Daily Archives: 14/01/2012

what’s in a name (a lot!)

Standard

Kami tidak sepenuhnya setuju dengan Shakespeare; kami tidak mau sekedar memilih nama yang bagus untuk Little, tapi arti namanya harus bagus juga. Dan ya, we’ve got it! Sudah cukup lama sebenarnya. Diskusi memilih nama ini dimulai dengan pertanyaan: tipe nama seperti apa yang kita suka? Aku jelas-jelas menolak nama yang masuk di daftar 100 nama bayi terpopuler. Joop cuma ingin namanya tidak rumit dan nantinya mengundang asosiasi atau arti-arti negatif. Pertanyaan berikutnya adalah, sama seperti diskusi mengenai bahasa apa yang akan kita gunakan untuk membesarkan Little nantinya, apakah nama ini harus diucapkan sesuai cara Belanda, cara Indonesia atau internasional? Di sini aku mensyaratkan bahwa namanya bukan nama yang sangat khas Belanda. Bukan karena aku menganggap nama2 khas Belanda seperti Anouk, Fleur, Lieke, Milou, Lotte, Femke, Benthe dll tidak bagus, tapi aku cuma tidak mau bahwa orang2 dari negara lain (misalnya teman2 dari Indonesia) tidak bisa mengucapkan nama anakku dengan benar, atau lebih parahnya lagi, memelesetkan nama2 ‘aneh’ ini dengan dialek atau bahasa lokal sampai menjadi nama ejekan. Akhirnya ini kompromi yang kita setujui: nama pertama (sekaligus nama panggilan) adalah nama internasional, nama kedua adalah nama Indonesia, dan tentunya unsur Belanda akan diwakili sepenuhnya dengan nama belakangnya: ‘van Tuil’. 😉

Di saat kita berlibur di Amerika di bulan Oktober -lah nama ini muncul. Kami baru saja mengunjungi Grand Canyon dan di mobil aku bilang bahwa nama ‘X’ terdengar bagus untuk anak perempuan (tentu saja kami baru akan mengumumkan namanya setelah lahir, sabar dulu ya!). Joop butuh beberapa saat sampai dia terbiasa dengan nama ini, yah memang ini bukan nama ‘biasa’ seperti Liza, Anne, Grace of Lily. Tapi semakin lama nama ini kita renungkan dan kita ucapkan, semakin bagus kedengarannya. Sampai di rumah kita mengecek databank nama2 di Belanda (ini link-nya, di kanan atas bisa memasukkan nama dan dengan memencet ‘zoek’ site ini akan memperlihatkan seberapa banyak nama ini sampai sekarang dipakai di Belanda, dan di provinsi mana saja). Ternyata nama ini pada tahun 2010 diberikan pada 15 bayi, oke-lah, tidak terlalu banyak dan tidak terlalu sedikit.

Nama keduanya harus nama Indonesia. Jadilah tugas mencari nama kedua sepenuhnya jatuh ke mama Little, hehe. Ternyata tidak gampang. Berminggu-minggu aku mencari-cari, menyusun daftar nama, mencari lagi, menambah dan mengurangi nama dari daftar, dan seterusnya. Aku mulai dengan ide untuk menghubungkan arti kata dari nama kedua ini dengan nama pertamanya, dan dalam Bahasa Sansekerta. Memang bukan murni Bahasa Indonesia, tapi mengingat Sansekerta adalah salah satu bahasa tertua yang besar pengaruhnya dalam membentuk Bahasa Indonesia sampai menjadi seperti yang kita kenal sekarang, maka aku bertekad untuk mencari nama dalam daftar bahasa ini. Akhirnya aku menemukan satu nama yang memenuhi semua persyaratan di atas. Dan keseluruhan nama yang sudah dipilih ternyata membentuk satu kesatuan yang indah, tidak hanya bunyinya tapi juga artinya. Yah kita memang bukan orang yang gampang sih, dan mungkin memang kita selalu lebih serius dari rata2 orang pada umumnya, tapi begitulah kita apa adanya. Toh kita tidak mendapat anak perempuan setiap hari, jadi kalau sudah saatnya kita diberi titipan seperti sekarang kan kita tidak mungkin memilih sebuah nama begitu saja tanpa berpikir masak2. Dan ruginya kalau memilih nama bayi populer menurutku adalah kemungkinannya yang cukup besar bahwa nanti di sekolah si anak punya nama kembaran. Aku jadi ingat pengalaman pribadiku waktu pindah kota dulu. Sampai kelas 3 SD nama panggilanku masih ‘Novi’, tapi sewaktu pindah ke Magelang dan masuk ke kelas 4 ternyata sudah ada anak lain yang dipanggil Novi. Jadilah si ibu guru sejak saat itu memanggilku Stella. Aku sih tidak keberatan, nama Stella menurutku juga bagus banget, hehe…tapi mungkin pengalaman ini secara tidak langsung ikut membentuk pemikiranku dalam memilih nama untuk si kecil.

***

Wij zijn er niet helemaal eens met Shakespeare; wij willen een naam voor Little geven die niet alleen mooi klinkt, maar ook een mooie betekenis heeft. En ja, die hebben we! Al best lang eigenlijk. De discussie begon vrij eenvoudig: wat voor type naam willen we. Ik heb een duidelijke voorkeur voor een naam buiten de top 100 populairste namen. Joop wil vooral een naam die niet gecompliceerd klinkt en geen negatieve associaties oproept. De volgende vraag was, net als bij de discussie met welke taal willen we Little straks opvoeden, moet de naam straks uit te spreken zijn in het Nederlands, Indonesisch of internationaal? Daar heb ik sowieso een eis dat de naam geen specifieke Nederlandse naam moet zijn. Niet dat ik namen als Anouk, Fleur, Lieke, Milou, Lotte, Femke, Benthe enz niet mooi vind, maar ik wil niet dat mensen uit andere landen (mijn vrienden uit Indonesië bijv) de namen niet kunnen uitspreken of erger nog, een andere associatie bij die namen hebben (je weet immers niet wat die namen in een Indonesische dialect die ik niet spreek betekenen!). Uiteindelijk kwamen we tot een soort compromis: de eerste naam (tevens roepnaam) zal een internationale naam zijn, de tweede naam een Indonesische naam (vind ik gewoon leuk om mee te geven) en uiteraard zal Nederland ruimschoots vertegenwoordigd door haar achternaam ‘van Tuil’. 😉

Tijdens onze reis door Amerika in oktober ontpopte DE naam ineens. We waren net bij de Grand Canyon geweest en in de auto riep ik dat ik de naam ‘X’ wel leuk vond voor een meisje (natuurlijk gaan we de naam pas na haar geboorte onthullen, we houden het spannend!). Joop moest aan het begin even wennen, het is ook geen ‘gewone’ naam zoals Liza, Anne, Grace of Lily. Maar hoe langer wij de naam in onze hoofd laten bezinken, hoe leuker wij het vinden. Thuisgekomen hadden we de Nederlandse voornamenbank geraadpleegd (klik hier voor de link) en deze naam werd in 2010 aan 15 baby’s gegeven, dat is een leuk gegeven, niet te veel en niet te weinig vonden we.

De tweede naam moest iets Indonesisch zijn. Deze taak was dus volledig aan mij gewijd. Niet makkelijk, zo blijkt. Ik heb weken zitten zoeken, een lijst zitten opstellen, daarna nog meer onderzoek gedaan, de lijst bijgewerkt en bijgeschaafd. Ik begon met een idee om de betekenis van deze tweede naam te koppelen met de eerste naam, en dat het uit een oude Indonesische taal moet zijn (dus niet de taal zoals nu wordt gesproken maar afkomstig uit één van de vele talen die de oorsprong van de moderne Indonesische taal heeft bijgedragen). Eindelijk heb ik er een mooie naam gevonden die aan al deze eisen voldoet. En niet minder belangrijk, al de namen samen vormen een mooi geheel, zowel qua klank als qua betekenis. Ja ja, wij (vooral ik, denk ik) zijn niet makkelijk en wij nemen alles misschien iets serieuzer dan andere mensen, maar zo zijn wij dan. We krijgen niet elke dag een dochtertje en wanneer dat gebeurt gaan we haar niet zomaar Emma noemen omdat het mooi klinkt en om straks in de basisschool haar een extra naam te moeten geven omdat er nog twee andere Emma’s in dezelfde klas zitten. Nu ik dit stukje zit te schrijven bedenk ik me pas dat mijn ‘angst’ voor populaire namen misschien uit mijn verleden komt. Ik werd met de roepnaam ‘Novi’ geboren, die ik tot en met mijn derde basisschooljaar gebruikte. Toen ik in de vierde klas verhuisde naar een andere stad kwam ik in een klas terecht waar al een ander meisje met de naam Novi zat. De lerares besloot toen (zonder mijn toestemming te vragen) om mijn andere naam te gebruiken en sindsdien kent iedereen mij als Stella en niet meer als Novi. Ik vond het overigens niet erg hoor, vind nog steeds Stella een erg mooie naam maar blijkbaar heeft die ervaring toch onbewust een spoortje nagelaten.

Advertisements