niet leuk, maar wat ik wel eens begrepen heb is dat je een paar weken na de bevalling eigenlijk niet meer goed weet hoe het precies was en hoe het voelde.

    Als ik het zo lees dan gaan jullie er voor en bereiden je heel goed voor! Top!!

  3. Dank voor de leuke en lieve reacties!
    Volgens mij hebben we nu eigenlijk al meer dan genoeg voorbereid.
    De theorie weten we inmiddels al, nu op naar de praktijk, haha…!
    Er staat hier in de brochure van de infoavond een mooi stukje tekst over positief denken tijdens de weeën:
    Denk steeds: “Deze wee is voorbij en komt nooit meer terug. Elke wee brengt mij een beetje dichter bij het einddoel: de geboorte van mijn kindje.” Geloof erin dat je dit aankunt. Tel af in plaats van op en denk aan het moment dat je het kindje dat je al die tijd in je gedragen hebt eindelijk in je armen kunt houden.
    🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s